บทที่ 7 ข้าจะรอเ้าอยู่ในสมรภูมิร้อยเมือง
ทันทีที่เม็ดยาถูกส่งเข้าไปในปากมันก็กลายเป็กระแสความร้อนที่มีกลิ่นหอมและพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเย่อู๋เชวียทันทีในระหว่างนั้นคลื่นพลังที่รุนแรงอันหาที่เปรียบไม่ได้ก็ปะทุขึ้นในร่างกายของเขา!
"ปัง ปัง!"
แม้ว่าร่างกายจะได้รับความเ็ปอย่างแสนสาหัสอีกครั้งแต่สีหน้าของเย่อู๋เชวียยังคงไร้ความรู้สึกเขาสั่งการให้พลังโลหิตและจิติญญาการต่อสู้ควบคุมความเ็ปเ่าั้ให้กระจายไปทุกส่วนในร่างกายของเขาโดย้าที่จะดูดกลืนสรรพคุณยาให้เต็มประสิทธิภาพ
กระบวนการนี้เป็อันตรายอย่างยิ่งบางทีมันอาจเป็การเดิมพันชีวิตอย่างที่กงกล่าวแต่เย่อู๋เชวียไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนกแม้แต่น้อยเขาเชื่อมั่นในตัวเองและไม่คิดอยู่แล้วว่าเขาจะตายภายในขั้นตอนเหล่านี้!
“ปัง…”
ขณะที่เย่อู๋เชวียกำลังจดจ่ออยู่กับการควบคุมปราณสีทองและพลังโลหิตคลื่นพลังที่เกิดจากเม็ดยาก็เริ่มปะทุขึ้นภายในร่างกายของเขา!
“ปัง ปัง ปัง!”
“ร่างกาย ิั กล้ามเนื้อและเส้นเอ็นของข้าได้รับการปรับปรุงพร้อมกัน”
แม้ว่าดวงตาของเขาจะปิดแน่นแต่เย่อู๋เชวียก็ยังรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในร่างกาย
ิัทุกตารางนิ้วของเขาสั่นเล็กน้อยกล้ามเนื้อของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง และเส้นเอ็นทั้งหมดก็กระตุกและบิดงออย่างต่อเนื่อง!
“ปัง”
ความเ็ปที่ได้รับนี้เกินกว่าที่เย่อู๋เชวียคาดคำนวณไว้มากและในเวลาไม่กี่ลมหายใจทุกตารางนิ้วในร่างกายของเขาก็เกิดความเ็ปอย่างแสนสาหัสพลังของเม็ดยากำลังแทรกซึมไปทุกที่อย่างรวดเร็ว!
ความเ็ปที่รุนแรงนี้ได้ท่วมท้นจิตใจของเย่อู๋เชวียทันทีมันเป็เหมือนคลื่นั์ที่คำรามด้วยความโกรธและซัดสาดเข้าหาฝั่งในเวลาเพียงสิบลมหายใจ ความเ็ปที่เย่อู๋เชวียได้รับมันมากเกินกว่าที่ร่างกายของเขาจะทานทนไหว!
อย่างไรก็ตาม นี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
ภายในร่างกายของมนุษย์นั้นเปราะบางมากในบางครั้งการเกิดาแเพียงเล็กน้อยของอวัยวะภายในก็อาจทำให้ได้รับาเ็สาหัสหรือถึงขั้นเสียชีวิตได้เลย
โดยเฉพาะยาเม็ดระดับสามซึ่งสามารถเพิ่มพลังให้ผู้บ่มเพาะได้ถึงสามระดับย่อยความเสี่ยงที่เกิดจากการกินเม็ดยานี้ย่อมส่งผลกระทบต่อิั กล้ามเนื้อ เส้นเอ็นกระดูก และไขกระดูกในเวลาเดียวกันและนั่นเป็เหตุผลให้ผู้ที่รับประทานยาชนิดนี้เสียชีวิตไปมากกว่าครึ่ง
หลังจากผ่านมันไปได้ฐานการบ่มเพาะของเย่อู๋เชวียก็เพิ่มสูงขึ้นจริงๆถึงกระนั้นความเ็ปที่เขาได้รับในทุกๆ ลมหายใจมีแต่จะทวีความรุนแรงมากขึ้น!
