กวิน ปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ แล้วก็เอนกายหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อนบนเก้าอี้สำหรับเล่นเกมรุ่นใหม่ล่าสุดของเขา เขาตะลุยเล่นเกมแก้ปริศนาอย่างต่อเนื่องมาหลายชั่วโมงแล้ว จนเขาตะลุยด่านสุดท้ายได้สำเร็จ เขาจึงออกจากเกมมาพักผ่อน แล้วค่อยหาเกมใหม่เล่นในวันต่อไป
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง
เสียงแจ้งเตือนจากแชทกลุ่มที่เขาเปิดเสียงไว้ตลอดเวลา ดังรัวขึ้นท่ามกลางความเงียบในเวลาเกือบห้าทุ่ม แชทกลุ่มนี้เป็กลุ่มคนที่กวินพบปะในเกมออนไลน์ต่าง ๆ และได้เล่นเกมด้วยกันมา จนในที่สุดก็กลายมาเป็เพื่อนกันจริง ๆ
แชทกลุ่มโคลัมบัส
22:55 น.
< ม่อน > : เฮ้ย มีเกมใหม่มาว่ะ จะเปิดตัวคืนนี้พอดี
< ภูผา > : เกมไร
< ม่อน > : ดีโซเลท เปิดพร้อมกันทุกประเทศนะเว้ย ตอนเที่ยงคืนเวลาบ้านเราพอดี ใครจะเล่นมั่ง
< ภูผา > : ไปก่อนเลย
< เฮียเต่า > : ยังไม่ว่าง
< เจได > : เกี่ยวกับไรอ่ะ
< ม่อน > : เกมเอาตัวรอดในยุคไดโนเสาร์ ภาพสวยมากขอบอก แต่ต้องไปซื้อหัวครอบมาต่อกับคอม
< กวิน > : จัดไป คืนนี้ใช่มะ
< ม่อน > : เออ มึงไปประเดิมก่อนเลย เดี๋ยวตามไป
< กวิน > : เค
กวินปิดโทรศัพท์มือถือในทันที จากนั้นเขาก็รีบขับรถออกไปซื้ออุปกรณ์ HTG รุ่นใหม่ล่าสุดในร้านขายอุปกรณ์เล่นเกม มันคือสิ่งที่ ม่อน เรียกว่าหัวครอบนั่นเอง หัวครอบนี้เป็อุปกรณ์ที่สวมใส่ศีรษะขณะเล่นเกม เมื่อต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์คุณภาพสูง มันจะสามารถนำพาผู้เล่นเข้าสู่โลกเสมือนจริงได้
ในยุคสมัยนี้การเล่นเกมในโลกเสมือนจริงนับเป็เื่ปกติไปเสียแล้ว ผู้ให้บริการเกมทั้งหลายต่างแข่งขันกันพัฒนาเพื่อเพิ่มความละเอียดและความสมจริง แต่เกมทั่วไปจะมีแค่แว่นตาหกมิติ ที่เชื่อมโยงประสาทตากับระบบสมองเข้าด้วยกัน
ทว่า HTG คืออุปกรณ์ครอบหัวรุ่นใหม่ ที่ออกแบบมาให้ระบบสมองเชื่อมโยงกับเกมได้ลึกซึ้งมากขึ้น เราสามารถขยับร่างกายในเกมได้โดยการคิดและการควบคุมของสมอง ไม่จำเป็ต้องขับเคลื่อนร่างกายจากภายนอกจริง ๆ ดังนั้นมันจึงมีราคาค่อนข้างแพง แต่กวินก็จ่ายได้ เขามีเงินมากพอสำหรับการเล่นเกมเสมอ
00:00 น. ณ ห้องทำงานของกวิน
กวินเริ่มดาวน์โหลดเกมดีโซเลท ใช้เวลาเพียงไม่นานเกมก็ถูกติดตั้งเรียบร้อย ระบบเกมให้เวลาผู้เล่นได้ปรับแต่งตัวละคร ก่อนที่จะล็อกอินเข้าเล่นเกม กวินเลือกรูปแบบตัวละครสำเร็จรูปเพียงไม่นาน แต่กลับเสียเวลาอยู่นานกับการแต่งรูปลักษณ์ตามความชอบ
จากนั้นเขาตั้งชื่อตัวละครว่า ‘มิยาบิ’ แล้วก็ปรับแต่งให้ตัวละครของเขาเป็ผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ปากนิด จมูกหน่อย ดวงตาสีน้ำตาลทอง หน้าตาน่ารักแบบสาวโลลิคอนของญี่ปุ่น ร่างเล็กกะทัดรัดสูงประมาณ 150 เิเ หน้าอกเล็กพอดีมือ ผมสีทองยาวมัดรวบตึงเป็หางม้า
เพียงแค่ได้มอง หัวใจชายหนุ่มแสนโสดก็ชุ่มชื่นขึ้น จนยิ้มแก้มปริอย่างมีความสุข กวินมักจะใช้ตัวละครผู้หญิงในการเล่นเกมเสมอ เพราะเขาชอบมองเรือนร่างผู้หญิงในชุดสั้น ๆ เคลื่อนไหวไปมา โดยเฉพาะก้นในขณะวิ่งหรือเคลื่อนไหว มันช่างชุ่มชื่นหัวใจยิ่งนัก
แต่เขาคาดผิดไปอย่างหนึ่ง...
