แอบแซ่บ ผัวเพื่อน

เสียงเครื่องจักรจากไลน์ผลิตด้านนอกยังคงครางกระหึ่มเป็นจังหวะหนักหน่วงสะท้อนผ่านผนังปูนหนา ทว่าภายในห้องพักผ่อนพนักงานกะดึกกลับตกอยู่ในความเงียบสงัดสลัวราง มีเพียงแสงไฟสีส้มรำไรจากเสาไฟถนนด้านนอกที่ลอดผ่านช่องบานเกล็ดเข้ามา บรรยากาศอับชื้นผสมกลิ่นเหงื่อไคลและน้ำยาปรับผ้านุ่มราคาถูกลอยฟุ้งในอากาศ ชวนให้รู้สึกอึดอัดรุมเร้า ร่างสองร่างยืนประจันหน้ากันท่ามกลางความมืดสลัวที่เต็มไปด้วยไอความร้อนแห่งความตื่นตระหนก

"น้ำอ้อย... พี่ไม่เหลือใครแล้วนะ ก้อยมันยื่นเรื่องเลิกกับพี่แล้ว มันแจ้งฝ่ายบุคคลเรื่องเราสองคนแล้วด้วย!"
ชัยกระชากข้อมือเรียวของน้ำอ้อยเข้ามาหาตัวอย่างแรง แววตาของเขาเบิกกว้างสั่นระริกด้วยความกลัวลนลาน น้ำตาอุ่นร้อนไหลอาบแก้มสากยามที่จ้องมองใบหน้าสวยเฉี่ยว of หญิงคนรักที่ยังคงดูนิ่งเฉย หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วราวกับกลองรบ ร่างกายสั่นเทาด้วยความกดดันระคนหวาดหวั่นว่าตนเองกำลังจะหมดอนาคต

"พี่จะโดนไล่ออกไหม น้ำอ้อย... แล้วก้อยมันจะแฉเรื่องของเราให้คนอื่นรู้อีกหรือเปล่า พี่เครียดไปหมดแล้ว"
ชายหนุ่มละล่ำละลักอ้อนวอนพร้อมกับทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นปูนเย็นเฉียบ โอบกอดเอวบางของน้ำอ้อยไว้แน่น ใบหน้าของชัยซบลงกับหน้าท้องของเธอ เนื้อตัวสั่นเทาด้วยความขลาดเขลาของหมาจนตรอกที่ไร้ทางสู้ เขาหวาดระแวงไปหมดทุกสิ่ง กลัวทั้งการสูญเสียหน้าที่การงาน และกลัวการถูกประณามจากสังคมรอบข้าง

"น้ำอ้อย... สัญญาได้ไหมว่าน้ำอ้อยจะไม่ทิ้งพี่ไปอีกคน น้ำอ้อยจะไม่หนีเอาตัวรอดใช่ไหม"
น้ำเสียงสั่นเครือปนสะอื้นไห้ของชัยดังอู้อี้อยู่กับเนื้อผ้าฟอร์มพนักงานที่น้ำอ้อยสวมใส่ ข้อมือหนาบีบรัดรอบสะโพกมนแน่นราวกับว่าหากเขาปล่อยมือเพียงนิด ร่างตรงหน้าจะเลือนหายไป เขาไม่รู้เลยว่าภายใต้แววตาสั่นระริกคู่นั้น น้ำอ้อยกำลังมองลงมาด้วยดวงตาที่เยือกเย็นและเรียบนิ่ง

น้ำอ้อยยืนนิ่งให้ชายหนุ่มกอดรัดสะโพกอยู่ครู่หนึ่ง สมองของเธอทำงานอย่างรวดเร็วและเป็นระบบ ความจริงเธอก็ตกใจไม่น้อยที่ก้อย เมียของชัยตลบหลังรวดเร็วปานนี้ แต่อาการตื่นตูมของชัยยิ่งน่ารำคาญมากกว่า หากปล่อยให้ชัยฟูมฟายและตื่นตระหนกแบบนี้ต่อไป ชัยจะต้องปากโป้งซัดทอดมาถึงเธออย่างแน่นอน และที่ร้ายไปกว่านั้น เรื่องที่เธอแอบแซ่บกับผู้จัดการธวัชเพื่อหวังผลประโยชน์ก็อาจจะถูกขุดคุ้ยตามมาด้วย

