“ขอยืมหน่อยนะครับ คุณเทรส”
อารันหยิบขวานอันใหญ่ขึ้นมา ด้วยมือข้างเดียว
“อืม.. เอาล่ะ!”
ก่อนที่จะเริ่มการต่อสู้ หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้น
-เควสเสริม
กำจัด าาโครงกระดูก(ภายในเวลา 10.00นาที)
รางวัล EXP 50,000
เหรียญ150000G
พิเศษ(???)
“อืม...ชั้นรับ”
อารันรับเควสอย่างไม่ลังเล หน้าต่างเควสนับถอยหลังทันที
อารันตั้งท่าเตรียมพร้อมโจมตี ร่างกายของเขาสั่น อย่างที่ตัวอารันเองไม่เข้าใจ ในขณะที่เ้าาาโครงกระดูกกำลังเดินเข้ามา
“เราเป็อะไร ร่างกายของเราเป็อะไร กลัวเหรอ ความรู้สึกนี้คืออะไร หัวใจของเรากำลังเต้น ร่างกายของเรากำลังร้อนเหมือนกับโดนไฟเผา มอนสเตอร์เ้าโครงกระดูกั์ที่อยู่ตรงหน้า มันกำลังมา
ชั้นควรจะหนีเหรอ?
หรือ
ชั้นจะสู้?
ชั้น… ควร...ทำ...ยังไง?”
ในขณะที่อารันกำลังสับสน เ้าาาโครงกระดูกมันเข้ามาใกล้พอจะโจมตี มันยกมือขึ้น ในมือมีดาบเล่มั์และฟันลงทันที
ตูม!!!
เสียงดาบที่ฟันลงกระแทกกับพื้นตรงจุดที่อารันยืนอยู่ เศษของฝุ่นลอยขึ้น บดบังการมองเห็นอย่างสิ้นเชิง เ้าโครงกระดูกจ้องมองเพื่อให้แน่ใจว่าศัตรูของมันตายแล้วแน่
แต่แล้วมีบางอย่างที่มันคิดไม่ถึง
มีบางอย่างพุ่งฝ่ากลุ่มควันมาอย่างรวดเร็ว ร่างของชายหนุ่มที่สวมเกราะหนัง เสื้อผ้าขาด เนื้อตัวสกปรกเปื้อนฝุ่นไม่ต่างจากผ้าขี้ริ้ว
“ย้ากกกกกก!!!!”
ในมือจับขวานอันมหึมาไว้อย่างสุดแรง เขาง้างมันจนสุดตัว แล้วฟันมันใส่เ้าาาโครงกระดูกนั่นอย่างเต็มแรง แต่เหมือนมันจะรู้ทัน มันรีบยกมืออีกข้างที่มีโล่ป้องกันไว้อย่างทันที
“เปรี้ยง!!!”
คมขวานปะทะกับโล่ จนเกิดะเิเสียงดังสนั่น เศษของโล่แตกกระจายเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย ความทนทานของมันไม่อาจจะทนแรงโจมตีได้ ร่างของอารันลอยอยู่กลางอากาศ าาโครงกระดูกเห็นเข้ามีหรือมันจะปล่อยโอกาสดีแบบนี้ไปได้ มันอ้าปากขึ้นทันใดนั้นลำแสงสีขาวถูกยิงออกจากปาก อัดเข้าใส่ร่างของอารันทันที พลังของมันทรงอานุภาพ ยิงทะลุปราสาทจนทะลุออกไป และตกลงป่าที่อยู่ใกล้ๆ เกิดะเิเสียงดังจนพื้นสั่นะเื
าาโครงกระดูกหยุดยิงและก้มมองเป้าหมายของมัน มันก็สะดุดตากับ เกราะเวทย์มนตร์ที่คลุมตัวของอารันอยู่
เหลือเวลา6.58นาที
HP 198/218
“เกือบไป แค่เฉียดๆยังเกือบแย่ ดียังใช้สกิลทัน เอาล่ะ ลุยต่อ”
“บอลเพลิง”
ดวงไฟนับร้อยตกลงราวกับสายฝนแห่งเปลวเพลิงร่างกายของมันโดนไฟเผาทันที เสียงของมันกรีดร้องอย่างเ็ป
ควันไฟสีดำลอยขึ้น แทบไม่เห็นอะไร ทันใดนั้นสายตาของมันก็เห็นแสงสีขาวที่ส่องสว่าง ฝ่ากลุ่มควันที่มืดมิด มันดูน่ากลัวแล้วทรงพลัง
“ไลท์นิ่งแอโร่ว”
ลูกธนูถูกยิงออกมาจากอารันผู้ใช้ของมัน กระแสลมจากลูกธนูมันทรงพลังจนทำให้ควันไฟสีดำกระจายออกไปทันที
ตูม!!
