วิถีปราณผกผัน: คู่มือเยียวยาชีวิต
ตอนที่ 10: สดุดีหมอปีศาจและความขัดแย้งในวอร์ดวิกฤต
หลังจากค่ำคืนอันดุเดือดนอกคฤหาสน์ประมูล นนท์กลับมายังห้องเช่าเพื่อโคจรปราณัฟ้าและปรับสมดุลพลังชีวิตที่ได้มา รุ่งเช้าวันใหม่ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา นนท์ในชุดกาวน์ขาวสะอาดเดินกลับเข้าสู่โรงพยาบาลรัฐด้วยท่วงท่าที่เงียบขรึมทว่าแฝงความสง่างาม สายตาของผู้คนรอบข้างที่เคยมองเขาเป็เพียงนักศึกษาแพทย์ฝึกหัดโรคร้ายใกล้ตาย บัดนี้เริ่มแปรเปลี่ยนเป็ความสงสัยและเกรงขาม
ข่าวกระฉ่อนเื่ที่นนท์ช่วยชีวิตผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันในห้องฉุกเฉิน และการฟื้นตัวอย่างปาฏิหาริย์ของผู้ป่วยตับแข็งระยะสุดท้ายในวอร์ดชั้น 4 เริ่มแพร่สะพัดไปทั่วโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว
พยาบาล 1 (กระซิบกระซาบ): "นี่เธอ... ได้ยินข่าวเื่หมอนนท์ไหม? เมื่อวานลุงเตียง 12 โรคตับแข็ง ผลตรวจเืออกมาค่าตับดีขึ้นอย่างกับคนละคน หมอเ้าของไข้ยังอึ้งเลย!"
พยาบาล 2: "จริงเหรอ? ยายวอร์ดฉุกเฉินคนนั้นก็บอกว่าหมอนนท์แค่เอามือแตะ ๆ ก็นอนหลับสบายปีกว่าเดิม หมอนนท์ไปได้วิชาอะไรมากันแน่นะ?"
นนท์เดินผ่านกลุ่มพยาบาลไปโดยไม่แสดงสีหน้าใด ๆ แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย นนท์เพ่งจิตตรวจเช็กร่างกายตนเองด้วยความพึงพอใจ
นนท์คิดในใจขณะเกร็งปราณัฟ้าส่องสว่างในท้องน้อย: *ปราณัฟ้าในจุดตันเถียนหนาแน่นขึ้นมากจากการดูดซับพิษของพวกสำนักเบญจพิษ ตอนนี้เซลล์มะเร็งในไขกระดูกสันหลังหายไปเกือบครึ่งหนึ่งแล้ว พละกำลังและความไวของประสาทััเหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปหลายเท่า!*
ทว่า ความสงบสุขก็คงอยู่ได้ไม่นาน เมื่อนนท์เดินมาถึงแผนกผู้ป่วยหนัก (ICU) เขาก็พบกับกลุ่มแพทย์กำลังยืนถกเถียงกันอย่างเครียดเครียด นำโดย "อาจารย์หมอประวิทย์" และหมอผู้เชี่ยวชาญด้านหัวใจอีกสองคน
หมอประวิทย์ (สีหน้าเคร่งเครียด เหงื่อผุดเต็มหน้าผาก): "ผลการสแกนสมองและหัวใจของท่านเ้าสัว 'ธนินท์' เป็ยังไงบ้าง?!"
หมอหัวใจ: "ไม่ดีเลยครับอาจารย์! ท่านเ้าสัวเกิดภาวะลิ่มเือุดตันในเส้นเืสมองอย่างรุนแรง แถมยังมีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเืเฉียบพลัน ยาละลายลิ่มเืไม่ได้ผล ตอนนี้สัญญาณชีพต่ำลงเรื่อย ๆ ผ่าตัดตอนนี้อัตราเสี่ยงเสียชีวิตสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ครับ!"
นนท์เพ่งจิตมองผ่านกระจกห้อง ICU ไปยังร่างของชายชราวัยเจ็ดสิบปีที่นอนบนเตียง สายตาผกผันของเขาส่องสว่างมองเห็นกลุ่มก้อนพลังงานสีดำทมิฬขนาดมหึมา เกาะกินอยู่ที่สมองและขั้วหัวใจของท่านเ้าสัว!
