"เดี่ยว! เ้ารับปากว่าจะชวยข้าล้างความอัปยศของตกูลข้าตอนนี้เ้าจะไปไหน?"หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมกับวิ่งมาทางหลินหลงและหยุดตรงหน้าเขาสีหน้าของนางนั้นบ่งบอกว่านางหวาดกลัวหลินหลงมากเพียงใดแต่ถึงอย่านั้นนางไม่มีทางเลือกอื่นนางไม่รู้จักใครอื่นอีกเลยหลทางสุดท้ายอยู่ตรงหน้านาง นางตัดสินใจจะล้างความอัปยศให้กับตกูลแต่นางนั้นไม่มีกำลังเพียงพอสิ่งที่นางทำได้คือการให้หลินหลงทำตามสิ่งที่เขาพูดเอาไว้เท่านั้น
"เ้าจะให้ข้าช่วยเ้าล้างความอัปยศตกูลทั้งๆที่เราพึ่งพบกันแม้แต่ชื่อช้าก็ไม่รู้จักแล้วเื่ที่เกิดขึ้นมีสิ่งใดเกียวกับข้ากันเ้าไม่คิดลงมือด้วยตนเองแต่้าให้ข้าเป็คนลงมือแทนแบบนั้นจะทำหรือไม่ทำขึ้นอยู่กับข้ามิใช่เ้า"หลินหลงพูดอย่างไม่แยแสและเดินต่อไม่หันมามองนางด้วยซ้ำ
หลินหลงเห็นความใจอ่อนของนางแล้วทำให้เขาคิดได้ทันทีว่าคนแบบนี้จะล้างแค้นให้ตกูลได้อย่างไรคนที่คิดร้ายกับตัวเองเมื่อถึงเวลายามจำเป็กลับไม่สามารถทำร้ายใครได้แม้การกระทำนั้นจะเป็การทำเพื่อปกป้องตัวเองยังทำไม่ได้แล้วเื่ล้างแค้นความอัปยศต่างๆจะเป็ไปได้อย่างไร
"เราว่าเ้ากำลังเดินหนีสมบัติชิ้นใหญ่อยู่ เ้า้าทิ้งสมบัตินี้จริงๆงั้นรึ?"เสียงไพเพราะราวกับเสียงเพลงบรรเลงแห่ง์ทำเอาหลินหลงแทบหยุดหายใจแต่เขาก็ดึงสติกลับมาและถามกลับด้วยความสงสัย
"สมบัติ?แถวนี้จะมีสมบัติชิ้นใหญ่อยู่ได้อย่างไร "หลินหลงงุนงงแถบทุระกาลดานเช่นนี้จะมีสมบัติซ่อนอยู่ได้อย่างไรไม่ต้องพูดถึงสมบัติแค่พื้ชหรือสมุนไพรที่มีประโยชน์ยังหาได้ยากยิ่ง
"สมบัติที่เรากำลังพูดถึงกำลังวิ่งตามเ้าอยู่ตอนนี้ไงเหล่าหรือเ้าไม่ทันสังเกตุงั้นรึ! เรากำลังอารมณ์ดีที่ได้เจอกับของที่ไม่น่าจะมีอยู่บนทวีปนี้ให้เราบอกใบ้ให้เ้าซักหน่อยหรือไม่ "เสียงที่ฟังดูพึงพอใจว่านางได้เจอสมบัติล่ำค่าที่นางไม่คิดว่าจะมีอยู่ในทวีปนี้เมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนนางยังอารมณ์เสียที่หลินหลงทำตัวโง่เง่าแต่ตอนนี้กลับอารมณ์ดีมากกว่าปกติราวกับว่าผู้หญิงที่วิ่งตามนางอยู่นี้สำคัญเป็อย่างมาก
"ท่านจะบอกว่าในตัวนางมีสมบัติที่หายากอยู่งั้นรึทำไมท่านไม่บอกข้ามาดีๆหละข้าจะได้ขอรับสิ่งนั้นแทนค่าตอบแทนช่วยชีวิตนางซะ"จริงๆหลินหลงไม่ได้โง่เขาแค่แกล้งทำให้หญิงสาวโมโหจะได้พูดออกมาแทนที่จะเพียงแค่บอกใบ้ให้เขาว่าทำไมหญิงสาวคนนี้ที่กำลังวิ่งตามเขาอยู่ถึงมีค่ามากขนาดที่ไม่อาจมีหรือหาพบในทวีปที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้
"เฮ่อะ เรากำลังอารมณ์ดีอยู่เ้ากลับทำให้เราอารมณ์เสียด้วยความโง่ของเ้างั้นรึ เ้ามีปัญญาเทวะอยู่จริงรึเปล่าเื่แค่นี้นอกจากเ้ายังมองไม่ออกแล้วทั้งๆที่เราพึ่งบอกเ้าแต่กลับไม่ฉุดคิดเลยซักนิด"เสียของหญิงสาวแสดงให้เห็นว่าตอนนี้นางเริ่มอารมณ์เสียอีกครั้งแล้ว
