“โอ้… ข้าได้เป็ดาบแรกเลยรึ? หึๆ” เสี่ยวชวนคิด
เสี่ยวชวนใช้วิชาลอยตัวอย่างเก้ๆกังๆลอยตัวขึ้นเวที ในขั้นสองของระดับมนุษย์ สร้างแกนพลังนั้น ผู้บรรลุสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้แล้ว แต่ทำได้เพียงไม่นานนัก ขึ้นอยู่กับปริมาณพลังลมปราณในร่างกายด้วยว่ามีมากมายเพียงใด แต่ละคนก็จะแตกต่างกันไป บ้างมาก บ้างน้อย
เหล่ยฟงคู่มือของเสี่ยวชวนนั้นมีระดับพลังขั้นก่อกำเนิดลมปราณขั้นกลาง เทียบกับเขาแล้วธรรมดามากเกินไป ตัวเสี่ยวชวนบรรลุถึงขั้นสร้างแกนพลังขั้นต้นแล้ว อีกทั้งยังมีเคล็ดกลืนิญญาเป็ไพ่ตายไว้เพิ่มพลังอีก ไหนจะยังวิชาที่เฒ่ากระดูก และนักพรตไร้หน้าสอนอีก ในตอนนี้เสี่ยวชวนนั้น…. อันตรายนัก…. ศิษย์ขั้นเดียวกันทั่วไปอย่าหวังชนะเขาได้
เมื่อทั้งคู่ขึ้นลานประลองมา เหล่ยฟงก็ขมวดคิ้วแน่นทันที
“ข้าเหล่ยฟงไม่เคยกลัวใคร!! แม้เ้าจะระดับพลังเหนือกว่าข้าสองขั้น ข้าก็หาได้หวาดกลัว!!”
เหล่ยฟงกล่าวอย่างองอาจพร้อมวิ่งเข้าไปใช้้เพลงหมัดระดมชกเข้าไปที่เสี่ยวชวน เขารวดเร็วพอตัว
เมื่อมาถึงเบื้องหน้าของเสี่ยวชวน เหล่ยฟงซัดหมัดขวาตรงเข้าใส่ใบหน้าเสี่ยวชวนทันที
เสี่ยวชวนโยกคอหลบอย่างง่ายดาย
เหล่ยฟงเตะตัดล่างอย่างว่องไวต่อทันที เสี่ยวชวนะโตีลังกาหลังหนึ่งรอบหลบรอดไปได้อย่างสวยงาม
ในจังหวะสุดท้าย เหล่ยฟงเริ่มเหนื่อยแล้วจากสองกระบวนท่าก่อนหน้า เขาใส่พลังแทบทั้งหมดของเขาเข้าไป จังหวะสุดท้ายนี้เขาจะทุ่มพลังเกินขีดจำกัดและทำร้ายเสี่ยวชวนให้ได้!
เหล่ยฟงไม่พูดมาก เขาพุ่งเข้าหาเสี่ยวชวนอีกครั้งและยิงหมัดคู่ด้วยพลังลมปราณทั้งหมดใส่เสี่ยวชวนอย่างว่องไว
“ฟึ่บ-!”
เสี่ยวชวนใช้ก้าวไร้เงาหายวับไปราวกับภูติผี มาโผล่ที่ด้านหลังของเหล่ยฟงจากนั้นจึงใช้สันมือแทนดาบ ฟาดไปที่คอของเหล่ยฟงด้วยกำลังที่ไม่มากมายเกินไปนัก
“ปั่ก-!”
สันมือของเสี่ยวชวนสับเข้าไปที่สันคอของเหล่ยฟงเต็มๆ เขาหัวทิ่มพร้อมสลบเหมือดทันที
“สุดยอด!!”
“กรี๊ดดด!! ศิษย์พี่เสี่ยวชวนเท่มากเ้าค่ะ เอาชนะภายในสามกระบวนท่า”
“พวกเ้าเห็นมั้ยๆ ศิษย์พี่เสี่ยวชวนหายวับราวกับผีแล้วไปโผล่ด้านหลังศิษย์พี่เหล่ยฟงได้ไงก็ไม่รู้ ข้าดูไม่ทันเลย” เหล่าศิษย์หญิงต่างคุยกัน
“ชิ!! ก็แค่เจอกับพวกกระจอก….” จางหลงบ่น
“หวาววว สุดยอดแฮะ” เพ่ยเหยากล่าวชมยิ้มๆ
รอบนี้ศัตรูอ่อนแอเกินไป เสี่ยวชวนจึงดูธรรมดาทั่วไปนัก หากเป็ศิษย์คนอื่นที่มีพลังเท่าเขาก็สามารถทำแบบเดียวกันได้ เลยไม่ค่อยมีใครใอะไรมากนัก มีเพียงเหล่าศิษย์พี่หญิง ศิษย์น้องหญิงทั้งหลายเท่านั้นที่หัวใจกระตุก
รอบสองของเสี่ยวชวน เขาเจอกับศิษย์ขั้นก่อกำเนิดลมปราณขั้นปลายใช้กระบี่เป็หลัก
เสี่ยวชวนใช้ดวงตาไร้หน้ามองหาจุดอ่อน จากนั้นจึงเอาชนะอีกฝ่ายอย่างเฉียบขาด!
