ณ จวนรับรองเเขก เหมยอิงอิงที่อาบน้ำเสร็จ ตอนนี้นางอยู่ในชุดเตรียมตัวจะนอนแต่ทว่านางยังคงลุกขึ้นมาเเต่งหน้าจัดเต็ม เพราะนางมีแผนที่จะต้องออกจากจวน..เหมยฮัวที่กำลังเดินเอาน้ำมาล้างเท้าให้ถึงกับชะงักไปพักใหญ่
"ถึงเวลานอนแล้ว คุณหนูจะเเต่งหน้าทำไม่หรือเ้าคะหรือว่าคุณหนูจะออกไปข้างนอกเ้าคะ?"
"เ้านี่เริ่มฉลาดขึ้นมาแล้วนะเหมยฮัว เ้ารีบเอาอ่างน้ำนี่ไปเก็บแล้วมาช่วยข้าทำผมเร็วเข้า ข้าจะไปจวนท่านชายจุน"
"เเต่สตรีไม่ควรไปหาบุรุษในยามนี้นะเ้าคะ ข้าเกรงว่า…."
"เ้าเพิ่งฉลาดได้ไม่ถึงนาที นี่เ้ากลับมาโง่อีกแล้วนะ!! เ้าก็รู้ว่าข้ามีเวลาเเค่คืนนี้เท่านั้น แล้วนี่เ้าจะยืนเซ่ออีกนานไหม รีบมาทำผมให้ข้า ข้ารีบ!!" เหมยฮัวจำใจต้องรีบวางอ่างน้ำและมาทำผมให้เหมยอิงอิงต่อ จนกระทั่งเสร็จเรียบร้อย เหมยอิงอิงหยิบขนมที่นางเอาแอบกินระหว่างทางติดมือไปด้วย ในขณะที่เดินทางไปยังจวนของจุนเป่า เหมยฮัวก็นึกสงสัยว่าทำไมเหมยอิงอิงต้องเอาขนมมาด้วย
"คุณหนูเ้าคะ ข้าสงสัยว่าท่านจะเอาขนมติดมือมาด้วยทำไมเ้าคะ หรือว่าคุณหนูรู้สึกหิว ข้าจะได้ไปเตรียมสำรับให้เ้าค่ะ"
"เ้านี่มันสมองนิ่มจริงๆ มิน่าล่ะถึงเป็ได้เเค่ขี้ข้า ฟังนะ!ที่ข้าเอาขนมมาด้วยก็เพื่อที่ว่า ถ้ามีใครผ่านมาเจอข้าเข้า ข้าก็จะบอกว่าข้าเอาขนมพวกนี้มีขอโทษท่านชายจุนเป่าที่ทำให้เขาโกรธวันนี้ยังไงล่ะ"
"อ่อ..ข้าเข้าใจเเล้วเ้าค่ะ"
"เข้าใจก็ดี เ้าถือขนมข้าดีๆด้วย ทุกอย่างในตะกร้าเเพงกว่าค่าตัวเ้าตลอดชีวิต จำไว้!!" เหมยอิงอิงและสาวใช้เดินถือโคมไฟตามหาจวนของจุนเป่า เนื่องจากเเถวนั้นไม่ค่อยจะมีทหารให้ได้ถามทางเลย จนกระทั่งผ่านจวนๆหนึ่ง ข้างในมีทหารมากมายรายล้อมรอบๆจวน เหมย อิงอิงรีบหาที่หลบเพื่อวางแผนรับมือทหารพวกนั้น
"เหมยฮัวเ้ามานี่...เร็วเข้า!! เ้าปีนขึ้นไปดูซิว่านี่จวนของใครทำไมทหารเยอะเเยะขนาดนี้"
"ฮ้ะ?! ป่ะ.ป่ะ.ป่ะ.ปืนกำแพงงั้นหรือเ้าคะ คุณหนูจะให้ข้าปืนกำเเพงหรอเ้าคะ…"
"ก็ใช่ไง ถ้าเ้าไม่ปีนข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าจวนนี้เป็ของใคร หรือเ้าอยากจะให้ข้าปีนเอง ถ้าข้าพลาดท่าล้มไปเเละเกิดเเผลแม้เเต่นิดเดียวล่ะก็..เ้ารู้ใช่ไหม อย่าพูดมาก ปีน!!" เหมยฮัวรู้สึกกลัวเพราะกำเเพงนั้นสูงเกือบห้าเมตรเลย..เเต่ทว่าเพื่อเ้านายแล้ว นางก็จำเป็จะต้องทำเพราะถ้าปล่อยให้เหมยอิงอิงปีนเองแล้วพลัดตกลงมาล่ะก็..หัวนางต้องขาดกระเด็นเป็เเน่ เหมยฮัวค่อยๆก้าวขาขึ้นที่ต้นไม้ข้างๆเพื่อปีนขึ้นไปและแล้วเหมยฮัวก็เห็นท่านชายคนนึงกำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้กลางสวนในท่วงท่าที่หันหลังมาทางนาง ด้วยความที่เหมยฮัวเห็นหน้าชายผู้นั้นไม่ชัด นางจึงเฝ้าสังเกตการอยู่นานเพื่อจะได้เห็นหน้าของท่านชายคนนั้น เเต่ด้วยความที่ชุดนางเป็สีขาว ทำให้เป็จุดสังเกตกับทหารที่เฝ้าจวน
"นั่นเ้า!!ใครน่ะ ทหารจับตัวนางไว้!!"
