ระบบฝึกเทพ god training system

"คนของแคว้นฉู่เขาทักทายกันแบบนี้หรือไง?"ชายชุดดำคนนั้นเอ่ยออกมาด้วยท่าทางสบาย

"เจ้าเป็นคนของแคว้นชิงอย่างนั้นรึ?"

เทียนฉินเอ่ยถามอย่างสงสัย

"เจ้านี่ดีแต่ตั้งคำถามกับคนอื่นหรืออย่างไรกัน?"ชายชุดดำถามกลับมาอีกครั้ง

"ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวก่อนล่ะ ข้าไม่มีเวลามาต่อล้อต่อเถียงกับเจ้าหรอก!"เทียนฉินเอ่ยออกมาพลางหันหลังเตรียมตัวจะเดินจากไป

ฟุ่บ!

แต่ก่อนที่เทียนฉินจะได้เดินจากไปนั้น เงากระบี่ก็ปรากฎออกมาทางด้านหลังเขาเป็นจำนวนมาก ก่อนรวมตัวกันแล้วก็กลายเป็นกระบี่แสงสีดำยาวเล่มหนึ่ง

กระบี่เล่มนั้นปลดปล่อยไอกระบี่อันน่าตื่นตะลึงประทุออกมา ทำให้อากาศบริเวณนั้นส่งเสียงดังราวกับว่าใบมีดไร้รูปจำนวนมากกำลังประสานกันกลางอากาศ

"เพลงกระบี่หรอกรึ?"

เทียนฉินที่เห็นเช่นนี้ก็ไม่ได้แสดงสีหน้าแตกตื่นออกมาแต่อย่างใด ดวงตาของเขากลับเปล่งประกายด้วยความดีใจเสียด้วยซ้ำ

"ข้ากำลังมองหาคนที่จะมาทดสอบพลังของข้าอยู่พอดี!"

เทียนฉินเอ่ยออกมาในใจก่อนจะขับเคลื่อนเคล็ดวิชากายามังกรอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เคล็ดวิชากายามังกรถูกร่ายออกมา ลมปราณทั่วร่างต่างแปรเปลี่ยนเป็นเกล็ดสีดำสลับส้มห่อหุ้มอยู่บนแขนทั้งสองข้าง ก่อนจะแผ่ขยายไปทั่วร่าง

พริบตาเดียวเทียนฉินก็ดูคล้ายกับมนุษย์กึ่งมังกร ภายใต้การส่องสะท้อนของเปลวเพลิงสีส้ม เขาได้พุ่งทะยานออกไปก่อนปล่อยหมดเข้าปะทะกับเงากระบี่สีดำเล่มนั้น

ตู้ม!

เสียงของหมัดกับกระบี่ปะทะกันจนเศษซากอาคารที่อยู่บริเวณนี้ต่างปลิวกระจัดกระจายไปทั่ว ทั้งสองต่างถอยหลังออกไปคนละสองก้าว

"โอ้ว! นับว่าเจ้ามีฝีมืออยู่บ้าง"

"แต่ข้าขอเตือนเจ้าไว้สักหน่อยดีกว่า ทิ้งสิ่งที่เจ้าได้มาจากหุบเขานี้ไว้ซะ แล้วข้าจะให้เจ้าตายอย่างมีร่างกายที่สมบูรณ์!"ชายชุดดำคนนั้นเอ่ยออกมาขณะที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศ

"เจ้าจะมั่นใจได้อย่างไร ว่าไม่ใช่เป็นเจ้าเองที่เอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่แคว้นฉู่นี้!"เทียนฉินเอ่ยกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว

"หึ! ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะอ้อนวอนอย่างไรเมื่อเจ้ากำลังจะตาย!!"

ฟึ่บ!

แสงกระบี่กลายเป็นสายรุ้งสีดำแวววาวพุ่งยิงออกไปทันทีที่สิ้นเสียง เพียงพริบตาเดียวก็กลายเป็นเงากระบี่สีดำยาวอยู่เหนือศีรษะเทียนฉิน ก่อนฟาดฟันลงไปอย่างว่องไว

เงากระบี่ยักษ์ยังไม่ทันได้ฟาดฟันลงไป พลันเกิดเสียงร้องแหลมดังของมังกรออกมา บริเวณที่มันเคลื่อนตัวผ่านได้ทิ้งร่องรอยไว้เป็นจำนวนมาก

"คมเขี้ยวมังกร"

เทียนฉินตะโกนออกมาพร้อมกับปล่อยกำปั้นเข้าใส่กระบี่สีดำนั้นอย่างรุนแรง ทันใดนั้นพลังไร้รูปบางอย่างก็พุ่งขึ้นฟ้าก่อตัวเป็นร่างมังกรสีแดงเพลิงตัวหนึ่ง

ปั้ง!