ทางเดียวที่จะรักษาตำแหน่งงานและชื่อเสียงของเธอเอาไว้ได้ คือการควบคุมผู้ชายโง่ ๆ คนนี้ให้เชื่องสนิท เธอต้องฉุดเขาลงสู่ห้วงตัณหาอีกครั้ง ให้ความเสียวซ่านลบล้างความตระหนกตกใจไปให้สิ้นซาก หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ปรับเปลี่ยนสีหน้าท่าทางให้กลายเป็นความเห็นอกเห็นใจและโศกเศร้าอย่างรวดเร็ว มารยาร้อยเล่มเกวียนถูกงัดขึ้นมาใช้เพื่อสะกดสัญชาตญาณความกลัวของเหยื่อตรงหน้า

"พี่ชัย... เงยหน้ามองน้ำอ้อยสิคะ น้ำอ้อยจะทิ้งพี่ชัยไปได้ยังไงกัน"
เสียงหวานหยดย้อยเอ่ยปลอบโยนแผ่วเบาพลางใช้ปลายนิ้วเรียวลูบไล้เส้นผมและขมับที่เปียกเหงื่อของเขา เธอค่อย ๆ ประคองใบหน้าของชัยให้เงยขึ้นสบตา ดันร่างของเขาให้ถอยร่นเข้าไปในซอกตู้เก็บรองเท้าหลังห้อง บริเวณนั้นมืดมิดและปลอดภัยจากสายตาของผู้คนที่อาจจะผ่านไปมาภายนอกประตู

"น้ำอ้อยรักพี่ชัยนะคะ เรื่องยัยก้อยปล่อยให้มันเป็นไปเถอะค่ะ แต่ตอนนี้... พี่ชัยต้องมีสตินะคะ"
ริมฝีปากบางเคลือบลิปสติกสีส้มอิฐขยับเข้าไปใกล้ ก่อนจะประกบจูบลงบนริมฝีปากหนาของชัยอย่างนุ่มนวล มันเป็นจูบปลอบประโลมที่ค่อย ๆ ทวีความเร่าร้อนและปลุกเร้าตัณหาอย่างรวดเร็วตามจังหวะอารมณ์ ลิ้นเรียวเล็กสอดแทรกเข้าไปพัวพันกลืนกินเสียงสะอื้นของชายหนุ่มจนหมดสิ้น ปลุกเร้าอารมณ์ดิบให้ลุกโชน

มือเรียวของน้ำอ้อยขยับลงมาปลดกระดุมเสื้อพนักงานของชัยออกทีละเม็ดอย่างชำนาญ เช่นเดียวกับมือหนาของชัยที่เริ่มอยู่ไม่สุขเพราะแรงขับเคลื่อนทางเพลิงตัณหาที่ถูกจุดประกายขึ้นท่ามกลางความกลัว เขาบีบเค้นสะโพกงอนงามผ่านกางเกงทำงานตัวหนาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับต้องการหาที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ น้ำอ้อยถอนริมฝีปากออกพลางปลดผ้าคลุมไหล่และเสื้อฟอร์มของตัวเองออกจนหลุดลุ่ยไปกองบนไหล่

"อืม... พี่ชัยขา... กอดน้ำอ้อยแน่น ๆ สิคะ"
เธอหยัดกายขยับเข้าไปเบียดชิดจนกระทั่งบัวงามอวบหยุ่นสองข้างบดเบียดเข้ากับแผงอกกว้างของเขา ยอดปทุมถันสีหวานชูชันบดบี้กับเนื้อตัวของชายหนุ่มกระตุ้นให้แก่นกายแกร่งเบื้องล่างตื่นตัวเต็มที่ ชัยหอบหายใจถี่กระชั้น กลิ่นกายสาวและมารยายั่วยวนทำให้ความกังวลเรื่องการโดนไล่ออกปลิวหายไปในพริบตา เหลือเพียงความต้องการอันแสนหิวกระหายในรสสวาทที่กำลังจะประทุขึ้น

