เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว พิมฐาก็โดนเทพชะตาพามาดูความเป็อยู่ของเ้าของร่างเดิมที่จะเข้ามาอยู่แทน พิมฐาต้องใไม่นึกจะให้เธอมาอยู่ในร่างเด็กน้อยอายุ 2หนาวที่มีไข้ขึ้นสูงจนหยุดหายใจไปแล้วเสื้อผ้าที่ใส่ก็เก่ามากมีแต่รอยเย็บปะไปทั้งตัวผ้าที่ใส่ก็แสนจะบางกับตอนนี้ที่กำลังเข้าสู่หน้าหนาวอากาศที่หนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจเด็กน้อยที่ไม่สบายไข้ขึ้นสูงไม่ได้กินยาไม่ได้ไปหาหมอไข้ขึ้นสูงจึงเสียชีวิตโดยที่ท่านแม่และพี่ชายไม่รู้เลย
พิมฐาสงสารเด็กน้อยคนนี่และคนในครอบครัว ิญญาของเด็กน้อยก็เดินมาหาพิมฐา "พี่สาวเ้าค่ะท่านช่วยดูแลท่านแม่และพี่ใหญ่ให้ข้าด้วย ข้าต้องไปแล้วเ้าค่ะ แล้วน้ำตาของเด็กน้อยไหลนองแก้มร้องไห้สะอึกสะอื้นน่าสงสารมาก"
พิมฐา"รับปากเด็กน้อยว่าจะดูแลท่านแม่และพี่ใหญ่ให้ "
เด็กน้อยก็ยิ้ม"ขอบพระคุณเ้าคุณเ้าค่ะพี่สาวแล้วร่างก็ค่อยๆจางหายไป"
เทพชะตาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง"นังหนูเ้าต้องรีบไปเข้าร่างของเด็กน้อยคนนั้นแล้ว"
ทั้งสามแม่ลูกโดนจับมาปล่อยทิ้งที่เมืองแดนใต้ที่ไกลจากเมืองหลวงโดยไม่รู้ชะตากรรมเลย ท่านแม่มีนามว่า เมิงหลันเป็ลูกสาวท่านเศรษฐีทางแดนเหนือ ได้ช่วยกองทัพแดนเหนือเมื่อสะเบียงส่งมาไม่ทัน จึงต้องทำสัญญาใจรับปากกับท่านเศรษฐีว่าจะแต่งงานกับลูกสาวคนเดียวนามเมิงหลันให้เป็ฮูหยินเอก ท่านแม่ทัพแดนเหนือจึงจำเป็ต้องแต่งงานตอบแทนความช่วยเหลือของท่านเศรษฐีเมิง โดยที่ท่านแม่ทัพมีคนรักอยู่แล้ว
เมิงหลันแต่งงานได้หนึ่งปีก็มีลูกชายคนแรก ท่านแม่ทัพก็แต่งงานกับคนรักแต่งตั้งให้เป็ฮูหยินรอง แล้วั้แ่นั้นท่านแม่ก็โดนท่านย่ากับฮูหยินรองให้ท่านแม่ย้ายมาอยู่เรือนท้ายจวนใหญ่
ส่วนท่านแม่ทัพก็กลับค่ายทหารหรือกองทัพแดนเหนือไม่เคยติดต่อกลับมาเลยไม่รู้ว่าตอนนี้ท่านแม่คลอดลูกสาวมาอีกคนแต่ท่านย่าไม่ได้ข่าวบอกท่านแม่ทัพแดนเหนือ ตอนนี้ท่านย่าเป็ดูแลจวนและเป็คนคอยส่งข่าวทุกอย่างให้ท่านปู่และท่านพ่อที่แดนเหนือทราบเท่านั้นถ้าท่านย่าไม่ได้แจ้งทางค่ายทหารก็ไม่รู้
ตอนนี้ท่านแม่กับพี่ใหญ่ทำงานเหมือนคนรับใช้ทั่วไปในจวน ไม่มีใครนับถือท่านแม่ที่เป็ฮูหยินเอก ท่านแม่ได้แต่อดทน และนอนร้องไห้ทุกคืน
พิมฐาได้รู้ชีวิตของครอบครัวที่จะไปอยู่ทางกระแสจิตที่ท่านเทพชะตาส่งมาให้รับรู้ก็รู้สึกสงสารจนน้ำตาไหล ถูกทำร้าย ถูกกลั่นแกล้งตลอดมาหลายปีจนตอนนี้พี่ใหญ่อายุ 10 หนาว
