เมื่อเข้ามาในสวนเฉินเฟยอวี้ ก็เดินไปดูที่บ่อน้ำ ซึ่งพบปลาจำนวนมาก เมื่อคุณยายฉีให้พวกอาหารมัน
"คุณยายเราจะจับมันยังไงหรอคะ"
"นี่ไงลูก"
ยายฉีที่ยกข่ายให้หลานสาวดูซึ่งเป็ตาข่ายที่เอาไว้ใช้จับปลาเฉินเฟยอวี้ก็พอจะรู้เพราะในสมัยที่เธออยู่เขาก็ใช้อันนี้เหมือนกัน แต่ส่วนมากเขาจะใช้เป็อวนจับปลาขนาดใหญ่ๆ และมีอะไรอีกหลายๆอย่าง
"หนูขอไปเดินดูผลไม้ในสวนก่อนนะคะ"
"ถ้าหลานอยากกินอันไหนหลานก็เก็บมาเลยนะ หน้าหนาวแล้วผลไม้เริ่มร่วงแล้ว"
"ค่ะคุณยาย"
เฉินเฟยอวี้เดินไปเข้ามาในกลางสวน ก็เห็นผลไม้หลายอย่างมีทั้งพุทรา แถมมีต้นสตรอเบอร์รี่ซึ่งเป็ผลไม้หน้าหนาวที่ปลูกอยู่ที่ท้ายสวนเธอแทบอยากกรีดร้องดังๆ เพราะเธอเป็คนที่ชอบกิน สตอเบอรี่มาก เธอรีบเข้าไปเก็บมันได้ประมาณครึ่งตะกร้าเธอเลยคิดว่าจะนำไปทำผลไม้กวนเอาไว้กินกับหมั่นโถวหน้าหนาว คงจะดีเธอไปเก็บผลไม้อย่างอื่นด้วย มีสาลี่อยู่ด้วย เธอเลยเก็บใส่ตะกร้ารวมๆกัน เมื่อเก็บเสร็จแล้วก็เดินกลับมาที่ศาลากลางสวนซึ่งเป็ศาลาที่คุณตาฉีทำเอาไว้เวลาพักผ่อนเวลา
"หลานได้อะไรมาเยอะแยะเลยลูกเต็มตะกร้าเชียว"
ตาฉีที่มองไปในตะกร้าเห็นผลไม้เต็มตะกร้า เลยหันไปถามหลานสาว
"มีผลไม้หลายอย่างเลยค่ะคุณตา มีสตอเบอรี่ มีสาลี่ ส้มด้วย ว่าแต่สตอเบอรี่คุณตาเป็คนปลูกไว้หรอกค่ะ "
"อะไรคือสตอเบอรี่"
เฉินเฟยอวี้เลยหยิบสตอเบอรี่ในตระกร้าขึ้นมาเห็นคุณตาฉีดูตาฉีเห็นผลไม้ที่หลานหยิบมาให้ดู
"อ๋อ อันนี้หรอ ต้องไปถามยายเอานะตา ก็ไม่รู้เหมือนกัน สงสัยยายของหลานเป็คนเอามาปลูกไว้นะ"
"อ๋อค่ะ งั้นหนูไปถามยายดูดีกว่า"
เฉินเฟยอวี้นำตระกร้าวางไว้ที่ศาลา แล้วเดินไปหาคุณยายฉี ที่หน้าสวน ซึ่งคุณยายกำลังให้อาหารสุนัข 4 ตัวอยู่
"สุนักใครหรอคะคุณยาย"
"สุนัขเรานี่แหละลูก เป็สุนัขที่ตาเฒ่าเอามาไว้เฝ้าสวน"
"อ้าวทำไมเมื่อวานหนูมาไม่เจอล่ะคะ"
"มันอยู่ท้ายสวน เมื่อวานหลานคงไม่ได้เดินไปท้ายสวนเลยไม่เจอมันล่ะสิ"
"อ๋อค่ะมันชื่ออะไรบ้างหรอค่ะ เสี่ยวเป่าเป็พี่ใหญ่ตัวสีน้ำตาล เสี่ยวชิวเป็พี่รองตัวสีดำ เสี่ยวเหมยเป็น้องเล็กเป็ตัวเมียด้วยนะ ส่วนตัวที่เลียขาหลานอยู่ ชื่อเสี่ยวหยาง ตัวนี้จะดื้อที่สุดแล้วเกิดพร้อมกับเสี่ยวเหมยเลย"
" อ๋อค่ะ คุณคุณยายหนูมีเื่จะถาม"
"ถามอะไรหรือ"
"ต้นสตอเบอรี่ที่ท้ายสวน คุณยายเอาจากที่ไหนมาปลูกหรอคะ"
"สตอเบอรี่อะไรลูก"
"คุณยายไม่รู้สินะคะ เดี๋ยวกลับไปถึงศาลาหนูจะเอาให้คุณยายดู "
"ได้จ๊ะ"
" คุณยายค่ะผลไม้คุณยายเอาไปขายที่ไหนหรอคะ"
"ก็พ่อค้าคนกลางเหมือนเดิมนั่นแหละลูก"
"แต่ละปีคุณยายก็ได้รายได้เยอะเลยสิคะ"
"ก็ไม่เยอะหรอกลูก เงินพวกนี้ยายตั้งใจว่าจะเอาไว้ให้หลานๆ ถ้าหลานสอบติดมหาลัยจะได้มีเงินไปเรียน"
ยายฉีที่พูดพร้อมรูปหัวหลานสาวด้วยความเอ็นดู
"แล้วหลานอยากเรียนมหาลัยหรือเปล่าล่ะลูก"
