คาร์ลอสยืนอยู่หน้าบ้านไม้สองชั้นที่ไม่เก่าและไม่ใหม่ บริเวณรอบบ้านนั้นมีต้นไม้เป็รั้วให้ความสงบร่มรื่น มองเข้าไปหลังบ้านมีสวนขนาดใหญ่ที่มีไว้ปลูกดอกไม้นานาพันธ์ุ ดวงตาคู่คมสอดส่ายสายตามองหาบุญตาจนทั่วแต่ก็ไม่พบ
" มาหาใครรึพ่อหนุ่ม " คุณยายเ้าของบ้านเดินออกมาจากข้างบ้านแล้วเอ่ยถามเขา
" สวัสดีครับ ผมมาหาบุญตาครับ " คาร์ลอสยกมือไหว้ท่าน แต่คุณยายกลับมองเขาด้วยท่าทีสำรวจ
" เป็อะไรกับบุญตารึ "
" ผมเป็สามีบุญตาครับ " คุณยายมองเขาสักครู่เหมือนชั่งใจก่อนจะเรียกให้เขาเข้าไปดื่มน้ำในบ้าน
" ใครมารึ รถคันใหญ่เชียว " คุณตาสูงวัยเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับเอ่ยถาม
" พ่อหนุ่มคนนี้นี่ไง เขาบอกว่าเป็ผัวของบุญตามัน " คาร์ลอสยกมือขึ้นไหว้ท่าน แต่คุณตากลับมองเขาด้วยสายตาไม่ค่อยชอบใจ
" มาเอาจนป่านนี้มันไม่สายไปหรือพ่อหนุ่ม " คุณตาพูดขึ้น
" ผมขอโทษครับ แต่ไม่ว่ายังไงผมก็ต้องพาลูกพาเมียผมกลับบ้านให้ได้...." หลังจากนั้นคาร์ลอสก็เล่าเื่เข้าใจผิดทุกอย่างให้ท่านทั้งสองฟัง
" เฮ้อ เื่แบบนี้มันพูดยาก พ่อหนุ่มก็ลองง้อดูละกันเผื่อบุญตาจะใจอ่อน " คุณยายชี้มือไปที่กระท่อมหลังสวนและบอกเขาว่าเธอพักอยู่ที่นั่น
ร่างแกร่งไม่รอช้ายกมือไหว้ขอบคุณท่านทั้งสองแล้วรีบเดินไปที่กระท่อมนั้นทันที
" ผัวอีนังหนูมันหล่อและดูดียิ่งกว่าออกมาจากโทรทัศน์เลยนะตา มองแป๊บเดียวฉันก็รู้แล้วว่าไม่ธรรมดา "
" อืม "
" นี่ไม่รู้จะง้อเมียสำเร็จไหม ฟังแล้วฉันก็ไม่รู้จะสงสารใครมากกว่ากันดี "
" ยายก็อย่าไปห่วงเื่ของพวกเขาเลย ปล่อยให้ผัวเมียเขาคุยกันเอง ไปๆ เก็บดอกไม้กัน "
คาร์ลอสเดินมายืนอยู่หน้ากระท่อมหลังเล็กด้วยหัวใจที่ลิงโลด ร่างแกร่งค่อยๆ เดินเข้าไปในกระท่อมพร้อมกับมองสำรวจทุกอย่างแล้วก็ต้องหดหู่ใจกับสภาพที่เป็อยู่ของเธอ พอมองเข้าไปในห้องก็เห็นบุญตานอนอยู่บนฟูกที่ปูอยู่บนพื้น
เขาค่อยๆ คลานเข้าไปในห้องแล้วนอนลงตรงหน้าเธอ ก่อนจะนอนมองสำรวจใบหน้างามด้วยความคิดถึง แล้วมองต่ำลงมาที่ท้องที่ป่องนูนออกมา มือหนายื่นไปััหน้าท้องเธอเบาๆ
" ลูกพ่อ " ความรู้สึกตื้นตันดีใจอย่างยากจะอธิบายทำให้ร่างแกร่งถึงกลับน้ำตาคลอ
" พี่ไคล์ " บุญตาเบิกตากว้างมองหน้าเขาอย่างใและมึนงง ก่อนจะรีบเด่งตัวลุกขึ้นนั่งและขยับถอยหนีจากเขา จนเขาต้องรีบลุกตามเข้าไปกอดเธอไว้ เพราะกลัวเธอจะลุกหนี
"พี่คิดถึงตาจังเลย ได้โปรดอย่าหนีพี่อีกเลยนะครับ "
" พี่มาที่นี่ได้ยังไง พี่มาทำไม " บุญตาใที่อยู่ๆ ก็เห็นเขามานอนอยู่ตรงหน้าแบบนี้ เขาตามหาเธอเจอได้ยังไง
