พิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า

    ตอนที่ 1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า

    ณ ดินแดนแห่งหนึ่ง เป็นที่แห้งแล้งกันดาร ดินแดนแห่งนี้เป็นทะเลทราย มีชนเผ่าเร่ร่อนหลายชนเผ่า มีตำนานเล่าขานว่าสมัยก่อนที่นี่เป็นท้องทะเลอันกว้างใหญ่ แต่มีสงครามระหว่างมารบรรพกาลและเซียนสวรรค์ ซึ่งต่อสู้ศึกสุดท้ายที่นี่ หลังสงครามสงบ ความรุนแรงของสงครามทำให้น้ำทะเลเหือดแห้ง เหลือแต่ทะเลทรายไกลสุดสุดลูกหูลูกตา แต่ผู้คนของดินแดนนี้ยังใช้ชื่อเดิมตั้งแต่โบราณ พวกเขายังเรียกมันว่า "ดินแดนแห่งท้องฟ้า"...........................................................................
    "อีกไกลไหม กว่าจะถึงเผ่าภูผา?" เด็กสาวหน้าตาน่ารักคนหนึ่งเอ่ยถาม"ไม่เกินห้าสิบลี้ก็น่าจะถึงแล้ว เดี๋ยวเราไปพักที่ป้อมข้างหน้าก่อนได้" ชายกลางคน รูปร่างกำยำผิวเข้มผู้หนึ่งกล่าวชายคนนี้ดูดุดัน และมีรอยแผลเป็นที่หน้า แต่เมื่อกล่าววาจา กลับดูอ่อนโยน"ดีเลยท่านพ่อ ข้าเมื่อยขาจะแย่อยู่แล้ว" เด็กสาวพูดพลางหันไปมองด้านหลัง"หวังอู่พวกเจ้าก็เดินเร็วๆหน่อย ลูกสาวข้าอยากพักแล้ว" ชายกลางคน รูปร่างกำยำเอ่ยกับขบวนที่เดินทางด้านหลัง
    คนกลุ่มนี้เป็นคนจาก "เผ่าฟ้าคำราม" ในกลุ่มมีจำนวน 20 คน กำลังเดินทางไปเผ่าภูผาเพื่อแลกเปลี่ยนสินค้า ในดินแดนแห่งท้องฟ้า มีตลาดสำหรับเผ่าใหญ่ๆ ที่จัดขึ้นเป็นประจำ แต่เผ่าเล็กๆต้องอาศัยการเดินทางไปแลกเปลี่ยนซื้อขายสินค้าเพราะจะมีการจัดงานสำหรับแลกเปลี่ยนแค่ปีละหนึ่งครั้งเท่านั้น
    ครั้งนี้เผ่าฟ้าคำรามมีผู้นำคือ ชายกลางคน รูปร่างกำยำ ที่มีรอยแผลที่หน้า มีชื่อว่า "มู่เหวิน"มู่เหวินเป็นครูฝึกนักรบของเผ่าฟ้าคำราม สมัยหนุ่มเป็นนักรบที่กล้าหาญด้วยดาบในมือ มู่เหวินสยบโจรทะเลทรายและเผ่าที่รุกราน จนถูกขนานนามว่าผู้พิทักษ์ รอยแผลบนหน้าคือความภาคภูมิใจเมื่อต้องเข้าแลกชีวิตกับหัวหน้าโจรกลุ่มหนึ่ง แม้จะโดนดาบของหัวหน้าโจรฝากรอยแผลเป็นที่ใบหน้า แต่ก็แลกด้วยศีรษะของคนที่ฝากรอยแผลหลังได้รับชัยชนะในครั้งนั้น ก็ไม่มีใครกล้าบุกรุกเผ่าฟ้าคำรามอีกเลย............................................