ลูกธนูแสงพุ่งทะลุหัวกระโหลกของมันและะเิจนหัวของมันแตกออกเศษกระดูกส่วนหัวกระจัดกระจาย
เหลือเวลา4.02นาที
HP 198/218
อารันหายใจเหนื่อบหอบ หยดเหงื่ออาบใบหน้าและตัวของเขา
“จบรึยัง?”
ตูม!!
ยังไม่ทันจะได้รู้คำตอบ ดาบเล่มมหึมาก็ฟันกวาดเข้ากลางตัวของอารัน ขวานและอาวุธต่างๆหลุดมือตกลงพื้น แรงดาบของาาโคตรงกระดูกพาร่างของเขาปลิวไปกระแทกกับ ผนังของปราสาททันที ไม่ต่างจากก้อนหินที่ถูกปาไปกระแทกกับโขดหิน
มันฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว มันยังไม่ตายมันอ้าปาก เตรียมยิงพลังนั่นอีกครั้ง แต่ในระยะนี้ คงยากที่อารันจะรอด แสงในปากของมันส่องสว่างขึ้น
“ขยับสิวะ ชั้นตายไม่ได้ ไม่!! ถ้าไม่แก้แค้นไอ้เกราะสีดำนั่น ไม่ได้แก้แค้นไอ้คนที่ปล่อยให้ชั้นตาย ไม่ว่าอะไร ก็อย่างมาขวางทางชั้น!!!!”
อารันยังติดอยู่ในซากของก้อนหินจนแทบจะขยับไม่ได้
ตูม!!
ลำแสงที่ทรงพลังถูกยิงในระยะเผาขนมันใกล้เกินที่อารันจะหลบได้
แต่เหมือนความดื้อดึงของอารันเป็ผล ร่างกายที่กำลังตอบสนองเจตจำนงของผู้เป็เ้าของ พุ่งทะลุทะลวงลำแสงิญญาเข้มข้นที่ถูกยิงออกมา
อารันจับที่หัวของมัน
“แกยังจะรอดอีกไหม?”
“บอลไฟ”
ตูม!!
เปลวเพลิงถูกะเิออกเต็มหน้าของมัน เป็วิธีการที่บ้าบิ่นและไม่คิดชีวิตร่างของอารันก็โดนแรงะเิไปด้วย ร่างของเขาลอยละลิ่ว ในขณะที่ไฟลุกท่วมตัวเขาเองและค่อยๆมอดลง
เวลาเหลือ 2.01 นาที
HP 34/218
ร่างกายของอารันบอบช้ำและดูอ่อนแรง เขาค่อยๆ หยิบขวานบนพื้นขึ้นมา
“ชั้น… ไม่คิด… จะตาย.. เหมือนตอนนั้นหรอกนะ”
เขามันด้ามขวานแน่นขึ้นจนเส้นเืปูดขึ้นตามแรง เ้าาาโครงกระดูกนั้นรู้ดีว่า อีกไม่นานคงปิดฉากมัน รวมพลังครั้งดาบในมือของมันส่องแสงสีดำที่มืดมิด อารันรับรู้ได้ทันทีมันมีพลังมากมายขนาดไหน ทั้งดันเจี้ยนสั่นะเื เหมือนกับรับรู้พลังที่เ้าาานั้นมันกำลังจะปลดปล่อย
ในเสี้ยววินาทีนั้น อารันรับรู้ได้ทันที ถ้าเขาหลบทุกคนก็จะตาย ทั้ง เทรส คาเร เอล และบา ที่นอนสลบอยู่ มีบางอย่างในตัวของเขาตอบสนองราวกับคาดการณ์ล่วงหน้า
“ลอกเลียนแบบ”
เขายื่นมือไปข้างหน้า
“สกิล าาโครงกระดูก”
เหลือเวลา 58 วินาที
HP 34/218
-สกิล ความโง่เขลาของผู้รํ่าร้อง LV.1
ระยะเวลาร่าย 6วิ
รวมพลังิญญาแห่งความคนตายรวมกับาุโที่ถือ
พลังโจมตี ภายนอก 150% ไม่สนใจเกราะ มีผลกับธาตุแสง50%(+150%)
ความสามารถ ศัตรูติดสถานะ ตาบอด หากผู้ใช้มีพลังชีวิตน้อยก่อน40% จะมีความเสียหายเพิ่มขึ้น 40000%
หน้าต่างแสดงสถานะของสกิลเด้งขึ้นเพื่อบอกว่ามันได้บันทึกไว้แล้ว