และโอกาสที่เขาจะรอดชีวิตจากวิกฤตครั้งนี้คือห้าสิบส่วนเท่านั้น
นี่คือความหมายของสิ่งที่เรียกว่าการเดิมพันชีวิต
จิตใจของเย่อู๋เชวียถูกครอบงำด้วยความเ็ปครั้งใหญ่ร่างกายของเขาปกคลุมด้วยจิติญญาการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์แสงสีทองและพลังที่รุนแรงได้เผาผลาญิั กล้ามเนื้อ เส้นเอ็น กระดูกและไขกระดูกของเขาอย่างต่อเนื่อง
พลังของเม็ดยาะเิิญญาระดับมนุษย์ทำให้ปราณสีทองของเขาเพิ่มจำนวนอย่างไม่สิ้นสุด!
จากนั้นเสียงกระดูกของเย่อู๋เชวียก็เริ่มดังขึ้นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดในการขัดเกลาร่างกายทำให้เขาได้รับความเ็ปมากกว่าขั้นตอนก่อนหน้านี้เกือบสิบเท่าและมันแทบจะทำให้เขาหมดสติลงตรงนั้น
เย่อู๋เชวียอดทนอย่างขมขื่นเขายึดมั่นต่อเจตจำนงของตัวเองโดยเรียกพลังเฮือกสุดท้ายออกมาต่อต้านความเ็ปที่เกิดจากฤทธิ์ยาะเิิญญาระดับมนุษย์
ในขณะนี้พลังที่รุนแรงได้ไหลทะลักมาถึงตันเถียนของเย่อู๋เชวียแล้วพวกมันพุ่งเข้ามาด้วยแรงผลักดันที่น่าสะพรึงกลัวและปะทะกับกลุ่มแสงสีทองที่เกิดจากต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์ทันที!
“ปัง”
ต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์อันลึกลับเดิมทีไม่สนใจพลังที่พลุ่งพล่านในร่างกายของเย่อู๋เชวียยังคงนิ่งเฉยปล่อยให้พวกมันเปลี่ยนเนื้อหนัง เส้นเอ็น และไขกระดูกทุกตารางนิ้วในร่างกายของเย่อู๋เชวียโดยไม่คิดจะทำอะไรเลยแต่ในขณะนี้เมื่อพลังอันแข็งแกร่งนั้นบุกรุกเข้าสู่ตันเถียนกลิ่นอายของความยิ่งใหญ่ที่เกิดจากต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกปลดปล่อยออกมาทันทีพลังอันมากมายมหาศาลที่ไหลทะลักเข้าสู่ตันเถียนได้ถูกต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์ดูดกลืนเข้าไปอย่างรวดเร็วจากนั้นพลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาก็ผสมผสานไปด้วยกลิ่นอายของต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด
แม้ว่าพลังนี้จะยังรุนแรงแต่ความบ้าคลั่งของมันได้ถูกลบล้างออกไปแล้วมันกลายเป็พลังที่อ่อนโยนและไหลกลับเข้าสู่ร่างกายของเย่อู๋เชวียอย่างรวดเร็วในขณะนั้นอาการาเ็ที่เกิดขึ้นในเนื้อหนังทุกส่วนของเย่อู๋เชวียก็ได้รับการฟื้นฟูในอัตราที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ภายใต้ผลอันน่าอัศจรรย์ของต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์ในที่สุดเย่อู๋เชวียก็ต้านทานพลังอันรุนแรงของยาะเิิญญาในระดับมนุษย์ได้
อย่างไรก็ตามเย่อู๋เชวียไม่มีความรู้สึกใดๆเกี่ยวกับเื่นี้เลยเขาจมอยู่ในดินแดนมหัศจรรย์อีกแห่งหนึ่งโดยไม่รับรู้ถึงความรู้สึกภายนอกด้วยพลังที่อ่อนโยนและละเอียดอ่อนนั้นมันเปลี่ยนแปลงทุกส่วนในร่างกายของเย่อู๋เชวียอย่างเงียบๆ
ในที่สุดเย่อู๋เชวียก็ชนะเดิมพันเขารอดชีวิตได้อย่างหวุดหวิดภายใต้การช่วยเหลือของต้นกำเนิดกฎศักดิ์สิทธิ์!