เกิดเสียงดังสะเทือนเลือนลั่นขึ้นมาอีกครั้ง ร่างมังกรสีแดงเพลิงตัวนั้นเข้ากระแทกกระบี่สีดำอย่างไม่เกรงกลัว

หลังจากเงากระบี่สีดำกลางอากาศค่อยๆ แตกสลายลงไปแล้ว ชายชุดดำกลับคาดไม่ถึงว่ามังกรสีแดงเพลิงตัวนั้นยังคงพุ่งเข้ามาแล้วตะปปกงเล็บเข้าบนไหล่ของเขา

"ฉั้วะ!"

หัวไหล่ทางด้านขวาของชายชุดดำพลันปรากฎรอยสีแดงพร้อมกับเลือดที่พุ่งสาดกระจายออกมาจากหัวไหล่นั้น

"อ้าก!"

"เจ้ากล้าทำให้ข้าบาดเจ็บ ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ไปตายซะเถอะ!"ชายหนุ่มชุดดำมองดูบาดแผลที่ไหลขวา ก่อนกล่าวออกมาด้วยน้ำเย็นเยือกเย็นอย่างถึงขีดสุด

พอน้ำเสียงสิ้นสุดลง ไอสีดำบนร่างชายหนุ่มชุดดำพลันก่อตัวหนาแน่นขึ้นมา กระบี่ในมือก็ฟาดฟันแสงสีดำหลายสายออกไปภายในพริบตา

"เป็นพวกฝึกวิชานอกรีตอย่างนั้นรึ?"

เทียนฉินยืนนิ่งไม่คิดจะหลบหลีกเลยแม้แต่น้อย พลันขับเคลื่อนลมปราณจนถึงขีดสุดก่อนซัดหมัดเข้าปะทะกับแสงดาบสีดำนั้นอีกรอบ

ตู้ม!

แสงกระบี่สีดำถูกหมัดของเทียนฉินกระแทกจนสั่นสะเทือนก่อนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆอีกครั้ง ตัวเขาพยายามที่จะค่อยๆขัดเกลาเคล็ดวิชาที่ได้ปรับปรุงขึ้นมาใหม่นี้อย่างไม่รีบร้อน

"เจ้าบรรลุระดับผันแปรขั้นต้นแล้วอย่างนั้นรึ?"ชายชุดดำทีเห็นเทียนฉินปลดปล่อยพลังเต็มที่ พลันหลุดปากออกมาด้วยท่าทางตื่นตระหนก

เทียนฉินไม่ตอบคำถามกลับใช้ท่าร่างมังกรเคลื่อนจันทราพุ่งเข้าหาชายชุดดำก่อนซัดหมัดเข้าใส่อย่างไม่ยั้ง

เปรี้ยง! ตู้ม!

หนึ่งหมัดที่ซัดใส่ผสานไปด้วยเปลวไฟสีส้มที่พุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง พริบตาเดียวก็ซัดกระบี่สีดำนั้นปลิวกระเด็นหลุดลอยไป

ปราณสีดำที่ห่อหุ้มร่างกายของชายหนุ่มคนนั้นพลันแตกกระจาย ส่วนร่างของเขาก็กระเด็นล่วงหล่นไปกระแทกพื้น โดยไม่อาจกระดิกตัวได้เลยแม้แต่น้อย ทำได้แค่พยายามกระตุ้นพลังปราณฝืนต้านทานไว้เท่านั้น

เทียนฉินเหินลงมาด้วยท่าทางสงบเป็นอย่างมาก ก่อนเดินไปทางชายชุดดำอย่างไม่รีบร้อน ดาบเพลิงสุริยาปรากฎขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างกระฉับกระเฉง

"เจ้าจะทำอะไร?"

"อย่าเข้ามาใกล้ข้านะ!"

"เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นศิษย์ของลัทธิอีกาดำ!"ชายหนุ่มชุดดำคนนั้นเอ่ยออกมาอย่างหวาดกลัวที่เห็นเทียนฉินเดินเข้ามาพร้อมกับดาบในมือ

ตัวตนของชายชุดดำนั้นแม้จะไม่ได้เก่งกาจที่สุดในหมู่รุ่นเยาว์ภายในลัทธิ แต่ก็ไม่อาจมองข้ามในพลังฝีมือของเขาไปได้ แต่เมื่อพอมาเจอกับเทียนฉิน ความมั่นใจที่เคยมีมาก่อนกลับพังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี

"พวกนอกรีตที่ถูกข้าสังหารก็พูดไม่ต่างกับเจ้าเลยแม้แต่น้อย!"เทียนฉินก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

"ถ้าเจ้าฆ่าข้าเจ้าจะถูกคนของลัทธิอีกาดำไล่ล่าสังหารไปตลอดแน่นอน!"ชายชุดดำกล่าววาจาข่มขู่เทียนฉินอีกครั้งเพื่อหวังเอาตัวรอด

"สำหรับพวกนอกรีตแล้วต่อให้ไม่มาตามล่าข้า ข้าก็จะเป็นฝ่ายตามล่าพวกมันเองอยู่แล้ว!"เทียนฉินยังไม่เคยลืมเลือนคำสาบานที่ได้ให้ไว้กับพี่ร่วมสาบานของเขาทั้งสองคน ว่าถ้าหากพบเจอพวกฝึกวิชานอกรีตเมื่อไหร่จะสังหารไม่มีละเว้น

ฉึก!