"เห็นแก่เ้าจะเป็ศิษย์เราในอนาคตเราจะบอกเ้าให้ซักหน่อยนางมีร่างสตรีอันบริสุทธิ์และเต็มไปด้วยพลังหยินที่มากผิดปกติหากเป็คนทั่วไปแม้จะอยู่ในปราณระดับสูงก็คงมองไม่ออกแต่ถ้าเป็เ้าที่มีปัญญาเทวะแล้วละก็คงไม่ยากเกินไปลองมองสิ่งที่อยู่ในตัวนางให้ดีซะเ้าโง่"
หลินหลงจับใจความได้ว่าการการที่จะรู้ว่านางสิ่งใดอยู่มีเพียงแค่พลังของเขาเท่านั้นที่จะสามารถมองเห็นได้เขาไม่รอช้าเรียกใช้พลังปัญญาเทวะทำให้สมองของเขาทำงานมากกว่าคนปกติจนับพันเท่าและเพ่งสายตามองไปที่หญิงสาวทันทีหญิงสาวที่กำลังวิ่งตามหลินหลงมาเห็นหลินหลงหันหน้ามองมาทางด้วยสายตาที่เหมือนมองทะลุทุกอย่างในตัวนางทำให้นางยิ่งรู้สึกกลัวขึ้นไปอีกนางหยุดและเอามือปิดหน้าอกของหน้าและถามเสียงดังขึ้นทันที
"เ้ากำลังมองอะไรอยู่นี้เ้าคงไม่คิดจะทำอะไรข้าหรอกนะ"หญิงสาวหน้าแดงสายตาของหลินหลงนั้นมองไปทั่วร่างกายของนางและสายตานั้นเหมือนมองทะลุทุกอย่างในกายนางทำให้นางเกิดอาการเขินอาย
"นี้มัน..."หลินหลงหลุดปากพูดขึ้นเสียงดัน สิ่งที่เขาพบในตัวนางนั้นราวกับขุมพลังอันยิ่งใหญ่ที่กำลังหลับไหลอยู่แม้จะดูภายนอกเหมือนคนปกติทั่วไปแต่ภายในกลับเต็มไปด้วยพลังหยินที่บริสุทธิ์เป็อย่างมากในตันเถียนของนางมีจุดสีดำขหนาดใหญ่กำลังหมุนอยู่หลินหลงจ้องมองเข้าไปกลับถูกสะท้อนกลับออกมาด้วยพลังอันมากมายมหาศาลราวกับว่ามันมีพลังมากพอๆกับปัญญาเทวะทำให้เขารีบถามหญิงสาวที่อยู่ในจิตของเขาทันที
"สิ่งที่อยู่ในตัวนางมันคืออะไรกัน แม้ข้าใช้ปัญญาเทวะกลับไม่สามารถมองมันได้อย่างชัดเจนซ้ำยังสะท้อนพลังของข้ากลับได้อย่าง่ายดายแบบนี้"ชาติภพที่แล้วหลินหลงไม่เคยพบสิ่งใดที่เขาไม่สามารถมองได้อย่างทะลุปรุโปร่งมาก่อนมีเพียงแค่ตัวอักษรบนหินศิลาของแก่นแท้เท่านั้นที่เขาไม่สามารถอ่านมันได้เขาก็ฉุดคิดขึ้นได้ทันทีว่าถ้าหากสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาไม่สามารถมองออกได้ด้วยปัญญาเทวะแสดงว่ามันต้องมีพลังมากพอๆกับศิลาก้อนนั้น
"ใเลยหละสิเ้าหนูหลินหลงสิ่งที่อยู่ในตัวนางนั้นคือพลังเช่นเดียวกับพลังปัญญาเทวะของเ้าแต่มันยังหลับไหลอยู่แล้วดูจากที่มันโต้ตอบกลับเ้าที่พยายามลุกลำเ้านายของมันมันคงจะมีพลังมากกว่าของเ้าด้วยซ้ำฮ่าๆช่างน่ายินดีจริงๆ"หญิงสาวหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเหมือนนางจะรู้อยู่แล้วว่าหากหลินหลงพยายามค้นหาพลังในตัวนางจะถูกพลังนั้นสะท้อนกลับ นางอยากเห็นสีหน้าใของหลินหลงที่มั่นใจว่าไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่เขาจะมองไม่ออกและไม่สามารถทำความเข้าใจได้
"แล้วพลังนั้นจะมีประโยชน์อะไรกับข้ากัน ในเมื่อมันยังไม่ตื่นซ้ำมันยังจ้องจะทำร้ายข้าที่คิดจะตรวจสอบมัน"หลินหลงเสียความรู้สึกสงบไปทันทีเมื่อโดนหญิงสาวปั่นหัวเขาเพราะไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้มาก่อนซักวันเขาจะต้องจัดการผู้หญิงคนนี้ให้ได้
