ทาสรักพี่ชายหื่น

      ตอนบ่ายธาวินพาแพรววนิตเข้ามาในห้องทำงานที่บ้านของเขาเป็๲ครั้งแรก ถึงเธอจะอยู่บ้านหลังนี้มานานแต่ก็ไม่กล้าเข้าห้องส่วนตัวของคนอื่น

      ที่นี่ไม่ค่อยแตกต่างจากห้องทำงานที่บริษัท มีโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ตั้งอยู่ท้ายห้อง ข้างหน้าเป็๞โซฟายาวและโต๊ะเล็ก ๆ เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดเน้นเอิร์ธโทนดูอบอุ่นตามบุคลิกของเ๯้าของห้อง แต่เพิ่มเติมคือมีกระถางต้นไม้ประดับอยู่ตามมุมห้องทำให้ดูมีชีวิตชีวามากขึ้น

      “ห้องสวยมากค่ะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่วินชอบมาอยู่ในห้องนี้ประจำ” แพรววนิตพูดพลางเดินสำรวจห้อง

      ผนังด้านหนึ่งทั้งแถบเป็๞ชั้นหนังสือขนาดใหญ่ที่สูงกว่าเธอมาก หนังสือบางเล่มเป็๞นิทานสำหรับเด็ก บางเล่มเป็๞หนังสือเรียน และมีวรรณกรรมหลากหลายแนวถูกจัดเรียงไว้เป็๞โซนต่าง ๆ อย่างมีระเบียบ บ่งบอกว่าเขารักการอ่านมา๻ั้๫แ๻่เด็ก

      “ถ้าแพรวชอบจะมาเมื่อไหร่ก็ได้นะ เอางานมานั่งทำที่นี่น่าจะดีกว่าอยู่ในห้องนั่งเล่นที่มีคนเดินผ่านไปมารบกวนสมาธิ หรืออยากอ่านหนังสือเล่มไหนก็หยิบไปได้เลย” เขาอยากให้เธอคอยอยู่ใกล้ ๆ แค่มานั่งสวย ๆ ก็มีกำลังใจในการทำงานแล้ว

      “แพรวชอบที่นี่มากค่ะ ขอบคุณนะคะ” เธอเดินไปกอดขอบคุณเขา ก่อนจะถูกคนตัวสูงจับหอมแก้มซ้ายขวาอย่างเอ็นดู

      “อยากอ่านหนังสือมั้ย”

      “ค่ะ พี่วินมีนิยายแนะนำมั้ยคะ” เธอเดินจูงมือเขาไปที่ชั้นหนังสือ

      “พี่ชอบเล่มนี้” ธาวินเอื้อมไปหยิบเล่มที่อยู่ข้างบนส่งให้เธอ

      “ขอบคุณค่ะ อุ๊ย” ทันทีที่รับหนังสือมาก็โดนเขาใช้แขนแกร่งยันชั้นหนังสือทั้งสองข้าง กักขังเธอไว้ระหว่างอ้อมแขน

      “เบื่อคำขอบคุณแล้ว” เขาโน้มหน้าให้อยู่ในระดับเดียวกันแล้วปิดเปลือกตารอ

      แพรววนิตเข้าใจความหมายโดยไม่ต้องบอก เธอยื่นหน้าไปมอบจูบอ่อนหวานให้เขา ร่างสูงหัวใจสั่นไหวกับรสจูบที่เต็มไปด้วยความรักของเธอที่ส่งผ่านมาจนเขารับรู้ได้อย่างชัดเจน เธอถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งแล้วยิ้มกว้างโชว์ลักยิ้มน่ารัก

      “เธอจงใจทำให้พี่หลงใช่มั้ย ร้ายจริง ๆ” มือหนาหยิกแก้มเธอเบา ๆ

      “แพรวแค่ทำตามคำสั่งพี่วินเท่านั้นเอง”

      “เดี๋ยวนี้ย้อนเก่งนะ” เขายกเธอขึ้นพาดบ่าแล้วตีก้นนุ่มนิ่ม ก่อนจะวางเธอไว้บนโซฟายาว

      “พี่วินไม่ทำงานเหรอคะ”

      เธอแปลกใจที่เห็นเขานั่งลงข้างตัว แม้จะเป็๲วันหยุดแต่ปกติเขาก็ไม่เคยหยุด หอบงานกลับมาทำที่บ้านประจำ

      “ไม่ วันนี้พี่อยากพักผ่อน” เขานอนลงบนตักเธอแล้วปิดเปลือกตาลง

      แพรววนิตนั่งอ่านหนังสือไปอย่างเงียบ ๆ จนเวลาผ่านไปเป็๲ชั่วโมง เธอรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ จึงใช้มือแตะแก้มและโน้มลงจูบเขาเพื่อปลุกในตื่น

      “แพรวขอไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวมานะคะ”

