ตอนที่ 8 : ประมูลสะท้านเมือง
วันต่อมา บรรยากาศภายในโรงประมูลหมื่นสมบัติคึกคักเป็พิเศษราวกับมีงานเทศกาล ยอดฝีมือและตัวแทนจากตระกูลใหญ่ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง แม้แต่ตระกูลขุนนางบางส่วนที่ปกติไม่เคยปรากฏตัวในสถานที่เช่นนี้ก็ยังส่งคนมาเข้าร่วม ข่าวลือเื่ โอสถล้ำค่าสามชนิดคุณภาพสูงสุด ที่จะปรากฏในการประมูลวันนี้ได้แพร่สะพัดไปทั่วอย่างรวดเร็วราวกับมีปีก
ในห้องรับรองพิเศษชั้นบนสุดที่สามารถมองเห็นทุกความเคลื่อนไหวในห้องโถงเบื้องล่างได้อย่างชัดเจน เย่หลินซีในชุดบุรุษคลุมหน้าสีดำนั่งจิบชาชั้นเลิศอย่างสบายอารมณ์ นางมองลงไปยังห้องโถงประมูลที่เนืองแน่นไปด้วยผู้คนผ่านม่านมุกบางเบา สายตาเรียบเฉยราวกับทุกสิ่งเป็เพียงละครฉากหนึ่งที่นางเป็ผู้กำกับ
เถ้าแก่หม่าเดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนแก้มแทบปริ
“เรียนคุณชาย แเื่มากันครบแล้วขอรับ อีกไม่นานการประมูลจะเริ่มขึ้น ข้าได้กำชับพิธีกรให้นำโอสถของท่านขึ้นเป็รายการสำคัญใน่กลางแล้วขอรับ เพื่อให้บรรยากาศร้อนระอุถึงขีดสุด”
“อืม” เย่หลินซีเพียงตอบรับในลำคอ ปลายนิ้วเรียวงามของนางเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ เป็จังหวะ
ไม่นานนัก การประมูลก็เริ่มต้นขึ้น ของชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกนำออกมาประมูล ไม่ว่าจะเป็ศาสตราวุธล้ำค่าหรือสมุนไพรหายาก แต่บรรยากาศยังคงเรียบเฉย ทุกคนต่างเก็บงำเงินทุนของตนไว้เพื่อรอคอยรายการสำคัญที่แท้จริง
ในที่สุด เมื่อการประมูลดำเนินมาถึง่กลาง พิธีกรบนเวทีก็สูดลมหายใจลึก ก่อนจะประกาศด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นจนสั่นเทา
“และต่อไปนี้ คือรายการที่ทุกท่านรอคอย โอสถล้ำค่าชุดแรก ‘โอสถฟื้นฟูปราณคุณภาพสูงสุด’ จำนวนสิบเม็ด” พนักงานสาวสวยสองนางประคองถาดหยกที่บรรจุขวดยาเล็กๆ สิบขวดขึ้นมาบนเวที
“โอสถชนิดนี้สามารถฟื้นฟูพลังปราณที่สูญเสียไปได้ถึงห้าส่วนในชั่วพริบตา ราคาเริ่มต้นที่ หนึ่งหมื่นเหรียญทอง”
สิ้นเสียงประกาศ ทั้งห้องโถงก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที
“์ ฟื้นฟูได้ถึงห้าส่วนในชั่วพริบตา นี่มันคือยาวิเศษช่วยชีวิตในสนามรบชัดๆ”
“หนึ่งหมื่นเหรียญทอง ข้าสู้! หนึ่งหมื่นห้าพัน”
“สองหมื่น”
“สามหมื่นเหรียญทอง ตระกูลจ้าวแห่งข้า้าโอสถชุดนี้”
ราคาถูกเสนอขึ้นอย่างบ้าคลั่งจนทะลุห้าหมื่นเหรียญทองในเวลาไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา
เย่หลินซีมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกขบขันเล็กน้อย
โอสถระดับต่ำสุดของข้า กลับทำให้คนเหล่านี้คลุ้มคลั่งได้ถึงเพียงนี้ โลกใบนี้ช่างขาดแคลนนักปรุงยาที่มีความสามารถจริงๆ
ขณะที่การแข่งขันราคากำลังดุเดือด เสียงใสกังวานแต่แฝงด้วยความเย่อหยิ่งและเอาแต่ใจพลันดังขึ้นจากห้องรับรองพิเศษห้องหนึ่ง
“หกหมื่นเหรียญทอง”
ทุกสายตาหันไปมองยังต้นเสียงด้วยความตกตะลึง ห้องรับรองห้องนั้น เป็ห้องสำหรับแขกที่สูงศักดิ์ที่สุด
“เป็เสียงขององค์หญิงไท่หยางจวิน”
“นางมาที่เมืองเล็กๆ ของเราได้อย่างไร”
