ตอนที่2 ท้อง
ณ คอนโดของพลอยเดือน
“ ยัยบัวแต่งตัวเสร็จยังเนี่ยหมอนัดฉัน 10.30 นะ ไม่ใช่ชาติหน้า ” พลอยเดือนอารมณ์เสียแต่เช้าเนื่องจากเพื่อนรักอย่างบัวแต่งตัวนานจนลืมดูเวลา
“ เออน่าาา แป๊บเดียว ” เสียงเพื่อนรักะโบอกว่าใกล้เสร็จแล้ว
“ แป๊บเดียวแกมันั้แ่หกโมงครึ่งนี่มันจะสิบโมงแล้ว รีบเลย! ”
“ ใจเย็นแก โอ้ยยย.สีคิ้วไม่เท่ากัน. อีกแป๊บนึงนะ แป๊บนึงงงงงงงงงง ”
“ ฉันให้เวลาแกอีกแค่.10 นาทีนะ ถ้าแกยังไม่ก้าวเท้าออกมาจากห้องแต่งตัวล่ะก็ ฉันไม่รอแกแล้วนะ ”สิ้นเสียงพลอยเดือนกล่าวขู่ สาวสองสวยหน้าหวานอย่างบัวก็รีบวิ่งหน้าตั้งออกมาทันที
“ ไม่ต้องแล้วแกฉันเสร็จแล้ว ๆ ” บัวทำสีหน้าเหนื่อยหอบด้วยความรีบเร่งอย่างเต็มที่ พร้อมกับส่งยิ้มให้เพื่อนสาวที่กำลังยืนกอดอกหน้ามุ่ยอยู่หน้าประตู
“ แหมกว่าจะเสด็จได้นะแก ” พลอยเดือนกล่าว จากนั้นบัวเปลี่ยนสีหน้าจากยิ้มแห้งๆเป็จริงจัง แล้วเอ่ยขึ้นว่า
“ ยัยเดือนยืนบื้ออยู่ทำไม รีบไปไม่ใช่หรอ เดี๋ยวก็สายหรอก เร็วเข้า!! ”บัวก็รีบหยิบกระเป๋าแล้ววิ่งออกไปจากห้องโดยที่ไม่รอพลอยเดือนที่นั่งรอเธอแต่งตัวตั้งนานสองนาน
“ ยัยบัวรอฉันด้วย.ยัยเพื่อเวรเอ่ย ???????? ”
ณ โรงพยาบาล
“ เห็นมั้ยมาทันเหลือเวลาอีกตั้งสองนาทีแหนะ555 ” บัวพูดอ้อล้อพร้อมส่งยิ้มหวานให้กับพลอยเดือน
“ สวัสดีค่ะคุณพลอยเดือนใช่มั้ยคะ”
“ อ๋อ ใช่ค่ะ”
“ เชิญได้เลยนะคะหมอชัยวัตรรออยู่ข้างในแล้วค่ะ ”พยาบาลสาวสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาแจ้งว่าถึงคิวแล้วด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มและสดใส
“ ขอบคุณค่ะ ”
“ แกให้ฉันเข้าไปเป็เพื่อนมั้ย ” บัวถามขึ้นด้วยความเป็ห่วง
“ ไปสิฉันตื่นเต้นจะตายอยู่แล้ว เดี๋ยวนะบัว ทำ. IUI นี่ต้องฉีดอสุจิเข้าช่องคลอดใช่ป่ะ ”
“ ก็ใช่นะสิ ทำไมหรอ ”บัวตอบด้วยสีหน้านิ่ง ๆ และงง ๆ กับคำถามของเพื่อน
“ แกกกกกกกก. ทำไงดีฉันอายที่หมอจะเห็นจิมิฉันอะ ั้แ่โตมา นอกจากตัวเองก็ไม่มีใครได้เห็นมันเลยนะเว่ย????????”