"เจ้า.."

ยังไม่ทันได้เอ่ยออกมาเต็มคำ ดาบเพลิงสุริยาก็เสียบเจาะทะลุหน้าอกของชายชุดดำนั้นอย่างพอเหมาะ ก่อนเทียนฉินจะพลิกดาบตัดขั้วหัวใจของอีกฝ่ายในทันที

เทียนฉินก้มลงไปหยิบแหวนมิติของชายชุดดำก่อนจะปลดปล่อยเปลวเพลิงออกมาเผาร่างของเขาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน แล้วเดินไปทางที่กระบี่สีดำนั้นหลุดลอยไป

"เป็นกระบี่ที่ดี! ตาเฒ่าหม่าได้ใช้คงพอใจเป็นอย่างมาก!"

เทียนฉินโยนกระบี่สีดำในมือเล่นก่อนจะเดินลับหายไปโดยไม่เหลียวมามองกองขี้เถ้าของชายชุดดำคนนั้นอีกเลย

บริเวณโครงกระดูกอันใหญ่โตมโหฬาร เทียนฉินยืนอยู่ตรงหน้าหัวกระโหลกพร้อมกับร่ายเคล็ดวิชาลับที่หลงยู่หมิงถ่ายทอดให้ คลื่นสีดำที่เคยปกคลุมอยู่ค่อยๆสลายหายไปอย่างรวดเร็ว

เพล้ง!

ท่อนกระดูกที่ลอยวนเวียนอยู่โดยรอบพลันร่วงหล่นจนแตกกระจาย ใบหน้าของศิษย์พี่ทั้งสองปรากฎให้เห็นอย่างชัดเจน เมื่อค่ายกลถูกคลี่คลายลงจนหมดหมดแล้ว

"กลับนิกายกันเถอะศิษย์พี่!"เทียนฉินเอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้มอันอบอุ่น

ฮ่าๆ

"ในที่สุดข้าก็ได้ออกมาแล้ว!"เป็นล่งฉินจ้าวที่หัวเราะออกมาอย่างดีใจที่รู้ว่าตนเองได้หลุดพ้นจากค่ายกลนี้เสียที

"ข้าขอบใจเจ้ามากศิษย์น้องเทียน!"

"ถ้าไม่ได้เจ้ามาช่วยไว้ พวกข้าก็มิอาจจะรู้ได้เลยว่าต้องถูกคุมขังอยู่ที่นี่อีกนานเท่าไหร่"เซียวปิงหยวนเดินเข้ามาโอบกอดที่ไหล่เทียนฉินพลางกล่าวขอบใจอย่างซาบซึ้ง

"นั่นสิ!ถ้าไม่ได้ศิษย์น้องเทียนมาช่วยไว้ข้าคงแก่ตายอยู่ในนี้แน่นอน!"ล่งฉินจ้าวเดินเข้ามาโอบไหล่อีกด้านก่อนกล่าวออกมาอย่างอารมณ์ดี

"พวกเราเป็นศิษย์อาจารย์เดียวกันไม่ต้องเกรงใจไปหรอกศิษย์พี่ทั้งสอง!"

เทียนฉินยิ้มรับอย่างมีความสุขเหมือนกัน

"พูดได้ดี!"

"กลับไปถึงนิกายเมื่อไหร่พวกเราค่อยไปฉลองกัน!"ล่งฉินจ้าวตบไปที่ไหล่ของเทียนฉินอีกครั้งก่อนพวกเขาทั้งสามจะพากันเหาะออกไป

ในระหว่างที่เดินทางทั้งสามคนต่างคุยกันอย่างไม่หยุดหย่อน เรื่องราวต่างๆล้วนถูกเอ่ยถึงอย่างไม่รู้จักเบื่อ จนกระทั่งมาถึงหน้าประตูเมืองยี่เป่ย

"ศิษย์พี่ทั้งสองเชิญไปจัดการร่างกายของพวกท่านให้เรียบร้อยก่อนเถอะ!เทียนฉินทำท่าปลีกตัวออกห่างทันทีที่มาถึงเมืองยี่เป่ยแล้ว

"ศิษย์น้องเทียน!ไม่ใช่ว่าเจ้าอับอายที่เดินข้างพวกเราสองคนอย่างนั้นรึ?ล่งฉินจ้าวเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ พลางมองไปบนร่างกายของตนเอง

"จะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไรกันเล่า!"

"เพียงแต่ว่าข้ามีธุระจัดการกับคนตระกูล

หุยนิดหน่อย!"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร

"ตระกูลหุยรึ?"ล่งฉินจ้าวเอ่ยถามออกมาอย่างสงสัย