ตอนที่ยี่สิบหก เส้นทางสู่ฉู่ที่แสนไกล10
ลำคอของเขาแห้งผากใบหูของเขายังได้ยินเสียงสายฟ้าอื้ออึง
แต่เื่ที่กังวลใจมากกว่านั้นคือคำกล่าวของผู้เฒ่าก้อนหินก่อนที่จะจากไป
เื่ราวบททดสอบยังไม่จบสิ้น
หมายความว่าอย่างไร?
เขาคงจะกังวลใจเป็อย่างมากหากเขาไม่ได้ศึกษาจักรวาลWarhammer ว่าการรู้อนาคตนั้นมันเชื่อถือไม่ได้
อย่างที่ท่านจักรพรรดิว่าเอาไว้
ต่อให้เรารู้ว่าเราจะใช้เรือข้ามฟากในภาพนิมิตอนาคตเราอาจจะพบเรือที่มีแต่รูรั่วหรือคนที่ทำเรือนั้นเสียชีวิตไปก่อนที่เขาจะสร้างเรือนั้น
หรือก้อนหินที่เรามองว่ามั่นคงแข็งแรงดีพอเราเอื้อมมือไปคว้ามันกลับเปราะและร่วงหล่นลงสู่ที่พื้น
หรือมีงูซ่อนอยู่หลังก้อนหินนั้น
นั่นคือความอันตรายของการมองอนาคต
เขาไม่ได้กังวลมากมายขนาดนั้นหลังจากทำใจได้แล้วและตัดสินใจก้าวเดินไปทีละก้าวตามแนวการอัญเชิญพระไตรปิฏก
ต่อให้เจอร้อยแปดเคราะห์กรรมเขาก็จะเผชิญหน้ากับมันไปเมื่อพบเจอนั่นล่ะ
เย่ชิวรวบรวมเรี่ยวแรงลุกขึ้นมา
“อาหู่เรียกคนมาประชุมกัน”
...
หลังจากที่เราตั้งค่ายกันเร็วกว่ากำหนดหยุดเดินอีกครั้ง
นี่คือโลกยุคโบราณที่มีสุริยะคราสท่านเหลาจื้อบอกให้หยุดทัพเอาไว้ก่อนพอพ้นคราสแล้วค่อยเดินทางต่อไป
แต่พอมีฟ้าผ่าสองครั้งติดเช่นนี้
จะให้เดินทางต่อก็ออกจะทดสอบขวัญกำลังใจของคนในขบวนของผมมากไปหน่อย
เมื่อคนมารวมกันทุกคนสีหน้ากังวลบางคนก็ซุบซิบกัน
อะแฮ่ม
เสียงกระแอมของเขาดังขึ้นผสานกับสายฟ้าดังก้องไปทั่วบริเวณ
“เอาล่ะทุกคนฟังให้ดี อย่างที่พวกเ้าฟังคำกล่าวตอบโต้ระหว่างข้ากับผู้เฒ่าก้อนหินนั่นล่ะลิขิต์ถูกทำลาย ความวุ่นวายจะมาถึง”
ผมกล่าวไปตามตรงไม่คิดจะโกหก