หลังจากที่หวงหลงอันตรธานหายไป...
"นายน้อย ข้าต้องขออภัยด้วยที่ข้าเสียมารยาทต่อนายน้อย" ไป๋หู่พูดพลันคุกเข่าลงหนึ่งข้าง
"ชั่งเถอะ ว่าแต่ที่ท่านพ่อพูดว่าปราสาทของข้าหมายความเช่นไร"
"เดิมทีปราสาทแห่งนี้เป็ของนายท่านหวงหลง แต่หลังจากการหายตัวไปของนายท่านจึงทำให้ปราสาทแห่งนี้ถูกทิ้งร้าง"
ณ ประตูทางเข้าปราสาทแห่งม่านหมอก
เถ้าแก่ร้อนใจอย่างมากเมื่อไม่มีวี่แววว่าจินหลงจะออกมา และใกล้ถึงกำหนด 1 ชั่วยามตามที่ตกลงกันไว้เเล้วด้วย
"ตึก ตึก ตึก"
ขณะนั้นเองไปมีเสียงฝีเท้าเดินออกมาจากม่านหมอก
"นายท่าน.." เถ้าแก่พูดด้วยความตกตะลึง
"ข้าได้สำรวจดูปราสาทแห่งนี้เรียบร้อยเเล้วและข้าจะซื้อมัน"
"ได้.. ได้.. ตามที่ข้าสัญญากับนายท่านข้าจะขายปราสาทแห่งม่านหมอกให้นายท่านในราคา 300,000 เหรียญทอง"
"เื่นั้นไม่จำเป็หรอกเถ้าแก่" จินหลงว่าพลางจ่ายเงินเถ้าแก่ไป 1,000,000 เหรียญทอง จินหลงตั้งใจว่าจะจ่ายแค่ตามที่เถ้าแก่เสนอมาแต่เมื่อเห็นเถ้าแก่เป็คนรักษาคำพูดของตัวเองและยังรอตนเองถึง 1 ชั่วยาม ทำให้เกิดความชื่นชมในตัวเถ้าแก่ไม่น้อย แต่จินหลงก็มีความหมายแอบแฝงอยู่ในการให้เงินเถ้าแก่มากมายขนาดนี้
"นายท่านเงินมากมายขนาดนี้ข้ารับไว้ไม่ได้หรอก" ถึงเถ้าแก่จะชื่นชอบเงินมากเท่าไร แต่มันก็ไม่อยากจะรับเงินกับบุคคลที่สามารถปราสาทแห่งม่านหมอกได้หรอก
"300,000 เหรียญทอง ข้าจ่ายให้เ้าในการซื้อปราสาทแห่งนี้"
"200,000 เหรียญทอง ข้าจ่ายให้เ้าเพราะเห็นแก่ว่าเ้าเป็คนรักษาคำพูด"
"แล้วเงินอีก 500,000 เหรียญทอง หละนายท่าน" เถ้าแก่เห็นจินหลงไม่เอ่ยต่อจึงชิงถาม
"ตัวข้าผู้ปราสาทแห่งนี้ไม่ชื่นชอบชื่อที่พวกเ้าใช้เรียกที่พักของข้าเท่าไรนัก"
หลังพูดจบจินหลงได้ใช้พลังปราณสลักตัวอักษรบนป้ายหน้าทางเข้าปราสาท
{พลับพลาแห่งนิรันดร์}
"ต่อไปจงเรียกขานตามนี้"
เถ้าแก่เมื่องมองตัวอักษรที่เป็เปลวเพลิงสีขาวส่องสว่างบนแผ่นหินยังรู้สึกได้ถึงความน่าเกรงขาม
หลังจากแยกทางกับเถ้าแก่เเล้วจินหลงได้เดินมาพูดคุยกับไป๋หู่ ตัวของไป๋หู่นั้นมีพลังยุทธ์ระดับจอมภูตขั้นต้นด้วยการใช้ทรัพยากรโอสถของผู้ที่คิดจะบุกรุกปราสาทในระยะเวลาตลอดหลายปี
"ไป๋หู่ ถ้าข้าอยากจะประกาศความน่าเกรงขามของพลับพลาแห่งนิรันดร์ข้าต้องทำเช่นไร"
"นายน้อย ท่านจะต้องสร้างชื่อเสียงของท่านโดยการประลองยุทธ์กับผู้อื่นหรือกำราบบุคคลที่ทรงอำนาจและการทำภารกิจรกร้าง"
"ภารกิจรกร้างมันคือสิ่งใด"
"ภารกิจรกร้าง เป็ภารกิจที่เหล่า 6 ทวีปใหญ่ และสำนักต่างๆไม่อาจทำให้สำเร็จได้ ถ้านายน้อยสามารถจัดการภารกิจรกร้างได้พลับพลาแห่งนิรันดร์ก็จะเป็ที่เลื่องลือใน 6 ทวีปใหญ่"
เช้าวันต่อมาจินหลงได้เดินทางมาถึงสถานที่ที่มีสัญลักษณ์พระอาทิตย์ที่แห่งนี้สามารถรับภารกิจรกร้างได้ โดยสถานที่แห่งนี้มีสาขาอยู่ทุกๆทวีปใหญ่และทวีปขนาดกลาง ซึ่งจะมีคนของ 6 ทวีปใหญ่คอยทำงานอยู่ในนั้น ซึ่งทำให้การรับรู้ข้อมูลของ 6 ทวีปใหญ่เป็ไปอย่างรวดเร็ว
"ข้ามารับภารกิจ" จินหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเ็า
"ท่านจะมารับภารกิจแบบใด"พนักงานสาวตอบกลับ
"ข้าจะมารับภารกิจรกร้าง กำจัดนิกายเพลิงผลาญ"
ทันทีที่จินหลงเอ่ยชื่อภารกิจผู้คนในนั้นต่างพากับเงียบกริบ
นิกายเพลิงผลาญนั้นเป็นิกายนอกรีดที่รวบรวมกลุ่มคนชั่วร้ายต่างๆไว้ด้วยกันโดยคนในนิกายมีพลังยุทธ์ระดับผู้ฝึกยุทธิ์ขั้นต้นจนถึงจักรพรรดิขั้นปลายแถมยังมีจำนวนสมาชิกในนิกายเพิ่มขึ้นทุกๆปี ทำให้ 6 ทวีปใหญ่ยังไม่สามารถจัดการกับนิกายแห่งนี้ได้
"ท่านแน่ใจนะที่จะรับภารกิจนี้"
"อืม" จินหลงตอบแบบเบื่อหน่าย
ผู้คนที่ได้ยินเช่นนั้นจึงเกิดการวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ เนื่องจากภารกิจรกร้างเป็ภารกิจไม่ใช่อยากจะรับก็รับ ถ้ารับเเล้วต้องทำให้สำเร็จ ถ้าไม่สำเร็จก็ต้องตายโดยถูกผู้คนทั้ง 6 ทวีปใหญ่ตามล่า ทำให้คนที่เคยรับภาจกิจนี้และทำไม่สำเร็จต่างยอมเข้านิกายเพลิงผลาญเพราะไม่มีทางเลือก
โดยในใบที่รับภารกิจรกร้างจินหลงใช้ชื่อ 'พลับพลาแห่งนิรันดร์' เป็คนทำภารกิจ และยังสร้างเปลวเพลิงสีขาวดวงเล็กเป็สัญลักษณ์บนหัวกระดาษ พนักงานสาวแม้จะไม่เคยเห็นเปลวเพลิงชนิดนี้แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร
209
