ในบริเวณที่ห่างออกไปนับสิบลี้ มิติค่อยๆ บิดเบี้ยวเล็กน้อยก่อนที่ร่างของชิงเฟิวจะโผล่ออกมาจากมิตินั้น
ในขณะนี้ใบหน้าของชิงเฟิงซีดเซียวเป็อย่างมากเนื่องจากเสียพลังปราณไปเป็จำนวนมาก พลังปราณในตันเถียนของเขาตอนนี้เกือบที่จะแห้งสนิทไปเรียบร้อยแล้ว โชคดีที่เขาสามารถควบคุมวิชาย่างก้าวเหนือมิติได้ทัน ไม่อย่างนั้นเขาคงจะถูกขังอยู่ในห้วงมิติแน่เนื่องจากใช้พลังปราณจนหมด
"จะอยู่ที่นี่นานไม่ได้มันอันตรายเกินไป คงต้องออกห่างไปจากที่นี่ก่อน"เขาคิดว่าระยะนี้ยังไม่ปลอดภัยที่เขาจะวางใจ ทางที่ดีเขาควรออกไปจากเขตแกนกลางไม่อย่างนั้นสัตว์อสูรพวกนั้นจะตามหาเขาเจอ
ชิงเฟิงหยิบสมุนไพรชิ้นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตัวเองจากนั้นเขาก็นำมันเข้าปากทันที เพียงไม่นานสีหน้าที่ซีดเผือกของเขาก็ค่อยๆ กลับมามีเืฝาดมากขึ้น
เขาไม่รอช้าเมื่อทำการฟื้นพลังปราณได้เล็กน้อยเขาก็พุ่งทะยานเหาะออกไปจากเขตแกนกลางของป่าสัตว์อสูรทันที
.....
ป่าสัตว์อสูรเริ่มลุกเป็ไฟเนื่องจากการบ้าคลั่งของราชสีห์ทองคำและสัตวอสูรระดับราชันย์ขั้นสูงสุดอีกสี่ตัว สัตว์อสูรน้อยใหญ่ในเขตแกนกลางได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ บางตัวโดนลูกหลงเนื่องจากการบ้าคลั่งของราชสีห์ทองคำ
ในเวลานี้สัตว์อสูรที่พอจะมีสติปัญญาก็รับรู้เื่ที่มีมนุษย์คนหนึ่งมาชิงผลเส้นทางจักรพรรดิไป ในขณะนั้นเองความหวังก็ได้ถูกจุดขึ้นมาในดวงตาของพวกมันอีกครั้ง
พวกมันเคยยอมแพ้ที่จะไม่แย่งชิงผลเส้นทางจักรพรรดิเเล้วเนื่องจากการปรากฏตัวขึ้นของราชันย์ขั้นสูงสุดทั้งห้าตัว แต่ในตอนนี้ชิงเฟิงกลับจุดประกายความหวังให้กับพวกมันอีกครั้ง
ถ้าเกิดว่าพวกมันหามนุษย์คนนั้นเจอผลเส้นทางจักรพรรดิก็จะตกอยู่ในมือของพวกมันแน่นอน
เมื่อสัตว์อสูรเกิดความคิดนี้ขึ้นมาพวกมันก็ได้ทำการค้นป่าครั้งยิ่งใหญ่เพื่อที่จะตามหาตัวของชิงเฟิงให้เจอ!
.....
ฟุบ!!!
เงาที่รวดเร็วบินทะยานท่ามกลางท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดลง ในขณะนี้อีกไม่ไกลชิงเฟิงก็จะออกจากเขตแกนกลางของป่าสัตว์อสูรแล้ว ตลอดเวลาที่เขาบินเขาค่อยๆ ย่อยสมุนไพรที่ตัวเองได้กินไปด้วยทำให้ในเวลานี้เขามีพลังปราณ1ใน3ของตันเถียนแล้ว ถึงแม้ว่าพลัง1ใน3ส่วนนร้จะไม่มากแต่มันก็เหนือกว่ารดับนภาขั้นที่5ทั่วไปแน่นอน
ใช้เวลาอีกประมานครึ่งชั่วยามในที่สุดชิงเฟิงก็ได้ออกจากเขตแกนกลางของป่าสัตว์อสูรอย่างสมบูรณ์
หลังจากมาถึงเขตชั้นในแล้วชิงเฟิงก็รีบมุ่งหน้าไปยังถ้ำที่เขาเคยบ่มเพาะทันที เพราะเขารู้สึกว่าต่อจากนี้ไปป่าสัตว์อสูรคงจะต้องเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่แน่นอน!
