รักไสยไสยของนายแว่น

              ไอ้ตุ๊กแกมันหลับไปนานแล้วผมก็นอนอ่านหนังสือการ์ตูนไปเรื่อยๆ จริงๆก็ไม่ได้อยากจะเล่นบทโหดกับมันหรอกครับแต่รำคาญที่มันชอบเถียงชอบท้าทายถ้าเป็๲ตอนปกติในห้องเรียนผมจะไม่ค่อยมีปากมีเสียงกับใครเขาหรอกผมเป็๲คนง่ายๆสบายๆอยู่แล้ว

               หลังจากที่มันหลับผมก็แอบไปลูบๆคลำๆตัวมันดูอย่าเข้าใจผิดนะครับแค่อยากรู้ว่ามันตัวหายร้อนแล้วรึยังต่างหากไม่ได้คิดพิศวาสมันซักนิดเลยถึงแม้เมื่อคืนมันจะทำให้ผมรู้สึกดีมากๆก็เถอะ แต่ว่าผมก็ไม่ได้เต็มใจนี่ครับ แต่จะว่าไปไข้มันลดลงจนเกือบจะเป็๞ปกติแล้วเป็๞ง่ายหายง่ายจริงๆ

‘ก๊อกๆ’

ห้าโมงกว่าแล้วมีคนมาเคาะประตูห้องพักสงสัยรุ่นพี่คงจะกลับกันมาแล้ว ผมหยิบแว่นมาใส่แล้วทำหัวฟูๆออกไปเปิดประตู

“ครับ?”

“น้องโต๋เป็๞ยังไงบ้างคะ ไข้ลดรึยัง?”

มีรุ่นพี่ผู้หญิงมากับพี่ปีสี่คนเมื่อเช้าในมือถือถุงมาด้วยน่าจะเป็๲ถุงข้าวต้มกับถุงยา

“ลดแล้วครับ พี่เข้ามาก่อนก็ได้”

        รุ่นพี่ทั้งสองคนเข้ามาในห้อง ผมเลยไปปลุกไอ้ตุ๊กแกมันรุ่นพี่ก็ถามอาการแล้วเอาข้าวต้มให้มันกิน ดูท่าทางมันไม่ค่อยอยากกินซักเท่าไรก็แน่ล่ะครับ สามมื้อมานี่มันได้กินแต่ข้าวต้ม เป็๲ผมคงอ้วกไปแล้วหลังจากไอ้ตุ๊กแกมันกินข้าวกินยามันก็ไม่พูดไม่จามุดผ้าห่อมนอนต่อเลย

“มึงไม่อาบน้ำก่อนรึไง?”

“…”

ไม่มีสัญญาณตอบรับมันคงไม่อยากคุยกับผมซักเท่าไร

“หรือจะให้กูอาบให้?”

‘พรึ่บ’

“ไอ้สัด กูยังเจ็บตูดอยู่นะ!”

“…มึงคิดว่ากูจะทำอะไรมึงรึไง?”

“…”

“เมื่อคืนกูก็ไม่ได้อยากเอามึงนักหรอก…”

“ไอ้เหี้ย!แต่มึงเอากูตั้งหลายรอบ”

“หึ! หรือมึงติดใจ?”

“สัด!”

ไม่รู้ว่าหน้ามันแดงเพราะไข้หรือมันอายกันแน่แต่ที่แน่ๆไอ้คำด่าคำสุดท้ายมันเสียงเบามากจนผมเกือบจะไม่ได้ยินเลย

“แล้วมึงจะอาบเองหรือให้กูอาบให้?”

“ก…กูอาบเอง”

มันสบัดผ้าห่มออกแล้วลุกขึ้นยืนแล้วค่อยๆเดินท่าเป็ดเจ็บตูดเข้าห้องน้ำไป ดูท่าเดินมันแล้วก็ขำฉิบหาย

“ฮ่าๆ”

ไอ้ตุ๊กแกหันควับมามองผมชอบเวลามันมองผมด้วยหางตานะ

“หัวเราะอะไรของมึง?”

“เปล่า…จะไม่ให้กูช่วยอาบจริงๆเหรอ?”

“ไอ้สัด! ไม่ต้อง!”

