ชายชราร่างผอมมองไปยังหอคอยสูงด้วยดวงตาที่ขุ่นมัวแล้วพยักหน้าพลางกล่าว “อืม เป็ศิษย์ระดับกลาง แต่สามารถขึ้นไปถึงชั้นแปดได้ถือว่ามีคุณสมบัติไม่เลวเลย!” จากเขาก็กล่าวต่อโดยไม่หันกลับมามอง “เหวินจัวเ้าไปเอาเก้าอี้นอนจากในหอยาของเ้ามาให้ข้าทีข้าอยากรู้นักว่าเ้าเด็กนั่นจะสามารถผ่านขึ้นไปถึงชั้นเก้าได้หรือไม่!”
“ขอรับ!” ใบหน้าอ้วนท้วนของจ้าวเหวินจัวเปลี่ยนเป็สีแดงทันที!เขาขยับตัวจนร่างหายวับไป ภายในไม่กี่อึดใจต่อมาจ้าวเหวินจัวก็กลับมาอีกครั้งพร้อมกับเก้าอี้นอนในมือ!เขาวางมันลงที่ด้านหลังของชายชราร่างผอมด้วยความเคารพยำเกรง “ท่านอาจารย์ลุงเก้าอี้นอนมาแล้วขอรับ!”
ชายชราเอนตัวนอนลงอย่างผ่อนคลายหรี่ตาลงเล็กน้อย: “ถิงเทียน เ้าก็ควรนั่งลงและมองดูให้ดีด้วย!”
“ขอรับ ท่านอาจารย์ลุง!” ชายชราร่างสูงที่มีเคราแพะตอบรับด้วยความเคารพสะบัดมือขวาเบาๆ ทันใดนั้นเก้าอี้ไม้โบราณก็ปรากฏขึ้นจากนั้นจึงนั่งลงและเอนหลังพิงพนักเล็กน้อย!
“เอาล่ะ ทุกท่าน มานั่งรอชมกันเถอะหากเ้าเด็กคนนั้นสามารถขึ้นไปถึงชั้นเก้าได้ก็ให้หอคอยิญญาเมฆา์เก้าชั้นเปิดใช้งานเป็เวลาสามวันหรือไม่ก็จนว่าเ้าเด็กคนนั้นจะพ่ายแพ้และถูกขับออกมาจากหอคอย แล้วค่อยปิดหอคอย!”
“ขอรับ!” เ้าสำนักชื่อตอบด้วยความเคารพ!
คราวนี้สำนักจะต้องรุ่งโรจน์แน่!
กระนั้นเขาไม่เคยคาดหวังถึงขั้นที่ว่าทางสำนักหลักจะให้ความสนใจถึงขนาดผู้าุโสูงสุดยอมมาที่สำนักด้วยตนเองปัจจุบันผู้าุโสูงสุดของสำนักก็คือผู้ที่อยู่ในรุ่นเดียวกันกับเ้าสำนักหลักซึ่งมีผู้าุโสูงสุดเหลืออยู่เพียงไม่กี่คนแล้วเื่เช่นนี้ก็ไม่เคยเกิดขึ้นกับสำนักิญญาเมฆามาก่อนเลย แม้แต่ในสำนักอื่นๆทั้งหมดที่ก่อตั้งโดยสำนักหลักก็ยังไม่เคยได้ยินข่าวว่ามีผู้าุโสูงสุดมาเข้าร่วมชมงานประลองของศิษย์ภายในสำนักเช่นนี้!
เ้าหนุ่มเ้าต้องพยายามเพื่อข้าหน่อยนะ หากเ้าสามารถผ่านชั้นที่เก้าไปได้ข้าก็จะถือว่าเ้าเป็ดาวนำโชคของผู้าุโชื่อคนนี้และข้าจะยอมสนับสนุนตามที่เ้า้าในนามของสำนักทุกประการเลยหลังจากที่เ้าสำนักชื่อออกคำสั่งลงไป เขาก็จ้องมองไปที่ดวงไฟสีเหลืองบนชั้นแปดด้วยดวงตาเบิกกว้างอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่น เชียร์ดวงไฟนั้นอย่างเงียบๆ ในใจ!
......
“เปรี้ยง!”
เซียวหลิงอวิ๋นต่อยสัตว์อสูรมายาอย่างแรงเข้าที่หัวและคอจนเกิดเสียงดังสนั่นสัตว์อสูรมายาที่มีน้ำหนักสามร้อยถึงสี่ร้อยชั่งก็หยุดขยับเขยื้อนในชั่วขณะต่อมามันก็กลายเป็ประกายแสงและสลายหายไปทันที
ร่างกายของเซียวหลิงอวิ๋นเต็มไปด้วยเืแน่นอนว่าคราบเืเหล่านี้เป็ของสัตว์อสูรมายาที่เขาเพิ่งสังหารไปสัตว์อสูรมายาสลายหายไปแล้วแต่คราบเืที่ติดบนร่างกายของเซียวหลิงอวิ๋นกลับไม่ได้หายตามไปด้วยทั้งยังส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งเหมือนเืจริงด้วย!