“ใช้สกิล ความโง่เขลาของผู้รํ่าร้อง และเอาแต้มที่มีทั้งหมดอัพLVสกิลนี้”
ตัวเลขที่มีอัพเด้งขึ้นอย่างรวดเร็ว
-ระบบ
คุณเสียEXP 1000เพื่อเพิ่มLVสกิล
-สกิล ความโง่เขลาของผู้รํ่าร้อง LV.MAX
ระยะเวลาร่าย0.5
รวมพลังิญญาแห่งความคนตายรวมกับอาวุธที่ถือ
พลังโจมตี ภายนอก 500% ไม่สนใจเกราะ มีผลกับธาตุแสงเพิ่มขึ้น300%(+500%)
ความสามารถ ศัตรูติดสถานะ ตาบอด หากผู้ใช้มีพลังชีวิตน้อยก่อน40% จะมีความเสียหายเพิ่มขึ้น 10000%
เพิ่มเติม สร้างเกราะแห่งความมืดมิด เพิ่มดูดพลังโจมตีของศัตรูและสะท้อนกลับ ความเสียหายนับเป็เวทย์มนต์70000%
ทันใดนั้น ขวานในมือส่องแสงสีดำสีเดียวกับพลังที่มันกำลังใช้ มันรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังจะเกิดมันรีบชิงโอกาสโจมตีทันที
ดาบของาาโครงกระดูก ฟันใส่ด้วยความเร็วมันฟันฝ่าอากาศด้วยความเร็วสูง เสียงของพลังมันกำลังเผาอากาศที่อยู่รอบข้างเป็จุล
ตูม!!!
ดาบของมันชนกับเกราะสีดำที่ล้อมรอบตัวของอารันอยู่ ทันทีที่มันัั พลังโจมตีก็หายไปในพริบตา
“ตาย!! ซะ!!”
ดวงตาสีแดงของอารันส่องแสงออกมาอย่างน่ากลัวในเสี้ยววินาทีนั้น แม้แต่าาโครงกระดูกก็ยังต้องชะงัก
วูม!!!!!
พลังโจมตีสะท้อนออกมาจากเกราะของอารัน พลังนั้นโดนาาโครงกระดูกจนล้มลง อารันลอยอยู่กลางอากาศในมือกำขวานั์นั่นจนแน่น
“ลาขาด!”
เปรี้ยง!!!
าาโครงกระดูกยกดาบขึ้นเพื่อป้องกัน แต่มันช้าไปเสียแล้วขวานั์ฟันใส่ดาบของมัน แต่ด้วยพลังมหาศาลของอารันบดขยี้ดาบั์แหลกในพริบตา แล้วคมขวานพุ่งเข้าใส่ร่างของาาโครงกระดูก เกิดะเิเสียงดังสนั่น
เหลือเวลาอีก 10วินาที
HP 3/218
ภาพสุดท้ายภายใต้กลุ่มควันที่ลอยฟุ่งเริ่มเบาบางลง ร่างของาาโครงกระดูกนอนไม่เคลื่อนไหว และค่อยๆสลายเป็ละอองสีดำ
หึ หึ ข้าเข้าใจแล้ว แกก็เป็อีกคนสินะ ที่ถูกเลือก สักวันแกจะรับรู้ว่า แกนะ
ไม่ต่างอะไรจากพวกข้า
เสียงอันแหบแห้งอันน่าขนลุกดังขึ้นในหัวของอารัน
“เสียงใคร?”
-เควสสำเร็จ
กำจัดและเคลียร์ดันเจี้ยน
เหลือเวลา 2วินาที ผ่าน
ได้รับ กระเป๋าโดรัน
ได้รับ EXP 50,000
ได้รับเหรียญทอง150,000G
รางวัลทำลายชิ้นส่วนบอส
แร่มิธริธ x28
ชุดเกราะ าากระโครงกระดูก เด็ดครอ
ป้องกัน 300
เอ็ฟเฟ็ค การโจมตีจากธาตุิญญาไร้ผล
ชิ้นส่วนกระดูก x10 วัตถุดิบ
ชิ้นส่วนโล่x8
อารันทิ้งตัวลงพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง นอนบนพื้นดิน แสงสว่างในยามเช้า สาดแสงเข้าตัวปราสาทที่หักพัก เผยให้เห็นในยามเช้าที่สวยงาม ราวกับได้ลบคำสาปแห่งความชั่วร้าย
“กระเป๋าโดรัน? มันเอาไว้ทำอะไร?”
