"นายคงไปแล้วสินะ ไวท์" ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งมองทางด้านหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ยืนมองอย่างไร้ความรู้สึกท่ามกลางเศษซากของสงคราม
“นายคงคิดว่ามันจะทำให้อนาคตตอนนี้เปลี่ยนสินะ” เขาก้มหน้ามองปลายเท้าที่เขี่ยดินด้านล่าง แล้วยิ้มหัวเราะแห้ง ๆ ออกมา
“ที่จริง...มันไม่เปลี่ยนไปหรอก อนาคตตอนนี้มันยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ คนที่ตายก็กลับมาไม่ได้” ชายหนุ่มพูดด้วยเสียงที่ไร้เรี่ยวแรง และค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่หม่นหมองไร้ซึ่งความสดใส สายตาว่างเปล่าเคว้งคว้างที่บ่งบอกถึงความเศร้าสร้อยในใจถูกกลืนกินกับบรรยากาศ
“ผมรู้ว่าทั้งหมดนี่คือทางที่ผมได้เลือกเอง ผมรู้สึกว่ามันไม่ได้ดีสักเท่าไหร่หรอกไวท์ แต่มันก็คงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดเท่าที่ผมจะนึกออกแล้ว” หยดน้ำใสค่อย ๆ ไหลออกจากตาคมผ่านลงบนสองแก้ม ความรู้สึกทั้งหมดประเดประดังเข้ามาในหัวอย่างห้ามไม่ได้ เขาทำได้เพียงยืนให้น้ำตาไหลออกมาอย่างนั้น
ความโศกเศร้ารายล้อมตัวชายหนุ่มมาพร้อมกับสายลมอ่อน มันพัดพากลิ่นซากศพผสมปนเปกับซากปรักหักพังของตึกลอยเข้ามาในโสตประสาท ความฟุ้งของกลิ่นคละคลุ้งไปทั่วจนเจ้าตัวแทบจะขาดใจ
เรื่องราวนับร้อยพันที่เคยผ่านมาค่อย ๆ เข้ามาในหัวทีละเรื่อง มันสะท้อนกลับมาเป็นฉากให้น้ำตาไหลออกมามากกว่าเดิม
“ถ้าเป็นนาย ทางเลือกที่นายจะเลือกไปต่อ มันจะจบที่เส้นทางแบบไหนกัน” เขาพึมพำออกมาและลืมตาขึ้นพร้อมกะพริบตาถี่ ๆ ไล่น้ำออกจากดวงตา
สายตาเพ่งมองไปที่ความว่างเปล่าตรงหน้าก่อนจะพูดขึ้นมาอีกครั้ง “คุณคงสร้างไทม์ไลน์ใหม่ ๆ ที่ขนานกับไทม์ไลน์เดิมสินะ” ชายหนุ่มพูดด้วยรอยยิ้มที่เปื้อนน้ำตา
“ผมได้แต่หวังว่าทางที่เลือกไป มันจะมีอนาคตที่ดีกว่าของผมในตอนนี้” เขากลับมามองที่ปลายเท้าของตัวเองอีกครั้งพร้อมยิ้มจาง ๆ ให้กับสิ่งที่พูด ก่อนจะเงยหน้าสูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้งแล้วพูดด้วยสายตาที่เศร้าซึมกว่าเดิม “และถ้าหากทำให้ผมในไทม์ไลน์นั้นมีสติขึ้นมาสักนิดก็ดีนะ”
“นายเป็นเพื่อนคนเดียวที่สามารถห้ามผมได้ ต่อจากนี้เป็นมันทางเลือกของนายแล้ว ไวท์” ชายหนุ่มพึมพำเสร็จก็หลับตาพริ้มค่อย ๆ สูดลมหายใจเข้า เขารู้ดีว่าเวลาของตัวเองกำลังจะหมดลง
เขาค่อย ๆ กางแขนออกทีละนิดรับลมที่มาปะทะร่างกาย เพียงไม่นานร่างของชายร่างสูงโปร่งก็สลายกลายเป็นฝุ่นทรายปลิวหายไปกับอากาศทีละนิด
กองฝุ่นเหล่านั้นถูกพัดพาสูงขึ้นฟ้าเรื่อย ๆ ต่างค่อย ๆ กระจายแตกตัวไปในท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ที่ไม่รู้ว่าจุดจบคือตรงไหน ทิ้งให้โลกอันโหดร้ายที่ไม่มีทั้งสองชีวิตดำเนินต่อ โดยที่ไม่ได้รับผลกระทบอะไรจากการตายหายไปของพวกเขา
-tbc-
ไทม์ไลน์ (Time line) คือ สิ่งที่ว่าด้วยการกระทำของเราในแต่ละช่วงเวลา สมมติว่าเราออกจากบ้าน แล้วเราตัดสินใจเลี้ยวขวา มันก็ควรมีเราอีกคนในช่วงเวลาเดียวกันตัดสินใจเลี้ยวซ้ายไป หรืออาจจะเป็นตัวเราในช่วงเวลานั้นไม่ตัดสินใจเลี้ยวไหน แต่ทำแค่เกาหัวแล้วกลับทางเดิม พูดได้ว่าถ้าเราในช่วงเวลาเดียวกัน ทำ 3 อย่าง มันจะก่อให้เกิด เราใน 3 time line ที่ไม่เกี่ยวข้องกัน แต่ละ time line ก็จะดำเนินไปในแบบของมัน