ตกหลุมรักนายหน้าหวาน

1อาทิตย์ต่อมา

ในห้องเรียนตึกนิเทศฯ

"โอ้ยปวดหัว"อรรถพรเอ่ยกุมขมับดูชีทตรงหน้า

"จะสอบอยู่เเล้วคนอย่างนายไม่ควรเครียดนะเรารู้นายทำได้"

"ไม่ค่อยมั่นใจเลย"

"งั้นเอางี้ปรึกษารุ่นพี่กันมั้ย"

"ความคิดพุฒิโอเคเลยไปให้รุ่นพี่ติวให้ดีกว่าเรานึกออกเเล้วให้ใครติวดี"พอพักเที่ยงทั้งคู่ลงมาเจอปรมะกับมาวิน

"โหรอตั้งนานไปกินข้าวกัน"มาวินเอ่ยก่อนใคร

"วันนี้ผมขอตัวก่อนนะพี่ปิง,พี่วิน,พุฒิไปกินข้าวกันก่อนนะครับ"

"เเล้วมึงอะจะไปไหนกัน"ปรมะงงๆเอ่ยถามเเต่อรรถพรไม่อยู่ตอบเขารีบวิ่งไปกลัวจะไปดักรุ่นพี่คนดังกล่าวไม่ทันปรมะหน้าหงิกทันที

"อะไรจะรีบขนาดนั้นวะไม่เเคร์ใครเลยเนอะ"ปรมะเอ่ยออกมา

"พอดีจะสอบอยู่เเล้วหนะครับ กันเลยอยากติวหาความรู้เพิ่มเติมกับรุ่นพี่อะครับ"

"เเล้วทำไมมึงไม่ติงด้วย"

"ผมโอเคเเล้วเเต่กันหนะมันไม่ค่อยมั่นใจอะพี่เลยต้องเพิ่มเติม"

"งั้นพวกมึงไปกินก่อนกูไม่หิว"

"ปิงมึงโกรธอะไรน้องกันหรือเปล่าวะ"

"ไม่นี่ กูไปก่อน"ปรมะเอ่ยรีบเดินไป

"พี่วินผมว่าพี่ปิงตามกันไปเเน่เลย"

"ทำไมมึงดูมั่นใจจัง"

"อยากบอกรุ่นพี่คนนี้ดูดีเวอร์"

"จริงอะ"

"อืม ตามไปดูกันมั้ยหละ"

"ไปดิ ต่อมเผือกพี่กำเริบเเล้วนำไป"

"ปะตามมา"พุฒิชัยเอ่ยจับมือมาวินให้เดินตามเขายิ้มๆเดินตามเเบบว่าง่าย

อรรถพรมองหารุ่นพี่ที่ด้นหลังคณะเเพทย์ศาสตร์เขาก็เจอรุ่นพี่คนดังกล่าวอยู่กับเพื่อนต่างคณะอีก3คนกำลังคุยกัน

"เออ พี่โอครับ"

"ครับ"หนุ่มหล่อสูงสมส่วนหล่อคมมองมาทางคนตัวเล็ก

"เอ้าน้องกันมีไรครับ"

"พอดีผมลงสาขาเดียวกับพี่อะครับจะสอบเเล้วด้วยเเต่ผมยังไม่โอเคเลยอยากให้พี่ติวให้หน่อย"

"สาขาสื่อสารมวลชนใช่มะ"

"ครับผมไม่เก่งภาษาอังกฤษเท่าไหร่อยากติวเพิ่ม"

"ได้ดิ เห้ยพวกมึงเดี๋ยวค่อยคุยกันนะกูคุยกับน้องมันก่อน"เขาเอ่ยลุกขึ้น

"เออเดี๋ยวคุยกันเพื่อน"

"ผมรบกวนพี่โอหรือเปล่าครับ"

"ไม่หรอกพร้อมติวเมื่อไหร่บอกพี่ได้เลยไม่ต้องเกรงใจ"ชายหนุ่มเอ่ยทั้ง2ยืนคุยกันปรมะยืนมองเห็นทั้งคู่หัวเราะให้กันเขาก็ยิ่งไม่พอใจมาวินเดินมากับพุฒิชัยเดินมาเเอบดู

"นั่นงัยผมว่าเเล้ว"

"คนนั้นใครอะโคตรหล่อเลย"มาวินถามชี้ไปที่คนที่อรรถพรคุยด้วยดูสนิทสนม

"พี่โออดีตพี่รหัสกันมันหนะ"

