Sea xx La-ongfong 18
(ทำอะไรอยู่ครับ) เสียงพี่ซีเอ่ยถามเมื่อฉันกดรับสาย เขากลับไปได้เกือบหนึ่งสัปดาห์แล้ว และตอนนี้ฉันก็อยู่ที่สำนักงานของพี่ดาว มาช่วยพี่ทำเอกสาร
“ช่วยพี่ดาวทำเอกสารค่ะ” พี่ซีเข้าไปทำงานที่บริษัทเขาแล้ว ่นี้เลยยุ่งวุ่นวายนิดหน่อย อีกสองสัปดาห์ฉันก็จะต้องกลับไปฝึกงานแล้วด้วย ฉันเตรียมเอกสารทุกอย่างไว้หมดแล้วเหลือแค่วันเข้าไปรายงานตัว
(ทานข้าวหรือยังจะบ่ายโมงแล้วนะ)
“ทานแล้วค่า วันนี้แม่มาทานข้าวด้วยที่สำนักงาน พี่ทานหรือยัง”
(เรียบร้อยแล้วครับ จะกลับวันไหนบอกพี่นะ พี่จะได้ไปรับ)
“ไม่เป็ไร หนูกลับเองได้พี่ทำงานเถอะนะ” ฉันบอกเพราะรู้สึกแบบนั้น ฉันกลับเองได้และที่สำคัญพี่ซีต้องทำงานฉันไม่อยากรบกวนเขา
(พี่ไปรับได้ครับ)
“เฮ้อ ก็ได้ ๆ เดี๋ยวหนูบอกวันกลับนะ”
“น้องฟอง คุณรงค์มาติดต่อขอซื้อผลไม้ค่ะ ลูกนายอำเภอด้วยนะคะ หล่อมาก” พี่ที่สำนักงานเอ่ยบอกพร้อมกับท่าทีแกล้ง ๆ ถ้าปกติจะไม่อะไรเลยแต่นี่คุยกับพี่ซีอยู่
(ใครกันครับ?) นั่นไงล่ะ เสียงเข้ม ๆ แบบนี้ ฉันชักจะหวั่นใจแล้วสิ
“ลูกค้าค่ะ มาติดต่อเื่ผลไม้ เดี๋ยวเย็นนี้จะโทรหานะคะหนูขอไปดูลูกค้าก่อน” ฉันบอกพี่ซีที่ตอนนี้กำลังมองฉันงอน ๆ ผ่านหน้าจอโทรศัพท์ เขามีแต่ผู้หญิงหึงหวงผู้ชาย แต่พอเป็คู่ฉันทำไมมันแตกต่างกันไปหมดแบบนี้ล่ะ
(ห้ามให้ใครมาจีบนะ)
“รู้แล้วค่า พี่ตั้งใจทำงานนะคะ”
(ครับ รักหนูนะ)
“รักพี่ค่ะ”
“หวานเหลือเกิน อิจฉาแล้วเนี่ย” พี่ดาวที่เปิดประตูเข้ามาพอดีถึงกับเอ่ยแซว ฉันมองเขิน ๆ ก่อนจะเดินไปข้างนอกเพื่อคุยกับคุณรงค์ที่เข้ามาติดต่อขอซื้อผลไม้เพื่อนำไปทำโรงทานในงานประจำอำเภอที่จะมีขึ้นในอาทิตย์ที่จะถึงนี้
“คุณฟอง...” เมื่อฉันเดินไป คุณรงค์ก็ยิ้มกว้างส่งมาให้ ฉันส่งยิ้มให้น้อย ๆ ไม่ได้เดินเข้าไปใกล้เขามาก
“สวัสดีค่ะ เื่ผลไม้ตอนนี้จัดการให้แล้วนะคะ เดี๋ยวพอวันงานฟองจะให้คนงานเอาไปส่งก่อนเวลางานสักสองชั่วโมงคุณรงค์คิดเห็นยังไงคะ” ฉันถาม อีกฝ่ายมองด้วยรอยยิ้มพยักหน้าเห็นด้วย
“ได้ครับ วันงานคุณฟองไปร่วมไหมครับ?” งานที่ว่าคงหมายถึงงานเทศกาลประจำอำเภอ ที่จะมีการตั้งบูทจากร้านค้า จากไร่ต่าง ๆ มองอีกมุมคงเหมือนงานวัด ที่นี่จะจัดกันสามวันสามคืน เริ่มวันศุกร์จบวันอาทิตย์ ถามว่าไปไหมเหรอ อยากไปนะแต่ยังไงก็ต้องรอดูวันก่อนว่าจะว่างหรือเปล่า
“ยังไม่รู้เลยค่ะ”
“ถ้าคุณฟองไป บอกผมนะครับ เดี๋ยวผมพาเดินเที่ยวงานเอง” อีกฝ่ายส่งรอยยิ้มใจดีมาให้ แต่ฉันก็พอรู้ว่าเขาตั้งใจจะสื่ออะไร แต่ให้ปฏิเสธเลยคงไม่ได้เพราะเขายังเป็ลูกค้า
“ขอบคุณค่ะ คุณรงค์มีอะไรเพิ่มเติมไหมคะ” ฉันถาม อยากจะออกจากตรงนี้เต็มทนแล้ว
“ไม่มีแล้วครับ เดี๋ยวถ้ามีอะไรเพิ่มเติมผมจะติดต่อคุณฟองมานะครับ”
“ฟองคงไม่สะดวกค่ะ รบกวนคุณรงค์ติดต่อพี่นุ่มนิ่มก็ได้นะคะ” ฉันเบี่ยงประเด็นทันที เพราะรู้จุดประสงค์ของเขาแล้ว
