นาฟ ถอยหลังจากแรงปะทะ ออกมา 3 ก้าวกระอักเืทรุดตัวลงมือยันพื้นไว้ ที่มือมีร่องรอยาแเหมือนิัแตกเล็กๆ อยู่รอบๆ
“สุดยอดเลย นาฟ เปิดพลังออกมาแล้ว รุนแรงมาก เ้าอ้วนคิม ส่งเสียงมาแต่ไกล พวก เอน่า เคส หลงอู่เริ่มขยับตัวได้ พยายามเคลื่อนตัวเข้ามาอยู่รวมกลุ่มกัน
มีมือหนึ่งยื่นมาจับที่ไหล่ ของ นาฟ เอ่ยด้วยเสียงอ่อนละมุน แ่เบา“เป็ยังไงบ้าง” นาฟ หันไปยิ้มมุมปาก “นี่สินะ รสชาติ ของพลัง!
“พี่รอง! ชายอ้วนเร่งเคลื่อนตัวเข้ามาดู
“พี่ใหญ่ ครับ พี่รองเป็ยังไงบ้าง ?
“แขนซ้ายแหลกละเอียด ภายในบอบช้ำสลบไปแล้ว
“ทำไมถึงได้รุนแรงขนาดนี้ พี่ใหญ่
ชายหัวโล้นก้าวออกมา มองไปทางกลุ่ม เมญ่า “พวกแกทุกคนต้องตาย! ด้วยความโกรธหันกระบอกยาวเล็งไปยัง นาฟ
ด้วยการใช้พลังเป็ครั้งแรกของนาฟ ทำให้แทบหมดเรี่ยวแรงร่างกายใกล้จะหมดสติ เมญ่า มองเห็นโจรหัวโล้นเตรียมการโจมตีเข้ามาอีกครั้ง รีบล้วงอุปกรณ์ คล้ายๆ เครื่องราง บางอย่างออกมา เตรียมใส่พลังเพื่อใช้งาน
ทันใดนั้นเอง จู่ๆ ทุกอย่างหยุดนิ่งกระบอกของชายหัวโล้นอยู่ๆ ก็ขาดออกไปครึ่งหนึ่ง
“หือ ! การตัดจากระยะไกล!
ครู นาธาน โผล่มาจากในป่าอีกทางหนึ่ง กลุ่มโจรหันไปมอง ชายคนผอมสูง มีผ้าคาดผม ผิวดำ จมูกโค้งงอเสื้อผ้าพันรอบตัวสลับกันไปมา คล้ายๆ นักบวช
ไม่นาน โจรทั้งหมดที่อยู่บริเวณนั้น ร่วม 50 คนแข็งนิ่งไปทั้งหมดไม่สามารถขยับร่างกายได้เกิดแรงดึงดูดบางอย่างขึ้นกับร่างกาย มองไปที่บริเวณเท้าของตัวเองมีกลุ่มดินสีเหลืองอ่อนกระจายอยู่ทั่วสร้างแรงดึงดูดขนาดมหาศาล ตรึงร่างกายไว้
ดินเริ่มขับเคลื่อนตัวดึงขา ลงมา ค่อยๆ จมธรณีไปเกือบครึ่งขาทุกคน
โจรทุกคน ถึงกับหวาดกลัวเป็อย่างมาก ร้องระงมกันร่างกายขยับไม่ได้
ไม่เว้นแม้แต่หัวหน้าโจรหัวโล้นและชายตัวอ้วน ร่างกายเริ่มจมธรณีไปถึง ่เอว
“พ พ พ พี่ใหญ่ เอาไงกันดี!ข้าขยับไม่ได้เลย
หนอยยย! “อ๊ากกกก !ชายหัวโล้น รวบรวมพลังเพื่อต่อต้านอย่างถึงที่สุด “ระดับ 5 อย่างนั้นรึ ชายหัวโล้นยังดิ้นทุรนทุราย อย่างไม่ยอมแพ้
“ ฟ้าว”!!!! ฉัวะ!!