"เฮ่อะไว้ข้าจะบอกเ้าตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา แต่ความสำคัญของนางมีค่ามากกพอๆกับชีวิตเ้าด้วยซ้ำหากข้าสามารถย้ายไปร่างนางแทนที่จะอยู่กับเ้าได้หละก็ข้าย้ายไปนานแล้ว แค่นี้คงพอให้เ้าเข้าใจความสำคัญของนางนะแล้วก็พลังของนางมีจิตของตัวเองหากเ้าของพลังนั้นไม่ไว้ใจในตัวเ้า แม้มีปัญาเทวะก็ไม่สามารถตรวจสอบอย่างชัดเจนได้ "
ฟังหญิงสาวพูดหลินหลงรู้ว่านาง้าให้หลินหลงช่วยเหลือนางล้างความอัปยศให้แกนางและซักวันหนึ่งพลังในตัวนางจะมีประโยชน์กับตัวเขาในอนาคตหลินหลงคิดได้ว่าั้แ่เขามาชาติภพนี้เขาก็ยังไม่มีเพื่อนเลยซักคนและยังไม่เห็นหน้าตัวเองที่มาอยู่ในร่างนี้เลยซักครั้งหลินหลงตกลงจะช่วยเหลือนางและพยายามสร้างข้อแม้ให้แก่นางด้วยเช่นกัน
"ถ้าเ้า้าให้ข้าช่วยเหลือเ้าทำไมเ้าไม่เริ่มจากการบอกชื่อของเ้าและขอบคุณที่ข้าพึ่งช่วยชีวิตเ้าซะก่อนแทนที่จะมาร้องขอให้ข้าทำตามสิ่งที่ข้าพูด"หลินหลงพยายามให้นางรู้สึกว่านางนั้นเป็หนี้ชีวิตของเขาเพื่อให้สามารถพูดกับนางและให้นางไว้ใจได้ง่ายขึ้น
"ข้าชื่อชี หนิงเฟิ่ง ข้าขอบคุณที่เ้าช่วยชีวิตข้าที่นี้เ้าเลิกจ้องข้าแบบนี้ได้รึยัง!"เสียงและสีหน้าของหญิงสาวไม่ได้บ่งบอกว่านางกำลังรู้สึขอบคุณหลินหลงเลยซักนิดทั้งๆที่เขาพึ่งช่วยชีวิตนางไว้แท้ๆ
"งั้นเ้ามีแผนอะไรจะล้างความอัปยษของตกูลเ้าฟังแล้วบุคคลที่เ้ากำลังต้องเผชิญหน้าคงไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปด้วยพลังของข้าในตอนนี้จะช่วยเ้ามากได้แค่ไหนกัน?"หลังจากนางฟังหลินหลงพูดนางก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าคนที่นางต้องเผชิญหน้านั้นไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปจริงๆเขาคือคุญชายแห่งสี่ตกูลใหญ่แห่งเมื่องหลวงมีทั้งอำนาจและพลังปราณระดับสูงแล้วชายหนุ่มที่อยู่หน้านางจะช่วยนางได้งั้นหรอ นางทรุดลงกับพื้นท่าทีเหมือนหมดหวัง นางอยากจะร้องไห้แต่นางตัดสินใจแล้วจะทวงคืนความยุติธรรทให้ท่าอาของนาง
"สมกับเป็คุณหนูจริงๆถ้าเ้ายังไม่ได้วางแผนหละก็สิ่งที่เ้าควรทำตอนนี้คือหาที่พักและมีชีวิตอยู่ต่อด้วยต้นเองให้ได้ซะก่อนแล้วเื่นั้นข้าจะหาทางให้เ้าในภายหลังแน่นอนว่าข้ามีข้อแม้สามข้อ"
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นและมองมาที่หลินหลงด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวังราวกับแสงสุดท้ายในชีวิตของนางคือชายที่อยู่ตรงหน้า
"สามข้อเ้า้าสิ่งใด? ไม่สิถ้าเ้าทำเื่ที่ข้าขอร้องให้สำเร็จแม้ชีวิตข้าก็ให้เ้าได้"หญิงสาวตอบอย่างไม่ลังเลหลินหลงได้เห็นการเตรียมใจของนางนั้นน่าชื่นชมเป็อย่างมาก