รอบที่สาม รอบนี้ไม่ธรรมดา เสี่ยวชวนเจอกับศิษย์ที่อยู่ขั้นสร้างแกนพลังขั้นต้นระดับสูง ซึ่งเหนือกว่าเขาไปนิดหน่อย รอบนี้แหละที่ผู้คนจะเริ่มจับตากันจริงๆ
คู่ต่อสู้ของเสี่ยวชวนในรอบนี้มีนามว่า เหล่ยเหิง เป็พี่ชายของเหล่ยฟง
“หึหึ ศิษย์น้องเสี่ยวชวน… เ้าใช้ระดับพลังที่มากกว่ารังแกน้องชายข้าไม่ละอายบ้างหรือ?” เหล่ยเหิงกล่าว
“เรียนศิษย์พี่เหล่ย ข้าแค่ลงมือตามกฏการประลองก็เท่านั้น….” เสี่ยวชวนกล่าวอย่างสงบ
“เฮอะ! ไม่ต้องพูดมาก มาเจอกับข้าเ้าโดนดีแน่!!” เหล่ยเหิงคำรามพร้อมพุ่งใส่เสี่ยวชวนด้วยดาบยาวเล่มโปรดของเขา
เหล่ยเหิงฟันอย่างว่องไวไปยังเสี่ยวชวน
เสี่ยวชวนใช้วิชาดวงตาไร้หน้ามองการไหลของลมปราณและจุดอ่อนของเหล่ยเหิงทันที เขาพบว่าลมปราณของเหล่ยเหิงนั้นไหนเร็วและรุนแรงบ้าคลั่งมาก คาดว่าเป็เพราะเขากำลังโกรธและเืร้อน เสี่ยวชวนเห็นจุดอ่อนในทันที
คนที่เข้ามาอย่างบ้าคลั่งเช่นนี้ต้องหลอกลวงให้สับสน
เสี่ยวชวนแยกร่างออกเป็สามร่างด้วยวิชาเขตมายาเงียบงัน
เหล่ยเหิงสะดุดและมึนงงทันที เืลมที่ร้อนระอุแทบหายไปในพริบตา
เสี่ยวชวนใช้ก้าวไร้เงาพุ่งเข้าไปผลักฝ่ามือด้วยพลังลมปราณเต็มสิบส่วนใส่เหล่ยเหิง
“ตูมมมม!!”
เสียงฝ่ามือกระแทกหน้าอกดังสนั่น ระดับสร้างแกนพลังขั้นต้นนั้นสามารถทำลายบ้านได้ทั้งหลัง จินตนาการได้เลยว่าฝ่ามือนี้ด้วยพลังเต็มสิบส่วนของเสี่ยวชวนนั้น… ร้ายกาจเพียงใด?
“อ๊ากกกก!!!”
เหล่ยเหิงกระเด็นล้มกลิ้งพร้อมกระอักโลหิตทันที ตอนนี้เขาได้รับาเ็หนักแล้ว โลหิตไหลซึมออกจากปาก าเ็ภายในอย่างหนัก
เขาค่อยๆลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ
“เ้าใช้วิชาปีศาจอะไร?!! อั่กกก!!” เหล่ยเหิงกล่าวขึ้น
“….ไพ่ตายยิ่งคนรู้น้อยยิ่งดี….” เสี่ยวชวนกล่าวเสียงเรียบ
‘บัดซบ เ้าเองก็รู้ว่าไพ่ตายยิ่งคนรู้น้อยยิ่งดีแล้วทำไมถึงรีบใช้นัก!!’ เฒ่ากระดูกทมิฬดุ
“ข้าไม่อยากเสียเวลากับมันมากนัก” เสี่ยวชวนตอบ
เหล่ยเหิงขาสั่นราวกับเ้าเข้า เขาทำได้เพียงลุกยืนขึ้นมาและขาสั่นเทาไม่อาจขยับได้อีกต่อไป!