"อยากเรียนสิค่ะ"
"ถ้าหนูอยากเรียนหนูก็ตั้งใจสอบเข้า ให้ได้เรียนในมหาลัยนะลูก ยายกับตาเฒ่าจะหาเงินส่งหนูเรียนเอง"
"ขอบคุณคุณตาคุณยายนะคะพี่จะส่งหนูเรียน"
คุณยายฉีที่ยิ้มอย่างมีความสุขมองดูรอยยิ้มของหลาน เพราะเฉินเฟยอวี้มีหน้าตาที่สวยเหมือฉีฟางหรูเอามากๆ ซึ่งเฉินเฟยอวี้ก็คิดอยู่แล้วเื่การสอบเข้ามหาลัย ซึ่งมันก็ไม่น่าจะใช่ปัญหายากอะไร เพราะในยุคปัจจุบันเธอเป็คนที่เรียนเก่งมากทั้งด้านคณิตเคมีฟิสิกส์และเธอยังพูดได้ถึง 3 ภาษา ก็มีความเชียวชาญด้านภาษาอังกฤษแล้วเธอก็มีความรู้ทางด้านการค้า และยังมีความเชียวชาญในด้านการแพทย์อีกด้วย เธอคิดว่าการแพทย์สมัยนี้ไม่น่าจะยากเหมือนที่เธอเคยเรียนมา เธอยังมีความสามารถในการออกแบบและตัดเย็บเสื้อผ้า สามารถทำออกมาขายได้ แล้วเธอคิดว่ามันน่าจะทำยอดขายได้ดีเอาไว้ให้เธอใช้ส่งตัวเองเรียนมหาลัยได้ โดยที่ไม่ต้องใช้เงินของตาฉีกับยายฉีเลย แต่เธอก็ดีใจที่คุณยายฉีกับตาฉีคิดถึงเธอ และเธอก็จะดูแลพวกท่านในดี เมื่อให้อาหารหมาเสร็จแล้วเฉินเฟยอวี้กับยายฉีก็เดินกลับไปที่ศาลากลางสวนเมื่อตาฉีเห็นภรรยากับหลานสาวเดินมาด้วยรอยยิ้มก็อดที่จะยิ้มมีความสุขไม่ได้
"นี่สองยายหลานยิ้มอะไรกันมาแต่ไกลฮะหัวเราะคิกคักอยู่เชียวว่า"
"ฉันมีความสุขนี่ไงตาเฒ่าให้ฉันยิ้มหน่อยไม่ได้หรือไง"
"ฮ่าๆๆก็ได้ก็ได้ "
"นี่ตาเฒ่าไปจับปลาให้หลานสัก 4-5 ตัวสิเอามาทำกินเที่ยงนี้"
"ได้เดียวฉันจะจับให้เอาตัวใหญ่เลย"
"ดีเลยคุณตา หนูไปช่วยนะคะ"
"ได้แต่หลานห้ามลงน้ำนะ"
"ได้ค่ะ"
เฉินเผยอวี้เห็นตาฉีถือข่ายดักปลา ไปก็เดินตาม
"หลานอย่าเข้าใกล้บ่อน้ำนะ มันลึกพอสมควร หลานว่ายน้ำเป็หรือเปล่า"
"ว่ายเป็สิคะ"
เฉินเฟยอวี้ในโลกที่แล้ว เธอเคยเป็นักกีฬาว่ายน้ำด้วยซ้ำทำไมจะว่ายน้ำไม่เป็ล่ะ
"แต่ก็ไม่ต้องลงมาหรอก ตาไม่อยากให้ลงน้ำมันเย็นหลานร่างกายไม่แข็งแรงเดี๋ยวก็ไม่สบายเอา"
"ตาร่างกายหนูแข็งแรงจะตาย"
คุณตาฉีที่เป็ห่วงหลานสาวเพราะว่าร่างกายของเฉินเฟยอวี้ผอมแห้งคงกลัวว่าจะร่างกายไม่แข็งแรงเหมือนคนอื่นทั่วไป แต่ความจริงร่างกายของเธอแข็งแรงมากแค่เธอขาดสารอาหารเท่านั้นเอง
"รับนะตัวที่ 1 "
ตาสีที่จับปลาได้ก็โยนขึ้นมาให้หลานสาวอยู่บนบก เฉินเฟยอวี้ก็เก็บปลาใส่ถังไม้ที่มีน้ำอยู่ประมาณครึ่งถัง
"ตัวที่ 2 "
และโยนตัวอื่นๆขึ้นมาเรื่อยๆได้ประมาณ 6 ตัว เฉินเฟยอวี้คิดว่ามันพอแล้วแถมมีตัวใหญ่อีกด้วย
"คุณตาพอแล้วค่ะ แค่นี้ก็เยอะมากแล้ว"
"พอแล้วเหรอ "
"ค่ะพอแล้ว "
เฉินเฟยอวี้เดินไปดูที่สวนข้างๆเหมือนเคยเห็นตาใครผ่านตามาบ้าง เธอเดินไปก็เป็ตะไคร้จริงๆซึ่ง มีตะไคร้ใบมะกรูด พริก มะนาวและผักอีกหลายๆอย่างมีต้นหอมด้วย เธอรีบเก็บเพื่อที่จะเอามันไปทำอาหารเที่ยงนี้กิน จะทำปลาย่างเกลือ แล้วก็ทำน้ำจิ้มน้ำจิ้มสามรส
941