หลินหลงบอกให้นางตามเขาเข้าไปในเมื่องเพลิง์ก่อนที่จะเข้าเมืองหลินหลงแวะที่ลำธารเพื่อล้างเนื้อล้างตัวที่เต็มไปด้วยเืก่อนจะพานางมุ่งหน้าสู่เมืองเพลิง์หลินหลงไม่สามารถให้นางพักที่สำนักเพลิง์ได้เขาจึงพานางไปที่โรงเตี้ยมใกล้ๆกับสำนักของเขาและฝากให้เ้าของโรงเตี้ยมที่นั้นดูแลนาง เ้าของโรงเตี้ยมนั้นสนิทกับหลินหลงเป็อย่างดีเพราะพ่อและแม่ของเขาเคยช่วยชีวิตเ้าของโรงเตี้ยมแห่งนี้เอาไว้หลังจากเสร็จสิ้นหลินหลงก็ได้บอกแผนการของเขาว่าเขาจะทำอะไรบ้างในสองเดือนนี้และมันสำคัญกับเขามาก โชคดีที่หญิงสาวมีเงินติดตัวมาบ้างทำให้นางสามารถอยู่ที่โรเตี้ยมนี้ได้อย่างสบายในเวลาสงเดือนนี้ แต่ด้วยความงามของนางหลินหลงจึงไม่ให้นางออกไปที่ไหนเด็ดขาด อารหารและน้ำจะถูกน้ำมาส่งทุกสามเวลาหาก้าอะไรให้บอกเ้าของโรงแรมโดยตรงเสร็จคำอธิบายหลินหลงกำลังจะจากไปหญิงสาวถามขึ้นด้วยความสงสัย
"ทำไมตอนแรกเ้าถึงช่วยข้าและยังทำดีกับข้า"นางไม่เข้าใจว่าทำไมหลินหลงถึงช่วยนางแม้รูปร่างหน้าตาของนางจะเป็ที่หมายปองแต่ตอนที่หลินหลงเข้ามาช่วยนางนั้นเขาไม่เห็นหน้านางด้วยซ้ำแม้จะเห็นหน้าของนางในตอนหลังแต่เขากลับจะทิ้งนางให้อยู่ตรงนั้นอย่างไม่แยแสแต่หลังจากเขาจ้องนางซักพักกลับเปลี่ยนใจช่วยนางหาที่พักและรับปากจะช่วยนางล้างความอัปยศให้ตกูลของนาง
"แน่นอนเพราะเ้าเหมาะที่จะเป็ภรรยาของข้าในอนาคตไงหละฮ่า ฮ่า.."หลินหลงพูดจบก็หัวเราะและเดินจากไปทันทีเขาไม่สนคำถามที่นางถามต่อแม้ซักคำเขาก็ทำเป็ไม่ได้ยินและเดินจากไป
หลังจากหลินหลงจากไปหญิงสาวก็นอนลงบนเตียและนึกถึงตอนที่หลินหลงเข้ามาดึงมีดจากมือนางและพูดให้นางนั้นเลิกคิดที่จะฆ่าตัวตายถึงการพูดของเขาจะไม่ได้ดีมากนักแต่ก็แสดงให้เห็นถึงความจริงใจว่าถ้า้าจะอยู่ก็ต้องอยู่ด้วยตัวเอง มิใช่ให้ผู้อื่นเป็คนตัดสินให้หญิงสาวหน้าแดงพร้อมกับหัวใจที่เต้นเร็วผิดปกติจนทำให้นางรู้สึกว่าตัวเองผิดปกติไปจากทุกครั้ง
"นี้ข้าไม่สบายหรือเปล่านะ" หญิงสาวถูกเลี้ยงดูอย่างดีไม่เคยพูดคุยกับชายอื่นมากนักนอกจากคนในตกูลและท่านอาของนางเท่านั้นเหตุที่คุณชายของตกูลใหญ่รู้ว่านางนั้นงดงามเพียงใดก็เป็เพราะชายหัวโล้นนั้นแอบส่งข่าวไปบอกอย่างลับๆเพื่อเริ่มแผนการของเขาอาจกล่าวได้ว่านางนั้นไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่าความรักระหว่าชายญิงก็ว่าได้
หลินหลงกลับมาที่ห้องของเขาพบว่าไม่มีใครอยู่เขาจึงไปนั่งที่เตียงและเริ่มฝึกวิชาต่อเขาเริ่มใช้พลังของเขาศึกษาวิชาอัสนีย์ทะลวงเก้าชั้นฟ้าแม้จะมีปัญญาเทวะแต่การที่จะเรียนรู้และเข้าใจมันนั้นยากกว่าที่หลินหลงคิดไว้เพราะภายในวิชานั้นซับซ้อนเป็อย่างมากแต่หลังจากศึกษาได้ครึ่งหนึ่งเขาก็ต้องใกับสิ่งที่อยู่ในวิชานั้น "นี้มันเป็ไปไม่ได้....ทั้งสองอย่างมีความเกียวข้องกันได้ยังไง"
321
