กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสอง Blessing and Curse

หากเราพิจารณากันจริงๆทั้ง

Blessing and Curse

พรและคำสาป

จากเทพเจ้านั้นไม่ต่างกัน

แบบเดียวกับที่เราเห็นพวกพระเอกที่โดนเทพเจ้าสาปโกสต์ไรเดอร์ที่เรียกว่า “โดนสาป” แต่ทำให้มีพลังพิเศษในการดึงคนชั่วสู่ขุมนรก

เฮอร์คิวลีสเรียกว่าโดนเทพีเฮร่า “อวยพร”แต่การอวยพรมาพร้อมกับงูที่จะฉกเฮอร์คิวลีสตอนเด็กและบรรดาสัตว์ประหลาดสารพัดที่เฮอร์คิวลีสต้องเจอในชั่วชีวิตของเขา

หรือเคนบิดาของแวมไพร์ที่ฆ่าอาเบลนั้นคนเราควรจะสงสัยว่า

เฮ้พระเจ้าคนที่พยายามทำร้ายเคนจะโดนทำร้ายกลับเป็นเจ็ดเท่านี่มันเรียกว่าคำสาปหรือ?

แต่นั่นคือคำสาปตามสายตาของพระเจ้าว่าจนกว่าจะถึงวันพิพากษาเคนจะต้องเร่ร่อนพเนจรไปทั่วโลกไม่มีวันตายจนกว่าจะถึงวันพิพากษาไม่มีใครฆ่าเคนได้

แต่ในสายตาของคนทั่วไปที่เจอหน้ากับบิดาแห่งแวมไพร์คนนี้

คงไม่คิดว่ามันคือคำสาปเสียเท่าไร

ว่าแผลรูปดวงอาทิตย์ปวดร้อนตรงหน้าอกจนแทบทนไม่ไหว

แต่มันทำให้ส่วนอื่นๆที่สัมผัสร่างกายของเทพีไอซิสนั้นไม่ร้อนตาม

คำสาปหรือพรนั้นแยกกันยากเช่นนี้เอง

“เจ้าเป็นของของข้าแล้วภริยาของข้า”

ผมกล่าวก่อนที่จะสัมผัสที่หน้าอกและดูดนมของบอนนี่

Nectar

เน็คตาร์

น้ำนมเทพเจ้า

คอที่แห้งผากของผมสัมผัสร่างกายหน้าอกของเทพธิดาได้ก่อนที่จะดูดนมของเธอ

ของที่หายากที่สุด สาเหตุที่เฮอร์คิวลีสทรงพลังเหนือวีรบุรุษทั่วไปเพราะได้น้ำนมจากเทพีเฮร่า

ทำไมคนทั่วไปนั้นไม่ได้ของสิ่งนี้น่ะหรือ?

คิดว่าไปถามบรรดาเทพธิดาว่า

เทพีอาธีน่า/เฮร่าของรีดน้ำนมหน่อย?

หากเราถามเทพธิดาเช่นนั้นการกลายเป็นเกลือที่หลอมเหลวน่าจะเป็นจุดจบที่ค่อนข้างดีเพราะอย่างน้อยความทรมานของคนที่ถามก็ไม่ใช่ตลอดกาล

อ๊า

เทพีไอซิส/บอนนี่ร้องขึ้นเมื่อปากของผมสัมผัสหัวนมของเธอและดูดอย่างกระหาย

พลังเทพหล่อหลอมเข้ากับร่างของหญิงสาวก่อให้เกิดน้ำนมของเทพธิดาของที่หายากที่สุดขึ้นมา

ข้อเสียของเทพีไอซิสคือเธอคือเทพีแห่งมารดร

หากเป้นเทพธิดาสาวบริสุทธิ์คงลำบากที่จะหาน้ำนม

แต่เทพีไม่สามารถปฏิเสธตัวตนของตนเองได้

ผมคิดว่าหากน้ำนมเทพเจ้าไม่ฆ่าเฮอร์คิวลีสตอนที่ยังเป็นเด็กก็คงไม่ฆ่าผมด้วย

รสสัมผัสของน้ำนมเพียงหยดหนึ่งนั้นราวกับน้ำนมและน้ำผึ้ง

ไหลลงเข้าไปในคอของผม