" พี่มาตามตากลับบ้าน... กลับบ้านกับพี่นะครับ พี่ขอโทษที่พี่ทำให้ตาเสียใจ ยกโทษให้พี่นะครับ " บุญตาผลักเขาออกแล้วรีบลุกขึ้นจะเดินหนี แต่เพราะเธอลุกขึ้นเร็วเกินไปจึงทำให้หน้ามืดแล้วเป็ลมไป
" ตา ตาได้ยินพี่ไหม " คาร์ลอสใจนแทบช็อคเมื่อเห็นเธออยู่ดีๆ ก็เป็ลมไป โชคดีที่เขารับเธอไว้ได้ทัน ร่างแกร่งรีบอุ้มเธอขึ้นแล้ววิ่งพาเธอไปที่รถทันที
" ตายแล้ว! บุญตาลูกเป็อะไร " ยายกับตาวิ่งมาทางเขา
" เธอเป็ลมครับ ช่วยบอกทางไปโรงพยบาลให้ผมหน่อยนะครับ " คุณตากับคุณยายวิ่งมาขึ้นรถแล้วบอกทางไปโรงพยาบาล
คาร์ลอสนั่งกุมมือเธอที่ตอนนี้นอนอยู่ที่เตียงผู้ป่วย โดยมีคุณหมอและพยาบาลกำลังให้เืและน้ำเกลือด้วยหัวใจที่เป็กังวล
" สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็หมอประจำตัวคนไข้ค่ะ ไม่ทราบว่าคุณคือ? " คุณหมอสาวสวยเอ่ยแนะนำตัวกับเขาพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้ พยาบาลที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เช่นเดียวกัน แต่เขาก็ไม่สนเพราะสิ่งเดียวที่เขาสนตอนนี้คือคนที่นอนอยู่บนเตียงนี้
" สวัสดีครับ ผมเป็สามีของบุญตาครับ " คุณหมอและพยาบาลยิ้มเจื่อนเล็กน้อยก่อนจะทำการอธิบายเกี่ยวกับอาการของบุญตาให้เขาฟัง
" เอ่อค่ะ.. คุณบุญตามีสภาวะโลหิตจางค่ะ ซึ่งในปกติการเกิดภาวะโลหิตจางขณะตั้งครรภ์นั้น จะส่งผลให้คุณแม่เกิดการอ่อนเพลีย ซีด เหนื่อยง่าย หน้ามืดเป็ลมบ่อย เวียนศีรษะ และเบื่ออาหารอาจจะคลอดก่อนกำหนดได้ ซึ่งหากระยะการคลอดเนิ่นนาน เพราะมดลูกหดรัดตัวไม่ดี จะทำให้คุณแม่หมดแรงและมีโอกาสติดเชื้ออักเสบได้ง่ายค่ะ และขณะคลอดอาจต้องเตรียมเืไว้ เพื่อใช้ในกรณีมีการตกเื ซึ่งอาจทำให้คุณแม่ช็อกได้ การที่คุณแม่มีภาวะโลหิตจางขณะตั้งครรภ์นั้น เืที่ไปเลี้ยงรกจะมีออกซิเจนน้อยกว่าปกติ จึงอาจจะเกิดผลกระทบต่อทารกได้ค่ะ เพราะฉะนั้นคุณบุญตาควรอยู่ในความดูแลของหมออย่างใกล้ชิดเพื่อความปลอดภัยของคุณแม่และคุณลูก " คาร์ลอสนั่งหน้าซีดทำอะไรไม่ถูกก่อนจะตั้งสติและหาเสียงตัวเองเจอแล้วหันไปถามคุณหมอ
" ผมต้องดูแลเธอยังไงบ้างครับ "
" คุณพ่อต้องคอยดูแลคุณแม่ให้พักผ่อนเพียงพอกับทานอาหารที่มีประโยชน์ค่ะ เช่นอาหารที่มีธาตุเหล็ก, สารโพเลต, และก็บี 12 ค่ะ แล้วอย่าลืมทานวิตามินที่คุณหมอจัดให้ด้วยค่ะ"
" ขอบคุณมากครับ "
" พรุ่งนี้คุณบุญตามีนัดอัลตราซาวนด์ตอนบ่ายนะคะ เดี๋ยวหมอขอตัวกลับก่อน หากมีอะไรให้ติดต่อพยาบาลหน้าเคาน์เตอร์ได้ตลอดเลยค่ะ "
พอคุณหมอออกไปเขาก็โทรให้แจ็คที่รออยู่ที่โรงแรมมารับคุณตาคุณยายกลับบ้านเพราะดูแล้วท่านคงจะเหนื่อย ก่อนจะเข้ามานั่งกุมมือบุญตาไว้ด้วยความเป็ห่วง...เขาจะทำยังไงดี ตอนนี้เขากลัวเหลือเกินว่าเธอกับลูกจะเป็อะไรไป
86K