เนื่องจากเขาได้แย่งชิงสิ่งของล้ำค่าจากมือของสัตว์อสูรระดับราชันย์ขั้นสูงสุดเป็ไปไม่ได้ที่พวกมันจะไม่ตามล่า
ไม่นานถ้ำขนาดใหญ่ก็ได้ปรากฏตรงหน้าของชิงเฟิงหลังจากที่เขาบินมาได้สักพัก เขาได้ลงจอดด้านหน้าของถ้ำจากนั้นก็มองไปที่ภ้ำเล็กน้อยก่อนจะพึมพำออกมา"ข้าควรต้องใช้ค่ายกลลวงตาเพื่อปกปิดไม่ให้สัตว์อสูรตัวอื่นมาเห็นในขณะที่ข้ากำลังดูดซับผลเส้นทางจักรพรรดิ แต่ว่าตอนนี้ข้าไม่มีวัตถุดิบที่จะทำค่ายกล..."
ชิงเฟิงเกาหัวอย่างไม่สบอารมณ์เล็กน้อยหลังจากที่พูด ถ้าต้องให้หาวัตถุดิเพื่อใช้สร้างค่ายกลตอนนี้คงจะไม่ทันแน่นอน เพราะว่าตอนนี้นั้นสัตว์อสูรของเขตแกนกลางเริ่มที่จะเข้าในเขตชั้นในแล้ว ถ้าเขาออกไปตอนนี้คงจะถูกเจอตัวแน่
"วัตถุดิบ..วัตถุดิบ...จริงสิ!!!"ในขณะนั้นเองจู่ๆ เหมือนว่าชิงเฟิงจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาของเขาสว่างขึ้นในทันที
"ข้าลืมไปได้ยังไง ในตัวของข้าก็มีวัตถุดิบอยู่ไม่ใช่หรอ" ชิงเฟิงพูดออกมาอย่างตื่นเต้นพร้อมกับมองไปที่นิ้วมือของตัวเอง เขายกมืกมือขึ้นมาหลังจากนั้นก็มช้ฟันกัดไปที่นิ้วชี้อย่างแรง!
กัด!!
ชิงเฟิงกัดเข้าไปที่นิ้วของตัวเองอย่างแรงจากนั้นเืสีทองก็ได้ไหลออกมาจากนิ้วมือของเขาทันที
เมื่อเืสีทองปรากฏขึ้นบรรยากาศรอบๆ ตัวของชิงเฟิงก็ดูเปลี่ยนไป มันดูศักดิ์สิทธิ์มากยิ่งขึ้น
เืสีทองได้ลอยไปในอากาศด้านหน้าของถ้ำ จากนั้นชิงเฟิงก็ได้วาดนิ้วของตัวเองสร้างอักขระสีทองอะไรบางอย่างขึ้นมากลางอากาศ
อักขระเ่าั้ได้พุ่งเข้าหาเืสีทองหยดนั้นจากนั้นมันก็ได้หลอมรวมเข้าด้วยกัน!
หลังจากที่พวกมันรวมตัวกันเสร็จเืสีทองหยดนั้นก็ได้ะเิอออกมากลายเป็ละอองเล็กๆ สีทองปกคลุมไปทั่วทั้งหน้าถ้ำนั้นทันที
เมื่อชิงเฟิงเห็นอย่างนั้นเขาก็ได้ยิ้มออกมาอย่างดีใจ"สำเร็จ! ด้วยค่ายกลลวงตานี้สัตว์อสูรที่มีระดับต่ำกว่าจักรพรรดิคงมองไม่เห็นแน่นอน"
ชิงเฟิงขื่นขมค่ายกลของตัวเล็กน้อยจากนั้นเขาก็ไม่รอช้ารีบเข้าไปในถ้ำทันที ในตอนนี้เป้าหมายของเขานั้นก็คือการดูดซับผลเส้นทางจักรพรรดิจากนั้นก็บุกทะลวงไปยังระดับราชันย์!