น้ำอ้อยเอื้อมมือลงไปลูบไล้แก่นกายร้อนผ่าวที่พองโตจนคับแน่นอยู่ในกางเกงของชายหนุ่ม เธอรูดรั้งซิปกางเกงของเขาลงช้า ๆ ก่อนจะล้วงเอาท่อนเนื้อลำเขื่องที่ดุนดันแข็งขึงออกมาสู่ภายนอก ลำเอ็นร้อนผ่าวเปียกเยิ้มด้วยน้ำใสที่ปลายยอด ชี้โด่เข้าหาหน้าท้องเนียนละเอียดของหญิงสาว เธอขยับขาเรียวขึ้นพาดคร่อมต้นขาหนาของเขา ประคองสะโพกงามงอนให้ลอยเด่นอยู่เหนือความเป็นชาย

"พี่ชัย... สอดมันเข้ามาในร่องรักของน้ำอ้อยเถอะค่ะ... ดับความร้อนรุ่มในใจของพี่ด้วยร่าง of น้ำอ้อยเถอะนะ"
น้ำอ้อยกระซิบสั่งเสียงสั่นสะท้านพลางกดสะโพกมนลงไปหาแก่นกายแกร่งที่ร้อนระอุ กลีบเนื้อเปียกชุ่มขยับต้อนรับลำเอ็นร้อนผ่าวที่ค่อย ๆ เสียบเข้าสู่รูรักอย่างหนักแน่นคับแน่น ท่อนเนื้ออุ่นร้อนแทรกผ่านกลีบเนื้ออันแฉะเปียกเยิ้ม ค่อย ๆ ทะลวงลึกเข้าสู่ส่วนลึกของรูสวาทจนมิดลำ ชัยครางกระหึ่มออกมาด้วยความเสียวซ่านล้ำลึกยามที่ความคับแน่นตอดรัดล้อมรอบแก่นกายของเขา

"โอ้ว... น้ำอ้อย... ร่องของน้ำอ้อยแน่นเหลือเกิน... พี่เสียวจะขาดใจอยู่แล้ว"
ชัยพึมพำเสียงพร่า มือหนาทั้งสองข้างยกขึ้นมาประคองสะโพกกลมกลึงของเธอไว้แน่นแล้วเริ่มโยกคลึง น้ำอ้อยยกแขนขึ้นคล้องคอของเขาไว้แน่น ก้มหน้าลงซบซอกคออุ่นซ่านครางรับสัญชาตญาณดิบที่สอดประสาน แรงบีบรัดถี่กระชั้นจากหลุมเสียวที่ขมิบตุบ ๆ ทำเอาชัยหลงลืมความผิดชอบชั่วดีไปจนหมดสิ้น สมองของเขาขาวโพลนไปตามจังหวะสะโพกมนที่บดเบียดส่ายวนขยี้กับโคนขาหนา

หญิงสาวค่อย ๆ ประคองร่างของเขาและตัวเธอเองให้ออกจากซอกตู้ ย้ายมายังเก้าอี้พลาสติกยาวตัวใหญ่ เธอกดร่างของชัยให้นั่งลงบนเก้าอี้เย็นชืด ก่อนจะขยับขึ้นคร่อมทับบนตักกว้างของเขาอีกครั้ง ท่วงท่านี้ยิ่งเปิดโอกาสให้แก่นกายยักษ์เสียบรูรักเข้าไปได้ลึกซึ้งและแนบแน่นจนแทบไม่มีช่องว่าง น้ำอ้อยเด้งสะโพกขึ้นลงบดสวาทอย่างกระสันเสียว บัวงามอวบหยุ่นไหวโยนตามจังหวะขย่มอันเร่าร้อน เสียงเก้าอี้พลาสติกเอี๊ยดอ๊าดลั่นไปทั่วห้องสลัวประสานกับเสียงครางระเส่าของคนทั้งคู่

