ตอนที่ 26 ไม่มีใครยอมใคร
เมื่อบัวสบตากับทั้งสองเข้าอย่างจัง เธอยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นด้วยความสองจิตสองใจ ว่าจะเดินเข้าไปแล้วทักทายปกติ หรือจะเดินกลับหลังดีเพราะเธอยังไม่ได้บอกรุ่นน้องทั้งสองว่าสนิทสนมกับจ้ะจ๋าถึงขั้นที่จะต้องมาทานไอศครีมด้วยกัน ทั้งที่ก่อนหน้าก็ได้ตกลงกันไว้แล้วว่าเมื่อมีอะไรจะบอกกันทุกเื่ เมาส์มอยกันทุกอย่าง จึงทำให้บัวทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นสปายและขวัญอยู่ในร้าน
“พี่บัว เป็ไรไปคะ” จ้ะจ๋าทักขึ้นพลางเขย่าแขนบัวเบา ๆ เด็กน้อยที่กำลังมองผ่านเข้าไปในประตูบานกระจกบานใหญ่เห็นตู้ไอศครีมตู้หนึ่งก็นึกน้ำลายฝอแต่บัวพี่สาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับไม่ยอมเดินเข้าไปในร้านเสียที
“อะ..เอ่อพี่ว่าเรา…” บัวยังพูดไม่จบประโยค เธอก็เห็นสปายและขวัญกำลังจะเดินออกจากร้าน โดยมีสปายเดินนำหน้ามาด้วยความเร่งรีบในขณะที่ขวัญยังจ่ายเงินอยู่หน้าเคาท์เตอร์
“ไงคะพี่บัว! มายืนทำอะไรตรงนี้...” สปายยืนกอดอกอยู่ตรงหน้า เธอถามขึ้นด้วยแววตาเรียบเฉย ใบหน้าปนไปด้วยความรู้สึกขุ่นเคือง
“สปาย.. คือ...พี่พาน้องเค้ามากินไอติมน่ะ” บัวตอบกลับตามความเป็จริง แต่นั่นทำให้สปายที่ได้ยินคำตอบเช่นนั้นกลับไม่พอใจ
“น้อง? พี่บัวมีน้องกี่คนกันแน่คะ หนูคิดว่ามีแค่....ต้นน้ำกับอัญชัญซะอีก” สปายถามขึ้นทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าเด็กผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ บัวคือใคร
“สปาย…” บัวก้มลงมองจ้ะจ๋าที่กำลังยืนทำหน้างุนงงอยู่ในขณะนั้น “นี่..น้องจ้ะจ๋าลูกสาวคุณภูษิตาจ่ะ”
“เพื่อนเหรอคะพี่บัว?” เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นถาม
“ใช่จ่ะน้อง พี่บัวเป็เพื่อนพี่ แต่พี่ไม่แน่ใจนะ…..” สปายตอบกลับเด็กน้อยไป ก่อนจะหันกลับมามองหน้าบัวอีกครั้ง “ว่าพี่บัวเค้าเห็นพี่เป็เพื่อนบ้างรึเปล่า” เธอพูดตัดพ้อไปด้วยความน้อยใจ หากบัวเห็นเธอเป็เพื่อนก็คงไม่ทำให้น้องชายของเธอต้องรอเก้ออยู่แบบนี้ หากเห็นแก่หน้าเธอบัวคงรับรักออกัสไปแล้วั้แ่แรก
“สปาย…ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ แกก็เพื่อนพี่นะ” บัวตอบสีหน้าไม่ค่อยดีนัก
“เพื่อน เค้าไม่มีอะไรปิดบังกันหรอกค่ะพี่บัว พวกหนูนี่ชวนแล้วชวนอีก เวลาไปไหนมาไหนด้วยกันพี่ก็ไม่มีเวลาตลอด แต่นี่...” เธอชำเลืองมองจ้ะจ๋าเล็กน้อย “กลับมีเวลาพาลูกใครก็ไม่รู้มากินไอติม แล้วพี่เอาพวกเราไปไว้ที่ไหน พี่เอาออกัสไปไว้ที่ไหน!” สปายตะคอกเสียงอย่างหนักด้วยความโกรธปนน้อยใจที่บัวไม่ได้เห็นว่าพวกเธอสำคัญ จนทำให้เด็กน้อยสะดุ้งโหยงด้วยความใ บัวเองก็เช่นกัน