เย่อู๋เชวียนั่งสมาธิอยู่ในถ้ำ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรัศมีสีทองและทะเลแห่งจิติญญาซึ่งกงอาศัยอยู่ดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบจากการกระทำนี้เลยแสงสีทองซีดยังคงห่อหุ้มจิติญญาของกงไว้อย่างแ่ามันเป็เหมือนรังไหมสีทองขนาดใหญ่ที่คอยปกป้องเขาจากผลกระทบภายนอก
เวลาผ่านไปทีละนิด ไม่มีเสียงในถ้ำและสิ่งที่เหลืออยู่คือร่างของเย่อู๋เชวียที่นั่งสมาธิอยู่ภายใต้แสงสีทองสดใส
“ปัง!”
“โครม!”
เสียงการปะทะกันดังมาจากด้านนอกของถ้ำน้ำตก
บนหน้าผาที่อยู่ไม่ไกลมีชายหนุ่มสองคนเผชิญหน้ากันอย่างดุเดือด คนหนึ่งเป็ชายหนุ่มอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีที่ใช้หมัดเพลิงโจมตีคู่ต่อสู้อีกคนมีสีหน้าเรียบเฉยเขารับมือฝ่ายตรงข้ามโดยที่กระบี่ยังคงห้อยอยู่ทางด้านหลังและไม่ได้ถูกนำออกมาใช้
“เฟิงไฉ่เฉิน เ้าคือยอดฝีมือรุ่นเยาว์ที่มีทักษะกระบี่แข็งแกร่งที่สุดเหตุใดเ้าไม่แสดงกระบี่ของเ้าให้ข้าชมเป็ขวัญตาสักหน่อยล่ะ?”
เสียงของชายหนุ่มที่หมัดเพลิงเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา
ดวงตาของเฟิงไฉ่เฉินเป็ประกายเล็กน้อยเขาเหลือบมองชายหนุ่มที่อยู่ตรงข้ามและกล่าวด้วยน้ำเสียงเ็า “เ้าไม่คู่ควร!”
“ข้าไม่คู่ควรหรือ ฮ่าๆๆข้าคือเยว่เฉิงเฟิงอัจฉริยะอันดับหนึ่งจากเมืองจื่อโหวเพียงแค่อายุสิบแปดปีข้าก็สามารถก้าวเข้าสู่อาณาจักรชำระิญญาได้แล้ว เฟิงไฉ่เฉินเ้ากล้าดีอย่างไรถึงบอกว่าข้าไม่คู่ควร เ้ากำลังรนหาที่ตาย!”
เยว่เฉิงเฟิงหัวเราะด้วยความโกรธอย่างถึงที่สุดคำพูดของเฟิงไฉ่เฉินนั้นเป็การทำลายความภาคภูมิใจของเขาอย่างรุนแรง
“เฟิงไฉ่เฉิน เดิมทีข้าแค่อยากจะเล่นกับเ้าและข้าจะจัดการเ้าอีกครั้งในสมรภูมิร้อยเมือง ไม่คิดว่าวันนี้เ้ากลับรนหาที่ตายก่อนเวลาหมัดเพลิง์ม่วง!”
“ครืน!”
กระแสปราณสีแดงที่ร้อนแรงระเหยออกจากร่างของเยว่เฉิงเฟิงและคลื่นพลังที่เกิดจากหมัดของเขาได้ปลดปล่อยเปลวไฟให้โหมกระหน่ำไปทั่วบริเวณหมัดที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวของเขากลายเป็กงล้อเพลิงสองข้าง!