"คู่เเข่งคนนี้มาเเรงเเซงทางโค้งเลยไอ้ปิงซวยเเล้ว"

"ผมว่าพี่ปิงคิดมากไป หึงไปเรื่อย"

"ถ้าเป็๲กู กูก็หึง"

"หึงใครพี่วิน"

"ก็มึงงัย"

"หึงทำไมไม่ได้เป็๞อะไรกัน"

"ก็รีบๆเป็๲ดิรอจนรากงอกเเล้ว"

"ไม่เห็นยากพี่วินก็รอเป็๞เพื่อนพี่ปิงงัยถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้องรอ"

"ได้ กูจะตื้อมึง หยอดมึงจนกว่ามึงจะเบื่อเเล้วยอมเป็๲เเฟนกูค่อยดู"

"ดูมั่นใจเนอะ"

"คอยดูละกัน"มาวินเอ่ยกมันไส้พร้อมกับหยิกเเก้มพุฒิชัย

"เจ็บโรคจิตนะพี่อะมาดูต่อผมอยากรู้ว่าพี่ปิงจะทำงัย"

"ไหนเอาชีทมาให้พี่ดูหน่อย"ทั้งคู่เดินมานั่งที่ม้าหินเริ่มติวกันเลย

"นี่ครับ"คนตัวเล็กส่งให้

"มานั่งกับพี่ดิ"

"ครับ"ทั้งคู่นั่งติวกันเเถมตัวติดกันปรมะเเทบยื่นไม่ติด...ใกล้กันมากไปปะวะ..เขาคิดผลสุดท้ายต้องเดินตรงมาที่คนทั้งคู่

"เฮ้ย"

"เอ้าพี่ปิงมางัยครับนี่"อรรถพรขมวดคิ้วถาม

"บังเอิญเดินมาถามทำไม"ปรมะดึงหน้าตึง

"ใครเหรอกัน"รุ่นพี่สุดหล่อเอ่ยถาม

"พี่ปิงคณะวิศวะปี3หนะครับ พี่ปิงนี่พี่โอคณะนิเทศฯปี3ครับ"

"ไม่ได้อยากรู้เนะนำเพื่อ"ปรมะไม่สบอารมณ์เขาหงุดหงิดฟาดงวงฟาดงาเหวี่ยงใส่

"พี่ปิงเป็๲อะไรหรือเปล่าครับ"

"เปล่า"

"ทำไมผมรู้สึกว่าพี่กำลังพาชหาเ๱ื่๵๹พี่โออะครับ"อรรถพรมองปรมะเขาโกรธพูดออกมา

"พาลหาเ๹ื่๪๫ว่างั้น"

"ใช่พี่เป็๲อะไรอะ"

"ก็เพราะมึงงัยไม่เข้าใจเหรอ"ปรมะเอ่ยออกมาเขาทั้งโกรธเเละหึงจนลุกเดินไป

"ไม่ตามไปเหรอกัน ดูเค้าโกรธเรานะ"ชายหนุ่มรุ่นพี่รีบถาม

"ไม่ครับพี่โอติวต่อได้เลยตอนนี้ผมเครียดเ๹ื่๪๫เรียนหนะครับ"อรรถพรเอ่ยไม่ได้สนใจอะไรมา

"พุฒิกูไปดูปิงก่อนนะ"มาวินรีบตามไปเพราะเป็๲ห่วงปรมะ ด้านปรมะเดินหงุดหงิดมาหยุดอยูหน้าหอสมุด

"ไอ้ปิง"

"กูยังไม่อารมณ์คุยกับมึง ไปไกลๆเลย"

"มีเหตุผลหน่อยเเค่เขาติวชีทกันใช่ว่าน้องกันมันจะชอบไอ้หล่อนั่นซะเมื่อไหร่หึงไปได้"

"กูไม่ได้หึง"ปรมะดึงหน้าเขาหงุดหงิดพูดตะคอก

"มึงเชื่อกูไม่มีอะไรหรอกถ้ามึงหึงมากก็บอกรักน้องมันไปเลยเเล้วขอเเมร่งคบเป็๞เเฟนไปเลยเชื่อกูไม่ยาก"มาวินเอ่ยปรมะนิ่งไปเเล้วมองหน้าเพื่อนรัก

"มึงคิดว่า กันมันไม่ได้ชอบไอ้คนชื่อโอใช่มั้ยวะ"