แต่ครั้งนี้ท่านย่าและฮูหยินรองหลอกให้ท่านแม่ออกจากจวนเพื่อไปไหว้ขอพรให้ท่านปู่ท่านแม่ทัพใหญ่แดนเหนือ และสามีท่านแม่ทัพแดนเหนือปลอดภัยจากาที่กำลังรบอยู่ที่ดินแดนเหนือ เมื่อท่านแม่นั่งรถม้าออกจากจวนตระกูลหยาง ก็ปล่อยข่าวว่าท่านแม่หนีตามชู้ออกมาจากตระกูลหยาง
พิมฐาได้รับเื่ราวจนละเอียดแล้วและตอนนี้ิญญาของพิมฐาก็เข้ามาที่ร่างของหยางเย่วอิงแล้วเช่นกัน "ต่อไปนี้ฉันไม่ใช่ๆต้องเรียกว่าข้าหยางเย่วอิงอายุ 2 หนาวส่วนพี่ใหญ่หยางอี้เฟยอายุ 10 หนาวสินะ หยางเย่วอิงสู้ๆ"
ตลอดการเดินทางเราสามแม่ลูกโดนวางยามาตลอดทางเพราะคนขับม้าเป็คนหาอาหารและน้ำส่งให้กินวันละสองเวลาเมื่อกินเสร็จก็จะง่วงนอนอยู่ตลอดเวลาไม่เคยลงจากรถม้าไม่เคยเดินเล่นที่ไหนนอนอยู่แต่ในรถม้าจนมาถึงจุดที่คนขับรถม้ามาปล่อยพวกเราสามแม่ลูกลงจากรถม้าแล้วคนขับรถม้าขับออกไปทันทีโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย
หลังจากที่สามแม่ลูกมาอยู่กับท่านตาท่านยายหลินได้สามเดือนท่านตาท่านยายหลินก็รักทุกคนเหมือนลูกหลานมีบ้านให้อยู่ไม่ได้ร่ำรวยแต่ก็ไม่อดอยาก อยู่แบบสบายใจ ท่านแม่ช่วยท่านตาท่านยายหลินดูแลทุกอย่างทำสวนปลูกผักเก็บผักป่าโดยมีอี้เฟยและอาอิงน้อยช่วยอยู่ข้างๆๆตลอดเวลา
วันนี้ท่านตาจะไปหาสมุนไพรไปขาย "อี้เฟยจึงขอตามไปด้วย แต่น้องน้อยฟันน้ำนมอาอิงน้อยก็ร้องขอตามไปด้วยเหมือนกัน "
อี้เฟย" อาอิงน้อยไปขอท่านแม่ก่อน อาอิงน้อยเป็เด็กฉลาดมาก เข้าไปกอดขาท่านแม่กอดท่านยายแล้วพูดออดอ้อนขอตามไปกับท่านตาและพี่ใหญ่ด้วย"
แต่ท่านแม่ก็ไม่ให้ตามไปเพราะจะทำให้เป็ภาระของท่านตาหลิน ท่านตาเห็นสายตาน่าสงสารของอาอิงน้อยเลยอนุญาตให้อาอิงน้อยตามไปด้วย
อาอิงน้อยสัญญากับทุกคน"ว่าจะเป็เด็กดีไม่ดื้อไม่ซนจะเชื่อฟังทุกอย่าง"..อิอิ ได้ไปเที่ยวเข้าป่าสักที อยากไปมานานแล้ว
เมื่ออดีตตอนเป็"พิมฐา" ชอบเดินป่าชมธรรมชาติบ่อยๆถนัดยิงปืนยิงธนูหน้าไม้ อาอิงน้อยจึงแอบทำหน้าไม้ไว้ฝึกยิง เมื่อมีโอกาสขึ้นเขาจึงวิ่งก้น ดุ๊กดิ๊กๆไปเอาหน้าไม้มาพร้อมลูกศรถือเอาไปด้วย ทำให้ทุกคนสงสัยว่ามันคืออะไร ส่วนอี้เฟยเห็นอาอิงน้อยนั่งทำเ้าสิ่งนี้มาหลายวันแล้ว แต่ก็ไม่ได้ถามอาอิงน้อยว่ามันคืออะไร เมื่ออาอิงน้อยถือมันมา
พี่ใหญ่"ถามว่ามันคืออะไร" อาอิงหัวเราะ คริคริแล้วตอบว่า"มันเป็ของเล่นของอาอิงเองเ้าค่ะ พี่ใหญ่คอยดูนะเ้าคะวันนี้อาอิงจะช่วยท่านตาหาสมุนไพรและล่าสัตว์ด้วยเ้าค่ะ อิอิ"
เวลาผ่านไปเรื่อยๆๆจนตอนนี้อาอิงน้อยมาอยู่กับท่านตาท่านยายหลินได้ 6 เดือนกว่าแล้วและอีกไม่กี่เดือนอาอิงก็จะอายุ 3 หนาวแล้วท่านตาหลินมักเรียกอาอิงน้อยว่าหนูน้อยฟันน้ำนม อาอิงน้อยยังเป็เด็กที่ฟันน้ำนมยังไม่หลุดหรือหัก ท่านตาหลินกับพี่ใหญ่หันหน้ามองกันยายหนูฟันน้ำนม จะช่วยเก็บสมุนไพร ล่าสัตว์