“ซ่า ซ่า”
อุณหภูมิที่สูงขึ้นอย่างฉับพลันแผดเผาพื้นที่สิบก้าวรอบตัวเขาดวงตาของเยว่เฉิงเฟิงกำลังลุกไหม้จากความโกรธที่ไม่สามารถควบคุมได้!
“ข้าอยากเห็นจริงๆว่าเ้าผู้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรวีรชนจะยอดเยี่ยมมากแค่ไหน”
เมื่อพูดจบหมัดเพลิง์สีม่วงก็กระแทกเข้าหาเฟิงไฉ่เฉินทันที!
“ตาย!” เยว่เฉิงเฟิงคำรามเขาตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว
แต่ในขณะนั้นแสงสว่างจ้าได้ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา!
“เ้าเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร เป็ไปไม่ได้!!!”
ใบหน้าของเยว่เฉิงเฟิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว และเมื่อสังเกตท่าทีนิ่งสงบของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าจิตใจของเขาก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง!
“ซ่า!”
การไหลของน้ำดูเหมือนจะถูกกวนด้วยคลื่นพลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของชายหนุ่มทั้งสองเยว่เฉิงเฟิงพยายามเร่งเร้าปราณของตัวเองให้ปะทุขึ้นอีกครั้งอย่างไรก็ตามในขณะนั้นใบหน้าของเขากลับเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง!
“แค่ก”
เยว่เฉิงเฟิงกระอักเืออกมาเล็กน้อยเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฝ่ายตรงข้ามโจมตีเข้ามาั้แ่เมื่อใด?
“เ้ารับการโจมตีของข้าไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียวเ้ายังคิดว่าตัวเองเป็คู่ต่อสู้ของข้าอีกหรือ?”
“แควก!”
สิ้นเสียงปกเสื้อของเยว่เฉิงเฟิงก็ปรากฏรอยแตกขึ้นและหน้าอกของเขาตอนนี้ได้มีาแขนาดใหญ่ที่เกิดจากรอยนิ้วสองแห่ง!
เห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้เกิดจากการโจมตีของเฟิงไฉ่เฉินและหากเฟิงไฉ่เฉินตั้งใจจะเอาชีวิตของเยว่เฉิงเฟิงั้แ่แรกเขาคงไม่สามารถยืนอยู่ตรงนี้ได้
“ปัง!”
ในขณะที่เยว่เฉิงเฟิงกำลังตกตะลึงอย่างถึงที่สุดก็มีเสียงะเิดังขึ้นจากม่านน้ำตกที่อยู่ไม่ไกลพร้อมกันนั้นคลื่นพลังปราณสีทองอันแข็งแกร่งได้พุ่งออกมาด้านนอกอย่างรวดเร็วและร่างของคนคนนั้นก็หยุดอยู่ห่างจากพวกเขาเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น
เมื่อปราณสีทองค่อยๆ หายไปรูปลักษณ์ของฝ่ายตรงข้ามก็ได้รับการเปิดเผยนี่คือชายหนุ่มวัยสิบสี่สิบห้าผู้มีใบหน้าหล่อเหลาอย่างยิ่งเส้นผมสีดำยาวของเขาทอประกายเงางามราวกับน้ำตกเขาห้อยกล่องสีดำขนาดใหญ่ไว้บนหลังและกำลังจ้องมองชายหนุ่มทั้งสองด้วยสีหน้าตกตะลึงเล็กน้อยแน่นอนว่าคนคนนี้คือเย่อู๋เชวีย!
เห็นได้ชัดว่าเย่อู๋เชวียไม่ได้คาดหวังว่าจะมีใครบางคนยืนอยู่ด้านนอกของม่านน้ำตกอย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้รู้สึกหวั่นเกรงต่อฝ่ายตรงข้ามเช่นกันเย่อู๋เชวียยืนอย่างสงบนิ่งและกวาดสายตาไปรอบๆเขาเห็นว่าเยว่เฉิงเฟิงที่มีผิวคล้ำกำลังได้รับาเ็สาหัสในขณะที่ชายหนุ่มอีกคนกลับมีใบหน้าสงบนิ่งและอาวุธของเขายังไม่ได้ถูกชักออกมาจากฝักด้วยซ้ำ!
