ผมเอนตัวนอนแผ่หลาบนเตียงฟางที่ยังแฉะชุ่มไปด้วยคราบน้ำกาม กลิ่นคาวรักอบอวลอยู่รอบตัว มือหนาของผมยังคงทำหน้าที่ซุกซน เลื้อยลงไปขยำเนินเนื้อนุ่มของแม่นางหลิวพลางใช้นิ้วเขี่ย ร่องหี ที่ยังบวมเป่งและอ้าค้างของเธอเล่นอย่างมันมือ
"ซี๊ดดด... เหมยหลิว หีท่านนี่ขมิบเก่งจริงๆ ขนาดโดนข้าซัดไปจนโบ๋ยังตอดนิ้วข้าไม่หยุดเลยนะ" ผมพึมพำพลางจ้องมองใบหน้าสวยซึ้งที่ซบอยู่บนแผงอกผม
"เรฟ... เ้ามันคนลามก จับไม่ยอมปล่อยเลยนะจ๊ะ..." เธอกระซิบเสียงหวานพลางเบียดกายเข้าหา "แต่ข้าก็ชอบนะ... มือเ้าอุ่นเหลือเกิน"
ผมแกล้งทำเป็เงียบไปพักหนึ่งก่อนจะถามหยั่งเชิง "ถามจริงเถอะแม่นางหลิว... ถ้าผัวท่านไปรบแล้วไม่กลับมาจริงๆ ... ท่านจะทำยังไง? ท่านกับแม่สามีไม่ลำบากแย่หรือ?"
เหมยหลิวชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาดูเศร้าลงเล็กน้อย "หากเขาตายจริงๆ ... ข้าคงเสียใจมากจ้ะเรฟ เขาเป็คนดี... แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ ข้าก็คงไม่มีที่ไป..." เธอเงยหน้าขึ้นสบตาผมด้วยแววตาอ้อนวอน "เรฟ... ถ้าวันนั้นมาถึง... ข้ายินดีเป็คนรับใช้ เป็เมียน้อย หรือเป็อะไรก็ได้ของเ้านะ ข้าไม่ได้โดนเ้าเย็ดเป็คนแรกก็จริง แต่ข้าสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ จะดูแลงานบ้าน งานเรือน ดูแลเ้าและแม่สามีของข้าให้ดีที่สุด... เ้าจะรับข้าไว้มั้ย?"
‘หึหึ... เข้าทางกูเลยสิเชน!’ ผมคิดในใจพลางหัวเราะร่าอย่างชั่วร้ายในมโนภาพ ‘ได้สาววัย 26 หุ่นเอ็กซ์แบบนี้มาเป็เมียน้อยที่บ้าน แถมยังไม่มีลูกติดให้รำคาญใจ... กูจะเย็ดท่าไหน วันละกี่รอบก็ได้ จะสั่งให้ทำเื่ลามก น่าอาย หรือพิสดารขนาดไหนนางก็ต้องยอมแน่ๆ สบายตัวกูละงานนี้!’
ผมบีบขยำหีของเธอแรงๆ หนึ่งทีจนเธอสะดุ้ง "อ๊ะ!" ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง "เื่นั้นไม่มีปัญหาหรอกแม่นางหลิว... คนสวยและร่านควยข้าขนาดนี้ ข้าจะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง แต่ตอนนี้ผัวท่านยังไม่ตายนี่นา 555+ เอาเป็ว่าวันนี้ท่านก็ดูแลแม่สามีไปก่อน แล้วว่างๆ ค่อยแอบมาหาข้าที่บ้านบ่อยๆ ก็แล้วกัน ข้าจะเตรียม 'ของกิน' และ 'ควย' ไว้รอต้อนรับท่านเอง"
เหมยหลิวหน้าแดงซ่านแต่กลับยิ้มออกมาอย่างมีความสุข "จ้ะเรฟ... ข้าจะแอบมาหาเ้าบ่อยๆ ข้าสัญญาว่าจะทำให้เ้าฟินจนลืมทางกลับบ้านเลยล่ะ"
ผมลุกขึ้นแต่งตัวพลางเหลือบมองกระสอบข้าวและโจ๊กที่ทิ้งไว้ให้ "ข้าไปล่ะนะ... อย่าลืมล้างหีให้สะอาดล่ะ เดี๋ยวแม่สามีท่านจะได้กลิ่นน้ำกามข้าเอา!" ผมทิ้งท้ายด้วยคำพูดหยาบโลนพลางเดินออกจากบ้านไปอย่างผู้ชนะ...
3K
