กลับถึงบ้านก็ใกล้ค่ำพอดี คนงานสร้างบ้านต่างเตรียมตัวเลิกงาน ท่านลุงช่างบอกฮุ่ยเหมยว่าอีกไม่นานบ้านก็จะเสร็จเรียบร้อย ให้ฮุ่ยเหมยเข้าไปตรวจดูแต่ละส่วนในบ้าน ว่า้าให้แก้ไขส่วนไหนอีกหรือไม่
แล้วท่านลุงช่างก็พาคนงานกลับบ้านไป ส่วนพี่หยุ่นอี้กับเสี่ยวหยางเอารถม้าเก็บเรียบร้อย แล้วเอาม้ามาผูกไว้ที่คอกวัวที่คนงานสร้างไว้
เสี่ยวหยางเอาหญ้าที่เตรียมไว้ให้วัวของคนงานสร้างบ้าน เอามาให้ม้าก่อน พี่หยุ่นอี้ตักน้ำให้ม้ากิน ทั้งสองช่วยกันดีมาก
ตกดึกพี่หยุ่นอี้ก็มาจุดไฟไล่แมลงให้ม้า ฮุ่ยเหมยหลับไปแล้วไม่รู้เลยว่าทั้งพี่ชายน้องชายของเธอ ต่างพากันออกมานอนที่คอกวัวเพื่อเฝ้าม้า
เช้าวันต่อมา เมื่อท่านลุงช่างและคนงานมาถึง ครอบครัวของฮุ่ยเหมยกินข้าวกันเสร็จแล้ว
ฮุ่ยเหมยเดินตามท่านลุงช่างไปตรวจดูภายในบ้าน เพื่อจะดูว่าขาดเหลือตรงไหนจะได้แก้ไขให้เสร็จ
ฮุ่ยเหมยพบว่าทั้งห้องครัว ห้องนอน ห้องโถง ที่สั่งทำเหมือนล้วนทำออกมาเหมือนกับที่้าเลย ถูกใจเธอมาก
แม้แต่ห้องน้ำที่เธอสั่งทำแบบส้วมนั่งยอง ท่านลุงช่างก็สามารถทำตามแบบได้ เธอได้ให้ช่างต่อน้ำผ่านท่อไม้ไผ่จากลำธารบนเขาเข้ามาในบ้านพวกเขาก็ทำได้ทุกอย่าง ไม่มีข้อติเลย
ฮุ่ยเหมยแจ้งท่านลุงช่างที่จะให้ทำเพิ่ม คือลานด้านหลังบ้านขนาดใหญ่ เธอจะให้ทำเป็ลานโล่ง เพื่อเอาไว้ออกกำลังกาย โดยให้ช่างหาไม้มาทำเป็บาร์โหน และหุ่นไม้สำหรับฝึก
ตอนฮุ่ยเหมยวาดให้ช่างไม้ดูว่าทำอย่างไร สีหน้าช่างไม้มองฮุ่ยเหมยแปลกๆ แต่เธอก็ไม่สนใจ
และแล้วก็มาถึงวันที่บ้านสร้างเสร็จเรียบร้อย ถูกใจฮุ่ยเหมยมากเพราะสร้างได้สวยตามแบบ
ท่านลุงช่างก็ถูกใจมากที่สร้างออกมาแล้วได้ตามแบบที่้า ท่านลุงช่างเรียกค่าใช้จ่ายในการสร้างบ้านทั้งหมด 220 ตำลึงทอง
ตอนนี้แม้แต่บ้านท่านลุงหลี่ที่เป็หัวหน้าหมู่บ้านก็สวยสู้บ้านหลังใหม่ของฮุ่ยเหมยไม่ได้แล้ว
เย็นนี้ก่อนช่างทุกคนจะกลับบ้าน ฮุ่ยเหมยและครอบครัวจึงจัดเลี้ยงฉลองขึ้นบ้านใหม่ให้เสร็จ
โดยได้ท่านลุงหลี่ที่เป็หัวหน้าหมู่บ้าน เป็ผู้ทำหน้าที่เชิญแขก ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คือชาวบ้านซานทั้งหมด ครอบครัวไหนที่จะมากินก็ให้เตรียมจาน ชาม ช้อนมาเอง