ชัยตระกองกอดร่างบางไว้แน่น สะโพกหนาเริ่มซอยกระแทกกระทุ้งขึ้นจากเบื้องล่างอย่างรุนแรงและบ้าคลั่ง ความอัดอั้นจากความหวาดระแวงและความเครียดที่สั่งสมมาทั้งวันถูกแปรเปลี่ยนเป็นแรงขับทางกาย เขากระทุ้งแก่นกายเข้าสู่รอยแยกอุ่นร้อนอันเปียกชุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า จังหวะถี่ระยับดุดันจนตัวตนสั่นสะท้าน น้ำอ้อยแหงนเงยใบหน้าสวยขึ้นสบตาเบื้องบน ดวงตาของเธอหวานเยิ้มสะท้อนแสงไฟสลัวอย่างร่านสวาท เธอครางเสียงสั่นระรัว ผิวเนียนละเอียดแดงซ่านไปด้วยไอสวาทที่กำลังคุโชนเปี่ยมพลัง

"อ๊ะ... อ๊า... พี่ชัยขา... กระแทกแรง ๆ เลยค่ะ... ซอยรูรักของน้ำอ้อยให้แตกยับไปเลย"
คำยั่วยวนที่เอ่ยกระตุ้นสัญชาตญาณความดิบยิ่งทำให้ชัยบ้าคลั่ง เขายกขาเรียวข้างหนึ่งของเธอขึ้นพาดบ่า แล้วเร่งสะโพกกระทั้นเข้าใส่ร่องรักที่เปียกเยิ้มอย่างไม่ปรานี ปราศจากความอ่อนโยนใด ๆ แท่งเอ็นร้อนผ่าวทะลวงลึกเข้ากระแทกจุดกระสันลึกสุดด้านในจนน้ำอ้อยสะดุ้งสุดตัว เสียวซ่านจนกลีบเนื้อตอดรัดแน่นรัว เสียงผิวเนื้อกระทบกันดังสะท้อนก้องสู้กับเสียงเครื่องจักรโรงงานภายนอกอย่างดุเดือด

ชัยก้มลงดูดดึงยอดปทุมถันสีหวานบดเคี้ยวเบา ๆ ราวกับจะกลืนกินความหยุ่นนุ่ม สลับกับบดจูบอย่างหิวกระหาย มือข้างหนึ่งของเขาเอื้อมลงไปขยี้ปุ่มกระสันเบื้องล่างสลับกับการสอดประสานที่กระแทกกระทั้นอย่างรวดเร็ว น้ำอ้อยหลับตาแน่นด้วยความเสียวซ่านที่แล่นริ้วขึ้นสู่สมอง ทว่าในหัวสมองของเธอกลับไม่ได้ว่างเปล่าเหมือนชัย เธอกำลังคำนวณผลลัพธ์ของค่ำคืนนี้อย่างเลือดเย็นและเงียบงันอยู่ภายใต้เสียงครางรัญจวน ทุกท่วงท่าและจังหวะขมิบตอดรัดที่ปรนเปรอให้ชัยล้วนคิดมาอย่างดีเพื่อล่อลวงให้เขาติดบ่วงรักนี้จนถอนตัวไม่ขึ้น

เธอต้องทำให้ชัยหลงใหลในเรือนร่างของเธอจนยอมทำทุกอย่าง ยอมแลกแม้กระทั่งอนาคตของตัวเองเพื่อปกป้องเธอ คิดได้ดังนั้น น้ำอ้อยก็แอ่นสะโพกรับการกระแทกกระทั้นของชัยอย่างเต็มใจ ยอมปล่อยให้ท่อนลำใหญ่ปูดโปนขยี้จุดเสียว เธอขยับสะโพกถี่ระยับตอบโต้จังหวะของเขา บิดเร้าสะโพกเป็นเลขแปดเพื่อลูบไล้แท่งเอ็นร้อนด้านในให้เสียวซ่านล้ำลึกที่สุด

"โอ้ว... น้ำอ้อย... ร่องรักของเธอดีเหลือเกิน... พี่รักเธอ... พี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอแล้ว"
ชัยครางฮึดฮัด แววตาของเขาพร่าเลือนไปด้วยไฟสวาทและตัณหาที่ครอบงำจนกู่ไม่กลับ