“ข้า…. ยอมแพ้…” เหล่ยเหิงกล่าวยอมแพ้อย่างจนปัญญา
“ผู้ชนะเสี่ยวชวน!!” เสียงของผู้าุโกระบี่ดังขึ้น
“สุดยอด….” ศิษย์หลายคนเผลออุทานออกมาอย่างไม่รู้ตัว เหล่าหญิงสาวก็ยิ่งปลาบปลื้มไปอีก
หลังชนะต่อเนื่องสามรอบ อาจารย์เหอเริ่มตกตะลึง ผู้าุโบางคนหันมาสนใจ
“เด็กคนนี้… น่าสนใจ” ซ่งเทียนอวิ๋นหรี่ตา
เพ่ยเหยามองเสี่ยวชวนด้วยแววตาประหลาด นางเริ่มรู้ว่าเขาเปลี่ยนไปมาก
ในที่สุดก็มาถึงรอบจัดอันดับสิบอันดับแรก เหลือผู้เข้าแข่งขัน 16 คน จัดเป็ศึกท้าชิงต่อเนื่อง
รอบต่อไปของเสี่ยวชวนนั้น ช่างบังเอิญนัก เขาได้ประมือกับจางหลง จางหลงดูถูกเขามาตลอดจนเสี่ยวชวนเริ่มรำคาญ มันกล้าเอ่ยนามน้องสาวเขาหลินเยว่มาหลายรอบแล้ว บังอาจขู่เขาด้วยน้องสาว เสี่ยวชวนมองมันไปด้วยสายตาโเี้
“เสี่ยวชวน! จางหลง! ขึ้นเวที!” ผู้าุโกระบี่เมิ่งหรูซานกล่าวขึ้น
ทั้งคู่ลอยตัวเหนือฟ้าขึ้นลานประลองทันที
“เฮอะ! อย่าคิดว่าบรรลุขอบเขตสร้างแกนพลังขั้นต้นได้แล้วจะเทียบข้า!” จางหลงกล่าวอย่างเย่อหยิ่ง
“น่ารำคาญ….” เสี่ยวชวนกล่าวเสียงเรียบ
จางหลงเป็หนึ่งในอัจฉริยะของสำนัก ระดับพลังของมันนั้นไม่ธรรมดา…. แม้รอบที่แล้วมันจะพ่ายให้เสี่ยวชวน แต่มันคิดว่าเป็เพราะรอบนั้นมันประมาทเสี่ยวชวนมากเกินไป
รอบนี้แหละมันจะตั้งสมาธิต่อสู้อย่างสุดกำลัง ย่อมไม่แพ้พ่ายแบบรอบก่อนแน่!
จางหลงตั้งสมาธิและใช้วิชาท่าร่างอันรวดเร็วของมันที่ดูกระจอกในสายตาเฒ่ากระดูกทมิฬพุ่งเข้าใส่เสี่ยวชวนอย่างว่องไว
เสี่ยวชวนไม่พูดมากเขาใช้เขตมายาเงียบงัน สร้างภาพลวงตาสองร่าง
จางหลงตกตะลึงเมื่อเห็นเสี่ยวชวนแยกเป็สองร่าง มันสับสนทันที แต่มันพุ่งเข้ามาแล้ว มันจึงเลือกฟันไปที่หนึ่งในร่างทั้งสอง
“ฟึ่บ-!”
คมดาบตัดผ่านร่างเสี่ยวชวนไป ทว่า… ไม่มีเสียงโลหิตพุ่ง ไม่มีเสียงดาบกระทบเนื้อ
จางหลงมึนงงทันที
เสี่ยวชวนไม่พูดมากเขาใช้ก้าวไร้เงาประชิดตัวจางหลงไปโผล่ที่ด้านหลังของมันจากนั้นจึงใช้เพลงดาบพื้นฐานท่าธรรมดาที่สุดฟันเฉียงไปยังแผ่นหลังของจางหลงด้วยพลังเต็มสิบส่วน!!
“ฉั่วะ-!!!”
โลหิตจางหลงสาดกระจาย
“อ๊ากกกกก!!!” จางหลงคำรามลั่น มันโดนฟัน! อีกทั้งยังโดนฟันอย่างไม่รู้ตัว! ทั้งรวดเร็ว! ว่องไว! และแม่นยำเป็อย่างยิ่ง!
ทั้งสนามเงียบกริบ…
ซ่งเทียนอวิ๋นลุกขึ้นยืน ทั้งสนามตกตะลึง!
“ดี!!” เ้าสำนักเอ่ยเพียงคำเดียว คำเดียวแต่หนักยิ่งกว่ารางวัลใด!!
“ละ… เหลือเชื่อ เสี่ยวชวนเอาชนะจางหลงในดาบเดียว!”
“กรี๊ดดดดด!! ศิษย์พี่เสี่ยวชวนเท่มากเ้าค่าาาา กรี๊ดๆๆๆ” เหล่าศิษย์หญิงต่างส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดกันลั่นสนาม
‘สุดยอดจริงๆ รอบที่แล้วที่พวกเขาดวลกัน ตอนนั้นเสี่ยวชวนยังรับมือจางหลงอย่างยากลำบาก นี่เวลาผ่านมาเพียงสองเดือน ตอนนี้เสี่ยวชวนกลับสามารถเอาชนะจางหลงได้ในดาบเดียว….’ หานอวี่มองไปยังเสี่ยวชวนพร้อมคิด เขารู้สึกทึ่งในพัฒนาการของเสี่ยวชวนมาก
แม้แต่ศิษย์ลำดับหนึ่งยังใจกระตุก แล้วผู้อื่นจะไปเหลืออะไร?