-ระบบ
กระเป๋าเก็บไอเท็ม ที่สามารถเปิดใช้ที่ไหนก็ได้
คุณ้าใช้หรือไม่?
“อืม”
ช่องเก็บของปรากฏขึ้นต่อหน้าของอารัน รายการสิ่งของลอยอยู่ในช่องเก็บของที่อยู่ตรงหน้า
“สะดวกดี”
อารันนั่งเลือกรายการช่องเก็บของต่างๆ อย่างใจเย็นและค่อยๆเรียนรู้
“โอ้ย!!!”
เทรสลุกขึ้นอย่างงุนงง กวาดสายตาไปมาอย่างหวาดระแวงในขณะที่คนอื่นยังสลบอยู่
“มันไปไหน?”
อารันนั่งส่งยิ้มให้
“นาย…. ไม่จริง! บอสตัวนั้นมันระดับสูงของดันเจี้ยนประตูฟ้าเลยนะ ต้องใช้คนอย่างน้อย 20คนเพื่อชนะมันเลยนะ”
อารันนั่งนิ่ง
“งั้นรบกวน อย่าไปบอกใครนะครับ”
คำตอบที่ได้มาทำเทรสประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
ทั้งสองแบกคนที่สลบอยู่ออกจากดันเจี้ยน
“นายเนี่ย คนรึเปล่า? สู้กับมันยังไง นักผจญภัยฝึกหัดสู้มันไม่ได้หรอก”
อารันยกขวานคืนให้เทรสทันที แต่ทันใดนั้น ขวานั์ก็แตกร้าวเป็ผุยผง คามือ
“........ ขอโทษครับ รบกวนอย่าไปบอกใครนะครับ”
อารันรีบหันหลังเดินออกไปทันที
“เดี๋ยว!! เอานี้ไป”
เทรสเดินเอานามบัตรยัดใส่มือของอารันอย่างรวดเร็ว
“ถ้านาย้าใครช่วยอีกติดต่อชั้น”
ทั้งคู่ก็แยกทางกัน
อารันเดินกลับบ้านในสภาพที่เสื้อขาดและเนื้อตัวมอมแมมสกปรก แสงของดวงจันทร์ในยามค่ำคืนทำให้อารันดูผ่อนคลายไม่น้อย(เวลาในดันเจี้ยน ไม่ตรงกับเวลาในโลกจริง)
ในหัวของเขาคิดถึงเื่ของเ้าชุดเกราะสีดำนั่น
“เราจะสู้มันได้รึเปล่า?”
-เควสเสริม(เร่งด่วน)
กำจัด มอนสเตอร์ที่หลุดออกมาจากประตู
วิหค ดีเซ ระดับบอส ประตูสีฟ้า
สถานที่ ห่างจากที่นี่ 1.5กิโลเมตร
รางวัล ไม่มี
เควสเด้งขึ้นมาจนทำให้อารันที่ใจลอยถึงกับใ
“ชั้นยังไม่ได้พักเลยนะ”
อารันพูดอย่างเบื่อหน่าย ถอนหายใจอยู่เฮือกใหญ่
เขามองหาบางอย่างอย่างใจเย็นและไม่รีบร้อน
“ตึกนั้นน่าจะดี”
อารันตั้งหลักแล้วพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูง เพียงแค่ไม่กี่วินาทีก็อยู่บนยอดตึกนั้นแล้ว สายตาจ้องมองนกสีแดงตัวมหึมา ที่บินอยู่กลางเมือง เบื้องล่างมีคนนับสิบกำลังสู้กับมันอย่างดุเดือด
ทางกลุ่มคนที่กำลังสู้กับมันอยู่
“บ้าเอ้ย!! มันบินสูงเกินไป เราสู้มันไม่ถึง มีใครถนัดเวทย์มนตร์หรืออาวุธระยะไกลบ้างรึเปล่า?”
ชายในชุดเกราะสีเงินถือโล่เงินแวววาว ตั้งท่าป้องกันการโจมตีของนกตัวใหญ่อย่างไม่หวาดกลัว
“พวกเรายิงมันไม่เข้า ลมที่ปีกของมันพัดเอาเวทย์โจมตีและลูกธนูหายไปทันที ไอ้เ้านี้ถ้าคนจากกิลใหญ่ไม่ส่งคนมาช่วยเราเอาชนะมันไม่ได้!!”