ในเกมนี้เขาไม่ได้ควบคุมอยู่กับแป้นพิมพ์หรือจอยเกม แต่เขาอยู่ในโลกเสมือน นั่นก็คือเขาอยู่ในตัวของมิยาบิจริง ๆ เขาจึงไม่สามารถมองเห็นภาพรวมของตัวละครแสนสวยได้เหมือนเกมอื่น ๆ นั่นก็เท่ากับว่ามิยาบิก็คือเขา เขาก็คือมิยาบิ ซึ่งกว่าจะรู้ตัวการสร้างตัวละครก็เสร็จสิ้นแล้ว และเขาก็ไม่มีโอกาสได้แก้ตัวอีก เพราะเกมดีโซเลทไม่สามารถลบตัวละครหรือสร้างไอดีเพิ่มได้ เนื่องจากไอดีเกมจะเชื่อมต่อกับหมายเลขบัตรประชาชน มีการยืนยันตัวตนเพียงครั้งเดียว เท่ากับว่าหากสร้างอวตารเป็เช่นไร ก็จะเป็เช่นนั้นตลอดไป
แชทกลุ่มโคลัมบัส
00:10 น.
< กวิน > : เข้าเกมแล้วชื่อ มิยาบิ แอดมาเลย
< กวิน > : โหลดเกมยัง
< ม่อน > : เล่นไปก่อนเลย ยังไม่ว่าง
< เฮียเต่า > : เมียบ่นว่ะ เดี๋ยวตามไปทีหลัง สร้างของรอไว้เลย
< แทนไท > : เกมไรอ่ะ
< เจได > : เครื่องเกมแม่งอะไรวะ โคตรแพงเลย เฮียขอกู้เงินหน่อย
< เฮียเต่า > : ่นี้ไม่ได้ เมียยึดเงิน
< กวิน > : กูสมทบทุนให้ 10 บาท
< ม่อน > : เออ กูช่วย 1 บาท
< เจได > : T.T
< แทนไท > : สรุปเกมไรเนี่ย
< ม่อน > : ลิงก์้าเลย ไปอ่านเอา
< กวิน > : รีบ ๆ ตามมาละกัน
กวินตัดสินใจลุยเดี่ยวโดยไม่รอช้า เกมแบบนี้ยิ่งเล่นไวยิ่งได้เปรียบ เพราะผู้เล่นรุ่นแรกจะมีเวลาในการทำความเข้าใจตัวเกมมากกว่า เลเวลสูงกว่า และแข็งแกร่งมากกว่า
แต่ชั่วโมงนี้เป็ชั่วโมงแรกที่เกมเปิดตัว จึงมีผู้เล่นที่สนใจมากมายจากทั้งสิบประเทศ เมื่อผู้เล่นจำนวนมหาศาลล็อกอินเข้าระบบในเวลาเดียวกัน กวินจึงต้องรอคิวเข้าระบบเกือบครึ่งชั่วโมง เขาตั้งใจว่าหากเข้าเกมได้แล้ว เขาจะไม่ออกจากเกมจนกว่าเขาจะมีเลเวลถึง 50 เท่านี้ก็น่าจะเพียงพอที่เขาจะเป็กำลังหลักของแคลนได้ในอนาคต โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าการเพิ่มเลเวลในเกมนี้ไม่ง่ายเหมือนเกมอื่น ๆ ที่เขาเคยเล่นมา
พรึบ !
กวินรู้สึกเหมือนถูกดูดเข้าไปในโลกเสมือนจริง รู้ตัวอีกทีเขาก็เห็นตัวเองยืนอยู่ท่ามกลางลำธารขนาดเล็กแห่งหนึ่ง น้ำเย็นเฉียบไหลเอื่อย ๆ มาัักับขาเรียวงามของเขา คลอด้วยเสียงน้ำไหลกระทบหิน ริมขอบลำธารมีโขดหินมากมายสลับกับพืชจำพวกเฟิร์นที่สูงท่วมหัวของเขา มอสส์ตะไคร่สีเขียวแผ่ปกคลุมทั่วทั้งพื้นดินและลำต้นไม้ มีแสงรำไรส่องลงมา คล้ายมืดครึ้มแต่ก็สว่างเห็นลำแสงผ่านแมกไม้ บรรยากาศสวยงามราวกับหนังแฟนตาซี
6K
