“คนใจร้าย” ธันย์ชนกต่อว่าอย่างขมขื่น
“ถ้าผมใจร้าย ผมคงไม่ปล่อยทรายมาจนป่านนี้” ชายหนุ่มยิ้มขัน ไม่ได้ถือสาหาความกับความเจ้าแง่ของอีกฝ่าย
“งั้นก็เอาเลยสิคะ ฉันมันก็แค่สินค้าที่คุณซื้อมาเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเองอยู่แล้วนี่”
หญิงสาวขยับนั่งประจันหน้ากับคนตัวสูงที่นั่งชันเข่าพิงหัวเตียงในท่าพับเพียบ มือเล็กสั่นเทายกขึ้นหมายจะแกะกระดุมชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ตออก เพื่อทำตามที่เขาบัญชาด้วยอาการประชดปนน้อยใจ ทั้งที่ตัวเองมีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้วยังจะมาบังคับให้เธอชดใช้หนี้สินด้วยร่างกายอีก
เขามันคนเห็นแก่ตัว…
“ไม่ต้อง ผมชอบเป็นคนถอดเองมากว่า” สิงหาบอกเสียงเข้มขณะรั้งมือเล็กเอาไว้
เขารู้ดีว่าธันย์ชนกยังไม่พร้อมที่จะชดใช้ในตอนนี้ แต่เพราะการแสดงออกที่เหมือนจะท้าทายเขาอยู่ตลอดเวลา ทำให้เขาอยากที่จะปราบพยศเด็กดื้อที่ชอบงอแงแต่กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทั้งที่เขาพูดอยู่ปาวๆ ว่าเธอคือคนในอาณัติของเขา แต่เจ้าตัวก็เอาแต่คิดว่าเขาจะขายให้ใครต่อใครไปทั่ว และอีกอย่างเขาอดทนใจเย็นรอตามข้อเรียกร้องของเธอมานานเกินพอแล้ว ถึงเวลาที่เธอต้องทำตามที่ตกลงกันไว้เสียที
มือข้างหนึ่งของสิงหาคว้าเอวเล็กแล้วดึงให้เธอกลับขึ้นมาเกยอยู่บนตัวเขาอีกครั้ง ส่วนอีกข้างจัดการล็อกท้ายทอยของเธอเอาไว้เพื่อไม่ให้หันหน้าหนี ก่อนโน้มหน้าเข้าหาใบหน้าอ่อนหวานแล้วกดริมฝีปากได้รูปลงกับริมฝีปากบางที่กำลังจะเผยอปากต่อว่า
ชายหนุ่มกดริมฝีปากเข้าหาริมฝีปากอิ่มแรงขึ้นอย่างหิวกระหาย ทั้งขบเม้มทั้งวดูดดึงราวกับกระหายน้ำมาแรมปี ล่อลวงให้คนขาดประสบการณ์ยอมเปิดปากรับเรียวลิ้นร้อนของเขาที่ส่งเข้าไปสำรวจโพรงปากหวาน
จูบที่สิงหามอบให้ทั้งเร่าร้อน รุนแรง และดิบเถื่อนอยู่ในที ทำให้คนอ่อนประสบการณ์หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ มือเล็กผวาเกาะไหล่กว้างของชายหนุ่มไว้เป็นหลักยึดเมื่อเขารุกรานเธออย่างหนัก และดูเหมือนครั้งนี้เขาจะไม่ออมแรงหรือถอยให้เธออีกแล้ว
“อื้อ…” ธัญชนกลมหายใจสะดุด รู้สึกว่าตนเองกำลังสูญเสียเรี่ยวแรงจากการถูกจุมพิตอันหนักหน่วง ราวกลับสูญวิญญาณ อีกทั้งยังรับรู้ได้ถึงตัวตนอันแข็งแกร่งที่กำลังแข็งขืนดุนดันอยู่กับหน้าท้องของเธอ แม้ว่าเธอกับเขาจะยังมีชุดนอนขวางกั้นแต่ความอุ่นร้อนจากตรงส่วนนั้นของเขาก็ปลุกปั้นความรู้สึกวาบหวามจนขนอ่อนลุกเกลียวไปทั้งตัว
ชายหนุ่มละริมฝีปากออกจากริมฝีปากอิ่มแล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตากับดวงตากลมโต ดวงตาสีนิลวาววับราวกับสิงโตร้ายพี่กำลังจ้องจะกินเหยื่อ ก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปาก เมื่อรับรู้ได้ว่าธันย์ชนกไม่ได้มีท่าทีต่อต้านเขาอีกแล้ว
สิงหาจับให้ธันย์ชนกนอนราบไปกับที่นอนนุ่มแล้วตามกลับขึ้นมาคร่อมร่างเล็ก กักขังเธอไว้ด้วยวงแขนแกร่ง ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะซุกไซ้กับซอกคอขาว ชายหนุ่มใช้ปากลากไล้กวาดชิมเรื่อยลงมาตามลำคอระหง จนกระทั่งถึงสาบเสื้อชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ต เขาใช้ฟันคมและริมฝีปากได้รูปแกะกระดุมทีละเม็ดๆ อย่างใจเย็นทั้งที่ภายในใจของเขากำลังร้อนรุ่ม