‘ปัง’

        ปิดเบาๆก็ได้มั้งเดี๋ยวประตูห้องน้ำรีสอร์ทพัง ต้องได้จ่ายเงินชดใช้เขาหรอกแต่ไอ้ตุ๊กแกมันด่าผมหลายครั้งอยู่นะ ลืมคิดบัญชีกับมันเลย

        วันรุ่งขึ้นไอ้ตุ๊กแกมันก็รีบตื่นแต่เช้าแล้วแต่งตัวออกมาจากห้องก่อนผมดูมันทำตัวแปลกๆ ดูรีบร้อนพิกล แต่ก็ช่างเหอะมันจะเป็๲อะไรก็เ๱ื่๵๹ของมันสิ

        ที่บูธเกษตรแฟร์มันก็ดูจะหาทางหลบหน้าผมตลอด ไม่มองหน้าไม่พูดจาแต่ก็อีกนั่นแหละผมก็ไม่ได้อยากจะสนใจมันซักหน่อย

        ผมเข้ามาในห้องพักก่อนก็อาบน้ำแล้วใส่บ๊อกเซอร์นอนอ่านการ์ตูนมาช่วยงานภาคนี่มันเหนื่อยเหมือนกันนะแต่ก็เหลืออีกแค่วันเดียวเท่านั้นก็จะได้กลับแล้ว

‘แก่ก’

               เสียงไอ้ตุ๊กแกมันเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วแต่มันก็คงทำเป็๲ไม่รู้ไม่ชี้ไม่พูดไม่จาตามเคย แต่ผมก็ไม่ได้สนใจซักนิด

“…”

        ผมเห็นมันเหลือบตามองผมตอนนี้ผมไม่ได้ใส่แว่นแล้วก็รวบผมมัดไว้เพื่อไม่ให้มันเกะกะเวลาอ่านการ์ตูนเพราะผมก็ไม่ได้จำเป็๲ต้องปกปิดหน้าตาของตัวเองกับมันแล้ว

“มองอะไร?”

“…เปล่า”

        โกหกไม่เนียน ผมเห็นมันแอบมองผมแน่นอนแต่ก็เ๹ื่๪๫ของมันไอ้ตุ๊กแกมันสบัดหน้าหนีแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป แล้วมันก็เป็๞อย่างนี้จนถึงวันกลับไอ้ตุ๊กแกมันไม่พูดอะไรกับใครเลย

“นี่น้องแว่น พี่ถามอะไรหน่อยค่ะ?”

จริงๆแล้วผมไม่ได้ชื่อแว่นนะครับพี่เรียกจนเป็๞น้องแว่นไปแล้ว

“ครับ?”

อยู่ดีๆพี่ปีสามก็ลุกออกมาจากที่นั่งบนรถบัสที่เรากำลังจะเดินทางกลับแล้วเข้ามาถามผมแบบงงๆ

“คือพี่ถามหน่อย น้องโต๋เขาเป็๲อะไรรึเปล่า?”

“ยังไงครับ?”

“คือ๻ั้๹แ๻่ป่วยน้องโต๋ก็แปลกๆ ไม่คุยเล่นหรือแซวใครเลยอ่ะค่ะ”

“…อ่อครับ คือเขาอาจจะยังไม่หายดีมั้งพี่”

“เหรอคะ?อืมคงอาจจะใช่เนอะ?”

พี่ปีสามกลับไปนั่งที่เดิมไอ้ตุ๊กแกมันก็นั่งอยู่กับแก๊งค์ของมัน

“ไอ้โต๋มึงเป็๲อะไรของมึง หรือว่ายังไม่หายดี?”

“นั่นสิ ดูมึงเงียบๆ เป็๞อะไรรึเปล่าวะ?”

 “อืม กูปวดหัวนิดหน่อย กูนอนนะ”

        แต่มันก็แปลกไปจริงๆแหละครับเพราะเวลาปกติมันจะเฮฮาปาจิงโกะอะไรของมันไปตามเ๹ื่๪๫แต่นี่กับแก๊งค์ของมันเองยังไม่คุยเลยหรือว่าจะเป็๞เ๹ื่๪๫คืนนั้น ?

        การเดินทางยังอีกยาวไกลผมนอนเอาแรงดีกว่าวันนี้คงไม่พ้นต้องไปช่วยไอ้โอมที่ร้านเหล้าแน่นอนเลยหลังจากที่นอนไปหลายตื่น พอตื่นมาอีกทีก็เกือบถึงมอแล้ว ปวดเมื่อยตัวไปหมด ขาผมก็ยิ่งยาวๆอยู่

‘Rrrrrrrrrrrr’

        ไอ้โอมโทรมา คงเพราะมันจะรู้ว่าผมกำลังกลับสงสัยมีเ๱ื่๵๹อะไรจะให้ผมช่วยอีกแล้ว เพราะปกติมันไม่ค่อยโทรหาผมหรอกถ้าไม่มีเ๱ื่๵๹อะไรให้ช่วย

“ว่า?”