"เหมยฮัวเ้าทำอะไรเนี่ย!!ข้าซวยเเน่ๆ!!ฮ้ะ นึกออกแล้ว!!" เหมยฮัวใพลัดตกลงมาชนเข้ากับเหมยอิงอิงพอดี ด้วยความที่ทหารเกือบ 10 นายกำลังเดินมาทางพวกนางทั้งสองคน เหมยฮัวรู้สึกกลัวจนตัวสั่นเพราะกลัวว่าจะโดนจับได้ เเต่ทว่าเหมยอิงอิงหันไปมองหน้านางด้วยสายตาที่ดุ
"เ้าอยู่นิ่งๆห้ามมีพิรุจ เดี๋ยวข้าจะตัดการที่เหลือเอง" เหมยอิงอิง กำเเขนเหมยฮัวเเน่นเพื่อไม่ให้นางเกิดพิรุจ เหล่าทหารสิบนายวิ่งเข้ามาล้อมตัวพวกนางสองคนไว้และใช้หอกขู่เพื่อให้นางรีบสารภาพความจริง
"นี่..พวกเ้าเป็ใคร มาจากจวนใดกันข้าไม่เคยเห็นพวกเ้าเลย มาทำอะไรที่นี่!!"
"บังอาจ!! นี่เ้ากล้าขึ้นเสียงกับเเขกคนสำคัญของเมืองเช่นข้างั้นรึ เ้ารู้ไหมว่าข้าเป็ใคร?"
"เ้าจะเป็ใครมันไม่สำคัญ แต่เวลานี้เ้าเป็สตรี เ้าไม่ควรออกมาเที่ยวเล่นนอกจวนในเวลากลางคืนเช่นนี้!!"
"สามหาว!!เ้านี่มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ ข้าคือเหมยอิงอิง..ลูกสาวของท่านเ้าเมืองลี่จิน วันนี้ข้าได้รับเกียรติจากท่านเฉินหวังเสิ่นให้พักผ่อนที่นี่หนึ่งวัน แล้วพวกเ้าทำกับแขกคนสำคัญของเมืองเช่นนี้งั้นรึ อยากหัวขาดรึไง!!" ทหารหลายคนแตกตื่นให้กับคำพูดของนาง พวกเขาต่างปรึกษากันแล้วก็ได้ข้อสรุปว่านางคือคนที่นำเสบียงและกำลังทรัพย์มาช่วยเหลือเมืองฮุ่ยิ..พอได้ข้อสรุปเช่นนั้นเหล่าทหารมากมายที่หันคมหอกคมดาบมาที่นาง ก็รีบก้มหัวลงสวามิภักดิ์ต่อนางทันที
"อภัยให้ข้าด้วยท่านหญิง ไม่ทราบว่าท่านมาถึงที่นี่้าอะไรงั้นหรือพะยะค่ะ"
"ข้า้าอยากจะรู้ว่า จวนที่มีทหารคุมเข้มเช่นนี้เป็จวนของใคร ใช่จวนของท่านชายจุนเป่าหรือไม่?และทำไมต้องมีหารคุมเข้มขนาดนี้ด้วย"
"เรียนท่านหญิง จวนนี้เป็ส่วนขององค์ชายรองหลานเซียนพะยะค่ะและเหตุที่ต้องมีทหารคุมเข้มเช่นนี้ก็เพราะว่า องค์ชายรองถูกกักบริเวณให้อยู่เเต่ภายในจวนเป็เวลา 7 วันพะยะค่ะ ว่าเเต่ท่านหญิงตามหาจวนของค์รัชทายาททำไมหรือพะยะค่ะ?"
"ข้าจะตามหาทำไม มันไม่เกี่ยวกับเ้า จงรีบบอกข้ามาว่าจวนของท่านชายจุนเป่าไปทางไหน!!" เหมยอิงอิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงดุๆเพื่อขู่ให้ทหารยอมบอกและมันได้ผล ทหารคนหนึ่งพานางไปถึงจวนของจุนเป่า เเต่ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เเต่มันจะเป็อะไรนั้น ติดตามต่อได้ใน Ep. หน้านะคะ
390
![[NC18+] ฉันไม่ใช่นางเอก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1688906583_51261178.webp)