ผิวของเธอทั้งนุ่มลื่น ทั้งหอมกรุ่นดุจกลีบกุหลาบมันทำให้เขาแทบจะอดใจไม่ไหวที่จะได้ที่จะได้ครอบครองเธอใจแทบขาด แต่เขารู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ เขาจึงอยากสร้างประสบการณ์ดีๆ ที่น่าจดจำให้กับหญิงสาว
ธันย์ชนกได้แต่นอนตัวเกร็ง ยิ่งใบหน้าหล่อเหลาลดต่ำลงมากเท่าไหร่ความตื่นเต้น ก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น มือเล็กยังเกาะอยู่ที่ไหล่กว้าง เธออยากจะรั้งเขาเอาไว้เมื่อชายหนุ่มเลื่อนตัวต่ำลงจนเกือบถึงจุดอ่อนไหวกึ่งกลางร่างกายจนหญิงสาวนึกกระดาก แต่กลับไร้เรี่ยวแรงที่จะทัดทานและดึงเขาขึ้นมา
“คุ…คุณสิงห์” ในที่สุดเธอก็รวบรวมแรงให้เปล่งเสียงออกมาจนได้
“หือ” ชายหนุ่มยอมละปากออกจากกระดุมเม็ดสุดท้ายที่เขาเพียงถอดได้สำเร็จ ขยับขึ้นทาบทับแล้วสบกับดวงตากลมโตที่ยังฉายแววไม่มั่นใจละคนลังเลของคนใต้อาณัติ
ดวงตาคมกริบเร่าร้อนราวกับมีประกายไฟจุดอยู่ข้างใน จนหญิงสาวต้องรอบกลืนน้ำลาย
“ทรายอยากได้อะไร” ชายหนุ่มถามเสียงนุ่มราวกับเอื้ออาทร
เขาใช้ฝ่ามือข้างหนึ่งนวดเฟ้นอยู่กับทรวงอกอวบอิ่มภายใต้บราเซียลูกไม้สีขาว ราวกับต้องการจะกลั่นแกล้ง ก่อนกระตุกยิ้มมุมปาก
“อ๊ะ…คุณสิงห์” ธันย์ชนกผวาเฮือกเมื่อความซ่านสยิวเริ่มก่อตัว
“ชอบไหม” เขาถามอย่างเอาใจ และก็ได้รับการส่ายหน้าแทนคำตอบ แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาหยุด
ริมฝีปากร้อนจูบลงเนินอกอิ่มข้างที่ว่างพร้อมจนท่วนทั่ว ก่อนจะดูดกลืนเอาเม็ดทับทิมสีแดงสดบนเนินอกผ่านบราลูกไม้อย่างหิวกระหาย
ลมหายใจของคนถูกปลุกเร้าเหมือนขาดเป็นห้วงๆ หญิงสาวรู้สึกเหมือนใจจะขาด หัวใจดวงน้อยเต้นรัวแรงราวก็มีคนมาตีกลอง สติของหญิงสาวแทบจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้วตอนนี้ ถ้อยคำที่คิดจะห้ามปรามกลายเป็นเสียงครางหวิวหวานอย่างที่เจ้าตัวไม่อาจจะหักห้าม
สิงหาตวัดปลายลิ้นร้อนไล้เลีย สลับกับดูดดุนอย่างช้าๆ จนบราลูกไม้เปียกชุ่ม ขณะที่ฝ่ามือหนายังคงนวดวนอยู่กับหน้าอกอีกข้าง แล้วเค้นคลึงอยากเอาใจ
“คะ…คุณสิงห์” หญิงสาวเรียกชื่อคนตัวโตเสียงเบาหวิว
“หือ..” เขาขานรับทั้งที่ยังไม่ยอมละริมฝีปากออกจากเนินอกอิ่ม
“ผมรอฟังอยู่” สิงหาพึมพำ
“ถ้า…ถ้าทรายจะขอยืดเวลาอีกสักนิดคุณจะว่าอะไรไหมคะ” ธันย์ชนกกลั้นใจต่อรองอีกครั้ง เพียงแค่ถูกเขาเล้าโลมเธอก็เหมือนว่าจะขาดใจตายอยู่รอมร่อ หากต้องก้าวไปถึงจุดนั้นจริงๆ เธอคิดว่าตัวเองจะต้องสิ้นสติแน่
ชายหนุ่มขยับกลับขึ้นมามองหน้าวงสวยอีกครั้ง ก่อนบอกเสียงเข้ม “มันเป็นไปตามข้อตกลงของเราแล้วเม็ดทราย”
ใช่...ในข้อตกลงเขาระบุไว้แล้วว่าให้เวลาเธอถึงแค่สอบไฟนอลเท่านั้น แล้ววันนี้เธอก็เพิ่งจะสอบทางออนไลน์เสร็จเมื่อช่วงบ่ายนี้เอง แต่ใครจะคิดเล่าว่าเขาจะกลับจากพาว่าที่คู่หมั้นเที่ยวก่อนกำหนด เธอคิดว่าเธอยังมีเวลาเตรียมใจอีกวันเสียอีก แต่เขากลับมาทวงสัญญาอย่างไม่ให้เธอได้ตั้งตัวเลยสักนิด
“แต่ฉันยังไม่พร้อม” เธอต่อรอง
“ผมก็กำลังทำให้ทรายพร้อมอยู่นี่ไง”
****
มาทีละนิดนะคะ เพราะกว่าจะจับน้องกินได้ทั้งตัวอีคุณสิงห์มันลีลาเยอะเหลือเกิน
ถ้าชอบก็กด Fav. กันด้วยน้า...จะได้ไม่พลาดคุณสิงห์กับหนูเม็ดทรายของแม่