[มึงจะมาถึงกี่โมง?]

“น่าจะอีกชั่วโมงนึง มีไร?”

[มาช่วยกูดูร้านหน่อยไอ้อาร์ทพอมันรู้ว่ามึงจะกลับวันนี้เสือกหายไปไหนก็ไม่รู้กูโทรก็ไม่รับสาย]

“เชี่ย!จะไม่ให้กูได้พักมั่งรึไง?”

[เออน่า ช่วยกูหน่อยเดี๋ยวกูเพิ่มเงินให้]

“…เออถ้าทันนะ”

               ว่าแล้วไม่มีผิดแล้วไอ้เวรอาร์ทมันเสือกหายหัวไปไหนวะเนี่ยต้องลองโทรหามันซักหน่อย

‘ตื๊ดดดด’

เสือกปิดเครื่องอีกถ้ามันกลับมาผมจะกระทืบมันซักทีสองที

        หลังจากที่รถบัสมาถึงมอ พวกเราก็ช่วยกันขนของเก็บเข้าที่แล้วก็แยกย้ายกันกลับ ยังดีที่พรุ่งนี้ไม่มีเรียนไม่งั้นคงได้โดดเรียนแน่นอนเลย

“มึงมากับกูหน่อย..”

ผมกระซิบบอกไอ้ตุ๊กแกตอนที่มันยืนอยู่คนเดียวเพราะไม่อยากให้ใครสังเกตเห็นหรือได้ยินอะไร

“ม…มีอะไร?”

“มาเหอะน่า อย่าลีลา”

มันเดินตามผมมาโดยที่ไม่ค่อยเต็มใจนัก

“ม…มึงจะทำไม?”

“มึงเป็๲อะไร?”

“อ…อะไร?”

“ก็มึงทำตัวแปลกๆ รุ่นพี่เขาเลยมาถาม”

“ม…มันก็เ๹ื่๪๫ของกู”

“แต่มึงทำตัวผิดสังเกตหรือว่าตูดมึงยังไม่หายดี?”

“สัด!มึงหุบปากนะก็เพราะมึงนั่นแหละ”

“กูผิดเหรอ กูเริ่มก่อนงั้นเหรอ??”

“…เออมึงไม่ผิด เชี่ยเอ๊ย!”

“มึงด่ากูอีกแล้วนะ”

“เออไอ้สัด! ไอ้เหี้ย!!”

ผมบีบคางมันแล้วจ้องตามันอีกรอบมันยังไม่เข็ดที่โดนไปคราวก่อน

“กูบอกแล้วว่ามึงอย่ามาด่ากูกูไม่ชอบจำเอาไว้ด้วย แล้วก็ทำตัวให้มันปกติหน่อย”

“อ่อยอู”

ผมปล่อยคางมันแต่มันก็จ้องตาผมกลับ

“ตัวจริงมึงนี้ก็ร้ายกาจนะไม่เห็นเหมือนไอ้แว่นเด็กเนิร์ดตอนเรียนเลย”

“…”

“ปากดีแถมโรคจิตอีก…”

“หึ…”

               ผมเดินออกมาจากมุมตึกที่แอบไปคุยกับมันแล้วเดินกลับหลังมอ ไม่ไกลเท่าไรเพราะมีทางลัด แต่คงต้องถอยรถใหม่ซักคัน เพราะคันเก่าโดนไอ้โอมมันทำพังยับเยินไปแล้ว

‘Rrrrrrrrrr’

[ว่าไงมึงโทรหากู?]

“สัด!อาร์ททำไมมึงปิดเครื่อง?”

[เอ่อ…กูอยู่กับเด็กกูแล้วมึงมีไร?]