พอออกเดินจากบ้านไปได้หน่อยอาอิงน้อยตัวสั้นๆๆขาสั้นๆๆเดินก้นดุ๊กดิ๊กๆๆเดินยังไม่แข็งแรงเท่าไหร่จึงเดินล้มลุกคลุกคลาน
พี่ใหญ่เห็นเดินล้มลุกก้นดุ๊กดิ๊กขาสั้นๆต้องเข้าไปอุ้มมาให้ขี่หลังแล้วนี่นะหรือที่อาอิงน้อยบอกจะมาช่วยท่านตาหลินเก็บสมุนไพรขนาดเดินยังล้มไปล้มมาดูแล้วน่าจะมาช่วยยุ่งมากกว่า. สายลมเย็นพัดผ่านใบหน้าน้อยๆๆของอาอิงน้อยแสงแดดที่สาดส่องทำให้อาอิงน้อยต้องหลับตาลงเอาหน้าแนบกับหลังพี่ใหญ่จนหลับ
อี้เฟย"ท่านตาหลินยายตัวแสบหลับเสียแล้วขอรับ แบบนี่ที่เ้าตัวแสบคุยว่าจะช่วยท่านตาหลินคงจะได้แค่คุยขอรับ"
ท่านตาหลินก็หัวเราะแล้วเดินหาสมุนไพรไปเรื่อยๆๆก็ได้ยินเสียงเหมือนหมาป่าร้องโหยหวนเหมือนมันกำลังได้รับความเ็ป
ท่านตาจึงบอกให้ "อี้เฟยหาที่หลบก่อน " ท่านตาหลินเหงื่อไหลออกเต็มหน้าเพราะถ้าเจอหมาจริงๆๆจะหนีอย่างไงกัน
ท่านตาหลินเป็ห่วงอี้เฟยและอาอิงน้อย"สั่งอี้เฟยให้ดูแลอาอิงน้อยดีๆไม่ต้องออกมาจากที่แอบ"
อี้เฟยกอดอาอิงน้อยไว้แน่นอาอิงที่ยังหลับก็รู้สึกตัวเพราะแรงกอดของพี่ใหญ่ ทำให้อาอิงน้อยค่อยๆลืมตาด้วยความสงสัยจึงถาม
อาอิงน้อย"พี่ใหญ่มีเป็ไรหรือเ้าค่ะ"
อี้เฟย"อาอิงน้อยอยู่เงียบๆๆก่อนนะ เหมือนมีหมาป่าอยู่แถวนี้ อาอิงน้อยหูตั้งตื่นเต็มตา."
อาอิงน้อย"ห๊า หมาป่าหรือเ้าค่ะ " อาอิงน้อยพยายามลงจากหลังพี่ใหญ่ ทำให้อี้เฟยบอกให้อาอิงอยู่นิ่งๆแต่มีหรืออาอิงน้อยจะอยู่นิ่งๆๆด้วยความอยากรู้ อยากเห็น
อาอิงน้อยดิ้นลงจากหลังพี่ใหญ่ได้ก็วิ่งไปดูหมาป่าทันที อี้เฟยใมากทีเวลาตอนเดินมายังเดินไม่ไหว แต่ทำไมเวลาวิ่งถึงเร็วอย่างนี่นะ
ท่านตาหลินและอี้เฟยใจนหัวใจเกือบหยุดเต้น
อาอิงน้อยเดินมาตามเสียง...ร้อง "อ้าว ทำไมหมาป่ามีเืเต็มตัว ท่านตาหลินหมาป่ามันป่วยนะเ้าค่ะ มีเืเต็มตัวเลย"
ท่านตาหลินจึงรีบวิ่งมาดู แม่หมาป่าที่โดนกับดักสัตว์ทำให้าเ็สาหัสหายใจรวยระรินข้างๆมีลูกหมาป่าตัวน้อยก้อนกลมๆสีขาวนอนอยู่ข้างๆ
อาอิงน้อยอุ้มลูกหมาป่าขึ้นมา กอดไว้ "แล้วบอกแม่หมาป่าว่า อาอิงจะดูแลลูกหมาป่าให้นะ"
แม่หมาป่าจึงค่อยๆๆหลับตาลง และก็หยุดหายใจ
ซากแม่หมาป่าอี้เฟยเป็คนแบกกลับมาบ้าน ส่วนอาอิงน้อยก็เดินตามท่านตาหลินส่ายก้นไปมาดุ๊กดิ๊กๆๆและทุกคนเดินทางกลับบ้าน
อาอิงน้อยก็อุ้มลูกหมาป่าเข้ามาให้ท่านแม่ แล้วตั้งชื่อว่า" ฟูฟู "
-------------------------------------------
ขอบคุณทุกท่านนะฮับเพื่อนๆๆ