ความเสียวซ่านไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งความอุ่นร้อนภายในร่องรักของหญิงสาวบีบรัดตัวแน่นหนากว่าเก่า ชัยรู้ดีว่านี่คือสัญญาณสุดท้ายของการเดินทางสู่จุดสุดยอดของรสรักใต้ความกดดัน เขาเร่งความเร็วสะโพกกระทุ้งตัวตนเข้าใส่ร่องรักถี่กระชั้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังรัวเร็วเป็นชุด น้ำอ้อยเกร็งสะโพกรับแรงกระแทกกระทั้นอันบ้าคลั่ง มือเรียวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของชัยทิ้งรอยแดงเป็นปื้น ก่อนที่เธอจะครางกรีดร้องแผ่วเบาออกมาสั่น ๆ เมื่อช่องทางรักตอดกระตุกขมิบตอดรัดแก่นกายใหญ่โตไว้แน่นหนับ

"อ๊า... พี่ชัย... น้ำอ้อยไม่ไหวแล้ว... จะออกแล้วค่ะ... อ๊ายยย!"
สะโพกมนเกร็งแน่นค้าง ลำเอ็นร้อนระอุของชัยกระทุ้งลึกเน้น ๆ อีกสามสี่ครั้งก่อนที่ตัวเขาจะกระตุกเกร็งตาม หยาดน้ำรักอุ่นร้อนพุ่งทะลักเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของรูสวาทของน้ำอ้อยจนล้นทะลักไหลย้อนออกมาตามโคนขา ชายหนุ่มฟุบหน้าลงกับไหล่บาง หอบหายใจรวยรินอย่างอ่อนแรงทว่าเปี่ยมไปด้วยความสุขอิ่มเอม แก่นกายแกร่งยังคงคาอยู่ในช่องทางรักอุ่นชื้น ขยับกระตุกปล่อยน้ำรักเข้าสู่ร่องรักจนหยดสุดท้าย

ความกดดันและความหวาดกลัวที่เคยกดทับบ่าของชัยมลายหายไปสิ้นด้วยฤทธิ์แห่งกามารมณ์ที่ถูกปลดปล่อย เขานอนฟุบซบอยู่บนอกอวบของหญิงสาว ลูบไล้เรือนร่างงามอย่างทะนุถนอมราวกับเธอคือสิ่งล้ำค่าเพียงชิ้นเดียว น้ำอ้อยค้างสะโพกปล่อยให้ช่องทางรักบีบรัดท่อนเนื้อเอาไว้ช้า ๆ รอยยิ้มพึงพอใจจุดประกายขึ้นบนมุมปากในความมืด เมื่อเห็นชัยตกเป็นเบี้ยล่างอย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณอันโง่เขลาของเขา ได้เวลาที่เธอจะโยนบาปทั้งหมดและชี้นำให้เขายอมแบกรับความผิดครั้งนี้ไว้เพียงคนเดียวเพื่อตัวเธอแล้ว

หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นจากหน้าตักของเขาช้า ๆ ปล่อยให้ความเป็นชายที่เริ่มอ่อนตัวหลุดออกจากร่องรักอันเปียกชุ่ม เสียงเฉอะแฉะจากช่องทางรักดังแผ่วเบายามท่อนเนื้อถอนตัวออกไป น้ำอ้อยก้าวไปหยิบกระดาษชำระมาเช็ดคราบน้ำรักตามเรียวขาและกลีบแคมอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะสวมเสื้อผ้าพนักงานกลับเข้าที่อย่างเยือกเย็นเป็นระเบียบ แตกต่างจากสภาพของชัยที่ยังนั่งเปลือยท่อนล่างหมดแรง

เธอย่อตัวลงตรงหน้าของชัย ลูบแก้มที่เปียกชื้นน้ำตาของเขาด้วยความอ่อนโยนที่เสแสร้งสร้างขึ้นมา
"พี่ชัยคะ ฟังน้ำอ้อยดี ๆ นะคะ... เรื่องที่เกิดขึ้น ยัยก้อยมันต้องการจะทำลายพวกเราสองคนให้พินาศ"
เสียงหวานกระซิบชวนฝันชิดใบหู ชัยที่ยังลุ่มหลงรีบผงกหัวรับฟังทุกคำของเธอราวกับเด็กเชื่อฟังแม่
"แต่ถ้าน้ำอ้อยโดนไล่ออกไปด้วย เราสองคนจะไม่มีใครคอยช่วยเหลือกันเลยนะคะพี่ชัย"
น้ำอ้อยแสร้งทำเป็นบีบน้ำตาคลอเบ้า เรียกคะแนนความน่าสงสารและช่วงชิงหัวใจของชัยไปจนหมดสิ้น