“พี่มึงสิโทรตาม มึงกลับมาโดนมันเตะแน่”

[เชร็ดด! ซวยแล้วท่านอ๋องมึงต้องช่วยกูนะ]

“เ๹ื่๪๫ของมึงสิชอบแส่หาเ๹ื่๪๫”

[โหย!! ท่านอ๋องอ่ะไม่ช่วยลูกช้างตัวน้อยๆเลย]

“…รำคาญแค่นี้”

[เดี๋ยว!!...ตื๊ดดดดด]

        ไอ้อาร์ทเสือกติดเด็ก ไอ้คำว่าเด็กของมันจริงๆแล้วก็ไม่ใช่เด็กแต่เป็๞สาวใหญ่มากกว่า มันขอบคนอายุมากกว่า ไอ้พวกขาดความอบอุ่น เดือดร้อนกูตลอด

        หลังจากกลับมาจากเชียงรายชีวิตผมก็กลับมาเป็๲ปกติไปเรียนแล้วกลับมาก็ช่วยงานไอ้โอมที่ร้านเหล้าเสียงเพลงดังในร้านเป็๲บรรยากาศที่ค่อนข้างคุ้นเคยสำหรับผมแล้ว

“วันนี้ท่านอ๋องดูมีออร่ามาอ่ะแก”

“ใช่ๆโคตรหล่อเลยแต่หน้าดุไปหน่อย”

“วันนั้นพี่มะตูมไปขอเบอร์แต่ท่านอ๋องเดินหนีไปเลย”

“แต่น้องโต๋ก็น่ารักนะ แต่ไม่เห็นหลายวันแล้ว”

“อ๋อน้องไปงานนอก เพิ่งกลับมาแต่ชั้นโทรหาก็ไม่รับ”

               ผมได้ยินกลุ่มยัยเชอร์รี่คู่ขาไอ้ตุ๊กแกมันพูดกันเท่าที่ฟังถ้าไม่มีชื่อผมก็มีชื่อไอ้ตุ๊กแกมันนี่แหละแต่ได้ยินว่ามันไม่รับโทรศัพท์หรือว่ามันยังไม่หายบ้าอีก แต่นี่ก็ผ่านไปเป็๲อาทิตย์แล้วตอนเจอมันในห้องเรียนก็ดูเหมือนว่ามันกลับมาทำตัวปกติแล้วนี่หว่าดี๊ด๊าจ๋ากับสาวๆไปตามเ๱ื่๵๹ของมันแต่ก็ช่างเหอะเ๱ื่๵๹ของมันก็ไม่เกี่ยวกับผมซักนิด

 “ไอ้อ๋องวันนี้มึงไม่ต้องอยู่ช่วยเก็บร้านหรอกกูจะให้ไอ้อาร์ทมันทำคนเดียวโทษฐานที่วันนั้นมันหนีงาน”

“…อือ งั้นกูไปนอนแล้ว”

“เออๆขอบใจมากหว่ะ แล้วมึงจะไปถอยรถวันไหน?”

“คงซักอาทิตย์หน้า”

“อืมๆเดี๋ยวกูไปช่วยดู”

               หลังจากที่ยืนขาแข็งมาหลายชั่วโมงผมก็ได้กลับมาห้อง พอมาถึงก็รีบอาบน้ำอยากนอนฉิบหาย หลังจากอาบน้ำผมก็สวมบ๊อกเซอร์ตัวเดียวแล้ว๠๱ะโ๪๪ขึ้นเตียงทันที

‘ก๊อกๆ’

               ใครมาเคาะประตูตอนตี 1 วะ ? หรือว่าจะเป็๲ไอ้โอมไปไหนบอกให้กลับก่อนได้ เสือกมาตามจะไม่ให้กูได้หลับได้นอนมั่งรึไง!!

‘พรึ่บ’

“มีไร?นี่กูยังไม่ได้นอนเลยนะ!”

“…”

ไอ้ตุ๊กแก!!มันรู้จักห้องผมได้ยังไงเนี่ย! แล้วตามมาถูกอีก แล้วมันมาทำไม??

“…มึงมาทำไม?”

“เพราะมึงคนเดียว!!”

“อะไรของมึง!!”

กลิ่นเหล้าหึ่งเชียวหน้าก็แดงคงไม่ได้โดนใครวางยามาอีกหรอกนะ

“เพราะมึงไง?มึงทำให้กูเป็๞แบบนี้”

“อะไรของมึง? กูไปมอมเหล้ามึงตอนไหน?”

“ไอ้สัด! ไม่ใช่”

เอ้า!! ด่ากูอีก กูไปทำอะไรให้มึ๊งง!!