จากนั้นร่างกายที่ผอมเพรียวก็พุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศดาบใหญ่เหล็กดำในมือขวากลายเป็เหมือนกับดาบั์ฟาดฟันศัตรูที่อยู่ตรงหน้าด้วยปราณดาบสามเล่ม!
กระบวนดาบพื้นฐานที่สาม[พยัคฆ์สามคำราม]
“ฉัวะ!”หัวของสัตว์อสูรมายาทั้งสามตัวซึ่งมีพลังเทียบได้กับนักยุทธ์ระดับห้ากลายเป็แผลใหญ่เท่ากับปากชาม เืไหลทะลักออกมาราวกับน้ำพุ!
ชั่วครู่ต่อมาสัตว์อสูรมายาทั้งสามตัวก็สลายหายไปพร้อมกัน!
ความดุเดือดของการต่อสู้ในชั้นที่แปดของหอคอยิญญาเมฆานี้เทียบไม่ได้กับตอนอยู่ชั้นที่เจ็ดเลยชั้นนี้แม้แต่สัตว์อสูรมายาตัวที่อ่อนแอที่สุดยังแข็งแกร่งพอๆ กับนักยุทธ์ระดับห้าก่อนหน้านี้เซียวหลิงอวิ๋นก็จัดการสังหารนักยุทธ์มายาที่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับนักยุทธ์ระดับเจ็ดไปสองตัวแล้ว!เฉพาะความแข็งแกร่งของนักยุทธ์มายาสองตัวนั้นก็แข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรมายาที่แข็งแกร่งที่สุดของชั้นเจ็ดมาก!
กระนั้นเขาก็ยังไม่พบสัตว์อสูรมายาที่มีพลังเทียบเท่ากับนักยุทธ์ระดับแปดเลย!
ฮู่ว...เซียวหลิงอวิ๋นลงไปกองที่พื้นพร้อมกับถอนหายใจออกมายาวๆ!
การต่อสู้ที่ดุเดือดและต่อเนื่องทำให้แม้แต่ชายผู้ทรงพลังคนนี้ยังรู้สึกอ่อนล้าโดยเฉพาะการใช้ทั้งพลังกายและพลังยุทธ์ที่มีอยู่ไปเกือบครึ่ง!
และนี่เป็ระยะทางเพียงหนึ่งในสามของทางเดินชั้นที่แปดเท่านั้น!
ดูเหมือนว่าเราจะต้องชะลอความเร็วลงสักหน่อยแล้ว!
ในขณะที่ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัวทางเดินข้างหน้าไกลออกไปสิบห้าเมตรก็เริ่มสั่นไหวไปมาทันใดนั้นสัตว์อสูรมายาตัวใหม่ปรากฏตัวขึ้น!
ในขณะที่เงานั้นยังไม่เป็รูปร่างหัวใจของเซียวหลิงอวิ๋นก็เริ่มเต้นรัวเสียแล้ว!
คล้ายรูปร่างมนุษย์!
สัตว์อสูรมายารูปร่างมนุษย์ในครั้งนี้คงเป็นักยุทธ์มายาที่มีพลังของนักยุทธ์ระดับเจ็ด 7!
การทดสอบรอบนี้เข้มงวดมากศิษย์ที่เข้ารับการทดสอบจะไม่ได้รับโอกาสให้พักผ่อนในระหว่างที่อยู่ในทางเดินเลย!
ในกรณีนี้การบุกเข้าโจมตีและฆ่าอีกฝ่ายก่อนที่มันจะเปลี่ยนร่างเสร็จสมบูรณ์อาจเป็การดีกว่า!
เซียวหลิงอวิ๋นซึ่งตัดสินใจได้แล้วไม่แม้แต่จะหยุดพักหายใจเข้า เขาเรียกใช้วิชาก้าวลวงิญญา แล้วกระโจนเข้าใส่อีกฝ่ายราวกับเสือชีตาห์ทันที!
ดาบใหญ่เหล็กดำในมือของเขาเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว!
ดาบนางแอ่นเดียวดาย
ด้วยวิชาดาบที่รวดเร็วที่สุดดาบใหญ่พุ่งเข้าเสียบกลางร่างของมันด้วยความแน่วแน่พร้อมกับพลังที่ไม่มีสิ่งใดหยุดยั้งได้!
“ฉึก!” ภาพมายาที่กำลังก่อตัวเป็สิ่งที่ทรงพลังระดับนักยุทธ์ระดับเจ็ดถูกแทงไปยังแกนกลางของมันด้วยดาบที่รวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์ของเซียวหลิงอวิ๋น!
“ซู่!”นักยุทธ์มายาที่น่าสงสารพลันกลายเป็ประกายแสงและสลายไปก่อนจะได้แสดงพลังอันร้ายกาจของมัน!
เซียวหลิงอวิ๋นลงไปนั่งอยู่กับพื้น!หลังจากทรุดตัวลงนั่งพักผ่อนที่เดิม เขาคิดในใจไม่เชื่อหรอกว่าหอคอยิญญาเมฆา์เก้าชั้นจะย้ายเอาสัตว์อสูรและนักยุทธ์มายาที่ควรอยู่ตรงปลายสุดทางเดินมาไว้ตรงนี้!