“โอ้ยยยยยยแกจะมานึกอายอะไรตอนนี้ห๊ะ เข้าไปได้แล้ว เดี๋ยวหมอรอ ”พลอยเดือนทำสีหน้ากังวลแบบแบ๊ว ๆ เพื่อขอกำลังใจจากบัวเพิ่มแต่ไม่เป็ผล
ณ ห้องตรวจ
“ สวัสดีครับคุณพลอยเดือน”
“ สวัสดีค่ะคุณหมอ ”
“ เชิญนั่งก่อนครับ งั้นหมอขอตรวจร่างกายคร่าวๆ ดูหน่อยนะครับ หัวใจเต้นเร็วปกติ ความดันปกติ สุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่ป่วย ”จากนั้นคุณหมอจึงมองมาที่พลอยเดือนพร้อมกับทำหน้าตาจริงจังแล้วเอ่ยถามความตั้งใจของพลอยเดือนเป็ครั้งสุดท้าย
“ ok ครับ หมอขอถามเป็ครั้งสุดท้าย คุณแน่ใจแล้วใช่มั้ยครับว่าจะทำ IUI ”
“ แน่ใจค่ะ ”
“ คุณพลอยเดือนเลือกเป็ลูกชาย1 คน ้าพันธุกรรมทางฝั่งพ่อ เป็คนไทยชาวเอเชีย สีผิวเข้ม สูง จมูกโด่งใช่มั้ยครับ ”
“ ใช่ค่ะ ”
“ จะดูรูปหน่อยมั้ยครับพอดีว่าคนคนนี้เขาเซ็นอนุญาตเปิดเผยตัวตนได้ ”
“ ไม่ค่ะยืนยันว่าไม่อยากเจอหน้าคนคนนั้นค่ะ ” ฉันพูดด้วยริมฝีปากยิ้มกริ่ม
ยัยบัวเดินมาจับที่ไหล่ของฉันโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูฉันว่า
“ ยัยเดือน แกแน่ในนะว่าจะไม่ดูรูปเขาหน่อยอะ”
“แน่ใจ”
“ แต่ฉันอยากเห็นหนิ ”
“ แกก็เคยเห็นแล้วไม่ใช่หรอแถมยังไปดื่มด้วยกันอีกต่างหาก ”
“ ยัยเดือนนนนนนนฉันอยากเห็นนนนนนนนน ”ฉันทำเป็ท่าทีไม่สนใจคำขอของเพื่อนรักที่อยากเห็นรูปของผู้ชายคนนั้น
“ ถ้างั้นอีกครึ่ง ชม.เจอกันที่ชั้นสามนะครับ หมอจะทำ IUI ให้เลยเพราะทุกอย่างเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วสุขภาพของคุณก็พร้อมแล้วเช่นกัน ”
ในใจของพลอยเดือนตอนนี้ร้อนรุ่มไปหมดกลัวที่จะทำ IUI แต่เธอก็ยังมุ่มมั่นที่อยากจะมีลูกและนึกถึงวันที่มีตาหนูตัวน้อยๆมาแต่งแต้มชีวิตให้มีสีสันมากกว่าทุก ๆ วันที่ผ่านมา
หลังจากการทำ IUI 1 ชม.
“ เป็ยังไงบ้างครับ ok อยู่รึเปล่า ”
“ ok ค่ะคุณหมอ แล้วเพื่อนฉันล่ะคะ ”
“ ออเพื่อนที่มากับคุณเมื่อเช้านี้ใช่มั้ยครับ ”
“ ใช่ค่ะ ”
“ เธอกลับบ้านไปเอาของครับเดี๋ยวเดียวคงจะกลับ เธอเลยฝากหมอให้เฝ้าคุณไว้ก่อนที่เขาจะมา 555 ”
“ นี่มันกล้าใช้คุณหมอให้มาเฝ้าฉันเลยหรอคะ”
“ ไม่เป็ไรหรอกครับหมอออกเวรพอดี” แล้วคุณหมอก็ยิ้มกริ่มให้กับพลอยเดือนที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้
“ วันนี้คุณพลอยเดือนนอนที่โรงพยาบาลรอดูอาการก่อนนะครับ ว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่าถ้าไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงพรุ่งนี้เช้าก็กลับบ้านได้ครับ ”
