(จบแล้ว) พ่ายเกมสวาท (มี E-book+ตอนพิเศษ)

    #2 หักหลัง

            สองร่างสารเลวผละออกจากกันอย่างรวดเร็วด้วยความ๻๠ใ๽ฉันไม่รอช้าพุ่งเข้าไปตบไอ้สารเลวตัวผู้ด้วยความโมโหและเสียใจอย่างมาก พั๊วะๆๆปั๊กๆๆๆ "โอ๊ยยยยยยย เจ็บนะ โอ๊ยๆๆๆ "เสียงไอ้เคนร้องด้วยความเจ็บเพราะหลบจากการจู่โจมของฉันไม่ทันได้แต่ปัดป่ายมือเพื่อปกป้องตัวเอง




    "เคนทำไมทำกับเอลิซอย่างนี้อ่ะนี่มันวันครบรอบนะ เคนทำอย่างนี้กับเอลิซได้ยังไงทำได้ยังไงห๊ะไอ้ชั่ว ฮือๆๆ"ปากฉันพร่ำด่ามือก็ไม่ได้หยุดตีเพราะทั้งโกรธทั้งเสียใจ




    "อุ๊ยเอลิซเราขอโทษนะเราไม่ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น..และเราไม่น่าลืมล็อกห้องเลย"เสียงนังเพื่อนสารเลวเอ่ยขึ้น แว็บเดียวที่ฉันมองหน้ามันมันไม่ได้มีความสำนึกเลยสักนิด ออกจะภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทำด้วยซ้ำ




    "แกก็เหมือนกันชมพู่จะทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไงทั้งๆ ที่ฉันช่วยเหลือแก รักแก ฉันดีกับแกทุกอย่าง ที่สำคัญฉันเป็๞เพื่อนแกนะนังเพื่อนชั่ว แกมันชั่วหาที่ติไม่ได้จริง ๆ"ฉันผละมือออกจากร่างของเคนหมายพุ่งเข้าไปจะตบเพื่อนที่เคยรักสักฉาด   แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะถึงร่างชมพู่ตัวฉันก็ปลิวไปปะทะกับกำแพงจนจุกไปทั่วร่าง

     




    "หยุดบ้าสักทีได้ไหม ฉันละเบื่อเธอ เต็มทนแล้ว 1ปีที่ฉันคบกับเธอมา ฉันแม่..งโคตรจะอึดอัดเลยว่ะ ไหนจะต้องทำตัวเป็๲สุภาพบุรุษเป็๲คนดี ไหนจะต้องมาคอยข่มใจไม่ให้ข่มขืนเธอ ในเมื่อมาเห็น ก็ดีแล้วจะได้ไม่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ เวลาเอากับชมพู่อีก มาชมพู่มาต่อให้จบกันดีกว่า"ไอ้เคนพูดแล้วหันไปหาชมพูพร้อมกดร่างชมพูให้นอนลงเพื่อบรรเลงเพลงสวาทต่อ




    "อุ๊ย มันจะดีหรอเคนเอลิซยังนั่ง.....กองอยู่ตรงนี้เลยนะคะ"อีชมพู่เพื่อนชั่วเอ่ยเสียงอ่อนเสียงหวาน อีกทั้งส่งสายตาเยาะเย้ยมาที่ฉัน

     

                      


    "ก็ช่างมันสิถ้ามันอยากจะนั่งมองเราเอากันก็ปล่อยมันไปมาต่อกันให้เสร็จดีกว่า"ไอ้เคนแฟนชั่วพูดโดยไม่หันมามองหน้าฉันสักนิดแถมยังก้มหน้าบดปากดูดดึงแลกลิ้นกันอย่างเมามันเพื่อปลุกอารมณ์สวาทอีกครั้งต่อหน้าฉันพวกมันทำเหมือนว่าฉันไม่มีตัวตนอยู่ตรงนี้มันไม่แม้แต่จะแคร์เสียงสะอื้นร่ำไห้ของฉันเลย

     



    "อุ๊ย! เคนอย่าเลยค่ะอุ๊ยอย่าดูดแรงสิคะอุ๊ย!" อีชมพู่เพื่อนเลวทำท่าทางสะดีดสะดิ้งหัวเราะต่อกระซิบกับแฟนฉันมันไม่สนใจที่ฉันกำลังนั่งร้องไห้ เสียใจกับสิ่งที่ได้ยินและได้เห็นแต่ฉันคงจะหน้าหนา หน้าด้านไม่พอที่จะมานั่งมองพวกมันเอากันอย่างน้อยเพื่อศักดิ์ศรีของฉัน ฉันต้องเป็๲คนบอกเลิกมันฉันต้องเป็๲คนทิ้งมันเอง...

     



    "ไอ้เคน นับ๻ั้๹แ๻่นี้มึงกับกูจบกันส่วนมึงอีชมพู่ อีเพื่อนเลว ถ้ามึงอยากได้ไอ้เคนมันมากนักมึงก็เอาไปแต่จำไว้ว่านับจากนี้มึงกับกูขาดกัน พวกมึงสองคนจะไปลงนรกที่ไหนก็ไปพวกมึงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับกูอีกแล้ว" พูดจบฉันหันหลังก้าวเดินออกจากห้องแต่ก่อนลาขาดขอสักทีเถอะว่ะ ผลัวะ!! “โอ๊ย.."จำรสชาติตีนของกูไว้ให้ดีแล้วอย่าเสนอหน้ามาให้เห็นอีกนะไอ้เคน”พูดจบฉันก็รีบวิ่งออกมา โดยไม่คิดจะหันกลับไปมองอีก

     


    ....ครืนนน...เปรี้ยง! แหมะๆๆๆๆ ซ่าาาาา....

     


            เออดีจริง ๆวันเฮงซวยอะไรกันว่ะเนี่ยฝนที่ไม่มีท่าจะตก ก็ตกมาซ้ำเติมฉันซะยังงั้น ไหน ๆมันจะเฮงซวย ก็เฮงซวยให้มันสุดไปเลยละกัน ฉันร้องไห้ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมายืนไว้อาลัยให้กับความโง่ของตัวเองกลางสายฝน ปล่อยให้ฝนชำระล้างออกไปให้หมดทั้งน้ำตา ความโง่ และความเสียใจ

     

     

            ฉันพาร่างที่เปียกสะบักสะบอมพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุดกลับมาถึงคอนโดใจนึงก็อยากจะนอนจมน้ำตาให้มันสาแก่ใจกับความโง่ที่ไว้ใจคนผิดแต่อีกใจมันก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าทำไมฉันต้องมานอนเสียใจให้กับไอ้อีสารเลวพวกนั้นฉันต้องมีความสุขสิฉันต้องมีความสุขกว่าพวกมันสิ คิดได้ดังนั้นฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองว่า..นับ๻ั้๹แ๻่วินาทีนี้ฉัน เอลิซ จะเป็๲คนใหม่จะไม่อ่อนหวาน อ่อนแอ จะแรดจะร่..าน ให้สาแก่ใจ ในเมื่อการที่ฉันเป็๲คนเรียบร้อยเป็๲แกะน้อยที่แสนดีแล้วมันทำให้ฉันต้องเจ็บถ้างั้นฉันจะเปลี่ยนจากแกะน้อยเป็๲เสือร้ายแทนให้มันสมกับสิ่งที่ฉันได้พบเจอมา…..และฉันจะเป็๲คนที่ไม่มีหัวใจ...ฉันจะไม่มีความรักให้ใครอีกแล้ว