New life in rural เกิดใหม่ในชนบท

        หลังจากเตรียมตัวเสร็จ คนอื่นๆในบ้านต่างก็ถือเครื่องมือไร่นาของพวกเขาลงไปทุ่งนา การะเกดพาน้องๆกลับเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเก็บของที่พวกเธอใส่นอนกันเมื่อคืน

“พี่การะเกดปีหน้าพวกเราก็ไม่ต้องมาช่วยบ้านตากับยายแล้วใช้ไหม”กานพลูถามอย่างดีใจ

“ใช่”การะเกดตอบน้องสาว

“เราไม่ต้องมาช่วยหน้าว่านข้าวและหน้าเกี่ยวข้าว ดีจังเลย”กานพลูถามย้ำพี่สาวอีกครั้ง เธอไม่มีความสุขทุกครั้งที่พ่อแม่พามาช่วยที่บ้านตายาย บ้านของพวกเธอไม่เคยได้อะไรตอบแทนกับการมาช่วยทำงานหนักเลย

“พี่รู้ว่าเธอดีใจ รีบเปลี่ยนผ้าจะได้รีบทำงานและกลับบ้านเรา”แก้วใสบอกน้องสาว การะเกดที่เปลี่ยนผ้าเสร็จ เธอสวมเสื้อม่อฮ่อมและสวมผ้าถุง ในมือถืองอบปีกกว้างสำหรับใส่ทำงานกลางแจ้ง และผ้าสำหรับทับอีกชั้นหนึ่งเพื่อป้องกันไอร้อนของแสงแดดกลางทุ่ง ที่เท้าสวมรองเท้าอีโอ๊บหรือรองเท้าบู้ธยางยาวครึ่งแข้ง ในมืออีกข้างก็ถือเคียวคมกริบสำหรับใช้เกี่ยวข้าว การะเกดนำของทุกอย่างไปใส่ไว้ในตะกร้า 

การะเกดนำนมออกมาสามขวดและแฮมเบอร์เกอร์หมู การะเกดนำไปให้น้องๆคนล่ะชุดเพื่อกินลองท้องก่อนไปทำงาน กว่าครอบครัวตายายจะทานข้าวก็นู้นเก้าโมงเช้านู้น เธอไม่ยอมให้ตัวเองกับน้องสาวทั้งสองต้องทำงานหนักแล้วยังต้องหิ้วท้องรอกินข้าวอีก

“พี่การะเกดไปเอามาจากไหนคะ”แก้วใสรับของจากมือพี่สาวมือถือไว้ ก่อนจะถาม

“รีบกิน ไว้เรากลับบ้านแล้วค่อยคุย เ๹ื่๪๫มันยาวไม่ต้องถามพี่อีก พี่เอาอะไรมาก็สงสัยไปก่อนกลับบ้านเเล้วค่อยถาม”การะเกดบอกน้องสาวทั้งสอง เธอรีบยกนมดื่มและกินแฮมเบอร์เกอร์หมูตาม พวกเราสามพี่น้องกินกันจนอิ่มก็เดินไปทางทุ่งนาของบ้านตายายเพื่อช่วยทำนาเกี่ยวข้าว

“มาแล้วเหรอแม่การะเกด เธอกับน้องๆมัวทำอะไรอยู่ถึงได้มาช้าแบบนี้ คนอื่นเขาทำงานไปถึงไหนแล้ว รีบมาช่วยสิ”คุณยายน้อยเห็นหลานสาวนอกสกุลมาถึงก็ชักสีหน้าไม่พอใจที่มาช่วยบ้านเธอช้าคนอื่นไปทำงานไปถึงไหนต่อไหนกันแล้วนางเด็กจอบขี้เกรียจ

“มาแล้วก็มาลงมาช่วยป้าสะใภ้รองตรงนี้เถอะ”ป้าสะใภ้รองบัวงาม ที่ก้นหน้าทำงานเงยหน้าเรียกหลานสาวให้มาตรงนี้ การะเกดพานน้องๆเดินไปเกี่ยวข้าวไม่ไกลจากป้าบัวงาม 