“ ขอบคุณค่ะหมอ ”
“ แล้วก็อย่าลืมมาหาหมอตามนัดด้วยนะครับจะได้ตรวจดูว่าการทำ IUI สำเร็จรึเปล่า ”
// พลอยเดือน //
กว่าฉันจะท้องได้ฉันต้องทำIUIถึงสามครั้ง ใช้อสุจิที่เขาคนนั้นมาบริจาคจนหมด ดีนะที่สำเร็จ 555ฉันดีใจมาก ฉันเฝ้ารอวันที่ตาหนูจะได้ลืมตามาดูโลก ต้องขอบคุณยัยบัวที่เป็ธุระไปรับไปส่ง ที่โรงพยาบาลอยู่ตลอด ขอบคุณทีมแพทย์ที่ทำให้ฉันตั้งครรภ์สมใจตอนนี้ถึงจะยืนยันแน่นอนแล้วว่าท้อง แต่ก็ใช่ว่าทุกอย่างจะจบแต่มันพึ่งเริ่มต้นขึ้นต่างหาก
วันตรวจและอัลตร้าซาวด์
“ อุ้ย ฉันตื่นเต้นว่ะแกหมอเร็ว ๆ หน่อยสิ ” เสียงยัยบัวพูดเร่งหมอและพยาบาลให้อัลตร้าซาวด์พลอยเดือนเร็ว ๆเพราะเธออยากเจอหน้าหลานเต็มแก่แล้ว
“ ใจเย็น ๆ แกฉันเป็คนอุ้มท้องเองยังไม่ตื่นเต้นเท่าแกเลยนะ ” พลอยเดือนพูดยิ้ม ๆ ด้วยท่าทางที่ตื่นเต้นไม่น้อยไปกว่าบัวเพื่อนรักของเธอ จากนั้นหมอได้ทำการอัลตร้าซาวด์ให้เห็นลักษณะของเด็กน้อยที่อยู่ในครรภ์ ว่ามีลักษณะแบบไหน ร่างกายครบไหม
“ เฮ่ยหมอ ดูยังไงเนี่ยฉันดูไม่เห็นจะรู้เื่เลย ”ยัยบัวโวยวายเพราะภาพที่เห็นไม่เหมือนกับที่เธอจินตนาการไว้
“ ก็แน่นอนสิครับเด็กพึ่งจะฝังตัวได้ไม่กี่สัปดาห์ เห็นแค่นี้ก็ดีมากแล้วครับ ”
“ แล้วลูกของฉันเป็ยังไงบ้างคะหมอแข็งแรงดีรึเปล่า ”หมอยังไม่ตอบคำถามขอพลอยเดือนแต่ตั้งใจมองไปที่จอภาพอีกครั้งเพราะพบว่ามีลักษณะภาพมันดูแปลกๆ พร้อมกับสีหน้าที่ดูกังวล
“ หมอขอตรวจดูอย่างละเอียดอีกรอบแล้วจะแจ้งให้ทราบภายใน2 ชม. นะครับ ”
“ โอเคค่ะ ”พลอยเดือนรีบตอบรับคำแล้วหันไปมองภาพอัลตร้าซาวด์นั้นอีกครั้ง
“ แก ลูกแกดิ้นใหญ่เลย ”ขนาดยังไม่คลอดยัยบัวยังเห่อหลานขนาดนี้แล้ว ถ้าคลอดออกมาจะเห่อมากขนาดไหนกันนะจะรักมากกว่าฉันเลยรึเปล่า พลอยเดือนคิดอยู่ในใจ
“ ดิ้นบ้าอะไร แกมั่วแล้วฉันพึ่งท้องได้ไม่กี่สัปดาห์เหอะ ” ทั้งสองต่างพูดจาล้อเล่นกันและออกมารอฟังผลข้างนอกห้องอัลตร้าซาวด์
“ ผลเป็ยังไงบ้างคะหมอพลอยเดือนถามหมอด้วยความตื่นเต้น ”
“ เด็กปลอดภัยดีครับสุขภาพร่างกายแข็งแรง เพศชาย แต่ว่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา ”
“ แต่ว่าอะไรวะหมออย่าเว้น่นานได้ป่ะ ” ยัยบัวเริ่มไม่สบอารมณ์เมื่อหมอบอกผลการตรวจช้า
“ ใจเย็นแก ”พลอยเดือนจับแขนบัวไว้แน่น พร้อมกับทำสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด
“ บอกมาสิหมอ ว่าอะไรถ้าหมอพูดช้ากว่านี้ เดี๋ยวฉันต่อยนะ ” ยัยบัวเริ่มฉุนหนัก
