เมื่อหวังอีฮังถูกดึงลงไปจนไกล้จะถึงพื้นแสงสีม่วงก็ได้พุ่งเข้าไปภายในจิตใจของเขา “ท่านได้รับแสงไร้ทางต้าน” เมื่อเสียงภายในหัวเงียบไปหวังอีฮังรู้สึกสับสนเล็กน้อย จากนั้นก็กลายเป็ความอึดอัด แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่หวังอีฮัง
'แย่แล้วข้าหายใจไม่ออก แสงบัดซบนี่มันคิดจะสังหารข้าหรือไงกันถึงได้ดึงข้าลงมาลึกซะขนาดนี้'หวังอีฮังสบดภายในใจ จากนั้นก็เกิดบางสิ่งบางอย่างขึ้นหวังอีฮังเริ่มจะหายใจได้ปกติและแรงกดดันเริ่มจางหายไป เมื่อสังเกตดูดีๆจะพบว่าแสงสีม่วงนั้นในตอนนี้กำลังห่อหุ้มร่างกายของเขาอยู่
ผ่านไปครึ่งชั่วยามหวังอีฮังก็สามารถขึ้นมาบนฝั่งได้สำเร็จ “ประตูบานที่หนึ่งหลอมรวมเข้ากับแสงไร้ทางต้านสำเร็จ”เสียงระบบภายในจิตใจก็ดังขึ้น หวังอีฮังนั้นไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไงดี เขานั้นเรียกใช้ประตูบานที่หนึ่งของเขาในทันที
“ท่าน้าใช้แสงไร้ทางต้านหรือไม่” เสียงประกาศดังภายในจิตใจของเขา “้า” จากนั้นก็ได้มีแสงสีม่วงห่อหุ้มร่างกายของเขาเอาไว้ หวังอีฮังนั้นสับสนไม่รู้ว่าแสงสีม่วงนั้นมีประโยชน์อะไร นอกจากการที่ทำให้เขานั้นอยู่ในน้ำได้
“เ้าไก่น้อยจะหนีไปไหน” มีชายสองคนกำลังวิ่งไล่ไก่ตัวสีม่วง และกำลังมาทิศทางที่หวังอีฮังอยู่ หวังอีฮังนั้นจำเสียงที่ะโนั้นได้ “สองคนนั้นนี่ที่วิ่งตามเรา” หวังอีฮังนั้นหาที่แอบจากนั้นเขาก็ได้เข้าไปแอบในพุุ่่มไม้และมองดูสองพี่น้องนั้นต่อสู้กับไก่หินม่วง
ชายที่เป็พี่คนกลางนั้นสามารถเปิดประตูบานที่สองได้แล้ว และชายที่เป็พี่คนโตนั้นเปิดประตูบานที่สามได้เช่นเดียวกันถือได้ว่าทั้งสองนั้นเป็อัฉริยะ แต่ถึงอย่างไรก็ตามมอนเตอร์ที่มีระดับเดียวกับเรามันจะมีพลังมากกว่าระดับเดียวกันเล็กน้อย
ไก่หินม่วงพุ่งโจมตีพี่คนรอง พี่คนรองนั้นตั้งท่าป้องกันท่าพุ่งของไก่หินม่วง เมื่อการโจมตีปะทะไปที่แขนของพี่คนรอง จากนั้นพี่คนรองก็กระเด็นถอยหลังและกระอักเืออกมาเล็กน้อย พี่คนโตเห็นท่าไม่ดีจึงเข้าไปสู้กับไก่หินม่วง ไก่หินม่วงในตอนนี้ได้เปรียบสองพี่น้องที่ร่วมมือกันสู้อย่างมาก
ทั้งสองนั้นเริ่มมีาแรอยเฉียนและรอยแทงขึ้นตามลำตัว “เ้าลูกไก่นี่มันแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ แม้แต่คนที่มีระดับได้เคียงทั้งสองร่วมมือกันยังหาทางชนะไม่ได้”หวังอีฮังรู้สึกเหงือตกเล็กน้อย
“น้องหญิงช่วยพวกเราด้วย”พี่ชายคนรองนั้นตระโกนเรียก จากนั้นก็ได้มีบางอย่างออกมาจากพื้นดินและจับไก่หินม่วงเอาไว้ “ทำได้ดีมากน้องหญิง”พี่คนรองกล่าวชม จากนั้นทั้งคู่ก็ร่วมมือกันโจมตี จากนั้นไก่หินม่วงก็ถูกฆ่า และก็ได้มีแสงผลึกสีม่วงลอยออกมาจากตัวไก่ “ท่านสังหารไก่หินม่วงท่านได้รับผลึกพลังของไก่หินม่วง” พี่คนโตเก็บผลึกสีม่วงเอาไว้
พี่ชายคนโตนั้นรู้สึกดีใจอย่างมากจากนั้นพวกเขาทั้งสองก็นำไก่หินม่วงที่พึ่งสังหารได้เอาไปย่างกินกัน หวังอีฮังนั้นยังคงตกตลึงกับวิชาที่น้องหญิงคนนั้น “วิชาพันธนาการช่างแข็งแกร่งเสียจริง”หวังอีฮังนั้นรู้สึกได้ว่าผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งกว่าทั้งสองคนที่สู้กับไก่หินม่วงเสียอีก
หวังอีฮังออกล่าภายในป่าจากนั้นเขาก็พบเข้ากับหมีตัวหนึ่งที่กำลังาเ็อยู่ เขานั้นััได้ว่าหมีตัวนี้อยู่ระดับเปิดประตูบานที่สาม หวังอีฮังอ้อมไปด้านข้างของหมีที่กำลังาเ็สาหัส “หมัดคลื่น” หวังอีฮังไม่รอช้าและต่อยหมัดที่เต็มเปลี่ยมไปด้วยพลังเข้าไปที่หัวของหมี
แรงคลื่นกระแทรกผ่านกระโหลกของหมีและเข้าไปโจมตีสมองของหมีทันที ตู้ม!! เสียงสมองหมีะเิและจากนั้นก็มีเืและไขมันสมองของหมีไหลออกจากกระโหลก “ท่านสังหารหมีหินม่วง ท่านได้รับผลึกของหมีหินม่วง” หวังอีฮังนั้นรู้สึกดีใจอย่างมากที่สามารถสังหารมอนสเตอร์ที่เปิดประตูบานที่สามได้โดยไม่ต้องออกแรงมาก
“นี่เ้ากล้าสังหารมอนสเตอร์ของข้างั้นเหรอ”รุ่นเยาว์ที่ดูดีกล่าวออกมาอย่างเยือกเย็น และมีรุ่นเยาว์อีกสองคนที่ติดตามรุ่นเยาว์ที่ดูดีมาด้วย “พี่หวังเกิดอะไรขึ้น”เสียงรุ่นเยาว์คนหนึ่งกล่าว รุ่นเยาว์ที่ตามมาอีกคนมองไปที่หมีหินม่วงและมองรุ่นเยาว์ที่ยืนอยู่ด้านหน้าและมีเืที่มือของรุ่นเยาว์คนนั้น รุ่นเยาว์ที่ตามพี่หวังมารู้สึกใที่ชายที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาคือ หวังอีฮัง
“เ้าขยะหวังอีฮังนี่เ้าทำอะไรกับหมีหินม่วงของพี่หวังกัน” รุ่นเยาร์ที่มาก่อนกล่าว