### **ตอนที่ 2: ไป๋หยุนเฟิงหลบหนีจากการตามล่า**
_(ฉาก: กลางป่าทึบในยามค่ำคืน สายลมหนาวพัดผ่าน ใบไม้ไหวกระทบกันเป็เสียงกรอบแกรบ ฝีเท้าเร่งรีบของชายหนุ่มในชุดขาวเปื้อนเืก้องสะท้อนไปทั่วป่า ไป๋หยุนเฟิงกุมาแที่ไหล่ขณะเร่งฝีเท้า แต่ใบหน้าของเขายังคงเยือกเย็น)_
---
**[ไป๋หยุนเฟิง]** (หอบหายใจ กัดฟันแน่น)
*"พวกมันยังไม่หยุดตามล่า... ข้าต้องหาทางออกจากที่นี่ให้ได้!"*
_(เงาดำหลายร่างพุ่งแหวกม่านหมอกออกมา เสียงกระบี่แหวกอากาศดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงหัวเราะเ็า)_
**[มือสังหารที่ 1]** (ยิ้มเย็น)
*"ไป๋หยุนเฟิง เ้าไม่สามารถหนีพ้นเงามัจจุราชได้หรอก!"*
_(ไป๋หยุนเฟิงหยุดฝีเท้าเล็กน้อย ดวงตาคมมองรอบตัว ศัตรูห้าคนล้อมรอบเขาไว้ เสียงฝีเท้าอีกจำนวนหนึ่งดังมาจากด้านหลัง ดูเหมือนจะมีพวกมันมากกว่านี้)_
**[ไป๋หยุนเฟิง]** (กระชับกระบี่ในมือ)
*"ข้าไม่คิดจะหนีไปตลอดอยู่แล้ว"*_
**[มือสังหารที่ 2]** (หัวเราะ)
*"เช่นนั้น เ้าก็จงมอบชีวิตของเ้าให้พวกข้าซะดี ๆ!"*_
_(มือสังหารสามคนพุ่งเข้ามาพร้อมกัน เงาของกระบี่แวววับสะท้อนแสงจันทร์ ไป๋หยุนเฟิงตวัดกระบี่ออกไปต้านรับ พลังลมปราณที่หลงเหลือพอให้เขาประคองตัวเองต่อสู้)_
_(เสียงกระบี่ปะทะกันก้องไปทั่วป่า แรงปะทะส่งผลให้เศษใบไม้ปลิวว่อน แม้จะาเ็ แต่ไป๋หยุนเฟิงยังคงเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ท่าร่างพริ้วไหวดั่งเมฆา กระบี่ในมือเฉียบคมประดุจสายลม)_
**[มือสังหารที่ 3]** (กัดฟัน ขณะหลบกระบี่ของไป๋หยุนเฟิง)
*"เ้ามันตัวอันตราย สมกับเป็สายเืสุดท้ายของตระกูลไป๋!"*_
_(ไป๋หยุนเฟิงเหยียดยิ้มมุมปาก แต่ยังคงจับจ้องศัตรูอย่างระแวดระวัง)_
**[ไป๋หยุนเฟิง]**
*"พวกเ้ามีมากกว่าข้า แต่ถ้ายังประมาทเช่นนี้... คนที่ตายก่อนอาจไม่ใช่ข้า!"*_
_(มือสังหารทั้งสามชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะกระชับกระบี่แน่นขึ้น ตั้งท่าพร้อมโจมตีอีกครั้ง)_
_(ทันใดนั้น! เสียงหวีดแหวกอากาศดังขึ้น ร่างของมือสังหารคนหนึ่งกระเด็นไปกระแทกต้นไม้ก่อนจะแน่นิ่ง! เงาร่างหนึ่งกระโจนลงมาจากกิ่งไม้สูง หญิงสาวในชุดดำสนิท ถือกระบองเหล็กคู่)_
**[??]** (เสียงเ็า)
*"ดูเหมือนพวกเ้าจะลืมไปว่าในป่านี้ ไม่ได้มีแค่ไป๋หยุนเฟิงคนเดียว!"*_
_(ไป๋หยุนเฟิงหันไปมอง ก่อนจะเบิกตากว้างเล็กน้อย)_
**[ไป๋หยุนเฟิง]**
*"เสี่ยวไป๋!?"*_
_(เสี่ยวไป๋ หญิงสาวผู้มีวิชาตัวเบาล้ำเลิศ สายตาเ้าเล่ห์แต่แฝงความเฉียบคม เธอหมุนกระบองเหล็กในมือแล้วพุ่งเข้าปะทะกับมือสังหารอีกสองคน!)_
_(การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เงาของอาวุธปะทะกันในแสงจันทร์ ไป๋หยุนเฟิงและเสี่ยวไป๋ต่อสู้เคียงข้างกันอีกครั้ง แต่เสียงฝีเท้าใหม่กลับดังขึ้นจากอีกด้านของป่า!)_
**[ไป๋หยุนเฟิง]** (กัดฟันแน่น)
*"พวกมันยังมีอีก... ต้องหาทางหนีแล้ว!"*_
**[เสี่ยวไป๋]** (ะโ)
*"ข้าจัดการด้านนี้เอง! เ้าหาทางไปซะ!"*_
_(ไป๋หยุนเฟิงลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้า รีบพุ่งตัวออกจากวงล้อมของศัตรู ใช้วิชาตัวเบาทะยานขึ้นไปบนกิ่งไม้สูง แล้วหายเข้าไปในความมืด)_
_(ฉากจบลงที่เงาร่างของไป๋หยุนเฟิงที่หายลับไป ทิ้งให้เสี่ยวไป๋ต้องเผชิญหน้ากับมือสังหารเพียงลำพัง!)_
— **(จบตอน) ตอนต่อไป: "พบกับซูเสี่ยวเหมย—ศัตรูหรือมิตร?"**
767
