แสงสีม่วงวาบผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน โทบี้ สตาร์เกเซอร์ เงยหน้ามองดาวตกดวงนั้นด้วยความตื่นตาตื่นใจ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเขาเหลือเวลาอีกไม่ถึงชั่วโมงก่อนที่คำสาปจะทำงาน
"บ้าชะมัด!" เขาสบถ พลางวิ่งออกจากทุ่งนาอย่างรีบร้อน "ฉันต้องหาใครสักคนให้จูบให้ได้!"
โทบี้วิ่งเข้าไปในหมู่บ้าน สายตากวาดมองหาใครก็ได้ที่ยังตื่นอยู่ แต่ทุกบ้านปิดไฟมืดสนิท เขารู้สึกถึงหัวใจที่เต้นรัวและเหงื่อที่ไหลอาบใบหน้า
"นี่ โทบี้! มาช่วยฉันหน่อยสิ!" เสียงคุ้นหูดังมาจากโรงนา
โทบี้หันไปเห็นคุณลุงแซมกำลังพยายามยกถังน้ำขนาดใหญ่ เขาวิ่งเข้าไปช่วยทันที
"ขอบใจมาก เ้าหนุ่ม" คุณลุงแซมยิ้ม "เฮ้ นี่นายดูไม่ค่อยดีนะ เป็อะไรรึเปล่า?"
โทบี้กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก "คือว่า... ผม... ผมขอจูบคุณลุงหน่อยได้ไหมครับ?"
คุณลุงแซมเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "อะไรนะ? นายเป็บ้าไปแล้วรึไง?"
"ผมอธิบายไม่ได้ครับ แต่ถ้าผมไม่ได้จูบใครในอีก 5 นาทีนี้ ผมจะต้องตาย!" โทบี้พูดอย่างร้อนรน
คุณลุงแซมถอยหลังไปก้าวหนึ่ง "เฮ้ๆ ใจเย็นๆ นะเ้าหนุ่ม ฉันว่านายควรไปพบหมอนะ"
ทันใดนั้น เสียงะเิดังสนั่นมาจากท้องฟ้า แสงสีม่วงจ้าสาดส่องไปทั่วหมู่บ้าน โทบี้และคุณลุงแซมมองขึ้นไปด้วยความใ
เศษซากดาวตกขนาดใหญ่พุ่งลงมาที่โรงนา โทบี้รู้สึกถึงพลังบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมาจากดาวตกนั้น เขาผลักคุณลุงแซมออกไปอย่างรวดเร็วก่อนที่ดาวตกจะกระแทกพื้น
เสียงะเิครั้งที่สองดังขึ้น โทบี้รู้สึกถึงคลื่นพลังงานที่ซัดผ่านร่างของเขา โลกรอบตัวพร่าเลือน เขาได้ยินเสียงกรีดร้องของใครบางคน ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง
เมื่อโทบี้ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องสีขาว มีหญิงสาวผมสีน้ำเงินกำลังจ้องมองเขาด้วยความสนใจ
"น่าสนใจจริงๆ" เธอพูด "นายรอดชีวิตจากการชนของดาวตกอสูรได้ยังไงกัน?"
โทบี้พยายามลุกขึ้นนั่ง สับสนกับสถานการณ์ "คุณ... คุณเป็ใคร? ผมอยู่ที่ไหน?"
หญิงสาวยิ้มบางๆ "ฉันชื่อลูน่า นอวา และนี่คือสถานีอวกาศลับของกองกำลังต่อต้านอสูร" เธอหยุดชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ "และดูเหมือนว่านายจะเป็กุญแจสำคัญในการช่วยพวกเราปกป้องจักรวาลนะ โทบี้ สตาร์เกเซอร์"
โทบี้อ้าปากค้าง ไม่รู้จะพูดอะไร เขาเพิ่งรู้ตัวว่าคำสาปของเขาหายไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่าชีวิตของเขากำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
769