สถานที่ที่ใช้ต้อนรับแขกก็คือลานหลังบ้านที่ฮุ่ยเหมยจะใช้เป็ลานออกกำลังกายนั่นเอง
ส่วนแม่ครัวเธอก็ได้ป้าหลี่ กับหญิงชาวบ้านอีกสามคนมาช่วยทำกับข้าว ฮุ่ยเหมยซื้อหมู ไข่ ข้าวสาร ผัก เครื่องปรุงจัดเต็มทุกอย่าง
ทุกคนที่มาต่างพร้อมใจอวยพรให้สามคนพี่น้องร่ำรวย มีความสุข พี่หยุ่นอี้ ฮุ่ยเหมย กับเสี่ยวหยาง ต่างก็ขอบคุณทุกคำอวยพรพร้อมกับยิ้มแก้มปริ รับคำอวยพรจากทุกคน
เมื่อกินอาหารอย่างอิ่มหนำแล้ว ฮุ่ยเหมยให้ทุกคนสามารถห่อกลับบ้านได้เต็มที่
ทุกคนล้วนดีใจเพราะไม่เคยไปงานไหนที่อาหารมีเนื้อเยอะมากๆ แบบนี้ กินอิ่มแล้วยังห่อกลับบ้านได้อีกด้วย
บรรดาแม่ครัวที่มาช่วยงานในวันนี้ ฮุ่ยเหมยให้เอากับข้าวที่เหลือกลับบ้านให้หมด จะได้เก็บล้างห้องครัวให้สะอาด
ก่อนจะจ่ายค่าแรงให้คนละ 1 ตำลึงเงิน ทุกคนดีใจมาก เป็งานที่เหนื่อยมากแต่ก็เหนื่อยแค่่เดียว แต่พอได้รับค่าจ้างเยอะขนาดนี้ก็รู้สึกหายเหนื่อย พากันเดินกลับบ้านไปด้วยความสุข
เมื่อทุกคนกลับไปแล้ว ครอบครัวของฮุ่ยเหมยมีแต่ความเงียบสงบ เหลือสามคนพี่น้องที่กำลังนั่งคุยกันที่ห้องครัวในบ้านหลังเก่า ส่วนหลังใหม่อีกสามวันจึงจะได้ฤกษ์เข้าไปอยู่
“พี่ใหญ่ เสี่ยวหยาง วันนี้เหนื่อยไหม” ฮุ่ยเหมยถาม พร้อมกับส่งน้ำวิเศษเย็นๆจากโอ่งให้ทั้งสองคน ทั้งคู่พอได้กินน้ำก็พากันสดชื่น หายเหนื่อย
“ไม่เหนื่อย” ทั้งคู่ ตอบพร้อมกัน ฮุ่ยเหมยหัวเราะ พร้อมทั้งบอกว่าถ้าไม่เหนื่อยพรุ่งนี้เข้าเมืองกันไหวไหม พี่หยุ่นอี้บอกว่าได้ แค่ขับรถม้า ไม่ได้ลำบากอะไร
สายๆ ของอีกวัน ขณะที่พี่หยุ่นอี้กำลังจะเอารถม้าออกเดินทาง ร้านทำเครื่องเรือนก็ขนเครื่องเรือนที่สั่งไว้มาให้อย่างยิ่งใหญ่
พี่หยุ่นอี้กับฮุ่ยเหมยจึงต้องอยู่จัดการก่อน โดยให้คนงานขนโต๊ะเก้าอี้ ตู้ เตียง เข้าไปในแต่ละห้อง วางตรงไหนบ้างฮุ่ยเหมยเป็คนชี้จุด
โต๊ะกินข้าวกับเก้าอี้เข้าชุด ถูกขนเข้าไปจัดในส่วนห้องครัว ส่วนห้องโถงวางโซฟาไม้พร้อมเบาะหนานุ่ม ลองนั่งดูแล้วฮุ่ยเหมยถูกใจมาก
ครั้งนี้ฮุ่ยเหมยจ่ายไป 25 ตำลึงทอง พี่หยุ่นอี้กับเสี่ยวหยางเดินเข้าห้องนั้น เดินออกห้องนี้ อย่างมีความสุข เพื่อเลือกห้องนอนว่าจะเอาห้องไหน
สุดท้ายพากันเลือกไม่ถูกเพราะทุกห้องสวยถูกใจทั้งคู่ไปหมด จนฮุ่ยเหมยต้องเป็คนตัดสินใจเลือกให้เอง