มู่เหวินได้ได้แต่งงานกับลูกสาวหัวหน้าเผ่า และออกจากตำแหน่งนักรบ มาเป็นครูฝึก โดยจากนั้นหลายปีก็ได้มีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ "มู่ปิง" ซึ่งเดินทางมาในครั้งนี้ด้วยเช่นกันมู่ปิงเป็นสาวที่น่ารัก เนื่องจากแม่ของมู่ปิงเป็นสาวงามคนหนึ่ง มู่ปิงจึงถอดความสวยของแม่ออกมาทั้งหมด แม้อยู่ในวัยเด็กสาวแต่ผู้คนก็ดูออกว่า เด็กสาวคนนี้ต้องเติบโตเป็นสาวงามในอนาคตนอกจากจะเป็นเด็กสาวที่น่ารัก มู่ปิงยังมีจิตใจดี รักความยุติธรรม แต่ชอบฝึกดาบและต่อยตีกับเด็กผู้ชายเป็นประจำ จนมู่เหวินและภรรยาต้องส่ายหน้า แต่ด้วยเสน่ห์แบบนี้กลับดึงดูดให้เหล่าชายหนุ่มมากมายหลงชอบและตามจีบมู่ปิงเรื่อยมาหนึ่งในนั้นก็คือ "หวังอู่"
    "หวังอู่" เป็นบุตรคนสุดท้องของ "หวังเย่"หัวหน้านักรบของเผ่าฟ้าคำราม หลังมู่เหวินถอนตัวจากนักรบมาเป็นครูฝึกหวังเย่ก็ก้าวขึ้นมาโดดเด่น จนได้ตำแหน่งหัวหน้านักรบของเผ่าหวังอู่มีพรสวรรค์การฝึกวรยุทธ์ที่ดี แม้ตอนนี้จะเป็นแค่นักรบฝึกหัด แต่ก็มีฝีมือทัดเทียมผู้ใหญ่และเนื่องด้วยมีพ่อเป็นถึงหัวหน้านักรบ ทำให้หวังอูู่ไม่กลัวใคร และกล้าตามจีบมู่ปิงอย่างเปิดเผยตอนนี้ขบวนเดินทางของเผ่าฟ้าคำรน ได้มาถึงป้อมพักแห่งหนึ่งใกล้เผ่าภูผา ซึ่งป้อมเหล่านี้คือโอเอซิสที่มีน้ำและต้นไม้เป็นที่พักของนักเดินทางในทะเลทราย โดยแต่ละเส้นทางนักเดินทางจะอาศัยพักชั่วคราวเพื่อเดินต่อ ป้อมเหล่านี้จะไม่มีคนพักอาศัย เพราะนอกจากบ่อน้ำและต้นไม้ไม่มากนัก ก็ไม่มีอาหารเลย อีกทั้งป้อมเหล่านี้ยังเสี่ยงต่อการเจอพายุทะเลทรายและสัตว์ร้ายอยู่บ่อยๆ จึงได้เป็นเพียงที่พำนักระหว่างทางเท่านั้น.............................................................."มู่ปิง เจ้าเดินมาเหนื่อยดื่มน้ำก่อน" หวังอู่รีบเอาน้ำมาให้มู่ปิง หลังจากที่วางสัมภาระเพื่อทำคะแนนกับมู่ปิง"ขอบใจมากหวังอู่ อีกไม่ไกลก็จะถึงเผ่าภูผาแล้ว แต่เราน่าจะถึงเร็วกว่านี้ถ้าเจ้าไม่เดินกันช้า" มู่ปิงพูดก่อนรับน้ำไปดื่ม"มู่ปิงนั่นไม่ใช่ความผิดของข้านะ แต่มันเป็นความผิดของขยะตัวหนึ่ง" หวังอู่จงใจพูดเสียงดัง แล้วหันหน้ามองไปทางท้ายขบวน สายตามองไปที่เด็กชายคนหนึ่งรูปร่างผอมและเสื้อผ้าขาดวิ่น"ข้าไม่ใช่ขยะ!" เสียงเด็กหนุ่มตะโกนกลับด้วยความคับแค้น"เสียงตะโกนนั้นดังราวกับจะหยุดเวลาทุกอย่างเอาไว้ และในจังหวะนั้น .................................................................................................