1นาที...2นาที... 3นาที... 5นาที...
ฮ่าๆๆกะเอาไว้แล้ว! เซียวหลิงอวิ๋นหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ!
หลังจากพักเหนื่อยอยู่ห้านาทีปรากฏว่าไม่มีภาพมายาปรากฏขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย! ดูเหมือนว่าชั้นที่แปดนี้ตัวเขาน่าจะผ่านไปได้อย่างราบรื่น!
ด้านนอกหอคอยิญญาเมฆา์เก้าชั้น!
รอยยิ้มบางๆปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายชราร่างผอมซึ่งกำลังหลับตาอยู่!เ้าหนุ่มน้อยคนนี้รู้จักคาดเดาและใช้ไหวพริบ!
คิดจะผ่านไปให้ได้ทุกชั้นเลยอย่างนั้นหรือ?
ไม่ว่าจะเป็นักยุทธ์หรือผู้ใช้พลังิญญาก็ตามมีเพียงสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกใน่ของความเป็ความตายเท่านั้นถึงจะสามารถปลดปล่อยศักยภาพของตัวเองออกมาได้ถึงขีดสุด!
“ถิงเทียนไปดูซิว่าใครเป็คนควบคุมหอคอยิญญาเมฆา์เก้าชั้นระดับล่าง!”จากนั้นก็ส่งต่อข้อความ “บอกให้เขาเพิ่มสัตว์มายาระดับห้าถึงเจ็ดให้เ้าเด็กนั่นเมื่อพบว่าเขานั่งเพื่อปรับลมหายใจมากกว่าหนึ่งร้อยชั่วอึดใจเมื่อไรให้ส่งสัตว์อสูรมายาไปให้ทันที!”
“ได้ขอรับ!” ชายชราร่างสูงตอบ สายลมพัดวูบแล้วคนคนหนึ่งก็หายตัวไปอย่างไร้วี่แวว!
เสียงหัวเราะอย่างภาคภูมิใจของเซียวหลิงอวิ๋นดังก้องไปทั่วทางเดินทันใดนั้นดวงตาของเขาก็จับจ้องไปยังที่หนึ่งฉับพลันรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของเขาจางหายไปทันที! ให้ตายสิไม่น่าลำพองใจมากเกินไปเลยจริงๆ!
ในขณะที่เขากำลังหัวเราะอย่างภาคภูมิใจภาพมายาก็กำลังก่อตัวขึ้น!
เซียวหลิงอวิ๋นถอนหายใจออกเบาๆลุกขึ้นยืน รีบวิ่งไปหาเงาทั้งสามที่กำลังก่อตัวอย่างรวดเร็วตรงหน้าเขา!
ฉัวะๆด้วยการกวัดแกว่งดาบสองครั้งเขาจัดการสังหารสัตว์มายาสองตัวที่ยังไม่ทันจะก่อตัวเป็รูปเป็ร่างได้อย่างราบคาบจากนั้นกำหมัดด้วยมือซ้าย บิดตัวเล็กน้อยก่อนปล่อยหมัดต่อยออกไป!
เปรี้ยงหมัดโจมตีใส่ร่างั์ในทันที!
“โฮก!” เสียงคำรามดังก้องร่างขนาดมหึมาของหมีั์ซึ่งก่อตัวจนเป็รูปเป็ร่างแล้วถอยกรูดออกไปด้านหลัง ทว่าขาหลังอันแข็งแกร่งของมันสามารถหยัดยืนอยู่บนพื้นตรงทางเดินเอาไว้ได้อุ้งมือขนาดั์ของมันที่ใหญ่ราวกับพัดตบเข้าที่หัวของเซียวหลิงอวิ๋นทันที!
่เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานนี้เซียวหลิงอวิ๋นไม่มีความตั้งใจที่จะต่อสู้มือเปล่ากับเ้าตัวใหญ่ตัวนี้แล้วเพราะนี่ไม่ใช่หมีั์ระดับหกที่เขาเคยเจอ เขารีบลุกขึ้นหลบอุ้งมือของหมีั์และกวัดแกว่งดาบั์ในมือขวาไปมาสองครั้งทำให้ปราณดาบสาดกระเซ็นออกมาสองสาย
“โฮก โฮก!” หมีั์คำรามออกมาด้วยความโกรธ มันโบกมืออันใหญ่โตและหันร่างอันใหญ่โตของมันกลับมาเพื่อไล่ล่าเซียวหลิงอวิ๋นซึ่งว่องไวราวกับลิงป่าแต่โชคร้ายที่การเคลื่อนไหวของเ้าหมีั์ยังด้อยกว่าไม่สามารถโจมตีเซียวหลิงอวิ๋นได้ ในทางกลับกันดาบใหญ่ในมือของเซียวหลิงอวิ๋นกลับทิ้งาแลึกเอาไว้บนร่างของหมีั์!
เพียงไม่กี่ชั่วอึดใจร่างใหญ่โตของหมีั์ก็เต็มไปด้วยรอยแผลและเืแดงฉาน!
355