หมอถอนหายใจก่อนที่จะพูดขึ้นว่า“ คุณได้ลูกแฝดครับ ”
“ หะ ห้ะ อะไรนะคะหมอ ”พลอยเดือนถามย้ำเนื่องจากกลัวว่าหูของตัวเองจะฟังผิดเพี้ยนไป
“ คุณฟังไม่ผิดหรอกครับคุณได้ลูกชายฝาแฝด เป็แฝดแท้ หมอก็พึ่งทราบตอนอัลตร้าซาวด์เมื่อกี้นี้ไม่น่าเชื่อเลยนะครับว่า เซลล์จะแบ่งตัวเป็แฝดได้ ทั้ง ๆ ที่ตั้งใจให้เป็เด็กคนเดียวแท้ๆ ” ริมฝีปากอมชมชมพูของหมอชัยวัตร ยิ้มออกมาด้วยความปิติยินดี
“ แฝดว่ะแกอร้ายยยยยยยยยยย กรี๊ดดดดดดดด แฝด ๆ ๆ ” สีหน้าของบัวแสดงออกมากกว่าพลอยเดือนเสียอีกว่าดีใจมากแค่ไหน
“ ขอบคุณมาก ๆ นะคะคุณหมอรักหมอที่สุดเลย ”
“ แหมที่งี้รักหมอเลยนะครับ เมื่อกี้ยังเอ่ยว่าจะต่อยหมออยู่เลย5555 ”
“ แหะ แหะ แหะ ขอโทษค่ะก็แหม คนมันใจร้อนนิคะ ” ยัยบัวดีใจมากจนหุบยิ้มไม่ได้ “ ยัยเดือน ไหวป่ะเนี่ยพูดอะไรบ้างสิ ได้ลูกแฝดเลยนะเว่ย ”
พลอยเดือนไม่พูดอะไรได้แต่นั่งยิ้มกริ่มพร้อมกับใช้มือลูบที่ท้องเบา ๆได้แต่คิดอยู่ในใจว่าอยากจะเห็นหน้าของตาหนูทั้งสองคนเร็วๆจัง ตาหนูของมี้
สองเดือนให้หลัง ณร้านกาแฟ บัว&เดือน
กรผู้จัดการร้านมากความสามารถ นักศึกษาปี 4 สาขาการโรงแรม
กรี้ง กริ้ง กริ้ง
“ ร้าน บัว&เดือน ยินดีต้อนรับครับ ” เสียงใสเด็กชายมหาลัยปี 4ดังขึ้นเพื่อต้อนรับลูกค้า
“ อ้าว พี่เดือน เจ้บัววันนี้เข้าร้านด้วยหรอครับ ”
“ แล้วเห็นป่ะล่ะแหกตาดูสิ ถ้าเห็นก็แปลว่ามา ” บัวตอบคำถามกรด้วยคำพูดกวน ๆ
“ ผมไม่น่าถามเจ้เลย ออแล้วนี่พี่เดือนเป็ไงบ้างครับ ท้องมา 4 เดือนแล้ว มีแพ้ท้องบ้างรึเปล่า ”
“ถามอย่างกับเป็ผัวมันเลยนะแหมมมมมมมม ไปทำงานได้แล้วไป ”
“ ยัยบัวแกก็ไปแกล้งน้องมัน ”
“ ใช่มั้ยพี่เดือน เจ้อะขัดผมตลอดเลย ”
“ ฟ้องหรอ เดี๋ยวเหอะ ๆระวังเดี๋ยวเงินเดือนเดือนนี้ไม่ออกนะ บอกเลย ”
“ พอ ๆ ๆหยุดตีกันได้แล้ว เอาเป็ว่าพี่สบายดี ไม่มีแพ้ท้อง กินอิ่ม นอนหลับสุขภาพร่างกายแข็งแรงจร๊ะ ”
แล้วทั้งสามคนก็นั่งคุยเล่นกันที่ร้านจนเวลาล่วงเลยผ่านไป
ณ ประเทศอิตาลี
“ เอริคไม่เข้าบริษัทมาเป็เดือนแล้วอย่างนั้นหรอ”
“ ครับ มาดาม ”
“ แล้วทำไมไม่รีบบอกฉันตอนนี้ลูกชายตัวดีของฉันอยู่ที่ไหน ” มาดามอลิซแม่ของเอริค เมดีซี กู๊ดเดินขึ้นมาหาลูกชายที่คอนโดหรูชั้นพิเศษ ด้วยความโกรธที่ลูกชายละทิ้งหน้าที่การงาน
“ อย่าให้ฉันจับได้นะว่าอยู่กับผู้หญิงจนไม่เป็อันทำงาน ” เมื่อเธอเปิดประตูเข้าไปในห้องของลูกชายห้องกลับเงียบสงัด เหมือนไม่มีคนอยู่
“ เอริค อยู่ที่ไหน ”บรรยากาศเงียบได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจ “ ฉันถาม ก็ตอบสิ ”เธอเน้นเสียงหนักด้วยความโมโห