“เด็กๆพักทานข้าวกันก่อนเถอะเดี๋ยวค่อยมาทำกันใหม่”ป้าบัวงามเรียกให้มากินข้าวเช้าก่อนลงไปทำงานกันต่อ ยิ่งทำงานกันจนใกล้เที่ยว การะเกดรู้สึกว่าเธอจะไม่ไหวกับแสงแดดที่ร้อนแรงจนจะเป็๲ลมอยู่แล้ว

“พักเที่ยงๆ”เสียงชาวบ้าน๻ะโ๷๞พักเที่ยว การะเกดเงยหน้ามองก่อนจะถอดงอบปีกกว้างที่ใส่อยู่ออกมาพัดหน้าให้หายร้อน

“แก้วใส กานพลู เที่ยงแล้วพักก่อนเถอะเดี๋ยวจะเป็๲ลมกัน”การะเกดใส่หมวดพัดลมให้กับน้องๆก่อนจะเดินไปกินข้าวกับครอบครัวตายาย ตอนเช้าพวกเธอได้ทานแค่แผ่นแป้งกับผัดผักอย่างเดียวเอง แผ่นแป้งก็ให้คนละสองแผ่น ดีที่พวกเธอกินลองท้องมาก่อนแล้ว

“มากันแล้ว มานั่งข้างตานี้มา แกขยับไปให้หลานสาวฉันนั่งหน่อย”คุณตามั่นเรียกให้หลานสาวมานั่งข้างๆ การะเกดพาน้องๆเดินมานั่งข้างคุณตามั่น เธอมองไปที่อาหารมีปลาตัวเล็กทอด ไข่ต้ม ผัดผัก ข้าวเหนียว

“แม่การะเกดเธอและน้องกินแค่นี้พอ ตัวนิดเดียวทำงานก็ช้าไม่ต้องกินเยอะเอาไว้ให้ตากับลุงของเธอกิน”คุณยายน้อยบอก เมื่อเห็นกานพลูหยิบไข่ต้น แกขึ้นกับตีมือของน้องสาวเธอเลย

“ไข่ต้มมีไม่กี่ฟองเอาไว้ให้ตาและลุงๆ พี่ชายได้กิน เธอเป็๞หญิงแรงน้อยทำงานก็น้อยไม่ต้องกินเยอะ นี้ผักพักจะกินก็กินนี้”กานพลูกัดปากตัวเองใช้มือจับมือที่ถูกตีก้มหน้า การะเกดเห็นน้องโดนแบบนี้เธอก็วางปลาทอดที่จะหยิบ แก้วใสเช่นกัน

“ยายเฒ่า หลานมาช่วยงานเหนื่อยๆจะแบ่งทำไมว่าใครกินไม่กิน เราไม่ได้อกยากนะ ทำไมต้องห่วงด้วย กานพลูหลานเอาของตาไปกินสิ”คุณตามั่นหยิบไข่ต้มให้หลานสาวคนเล็ก

“ไม่เป็๞ไรคะคุณตา แค่ไข่ต้มฟองเดียวที่บ้านพวกเรากินกันวันสามสี่ฟอง ไม่จำเป็๞ต้องแย่งไข่ต้นของใคร”การะเกดบอกคุณตามั่น

“อ่อ เธอจะบอกว่าพวกเธอมีกินมากว่าบ้านฉัน นั้นก็ดีข้าวเที่ยงไม่ต้องกิน ออกไปทำงานไป”คุณยายน้อยพูดเสียงดัง

“คุณแม่คะ”เสียงป้าสะใภ้รองบัวงาม

“แม่หลานมันจะกินก็ให้กินไปสิ”ลุงรองทองอินบอก ก่อนจะยืนไข่ต้นไปทางแก้วใส

“ทำไมต้องให้ มันบอกอยู่บ้าน มันกินไข่สามสี่ฟองทุกวัน ถ้าแกไม่กินก็เอามาให้ฉันกิน”ป้าสะใภ้ใหญ่บานชื่นบอก