“เอ่อ แบบนั้นก็ได้ครับ ถ้ายังไงผมขอตัวก่อนครับ”
“เดินทางปลอดภัยค่ะ” ฉันยืนส่งคุณรงค์กระทั่งเขาเดินออกไป รู้สึกโล่งใจมากขนาดที่ถอนหายใจออกมาเสียงดัง พี่ที่นั่งทำงานอยู่ไม่ไกลถึงกับหัวเราะลั่นสำนักงานกับท่าทีของฉัน
“มันขนาดนั้นเลยเหรอคะน้องฟอง”
“ยิ่งกว่านั้นค่ะพี่” ฉันตอบกลับทั้งยังหัวเราะ
“วันงานชวนแฟนมาสิคะ เผื่อเปิดตัวให้คุณรงค์รู้ตัว” พี่เขาแนะนำ
“ไม่รู้เขาจะว่างหรือเปล่านี่สิคะ ่นี้งานเยอะค่ะ เอาละ ถ้าคุณรงค์มาอีกเรียกพี่ดาวนะคะ ตอนนั้นหนูไม่สบายกะทันหัน” ฉันบอกพี่เขาทั้งยังยิ้มอายที่ต้องขอร้องแบบนั้น ฉันไม่ไหวจริง ๆ นะ ่สองสามวันที่ผ่านมาเขามาเช้าบ่าย ๆ เลยจะเลี่ยงก็ไม่ได้เพราะเขาระบุมาว่าขอเจอฉันทั้งที่พี่ดาวก็อยู่ เมื่อวานก็เนียนขอเบอร์แต่ฉันไม่ได้ให้หรอกเพราะฉันไม่ได้ประจำที่นี่ เบอร์ที่ให้ไปเป็เบอร์โทรศัพท์เคลื่อนที่ของสำนักงาน
“ไง เสน่ห์แรงจังเลยนะ” เปิดประตูกลับเข้าห้องทำงาน พี่ดาวก็รีบเอ่ยแซวทันทีราวกับรอเวลามานาน
“พี่อะ”
“เห็นที่อำเภอคุยกันว่าเขาจีบเรา วันงานเขาให้พ่อเขามาเชิญพ่อไปร่วมงานด้วย” อ่า แบบนี้มันชักจะเกินไปแล้วล่ะ รู้สึกไม่โอเคเลย
“บอกเขาหรือยังว่ามีแฟนแล้ว เขาจะได้เลิกตาม” ฉันพยักหน้าตอบจริงจัง ฉันบอกไปแล้ว บอกไปั้แ่เขาถามวันแรกเลยว่ามีแฟนหรือยัง แต่เขาไม่เชื่อ หน้าทนมากจริง ๆ
“เขาไม่เชื่อหนู แล้วก็อย่างที่เห็นค่ะ มาเช้าบ่ายแบบนี้ เฮ้อ”
“ถ้าไม่สบายใจให้บอกพี่นุ่มนิ่มเลย รายนั้นจัดการได้ เพราะดิลงานนอกอยู่แล้ว” พี่ดาวแนะนำทางออกช่วย
“ั้แ่เมื่อวานแล้วค่ะที่เขาระบุบว่าต้องเจอหนูเท่านั้น ถ้าพรุ่งนี้เขามาอีกหนูไม่ออกไปนะคะ พี่ออกไปนะ”
“ได้เดี๋ยวพี่ออกไปเอง”
ตอนเย็นหลังจากทานข้าวและนั่งคุยกับครอบครัวเสร็จฉันก็แยกขึ้นห้องพัก อาบน้ำเปลี่ยนชุดทันที ฉันเหนื่อยและรู้สึกง่วงยังไงไม่รู้ ระหว่างที่รอผมแห้งก็กดวีดีโอคอลหาพี่ซี ที่ไม่รู้ว่าตอนนี้จะถึงห้องหรือยัง รออยู่นานก็ไม่มีท่าทีจะรับฉันจึงวางโทรศัพท์ไว้บนเตียงเดินไปปิดไฟและปรับแอร์ พอเดินกลับมาที่นอนพี่ซีก็วีดีโอคอลกลับมา เพื่อที่จะไม่ได้มืดเกินไปจึงเปิดโคมไฟข้างเตียงนอนไว้เพื่อให้แสงสว่างระหว่างคุยกับพี่ซี
(ขอโทษครับ พี่ไปอาบน้ำมาครับ เพิ่งเสร็จ) อีกฝ่ายรีบบอกเมื่อฉันกดรับสายและสัญญาณเชื่อมต่อสำเร็จ
“หนูก็เพิ่งอาบเสร็จ จะนอนแล้วเหนื่อยมาก”
(ง่วงมากเลยเหรอครับ) แววตาเศร้านั่นทำให้ฉันไม่กล้าปฏิเสธเลย ง่วงนะ แต่ฉันเองก็อยากจะคุยกับเขาเหมือนกัน
“ง่วงค่ะ แต่คุยได้ หนูคิดถึงพี่”
(ให้ตายสิ! พออยู่ไกลแล้วชอบทำตัวน่ารัก พี่จะแย่เอานะครับ) อีกฝ่ายบอกเสียงเข้ม แต่แววตาดูระยิบระยับจนน่าตี
“เสาร์อาทิตย์นี้พี่หยุดไหมคะ” ฉันเอ่ยถามอีกฝ่ายเมื่อนึกขึ้นได้
(ยังไม่รู้เลยครับ ทำไมเหรอ?)