เสียงของชายอีกคนะโขึ้นเพื่อบอกคนที่เหลือ สถานการณ์ดูวุ่นวายและไร้ระเบียบ ตอนนี้เ้านกนั้นมันกำลังจะชนะพวกเขา และบุกเข้าสู่ตัวเมือง
ทางด้านของอารันที่มองอยู่บนยอดตึก
“เปิดกระเป๋า”
หน้าต่างไอเท็มเปิดขึ้น อารันใช้มือเลื่อนหาบางอย่าง
“เราไม่มีธนู…….. งั้นเอานี้ได้รึเปล่่า?”
อารันหยิบมีดเล่มเล็กที่เทรสให้ตอนอยู่หน้าดันเจี้ยนขึ้นมา
“เอาล่ะ ขอให้จบง่ายๆทีเถอะ”
อารันเหยียดจนสุดแขน และปามีดเล่มนั้นออกไปอย่างสุดแรง
“ไลท์นิ่งแอโร่ว!”
เขาพูดเพียงเบาๆ แสงสีขาวเคลือบมีดเล่มเล็กอย่างรวดเร็ว มีดนั้นพุ่งแหวกอากาศอย่างรุนแรงและพุ่งชนกลางตัวของนกั์ทะลุทะลวงจนเกิดรูขนาดใหญ่บนตัวของมัน และร่างมันร่วงหล่นตกลงพื้นทันที
สร้างความตกตะลึงให้กับผู้อยู่ในเหตุการณ์เป็อย่างมาก
“ใครกัน!”
คำถามที่ไร้คำตอบพูดขึ้นอย่างพร้อมเพียงกัน โดยไม่รู้ว่าเป็ฝีมือของใคร
มีเพียงหลักฐานบางอยู่คือ ด้ามมีดที่มีสลักชื่อของผู้สร้างมัน
“T….ใครกัน”
ทางด้านอารัน
-เควสสำเร็จ
“เควสฟรี……กลับบ้านนอนดีกว่า”
*********************************
*สเตตัส (อัพเดตล่าสุด)
อารันนักผจญภัยฝึกหัด
Lv 1
Hp 218/218
Mp?
Str 300 +
dex 118 +
int 1 +
agi 200 +
Exp 50289/???
-สกิล
ลอกเลียนแบบสกิล(กดใช้)LV.1 สามารถลอกเลียนแบบความสามารถของมนุษย์หรือมอนส์เตอร์ได้ ไม่จำกัดสกิล แต่มีข้อแม้เื่ คูลดาว มันจะนานขึ้นหากใช้บ่อย
แลกเปลี่ยน(กดใช้)LV.1(ไม่สามารถอัพได้)(??)สามารถเปลี่ยนค่า EXP แลกแต้มสเตตัสหรือ แต้มสกิลได้ ไม่จำกัด เลเวลจะไม่สามารถอัพได้ แต่สามารถเปลี่ยนแปลงอาชีพได้ (สามารถสะสมEXPได้)
สกิลติดตัว
หลุดพ้นกฎเกณฑ์ LV MAX ไม่ใช้มานาในการใช้สกิล
-บอลไฟ
สกิล เวทย์มนตร์
พลังทำลาย 750 เผาผลาญพลังชีวิตหากติดสถานะ เผาไหม้
-ไลท์นิ่งแอโร่ว
สกิล กายภาพ
พลังทำลาย 150 โจมตีเป็ธาตุแสง
-ขวานทำลาย
สกิล กายภาพ
พลังทำลาย 250 โจมตีไม่สนป้องกัน
-เกราะแห่งแสง
สกิล ป้องกัน
พลังทำลาย-
เสริมการป้องกัน
-สกิล ความโง่เขลาของผู้รํ่าร้อง LV.MAX
ระยะเวลาร่าย0.5
รวมพลังิญญาแห่งความคนตายรวมกับอาวุธที่ถือ
พลังโจมตี ภายนอก 500% ไม่สนใจเกราะ มีผลกับธาตุแสงเพิ่มขึ้น300%(+500%)
ความสามารถ ศัตรูติดสถานะ ตาบอด หากผู้ใช้มีพลังชีวิตน้อยก่อน40% จะมีความเสียหายเพิ่มขึ้น 10000%
เพิ่มเติม สร้างเกราะแห่งความมืดมิด เพิ่มดูดพลังโจมตีของศัตรูและสะท้อนกลับ ความเสียหายนับเป็เวทย์มนต์70000%
มุมบ่น
ตลอดทั้งอาทิตย์ทุกครั้งที่ผมเข้า Facebook ผมเจอบางอย่างหลอกหลอน ผมตลอด ผมพยายามบอกตัวเองหลายครั้งว่สเราต้องผ่านมันไปให้ได้ แต่มันยากจริงๆครับ
พี่โตถูกใจสิ่งนี้เต็มไปหมด.... เจอตรูดพี่โตทุกที่ โอ้ย!!