“ พี่ใหญ่! ชายอ้วนร้องะโสุดเสียงเห็นพี่ชายตนเอง คอขาดออกจากร่างกาย ไม่นานชายอ้วนเหลือบเห็นแสงสีฟ้าพุ่งผ่านสายตาเข้ามา “ฉัวะ! หัวหลุดออกจากบ่าคอขาดตามพี่ชายตนเองไป
กลุ่มโจรทุกคนได้เห็นภาพดังกล่าวชัดเจนหัวหน้าของพวกมันได้ตายลงไปแล้ว ร่างกายก็ขยับไม่ได้โดนดินสูบลงไปต่อ ถึง่ลำคอก็หยุดลง กลุ่มโจรทั้งหมดหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด
ชายคนหนึ่งปรากฏตัวออกมา สวมเสื้อหนังตัวใหญ่ผมสั้นร่างกายบึกบึนมองที่ใบหน้าสี่เหลี่ยมดูทรงอำนาจ
“ฉันจำหน้าพวกแกได้หมดทุกคนแล้ว ถ้าพวกแกเลือกจะเป็โจรต่อ ครั้งหน้าพวกแกตาย! ครั้งนี้จะรอดชีวิตหรือไม่ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกแกเอง
หลังจากที่ได้รวบรวมกลุ่มเด็กๆเข้ามารวมกัน ครูนาธาน หัวหน้าคักโป ได้ส่งยาฟื้นพลังให้กับ เมญ่า และคนอื่นๆ
เมญ่า ถือยาฟื้นพลังมาให้นาฟ “นายกินซะ ร่างกายจะดีขึ้น”
คักโป แอบพยักหน้าอยู่ไกลๆ
“โธ่! ครูทำไมมาช้าจัง พวกข้าเกือบตายแล้วนะ
“นั้นไง เ้าอ้วน พอพวกครูมาถึงก็ บ่นเลยนะ
พวกเราต้องรีบถอยแล้ว“เกิดอะไรขึ้นคะหัวหน้า คักโปมองขึ้นไปบนฟ้าลูกไฟั์กำลังจะตกลงมา
“หา! อะไรนะ!
ทุกคนตื่นตระหนกยิ่งกว่าเจอโจรจับไว้อีกไม่ทันขาดคำ ครูนาธานสตาร์ทเครื่องของรถเคลื่อนพลัง ! ไปทุกคนเร็ว
ทั้งกลุ่มรีบขึ้นรถเคลื่อน เร่งออกจากพื้นที่ อย่างรวดเร็ว มันเกิดอะไรขึ้นค่ะครู ทำไมจู่ๆ ลูกไฟั์จะตกก่อนกำหนดได้ยังไง ?
“พวกฉันเข้าไปใกล้ ลูกหินั์นั้น เลยได้รับรู้ข่าวสาร จากสมาคมใต้ดินคุยกัน แต่ที่กลับมาช้า เพราะเผลอให้กลุ่มสมาคมใต้ดินรู้ตัวเลยเกิดการปะทะกัน
ขณะเร่งขับรถเคลื่อนเดินทางออกมาได้ ราว ๆ 3 กิโลเมตร
จู่ๆ เสียงดังกัมปนาทจากท้องฟ้า“เปรี้ยง!!!” ดังสนั่นไปทั่วทั้งบริเวณ หมู่มวลเมฆ เริ่มเคลื่อนย้ายไปมา บางส่วนเริ่มรวมตัว เป็สีแดง รูปแบบภัยพิบัติ ลักษณะนี้ เกิดขึ้นบริเวณตำแหน่งของลูกหินสีแดงที่เห็นจากที่ไกลๆ
ทุกคนตื่นตัวทันทีหัวหน้าคักโปมองไปที่ไกล “สงสัยตำแหน่งที่ คาดว่าจะตกลงมาคือตำแหน่งลูกหินลูกนั้น
“เปรี้ยง!! “ท้องฟ้าส่งเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ มวลอากาศแผดความร้อนแรงออกมา ทุกคนเริ่มไม่สบายใจ ประสาทััในกาย ของ นาฟ เริ่มตื่นกลัวขึ้น