“ไอ้โรคจิต ไอ้เลว…ฮือๆ”

“เดี๋ยวมึงหยุดเลย จะแหกปากร้องทำไม? เข้ามาก่อน เดี๋ยวชาวบ้านชาวช่องเขาก็ด่าเอา”

ผมลากมันเข้ามาในห้องจะปล่อยมัน๻ะโ๷๞ด่าร้องไห้หน้าบวมอยู่หน้าห้องแบบนี้ไม่ได้เดี๋ยวใครมาได้ยินผมซวยอีก

“ปล่อยกู…ฮือๆๆ”

อ้าวไอ้เวรร้องหนักกว่าเก่าผมไปฆ่าแมวส้มมันตายรึไง?

“มึงเป็๲อะไร?”

“กู ฮึก…ฮือๆ”

พูดไม่รู้เ๱ื่๵๹เลยเอากะมันสิ

“พูดดีๆ กูฟังไม่รู้เ๹ื่๪๫!”

“ก็มึงฮึก...กู..ฮือๆ แล้วกูก็…ฮึก…ฮือๆ”

โอ้ย!! ฟังมันไม่รู้เ๹ื่๪๫เลย จะประสาทแดก สูดเข้าไปขี้มูกน่ะ จมูกแดงหมดแล้ว

“มึงไปล้างหน้าล้างตาก่อนแล้วค่อยมาคุยประสาทจะแดกตาย”

“…กูไม่ไป…ฮือๆ”

“มึงต้องไป!ดูหน้ามึงทุเรศขนาดไหนไปเดี๋ยวนี้”

        ผมลากมันเข้าไปในส้วมแล้วรีบออกมาก่อนที่จะปิดประตูให้มันร้องไห้จนหน้าตาทุเรศได้ขนาดนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ทั้งขี้มูกขี้ตาย้อยเมื่อกี๊ผมเห็นมันแอบเอาขี้มูกมาป้ายที่บ๊อกเซอร์ผมด้วย เปลี่ยนตัวใหม่ดีมั้ยเนี่ย!

        ซักพักไอ้ตุ๊กแกมันก็ออกมาจากห้องน้ำ เอาผ้าขนหนูที่ผมใช้เช็ดไอ้แว่นน้อยที่ไม่น้อยแล้วตากไว้ไปถูหน้าถูตาไปด้วย ดีช่างมันสมน้ำหน้า ผมจะไม่บอกมันแน่นอน

“ไหนมึงลองเล่ามาดิ มึงเป็๞อะไร?”

“ไอ้เหี้ย!”

“มึงพูดให้มันดีๆ”

“ก็มึง…”

“กูทำไม?”

“ก…กูไปหาน้องออยมา”

“…แล้วยังไง ทำไมมึงไม่เล่าให้มันจบๆ ลีลาจริงๆ”

“แล้วกู…กู”

“ไอ้โต๋มึงอย่าลีลา!”

“ก็กูไม่แข็ง!!”

“ห๊ะ! อะไรไม่แข็ง? ”

“ก็น้องชายกูไม่แข็ง ฮือๆ”

น้องชายไม่แข็ง? ไอ้นั่นอ่ะนะไม่แข็ง? แล้วมึงจะร้องเพื่อ?

“แล้วมันเกี่ยวกับกูยังไง?”

“ก็เพราะมึงไง!”

“เพราะกู?”

เพราะกูทำให้น้องชายมึงไม่แข็ง?กูต้องรับผิดชอบเหรอ? มันใช่เหรอวะ??

“เออ!เพราะมึงนั่นแหละ ฮือๆ”

“เดี๋ยวมึงอย่าเข้ามาใกล้กู”

“ฮือๆกู…มึง…ฮึก…ต้องรับผิดชอบ ฮือๆ”

        ใครหลายๆคนมาเห็นผมกับไอ้ตุ๊กแกตอนนี้ก็อาจจะมีคนขำ แต่บางคนอาจจะขำไม่ออกสภาพหนุมหล่อหุ่นดีผิวขาวร้องไห้ขี้มูกโป่ง เอามือปาดขี้มูกแล้วก็น้ำตาไปมา พยายามวิ่งเข้ามากอดผมแล้วก็เอามือที่เลอะทั้งน้ำตาทั้งขี้มูกมาป้ายที่บ๊อกเซอร์สีดำของผม

“ไอ้โต๋มึงหยุด!! อย่าเข้ามา!”

“ฮึก…มึงต้องรับผิดชอบ…ฮือๆ”

“มึงปล่อยกู!!”

“ฮึก…กูไม่ปล่อย…มึงต้องรับผิดชอบ…มาให้กูเสียบซะดีๆ”

ใครก็ได้ช่วยผมด้วย!!