“ คุณเอริคไม่สบายนอนอยู่ข้างในห้องครับ ” เสียงบอดี้การ์ดคนหนึ่งเอ่ยตอบด้วยความกลัว
“ อะไรนะ ไม่สบายงั้นหรอ” เมื่อเธอเดินเข้าไปก็เจอลูกชายของตนนอนป่วยเป็ผักแห้งอยู่บนเตียงนอนเธอจึงรีบวิ่งเข้าไปหาทันที
“ เอริค ลูกเป็อะไรรึเปล่า ”
“ มัม มัมมาได้ยังไง ”เอริคมองหน้าผู้เป็แม่ที่อยู่ตรงหน้าว่าเธอมาได้ยังไง ทั้ง ๆ ที่เขากำชับทุกคนแล้วว่าห้ามแจ้งเื่ที่เขาป่วยให้มัมรู้โดยเด็ดขาด
“ ลูกไม่ต้องรู้หรอกว่ามัมมาได้ยังไงอาการหนักนะเราเนี่ย ไปหาหมอมารึยัง ”
“ มัม คือว่า คือว่าผม..........” เอริครีบวิ่งไปอาเจียนในห้องน้ำเนื่องจากเหม็นกลิ่นน้ำหอมของแม่ตัวเอง
“ ยืนมองอะไรล่ะรีบโทรตามหมอมาสิ อยากตกงานกันหมดรึยังไง ”เธอหันไปสั่งลูกน้องที่ไม่ประสีประสาของเธอ
“ เอริค เป็ไงบ้างลูก ”
“ หยุดมัม อย่าเข้ามาผมโอเค เปลี่ยนน้ำหอมบ้างนะครับมัม กลิ่นนี้ผมไม่ไหวอะ ”
“ เอ๊ะ ตาลูกคนนี้นี่ ”
สักพักหมอก็มาถึง
หมอทำการตรวจ ฉีดยาและจัดยาไว้ให้กินตามอาการ
“ ว่าไง ลูกชั้นเป็อะไรเล่ามาซิ ”
“ คือผมได้มีโอกาสมาดูอาการคุณเอริคสักพักแล้วนะครับอาการของคุณเอริคเนี่ยเริ่มเป็ั้แ่สองเดือนที่แล้วครับเดือนแรกยังพอทานยาและไปทำงานได้อยู่ แต่เดือนนี้อาการกลับหนักมากจนไปทำงานไม่ได้ครับ”
“ อาการมันเป็ยังไงเล่ามาให้หมด ” สีหน้าเคร่งเครียดของมาดาม กดดันหมอคนนั้นอย่างช่วยไม่ได้
“ ครับ คือคุณเอริคมีอาการเวียนหัว หน้ามืดบ่อย ไม่ชอบกลิ่นอะไรแปลก ๆ เช่นกลิ่นน้ำหอมกลิ่นตัวคน ถ้าได้กลิ่นก็จะคลื่นไส้ อาเจียนทันทีครับรับประทานอาหารได้แค่บางชนิดเท่านั้น ยิ่งเป็อาหารที่มีกลิ่นแรงยิ่งไม่ได้ชอบกินของเปรี้ยว เพราะเมื่อทานของเปรี้ยวแล้วอาการเ่าั้ก็จะทุเลาลงครับ ”
“ แล้วรู้รึเปล่าว่าสาเหตุมาจากอะไร”
“ ตอนนี้ยังไม่ทราบสาเหตุครับมาดาม”
มาดามอลิซมองหน้าลูกชายตัวเองที่กำลังนอนหลับเพราะฤทธิ์ยา ด้วยสีหน้าที่เป็กังวลเพราะเธอไม่เคยเห็นลูกชายตัวเองป่วยหนักขนาดนี้มาก่อนเอริคเป็คนสุขภาพร่างกายแข็งแรง ออกกำลังกายอยู่บ่อย ๆ น้อยมาก ๆ ที่จะเห็นลูกชายคนนี้ของเขาป่วยแถมอาการป่วยครั้งนี้ยังยืดเยื้อ ไม่มีท่าทีว่าจะหายและเหมือนว่าอาการจะรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ อีกด้วย
2K
![[ระบบ]บางทีที่นิยายมันบ้งอาจไม่ใช่เพราะเนื้อหาแต่เป็นปัญหาของนิสัยตัวละคร](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1631014112_18556690.webp)