“ใช่แล้ว มันกำลังจะตกลงมา ” ทุกคนหันมองนาฟ
คักโปมองท้องฟ้าสลับมองนาฟ “คงจะเคลื่อนตัวออกไปไกลจากนี้ไม่ได้เท่าไหร่ “นาธาน จอดรถเถอะ ทุกคนลงจากรถเคลื่อน แล้วมาอยู่ใกล้ๆ ตัวฉัน
เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวเสมือนโลกจะแตกออกจากกัน กลุ่มก้อนเมฆเคลื่อนตัวประหนึ่งท้องฟ้าเต้นระบำเมฆก่อตัวเป็สีดำแดงดั่งเื ปิดฟากฟ้า จนสนิทคลอบคลุมมาจากตำแหน่งลูกหินสีแดงที่เป็ จุดศูนย์กลาง
เ้าอ้วนคิม เอน่า เคส หลงอู่หรือแม้แต่ เมญ่า ที่พึ่งเคยเห็นปรากฏการณ์ ทำลายโลกแบบนี้ ในระยะใกล้ที่สุด เป็ครั้งแรกในชีวิต ความร้อนที่แผ่กระจายระดับนี้มวลอากาศรอบตัวชวนให้อึดอัดอย่างสุดแสน หายใจไม่ออก
นาฟหันไปมองท้องฟ้าไกลๆ ถึงครั้งนี้จะไม่ใช่ครั้งแรก แต่เกิดขึ้นทีไรความรู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดแสนจะประมาณได้ ช่างเหมือนความฝัน บางทีก็อยากหายไปตลอดกาล
“ครั้งนี้ใกล้กว่าเดิม !!” ทุกคนหันมอง นาฟอีกครั้ง
ก้อนเมฆเริ่มก่อตัวเป็ผลึกดำ มองจากระยะไกลเริ่มเห็นจุดสีดำทะมึนหลั่งรินจากระยะไกล น้ำฝนสีดำเริ่มตก กัดกร่อน ไปทั่ว “แหมะ ๆ ๆ ๆ “ซ่า!!! ๆ ๆ ๆ
แผ่นดินร้อง สั่นสะท้านะเื ไปทั่วเกิดแรงสั่นไหวอย่างไม่รู้ตัว
ส่งสัญญาณว่าอีกไม่ช้า ลูกไฟั์ พร้อมทำลายแล้ว
คักโป นั่งตัวตรง ลงที่พื้นดินเหมือนเสมือนนั่งสมาธิกดมือทั้งสองลงดิน พวกเ้าทุกคนอดทนกันหน่อยนะ ฉันจะสูบพวกเธอลงไปใต้ดินให้ลึกที่สุด เอน่าจะกางม่านพลังคลุมพวกเธอไว้อีกชั้น
“จงจำไว้พวกเราคือผู้ใช้พลัง ให้ดึงศักยภาพของตัวเองออกมาให้มากที่สุด เพื่อรักษาชีวิตของตนเองไว้ คักโปเหลือบมองนาฟ
“ทุกคน สายตามุ่งมั่นไม่ยอมแพ้
ละอองฝนสีดำเริ่มพัดพามาถึง เอน่ากางม่านพลังออก “ซู่!!!” คักโปกดมือลงดิน เคลื่อนย้าย กลุ่มทั้งหมด ค่อยๆ จมลงดิน ลงไปเรื่อยๆ นาฟ รู้สึกว่ามีมีแรงกระชากจากพื้นดูดลงไป แต่ไม่ทำให้ร่างกายรู้สึกเ็ปเท่าไหร่ ไม่รู้ลงมาลึกแค่ไหน
ครูนาธานเพ่งสายตาทำบางสิ่ง เคสมีกลุ่มเงาสีดำมาเคลือบตัวไว้อีกชั้น หลงอู่มองไปมีกระดาษหลายๆ ชิ้นแปะ อยู่ตามตัว
เมญ่า ยื่นมือออกสร้างเถาวัลย์ เลื้อยพันรอบกาย ของเอน่า เ้าอ้วนคิม และ นาฟ ไว้อีกชั้น
“ขอบคุณนะ !!”
“ตูมมมมมม!!!!...........
2K