"พี่ชัยต้องบอกกับหัวหน้าฝ่ายบุคคลและบอกก้อยไปนะคะ ว่าพี่ชัยเป็นคนวางแผนเรื่องทั้งหมดคนเดียว"
"บอกว่าพี่ชัยใช้กำลังหลอกล่อน้ำอ้อย บังคับขืนใจน้ำอ้อยให้แอบแซ่บด้วย... น้ำอ้อยไม่รู้เรื่องอะไรเลย"
คำเสนอแผนการหนีเอาตัวรอดของหญิงสาวทำให้ชัยเบิกตากว้างอึ้งไปครู่หนึ่งด้วยความสับสน ทว่าน้ำอ้อยกลับรีบใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากของเขาไว้ไม่ให้คัดค้าน พร้อมกระซิบกล่อมเย้ายวนใจอีกรอบ

"ทำแบบนี้น้ำอ้อยจะได้ไม่โดนไล่ออกยังไงล่ะคะ... ถ้าน้ำอ้อยยังทำงานอยู่ที่นี่ น้ำอ้อยจะได้ช่วยพี่หาข้อมูลข้างใน"
"หรือถ้าน้ำอ้อยก้าวหน้า ได้เป็นหัวหน้างาน น้ำอ้อยก็จะหาทางดึงพี่ชัยกลับมาทำงานด้วยกันอีกครั้ง"
"และถ้ายามที่พี่ชัยลำบากข้างนอก น้ำอ้อยก็จะส่งเงินไปช่วยเหลือพี่ชัยตลอด... ดีไหมคะพี่ชัยของน้ำอ้อย"
เธอยื่นข้อเสนอจอมปลอมที่ไม่มีวันเกิดขึ้นจริง ล่อลวงชายหนุ่มที่ไร้หนทางไปให้ติดกับดักบาป

ชัยจ้องมองมารยาหยาดน้ำตาและเรือนร่าง of น้ำอ้อยที่ยังคงมีร่องรอยแห่งกามารมณ์หลงเหลืออยู่ กามารมณ์ที่เพิ่งมอดดับทำให้เขารู้สึกว่าตนเองเป็นหนี้บุญคุณเรือนร่างและรสสวาทอันแสนวิเศษ of เธอ สมองอันจำกัดของชัยคิดตามแต่ภาพฝันแสนหวานที่เธอป้อนให้ด้วยความหวังว่าน้ำอ้อยจะคอยดูแลและโอบอุ้มตน ยอมทำลายศักดิ์ศรีและความถูกต้อง เพื่อรักษาหญิงสาวที่เขาแสนรัก โดยไม่รู้เลยว่าเธอมองเขาเป็นเพียงแค่หุ่นเชิดที่คอยหลอกใช้ได้ง่ายดาย

"ได้... พี่จะรับผิดคนเดียว... พี่จะบอกทุกคนว่าพี่ขืนใจน้ำอ้อยเอง... พี่จะปกป้องน้ำอ้อยให้รอด"
ชัยเอ่ยรับปากน้ำเสียงสั่นสะท้านพลางรวบมือน้ำอ้อยขึ้นมาจูบซับด้วยความซาบซึ้งใจและลุ่มหลงอย่างโง่เขลา เขาตกปากรับคำแบกรับความผิดทั้งหมดไว้บนบ่าตนเอง ยินยอมตกเป็นเบี้ยล่างและเหยื่อรับเคราะห์แทนเธอแต่เพียงผู้เดียว น้ำอ้อยดึงมือกลับช้า ๆ ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างในความมืด รอยยิ้มร้ายกาจของฉลามสาวที่เพิ่งกลืนกินเหยื่อตัวสุดท้ายลงท้องสำเร็จ โดยที่ชัยไม่มีวันรู้เลยว่าชีวิตของเขาได้ถูกบดขยี้แหลกเหลวด้วยมือของหญิงมารยาคนนี้ไปตลอดกาล.