ในห้องรับรองฝั่งตรงข้าม องค์หญิงไท่หยางจวินในอาภรณ์สีแดงเพลิงหรูหรานั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม ใบหน้างดงามของนางประดับด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่ง
“ของดีเช่นนี้ ย่อมต้องคู่ควรกับข้า”
นางคือองค์หญิงที่ฮ่องเต้โปรดปรานที่สุดจากเมืองหลวง การมาเยือนเมืองเล็กๆ แห่งนี้ของนางเป็ปริศนาสำหรับทุกคน
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าการประมูลจะจบลงด้วยอำนาจขององค์หญิง เสียงเรียบเฉยแต่ทรงอำนาจพลันดังขึ้นจากห้องรับรองพิเศษอีกห้องหนึ่งที่อยู่ติดกับห้องของเย่หลินซี
“เจ็ดหมื่นเหรียญทอง”
องค์หญิงไท่หยางจวินหันขวับไปยังต้นเสียงด้วยความไม่พอใจ นางเห็นเพียงเงาร่างของบุรุษผู้หนึ่งที่สวมหน้ากากเงินนั่งอยู่หลังม่านมุก
“บังอาจ! เ้าเป็ใคร กล้ามาขวางทางข้า” องค์หญิงตวาดถามด้วยความกรุ่นโกรธ
บุรุษหน้ากากไม่ตอบ แต่องครักษ์เงาที่ยืนอยู่ข้างกายเขากลับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเ็า
“ของสิ่งนี้ นายท่านของข้า้า”
“ดี! ดีมาก” องค์หญิงไท่หยางจวินแค่นเสียงหัวเราะด้วยความโกรธ
“แปดหมื่น”
“เก้าหมื่น” เสียงของบุรุษหน้ากากยังคงราบเรียบ ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ราวกับเก้าหมื่นเหรียญทองเป็เพียงเศษธุลี
การแข่งขันราคาอันดุเดือดระหว่างสองขั้วอำนาจลึกลับทำให้ทุกคนในห้องโถงต้องกลั้นหายใจลุ้นระทึก
เย่หลินซีมองภาพนั้นด้วยความสนใจ นางจดจำได้ทันทีว่าบุรุษหน้ากากผู้นั้นคือคนเดียวกับที่นางเคยช่วยไว้ในป่าม่านิญญา ดูเหมือนฐานะของเขาจะไม่ธรรมดาจริงๆ สามารถต่อกรกับองค์หญิงจากเมืองหลวงได้อย่างไม่เกรงกลัว
สุดท้าย โอสถชุดแรกก็จบลงที่ราคาหนึ่งแสนเหรียญทองโดยบุรุษหน้ากากเป็ผู้ชนะไป
องค์หญิงไท่หยางจวินกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าฝ่ามือด้วยความโกรธแค้น นางไม่เคยถูกหยามหน้าเช่นนี้มาก่อน!
จากนั้น โอสถทะลวงชีพจรและโอสถเสริมความงามก็ถูกนำออกมาประมูลตามลำดับ และเช่นเคย มันได้สร้างความโกลาหลและถูกประมูลไปในราคาสูงลิ่ว โดยผู้ชนะคือตระกูลใหญ่ต่างๆ ที่ทุ่มสุดตัว
หลังสิ้นสุดการประมูล เถ้าแก่หม่าก็นำถุงเงินมิติที่บรรจุเหรียญทองจำนวนมหาศาลมามอบให้เย่หลินซีด้วยความนอบน้อมและตื่นเต้นจนมือสั่น
“นี่คือส่วนแบ่งเจ็ดส่วนของคุณชายขอรับ ทั้งหมดเจ็ดแสนห้าหมื่นเหรียญทอง! ข้า...ข้าไม่เคยเห็นการประมูลที่ดุเดือดเช่นนี้มาก่อนในชีวิต”
เพียงชั่วข้ามคืน สตรีที่เคยไร้ค่าและไม่มีเงินติดตัวแม้แต่เหรียญเดียว บัดนี้กลับกลายเป็มหาเศรษฐี
เย่หลินซีรับถุงเงินมาอย่างไม่ใส่ใจ “จัดเตรียมห้องปรุงยาที่ดีที่สุดให้ข้าห้องหนึ่ง ข้า้าใช้เป็การส่วนตัว”
“ไม่มีปัญหาขอรับ ไม่มีปัญหา” เถ้าแก่หม่ารับคำอย่างรวดเร็ว สตรีลึกลับผู้นี้คือต้นไม้ทองคำที่เขาต้องรักษาไว้ให้ดีที่สุด
ขณะที่นางกำลังจะเดินออกจากห้อง บุรุษหน้ากากเงินก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าประตูอย่างเงียบเชียบ เขาก้าวเข้ามาขวางทางนางไว้
ดวงตาคมกริบภายใต้หน้ากากจับจ้องมาที่นางอย่างลุ่มลึก
“แม่นาง...เราเคยพบกันมาก่อนหรือไม่?”