"ไม่หรอกอย่าคิดมากเว้ยปะเรียนกันปัญหามึงทำกูท้องร้อง"มาวินกอดคอเพื่อนรัก

"ทำไมไม่เเดกข้าว"

"เพราะกูอยากเผือกเ๹ื่๪๫มึง"

"สัสเสือกจริง"ปรมะเอ่ยออกมาเล่นๆตอนนี้เขาอารมณ์เย็นขึ้นเเล้วเดินตามกันไปตึกวิศวะฯ

"ติวเเค่นี้ก่อนนะไปเรียนกัน"ชายหนุ่มเอ่ยออกมา

"ครับพี่โอ"ทั้งคู่เดินตามกันไปที่ตคกนิเทศฯ

"กันทางนี้"

"อ้าวพุฒิยังไม่ขึ้นเรียนเหรอ"

"รอนายนั่นหละ หวัดครับพี่โอ"

"อืม หวัดดีพี่ขึ้นก่อนนะ"

"ผมขึ้นด้วย"

"เห้ยกันเดี๋ยว"

"อะไรเหรอพุฒิ"

"ถามไรหน่อย  พี่โอขึ้นก่อนไดเลยนะครับ"

"อืม"ชายหนุ่มเอ่ยเเล้วเดินขึ้นไป

"มีไรเหรอพุฒิ"

"เเกกับพี่โออย่างงัยนี่"

"อะไรอย่างงัย"อรรถพรงงๆเอ่ยถาม

"ก็เเค่ติวชีทกันใช่มะ"

"ใช่ดิทำไมอะ"

"ติวเเค่ตอนเที่ยงใช่มะ"

"หึ ว่าจะติวกับพี่โออีก2วัน"

"หะ 2วันเลยเหรอไม่กลัวพี่ปิงหึงเหรอวะ"

"หึงพี่ปิงอะนะ"

"เดินไปคุยไปเหอะเดี๋ยวถูกอาจารย์ว่า"ทั้งคู่เดินไปด้วยคุยไปด้วย

"หึง..."

"ยังทำหน้างงอีกพี่ปิงเค้าหึงกันกับพี่โอไม่รู้เหรอถามหน่อย"

"เราไม่ได้คิดอะไรกับพี่โอเลย"

"คนที่ควรไปบอกคือพี่ปิงไม่ใช่เราเอาจริงถามจริงๆทำไมไม่คบกับพี่ปิงไปเลยหละ"

"ถ้าคบเเล้วเเกจะคบกับพี่วินมะ"

"ย้อนศรอีกไม่คุยด้วยเเล้วตั้งใจฟังอาจารย์ดีกว่า"พุฒิชัยเปลี่ยนเ๹ื่๪๫อรรถพรนิ่งไปเขาคิดถึงคำพูดของพุฒิชัย

หลังเลิกเรียนมาวินกับปรมะมารออรรถพรกับพุฒิชัยหน้าตึกนิเทศฯคนตัวเล็กสองคนเดินลงมาเเต่บังเอิญรุ่นพี่สุดหล่อดันเดินลงมาด้วย

"กัน เย็นนี้อยู่ติวมั้ยพี่ว่าง"ชายหนุ่มเอ่ยถามปรมะยืนหน้าตึงทันทีอรรถพรเหลือบมองมาทางเขา

"พรุ่งนี้ได้มั้ยครับ"

"พรุ่งนี้พี่มีงานที่ชมรมหนะดิ"

"เอ้าเหรอครับงั้นวันนี้ก็ได้ครับเดี๋ยวผมมานะ"

"อืมพี่รอห้องกิจกรรมนะ"

"ครับ"อรรถพรเอ่ยเเล้วเดินลงมาหาปรมะ

""กลับหอได้ยัง"ปรมะเอ่ยถาม

"วันนี้ผมขับรถกลับได้ครับพี่ปิงกลับก่อนเลย"

"ทำไมอะต้องอยู่ติวกับไอ้โออีกเหรอ"

"ครับพอดีพรุ่งนี้พี่โอไม่ว่างติวให้เลยต้องติววันนี้"

"เออตามใจมึงเหอะกูไม่ได้เป็๞ไรกับมึงนี่"ปรมะเอ่ยเเล้วเดินออกไปเลย

"พายุเข้า"มาวินเอ่ย

"พี่วินผมกลับด้วยนะ กลับก่อนนะกัน"

"อืมพรุ่งนี้เจอกันพุฒิ"อรรถพรหน้าหงอยเดินขึ้นตึกไป