นนท์คิดในใจขณะมองชี่สีดำนั้น: *ชี่แห่งความตายหนาแน่นมาก! มันไม่ใช่แค่โรคภัยตามธรรมชาติ แต่มีกลิ่นอายของ 'พิษไอเย็นอธรรม' แทรกซึมอยู่... เหมือนมีใครบางคนในโลกเื้ัลอบใช้วิชาฝังเข็มพิษทำร้ายท่านเ้าสัวคนนี้!*
ในตอนนั้นเอง หญิงสาวสวยในชุดสูทหรูหรา ผู้เป็ลูกสาวของท่านเ้าสัวธนินท์ ก้าวเข้ามาหาอาจารย์หมอประวิทย์ด้วยน้ำตานองหน้า
ลูกสาวเ้าสัว: "หมอคะ! คุณพ่อของดิฉันเหลือเวลาอีกนานแค่ไหน?! มีทางช่วยคุณพ่อไหมคะ เงินทองไม่อั้น ขอแค่ช่วยชีวิตพ่อดิฉันได้!"
หมอประวิทย์ (ถอนหายใจยาว ส่ายหัวด้วยความหมดหวัง): "หมอ... หมอต้องขอแสดงความเสียใจด้วยครับคุณผู้หญิง ตามหลักการแพทย์แผนปัจจุบัน เราทำเต็มที่แล้ว ชราร่างกายไม่ตอบสนองต่อยาแล้วครับ..."
"ผมรักษาเขาได้ครับ"
เสียงเรียบเย็นทว่าทรงอำนาจดังขึ้นจากด้านหลัง นนท์ก้าวเท้าออกมาจากเงามืด สายตาทุกคู่ในบริเวณนั้นหันมามองเขาเป็ตาเดียว!
หมอประวิทย์ (เบิกตากว้าง หน้าดำหน้าแดงด้วยความโมโห): "หมอนนท์! นี่คุณกล้าดียังไงมาเสนอหน้าตรงนี้?! คุณอยู่ระหว่างถูกสั่งพักงานในวอร์ดวิกฤตนะ! ถอยออกไปเดี๋ยวนี้!"
หมอหัวใจ: "ใช่! นี่คือท่านเ้าสัวธนินท์ มหาเศรษฐีระดับประเทศ เคสนี้รุนแรงเกินกว่านักศึกษาแพทย์ฝึกหัดอย่างคุณจะมาเล่นซุกซน!"
ลูกสาวเ้าสัวมองนนท์ด้วยสายตาสังเกต นนท์ไม่ได้หลบสายตา เขาก้าวเข้ามาหาเธอและพูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่
นนท์: "คุณผู้หญิงครับ ถ้าปล่อยให้ทีมแพทย์แผนปัจจุบันยื้อเวลาต่อไปโดยใช้ยา ท่านเ้าสัวจะเสียชีวิตภายในไม่เกินสิบนาทีนี้ แต่ถ้าให้ผมใช้วิธีกดจุดและถ่ายเทเืลมแบบโบราณ ผมรับประกันว่าท่านเ้าสัวจะฟื้นคืนสติได้ภายในห้านาที!"
หมอประวิทย์: "เพ้อเจ้อ! วิทยาศาสตร์เทียมทั้งนั้น! คุณผู้หญิงอย่าไปฟังมันนะครับ เด็กคนนี้มันสติไม่ดี!"
ลูกสาวเ้าสัว (มองหน้าจอแสดงสัญญาณชีพจรที่เริ่มเป็เส้นตรงและเสียงเตือนดัง ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... ถี่ขึ้นเรื่อย ๆ): "หยุดเดี๋ยวนี้! ในเมื่อพวกคุณบอกว่าพ่อฉันหมดทางรอดแล้ว... งั้นก็ให้หมอหนุ่มคนนี้ลองดู! ถ้าพ่อฉันเป็อะไรไป ฉันจะเป็คนรับผิดชอบเอง!"
พยาบาลและหมอต่างพากันตื่นตระหนก แต่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของลูกสาวมหาเศรษฐี นนท์ผลักประตูห้อง ICU เข้าไปทันทีโดยไม่รอช้า!