อย่างไรก็ตาม เย่อู๋เชวียไม่ได้มีความหวั่นเกรงแม้แต่น้อยและดวงตาของเขาก็อัดแน่นไปด้วยจิติญญาแห่งการต่อสู้!
เย่อู๋เชวียระงับความปรารถนาในใจโดยเหลือบมองไปยังชายหนุ่มที่ถือกระบี่อย่างจริงจังเขารู้สึกว่าชายหนุ่มคนนี้มีความแข็งแกร่งยิ่งกว่าชายหนุ่มที่ได้รับาเ็หลายเท่า
ทั้งสองฝ่ายเหลือบมองกันอย่างเ็าและดวงตาของเฟิงไฉ่เฉินก็ส่องประกายด้วยแสงที่แปลกประหลาดราวกับว่าเขาได้ค้นพบบางสิ่งที่น่าสนใจ
“ชายหนุ่มที่มีกระบี่คนนี้มีความแข็งแกร่งไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน”
เย่อู๋เชวียััได้ถึงความแข็งแกร่งของเฟิงไฉ่เฉินอย่างชัดเจนและจิติญญาแห่งการต่อสู้ที่พลุ่งพล่านในร่างกายก็กระตุ้นให้เขาอยากลงมือโจมตีชายหนุ่มคนนี้ทันที
เยว่เฉิงเฟิงลูบหน้าอกของตัวเองด้วยมือขวาสายตาของเขายังคงจับจ้องไปยังเฟิงไฉ่เฉินโดยที่ไม่เคยเหลือบมองเย่อู๋เชวียแม้แต่ครั้งเดียว“ช่างเป็กระบี่ที่รวดเร็วอย่างแท้จริงในวันนี้ข้าเยว่เฉิงเฟิงนับว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้วแต่เฟิงไฉ่เฉินเ้าอย่าได้นิ่งนอนใจเพียงเพราะสามารถเอาชนะข้าได้ในวันนี้สมรภูมิร้อยเมืองกำลังจะเริ่มขึ้น และข้าจะชำระบัญชีทั้งหมดในวันนั้น!”
ในขณะที่เยว่เฉิงเฟิงกำลังจะจากไปเขาก็กระแทกหมัดเพลิงเข้าหาเย่อู๋เชวียพร้อมกับะโด้วยความโกรธ“เศษสวะจากที่ไหนคิดจะรนหาที่ตาย!”
หลังจากได้รับาเ็จากกระบี่ของเฟิงไฉ่เฉินหัวใจของเยว่เฉิงเฟิงก็เต็มไปด้วยความอับอาย หมัดเพลิงของเขาจึงอัดแน่นไปด้วยพลังแห่งความแค้นอย่างถึงที่สุด!
เขา้าระบายความโกรธไปยังเย่อู๋เชวีย!
“ระวัง!”
เมื่อเห็นการโจมตีอย่างกะทันหันของเยว่เฉิงเฟิงเฟิงไฉ่เฉินก็อุทานด้วยความใ!
“ข้ากำลัง้าทดสอบผลของยาะเิิญญาระดับมนุษย์อยู่พอดี!”
จิติญญาการต่อสู้แห่งกฎศักดิ์สิทธิ์เริ่มเดือดพล่านดวงตาของเย่อู๋เชวียสาดประกายเ็าในขณะที่หมัดซ้ายของเขาซึ่งถูกโอบล้อมด้วยแสงสีทองได้พุ่งเข้าปะทะกับหมัดของเยว่เฉิงเฟิงตรงๆ!
"ปัง!"
ในสายตาของเยว่เฉิงเฟิง เย่อู๋เชวียที่ปรากฏตัวขึ้นในภายหลังดูเหมือนจะเป็เพียงผู้บ่มเพาะอาณาจักรหลอมรวมร่างกายเท่านั้นเมื่อเห็นฝ่ายตรงข้ามกล้าที่จะตอบโต้กลับมาใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มเย้ยขึ้นทันที!