เพียงแค่บรรลุถึงระดับราชันย์เท่านั้นเขาจึงจะมีกำลังปกป้องตัวเองภายในโลกชั้นต่ำแห่งนี้
หลังจากที่ชิงเฟิงเข้าไปในถ้ำได้ไม่นาน ในขณะเดียวกันบริเวณรอยต่อระหว่างเขตชั้นในกับเขตแกนกลาง ในเวลานี้ราชสีห์ทองคำได้ปรากฏตัวขึ้นที่บริเวณรอยต่อนั้น
ในตอนนี้ดวงตาของราชสีห์ทองคำยังคงเป็สีแดงอยู่ มันได้ใช้จมูกที่พิเศษของมันตามกลิ่นอายของมนุษย์ซึ่งแน่นอนว่ากลิ่นอายของมนุษย์แตกต่างจากอสูรโดยสิ้นเชิง ราชสีห์ทองคำใช้ข้อได้เปรียบข้อนี้ในการตามหาร่องรอยของชิงเฟิง และสุดท้ายมันก็ได้ตามมาถึงตรงนี้
หลังจากที่มองไปที่เขตชั้นในราชสีทองคำก็แยกเขี้ยวของตัวเองทันที มันเดาว่ามนุษย์ที่มันกำลังตามหาอยู่ต้องอยู่ในเขตชั้นในแน่นอน
โฮ๊กก!!!
ราชสีห์ทองคำมุ่งหน้าเข้าสู่เขตชั้นในทันที ในเวลานี้สัตว์อสูรตัวอื่นๆ ในเขตชั้นในเริ่มตื่นตระหนก พวกมันไม่เข้าใจว่าตัวตนที่ทรงพลังขนาดนี้มาทำอะไรที่ป่าสัตว์อสูรเขตชั้นในกัน หรือว่ามีอะไรบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น? อาจมีเกิดการแย่งชิงในเขตชั้นใน?
สัตว์อสูรที่พอจะมีสติปัญญาเริ่มคาดเดาออกมา และเเล้วเขตชั้นในก็เกิดความโกลาหลขึ้นมา!
ส่วนตัวต้นเื่ในขณะนี้กำลังกำผลเส้นทางจักรพรรดิเล่นในมือ เขาพิจารณาลวดลายอักขระบนเปลือกของมันเล็กน้อยอย่างสงสัย "อักขระพวกนี้มันอะไรกัน? ทำไมในความทรงจำที่ข้าได้รับสืบทอดมาไม่มีข้อมูลอะไรเลย"
"สงสัยข้าคงต้องแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นถึงจะสามารถรู้ได้"ชิงเฟิงคิดว่าเขาคงยังไม่เเข็งแกร่งพอที่จะรู้ข้อมูลนี้ บางทีเมื่อเขามีพลังที่เเข็งแกร่งมากพอที่จะปลดผนึกได้เขาก็คงจะได้รับความทรงจำของพระเ้าแท้จริงเทียนเฉินมาเอง
เื่นี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องใส่ใจในตอนนี้ สิ่งที่เขาควรทำตอนนี้คือรีบดูดซับผลผลเส้นทางจักรพรรดิให้รวดเร็วจากนั้นก็รีบออกจากป่าแห่งนี้ไปสะสางเื่ที่ค้างอยู่
หลังจากที่พิจารณามันพอสมควรตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะต้องดูซับมันแล้ว หลังจากที่ดูดซับมันเข้าไปเขาจะต้องกลายเป็ผู้บ่มเพาะระดับราชันย์อย่างแน่นอน ถึงจะน่าเสียดายที่ไม่สามารถบรรลุระดับจักรพรรดิได้แต่เขาก็ภูมืฝิใจกับสภาพร่างกายของตัวเอง
กัด!!
ชิงเฟิงกัดผลเส้นทางจักรพรรดิเข้าไปในปากทันที เมื่อลิ้นของเขาได้รับรสของผลเส้นทางจักรพรรดิเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเคลิ้บเคลิ้มเล็กน้อย
'อร่อย!!!'
นี่คือความคิดที่อยู่ในหัวของชิงเฟิง เขาไม่รอช้ารีบยัดผลเส้นทางจักรพรรดิทั้งหมดเข้าไปในปากด้วยความรวดเร็ว
ผลเส้นทางจักรพรรดิค่อยๆ ไหลลงสู่คอของชิงเฟิงอย่างช้าๆ หลังจากนั้นไม่นานร่างของชิงเฟิงก็ได้ถูกแสงสีม่วงศักดิ์สิทธิ์โอบล้อมไปทั่วร่างทันทีราวกับเป็ร่าง
ไหมผีเสื้อ
ในระหว่างนั้นพลังปราณในร่างกายของเขาก็ยิ่งเพิ่มพูนมากยิ่งขึ้น!