นนท์เดินตรงไปยังข้างเตียงของท่านเ้าสัวธนินท์ เขายื่นมือขวาออกไปแตะที่บริเวณหน้าอกและศีรษะของผู้ป่วย
หมอประวิทย์และทีมแพทย์ยืนมองผ่านกระจกด้านนอกด้วยสายตาจับผิดและเย้ยหยัน
หมอประวิทย์: "เหอะ! คอยดูเถอะ มั่วซั่วแบบนี้ พอคนไข้ตาย คราวนี้แหละฉันจะไล่มันออกจากโรงพยาบาลและส่งเื่ยึดอนาคตทางการแพทย์ของมันให้หมด!"
นนท์ไม่ได้สนใจเสียงนินทาภายนอก เขาสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมปราณัฟ้าสีทองในจุดตันเถียน กระตุ้นเคล็ดวิชาปราณผกผันขั้นสูงสุด!
วูบ—!
ชี่สีดำทมิฬอันแฝงด้วยพิษไอเย็นอธรรมในสมองและหัวใจของท่านเ้าสัว ถูกแรงดูดมหาศาลจากฝ่ามือของนนท์กระชากออกมาอย่างรุนแรง! สายธารพลังงานสีดำไหลพุ่งเข้าสู่จุดชีพจรข้อมือของนนท์อย่างบ้าคลั่ง!
กรอบ! กรอบ!
ข้อมือของนนท์สั่นะเืเบา ๆ ละอองแสงสีทองจากจุดชีพจรข้อมือบดขยี้พิษไอเย็นอธรรมเ่าั้จนสลายตัว แล้วแปรเปลี่ยนเป็ปราณัฟ้าบริสุทธิ์ ไหลกลับเข้าสู่จุดตันเถียนของนนท์อย่างมหาศาล!
นนท์เพ่งจิตมองในห้วงความคิด: *ชี่แห่งความตายที่แฝงพิษอธรรมนี้หนาแน่นยิ่งกว่าเคสไหน ๆ! มันกำลังซ่อมแซมและต่อเติมพลังชีวิตให้เราอย่างก้าวะโ!*
เฮือก!
ผ่านไปไม่ถึงสามนาที ท่านเ้าสัวธนินท์ที่เคยนอนไร้สติพลันสูดหายใจเข้าลึกยาว ดวงตาเปิดกว้าง หน้าจอมอนิเตอร์แสดงคลื่นหัวใจและความดันกลับมาเต้นเป็จังหวะสมบูรณ์แบบดุจคนหนุ่มสาว!
"เป็... เป็ไปไม่ได้! สัญญาณชีพกลับมาปกติหมดแล้ว! ลิ่มเือุดตันในสมองหายไปไหนแล้ว?!" หมอหัวใจอุทานเสียงหลงจนแทบตกเก้าอี้!
หมอประวิทย์ยืนอ้าปากค้าง แว่นตากรอกลับลงมาที่ปลายจมูกด้วยความตกตะลึงสุดขีด!
นนท์ถอนฝ่ามือกลับ ยิ้มบาง ๆ ให้ท่านเ้าสัวที่เริ่มมองรอบตัวด้วยความสับสน ก่อนที่ข้อความสีทองสว่างจะปรากฏขึ้นในหัวสมองของนนท์:
‘ดูดซับพิษไอเย็นและชี่แห่งความตายระดับวิกฤต: แปรเปลี่ยนเป็ปราณัฟ้า เพิ่มอายุขัยขึ้น 1 ปี!’
‘สภาวะร่างกายปัจจุบัน: มะเร็งไขกระดูกระยะสุดท้าย (บรรเทาลง 70%)’
‘อายุขัยรวมปัจจุบัน: 3 ปี 3 เดือน’
นนท์ก้าวเดินออกจากห้อง ICU ท่ามกลางสายตาตกตะลึงและซาบซึ้งของลูกสาวเ้าสัว นนท์กำหมัดแน่นด้วยความมั่นใจ
นนท์คิดในใจขณะมองหมอประวิทย์ที่ยืนตัวสั่น: *กรอบการแพทย์แบบเดิมไม่อาจขังฉันได้อีกต่อไป... ยิ่งฉันรักษาผู้คน ยิ่งฉันจัดการกับพิษอธรรม ฉันก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น! ปรมาจารย์เบญจพิษ หรือใครก็ตามในโลกเื้ั... เข้ามาได้เลย!*
2K
![ดวงใจจักรภัทร [Sweetheart]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/280de573a8843758a91af1749681e06e.webp)