“ที่นี่มีงาน เลยอยากชวน”
(พี่อยากไปหาหนูนะ แต่ยังไม่มั่นใจเลยครับว่างานจะเข้าหรือเปล่า) อีกฝ่ายบอกเสียงอ่อนหวาน ฉันยิ้มพยักหน้าเข้าใจ ก็เขามีงานนี่นา จะงอแงทำไมกัน
“ไม่เป็ไรค่ะ หนูเข้าใจ พี่ไม่ว่างนี่นา พี่ทานข้าวหรือยัง” ฉันเปลี่ยนเื่คุย พี่ซีเองก็ชวนคุยไม่หยุด ไม่รู้ว่าเผลอหลับไปตอนไหน พอตื่นมาโทรศัพท์ก็ยังขึ้นโชว์หน้าจอที่วีดีโอคอลกันอยู่ เสียงกุกกักยังดังจากปลายสาย ฉันขยับลุกนั่งบนเตียงมึน ๆ ปกติเข้าสำนักงานสิบโมง ตอนนี้เพิ่งเจ็ดโมงเช้าเอง ยังไม่อยากลุกไปอาบน้ำเลย
(หนูตื่นแล้วเหรอ?) เสียงพี่ซีเอ่ยแทรกเข้ามาพร้อมกับภาพในหน้าจอที่เหวี่ยงไปมาและโชว์ให้เห็นหน้าเขาที่กำลังยืนแต่งตัวอยู่ น่าจะวางโทรศัพท์ที่เคาน์เตอร์แน่ ๆ ถึงได้ยืนแต่งตัวแบบนี้
“ตื่นแล้วค่ะ ยังไม่อยากลุกเลย”
(ขี้เซา เข้าสำนักงานกี่โมงครับ)
“สิบโมงค่ะ พี่เก้าโมงนี่ใช่ไหม”
(ใช่ครับ เก้าโมง เช้ามากรถก็ติด) ระหว่างคุยกันฉันก็มองอีกฝ่ายแต่งตัวไปพราง ไม่เจอสัปดาห์เดียวทำไมรู้สึกว่ากล้ามหน้าท้องเขาเป็ลอนชัดเจนขึ้นกันนะ
“พี่ทานข้าวหรือยัง”
(เดี๋ยวแวะซื้อกาแฟก่อนเข้าบริษัทครับ วันนี้ตอนเที่ยงพี่มีนัดทานข้าวกับซีนแล้วก็ซอลนะครับ ตอนเย็นกลับบ้านพ่อบอกว่าแม่คิดถึง)
“ได้ค่ะ ถ้าไม่ว่างส่งไลน์มาก็ได้ ไม่ต้องโทร”
(ไม่ได้หรอก พี่ทำงานไม่รู้เื่พอดีถ้าไม่คุยกับหนูน่ะ)
“ปากหวาน เตรียมตัวไปทำงานได้แล้วค่ะ”
(หนูจะนอนต่อพี่รู้) พี่ซีแซวกลับขำ ๆ ฉันเองก็หัวเราะตาม ก็นะ เรารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉันจริง ๆ
“ยังนอนไม่พอนี่นา วางก่อนนะคะ”
(ครับ รักหนูนะเดี๋ยวเก้าโมงพี่โทรปลุก)
“รักพี่ค่ะ ค่อยโทรมานะ”
===
เอ๊ะ เหมือน เหมือนทุกคนจะลืมไปว่าท้ายตอนที่ 17 พี่ซีนขออะไรนุ้งไป อิอิ ((เจอกันในอีบุ๊คเลยละกั๊น!))
ผลจากสองสามตอนที่แล้ว เกือบแล้วล่ะ เกือบไม่มีบ้านอยู่แล้ว คนอ่านที่น่ารักกำลังเริ่มก่อคบเพลิง 55555 อ๊ะล้อเล่นนะคะ ^_^
255