อย่างไรก็ตามในทันทีที่เกิดการปะทะกันใบหน้าของเยว่เฉิงเฟิงก็เปลี่ยนเป็แข็งทื่อและความเ็ปที่รุนแรงได้แทรกซึมไปทั่วกระดูกของเขาอย่างรวดเร็ว!
“โอ้ก!”
เยว่เฉิงเฟิงกระอักเืคำใหญ่โดยไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ร่างกายของเขาปลิวกระเด็นกลับไปทางด้านหลังและมีสีหน้าหวาดผวาถึงขีดสุดเขาพลิกร่างกลางอากาศเพื่อเปลี่ยนทิศก่อนจะพุ่งหนีไปทางอื่นด้วยความหวาดกลัว!
“เป็ไปได้อย่างไร? ข้าได้รับาเ็จากการโจมตีเพียงหมัดเดียว!นี่เป็เพียงผู้บ่มเพาะอาณาจักรหลอมรวมร่างกายเท่านั้นวันนี้ข้าช่างโชคร้ายจริงๆ!”
เยว่เฉิงเฟิงไม่คิดจะรอช้า ร่างของเขาหายลับเข้าไปในแนวป่าด้วยความตื่นตระหนกอย่างถึงที่สุด
ก่อนหน้านี้เขาแค่้าระบายความโกรธแค้นไปยังใครสักคนแต่ไม่คิดว่าสุดท้ายเท้าของเขาจะสะดุดเข้ากับแผ่นเหล็กโดยไม่เจตนา
เมื่อรู้สึกถึงพลังหมัดของตัวเองหัวใจของเย่อู๋เชวียก็เริ่มปั่นป่วนยากที่จะควบคุมได้!
‘ยาเม็ดะเิิญญาระดับมนุษย์ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ!’
เฟิงไฉ่เฉินมองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างั้แ่ต้นจนจบและสายตาที่เขามองไปยังเย่อู๋เชวียในตอนนี้ไม่ได้เฉื่อยชาและเรียบเฉยอีกต่อไป
“เ้ามีความแข็งแกร่งไม่ธรรมดาข้าชื่อเฟิงไฉ่เฉิน ข้าจะรอเ้าในสมรภูมิร้อยเมือง”
เย่อู๋เชวียรู้สึกสับสนกับคำพูดของฝ่ายตรงข้ามอย่างไรก็ตามเฟิงไฉ่เฉินไม่คิดจะอธิบายอะไรและก้าวออกจากที่นี่ทันที
“เฟิงไฉ่เฉิน? สมรภูมิร้อยเมือง?น่าสนใจ ไม่รู้ว่าข้าใช้เวลาไปนานเท่าไรกว่าจะหลอมรวมผลของเม็ดยาทั้งหมดได้สำเร็จแต่ที่แน่ๆ ดูเหมือนข้าต้องรีบกลับไปแล้ว”
แม้ว่าคำพูดของเฟิงไฉ่เฉินจะทำให้เย่อู๋เชวียประหลาดใจเล็กน้อยแต่ด้วยความปลื้มปีติจากความสำเร็จที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เขาก็ลืมเหตุการณ์ทุกอย่างไปอย่างรวดเร็ว
“ควับ!”
เย่อู๋เชวียปลดปล่อยจิติญญาการต่อสู้สีทองให้ปรากฏออกมาภายนอกและเสื้อผ้าที่เคยเปียกชุ่มของเขาก็แห้งสนิทอย่างง่ายดายในตอนนี้สายตาของเขาจับจ้องไปยังทิศทางของบ้านตระกูลมู่หรงและพึมพำกับตัวเองเบาๆ
“หยกโลหิตัเป็สิ่งที่ลุงฝูทิ้งไว้ให้ข้าและจะไม่มีใครพรากมันไปจากข้าได้มู่หรงเทียน ข้าเย่อู๋เชวียมาแล้ว!”
72K
![[มี E-book] เมื่อข้าทะลุมิติมารับบทนางร้าย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1736689956_99774369.webp)