“ฮืออออ พี่เค้าน่ากลัวจัง..” จ้ะจ๋าเงยหน้าขึ้นกระซิบกับบัวด้วยความกลัว แม้แต่บัวเองก็ยังไม่เคยเห็นสปายโกรธใครขนาดนี้ และนี่คือครั้งแรก
ทันใดนั้นเองขวัญที่เพิ่งคิดเงินเสร็จเธอมองออกมายังด้านนอกเห็นเหมือนเด็กน้อยผู้หญิงกำลังยืนหลบหลังบัว ท่าทางดูเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง จึงรีบเดินออกไปทันที
“พี่บัวสปาย มีอะไรกันคะ?” ขวัญถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเป็ห่วงเพื่อนทั้งสอง
สปายหันไปตามเสียงนั้นก่อนตอบกลับไป “นี่ไงขวัญ ฉันบอกแกแล้ว ว่าพี่บัวเค้าไม่มีเวลาให้เราหรอก แต่กลับมีเวลาให้คนอื่น!” เธอกระแทกเสียงทำให้ขวัญเข้าใจสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า
“เห้ย...ปาย แกใจเย็น ๆ ก่อนดิ พี่เค้าแค่มากินไอติมเองนะ เด็กใหมดแล้วเห็นมั้ยเนี่ย” ขวัญเข้าไปจับแขนสปายเบา ๆ พร้อมกับพูดห้ามปรามเพื่อนให้ใจเย็น ๆ แต่เ้าตัวกลับสะบัดแขนด้วยความโมโห
“ไม่เป็แกอ่ะ แกไม่รู้หรอก การที่น้องเราเหมือนโดนหลอก คนเป็พี่มันจะรู้สึกยังไง!” สปายยังคงตะคอกเสียงดังสนั่นจนทำให้คนที่เดินเข้าออกจากร้านหันมามองกันตาม ๆ กัน เด็กน้อยที่ยืนหลบอยู่หลังบัวก็ยิ่งกำชายเสื้อบัวแน่นขึ้น
“พี่ไปหลอกอะไรกัส..” บัวถามขึ้นด้วยแววตาเปี่ยมไปด้วยความเสียใจที่เพื่อนรุ่นน้องคนสนิทพูดจาทำร้ายจิตใจ
“ก็หลอกให้มันรัก หลอกให้มันรอ ถ้าพี่ไม่คิดแบบนั้นกับมันอ่ะ พี่จะไปทำดีกับมันทำไม” สปายหันมาตอบกลัล น้ำใส ๆ ในตาของคนพูดเริ่มปริ่ม
“พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นเลย…” น้ำเสียงบัวเริ่มสั่นเครือเล็กน้อย ในขณะที่น้ำใส ๆ เริ่มไหลรินออกจากตาทีละหน่อย
“พอเหอะแก อะไรกันนักหนาเนี่ย โอ๊ยย..” ขวัญสบถขึ้นเมื่อเห็นว่าปัญหาข้างหน้าไม่มีวี่แววว่าจะจบลง เธอส่ายศีรษะไปมาด้วยความกังวล
“พี่บัวคะ จ้ะจ๋า ไม่อยากกินไอติมแล้ว..” เด็กน้อยแทรกขึ้น
สปายได้ยินเช่นนั้น เธอมองจ้ะจ๋าด้วยสายตารังเกียจ เป็สายตาที่บัวเคยเจอจากที่ไหนสักที่ และเป็สายตา..ที่บัวเกลียดที่สุด แต่ในเมื่อสปายเป็เพื่อนของเธอมาตั้งกี่ปี เธอจึงไม่อยากเก็บรายละเอียดเล็กน้อยนั้นมาคิดมากให้ผิดใจกัน
“พี่บัว พาน้องกลับก่อนเถอะค่ะ น้องกลัวใหญ่แล้ว” ขวัญพูดแนะนำขึ้นด้วยความหวังดีในขณะที่สปายเบือนหน้ามองทางอื่นพลางกำมือแน่นด้วยความโกรธ
“อืม..งั้น พี่..กลับ ก่อนนะ” บัวตอบกลับ ขวัญพยักหน้าตอบรับคำลานั้นแต่เมื่อเธอหันไปมองสปาย กลับไม่แลเธอซักนิด
https://www.mebmarket.com/?store=publisher&action=home_page&publisher_id=4379373&publisher_name=%E0%B8%9B%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%81%E0%B8%94%E0%B8%87
1K