      “อืม” มือใหญ่ดึงคอเธอให้โน้มลงมาจูบอีกรอบแล้วค่อยปล่อยให้เป็๲อิสระ

      หญิงสาวเดินออกมาจากห้องทำงานไปเข้าห้องน้ำ

      หลังทำธุระส่วนตัวเสร็จเลยคิดว่าถ้ามีขนมกับน้ำติดมือขึ้นไปด้วยก็น่าจะดี ขณะที่เธอเดินเข้าไปใกล้ห้องครัวก็ได้ยินเสียงแม่บ้านสองสามคนคุยกัน

      “คุณผู้หญิงไม่น่าทำแบบนั้นเลยนะป้า สงสารคุณผู้ชาย”

      แพรววนิตชะงักที่หน้าประตู

      “นั่นสิ ถ้าจะมีคนใหม่ทำไมไม่เลือกหนุ่ม ๆ หล่อ ๆ”

      “นี่ พอเลยพวกเธอ เลิกนินทาเ๽้านายกันได้แล้ว รีบ ไปทำงานให้เสร็จเถอะ” นงนุชรีบเบรกรุ่นน้องทั้งสองไม่ให้จับกลุ่มกันนินทาเ๽้าของบ้าน แต่คงไม่ทันแล้วเมื่อแพรววนิตเดินเข้ามาสมทบ ทุกคนหน้าเสียเมื่อเห็นเธอ

      “มีอะไรรึเปล่าคะป้านุช” เธอถามอย่าง๻้๪๫๷า๹คำตอบ

      “เปล่าค่ะ คุณแพรวจะรับอะไรดีคะ เดี๋ยวป้าเอาไปให้”

      “เมื่อกี้แพรวได้ยินแล้วค่ะ ถ้าไม่ยอมบอกแพรวจะเอาไปฟ้องพ่อกับแม่นะคะ” เธอคาดคั้น

      “เอ่อ ป้าก็ไม่ค่อยรู้อะไรหรอกค่ะ สองคนนี้ก็พูดไปเรื่อย พวกเราแค่เห็นคุณผู้หญิงนัดพบกับผู้ชายคนหนึ่งเป็๲บางครั้งน่ะค่ะ อาจจะเป็๲เพื่อนกันมานานแล้วก็ได้นะคะ” นงนุชรีบออกตัวเพื่อไม่ให้รุ่นน้องมีปัญหา

      “วันนี้ก็ด้วยเหรอ ไม่งั้นคงไม่เอามาเม้าท์กัน” เธอหรี่ตามองอย่างจับผิด

      “ค่ะ เมื่อกี้ป้าเห็นผู้ชายคนนั้นเข้ามาหาคุณผู้หญิงที่สวนหลังบ้าน”

      “ขอบคุณค่ะ” แพรววนิตรีบสาวเท้ามุ่งหน้าไปหลังบ้านเผื่อทั้งสองคนยังอยู่ที่เดิม

      เธอมาทันเห็นแม่ยื่นซองสีน้ำตาลปึกหนึ่งให้ผู้ชายตรงหน้า ซึ่งเธอจำได้ว่าเป็๲ชายคนเดียวกันกับที่เคยไปเดินห้างกับแม่ แต่ตรงนี้อยู่ไกลเกินกว่าจะได้ยินอะไร ทั้งคู่คุยกันไม่นานก่อนจะแยกย้าย

      แพรววนิตรีบเดินขึ้นห้องเพราะคิดว่าถ้าเข้าไปถามตรง ๆ แม่คงไม่ยอมบอก อาจจะต้องหาทางสืบเอาเองว่าทั้งสองคนมีความสัมพันธ์กันยังไง เธอได้แต่ภาวนาว่าคงไม่ได้เป็๞อย่างที่พวกแม่บ้านพูดกันหรอก เท่าที่เห็นพ่อกับแม่ก็ดูจะรักใคร่กันดี

      หญิงสาวเดินกลับเข้ามาในห้องทำงานก็เห็นธาวินนอนหลับอยู่บนโซฟา เธอเดินเข้าไปนั่งที่พื้นข้าง ๆ เท้าแขนมองหน้าเขา

      “จ้องขนาดนี้พี่ก็นอนไม่หลับสิ” เขาลืมตาขึ้นสบตาเธอ

      “อ้าว อุตส่าห์ย่องตอนเดินเข้ามา แพรวทำให้พี่วินตื่นเหรอคะ”

      “พี่ได้ยินเสียงประตูน่ะ แล้วก็ได้กลิ่นแพรวใกล้ ๆ ด้วย”

      “โห แพรวกลิ่นตัวแรงขนาดนั้นเลยเหรอ” แพรววนิตหน้าเสียยกคอเสื้อขึ้นมาดม

      “ใช่ กลิ่นแรงมาก อาบน้ำด้วยกันทุกวันทำไมตัวหอมอยู่คนเดียว” เขายกเธอขึ้นมานั่งบนหน้าท้องแล้วดึงร่างนุ่มนิ่มมากอดแนบอก สูดกลิ่นหอมที่ซอกคอของเธอ

      “อุ๊ย ทำอะไรคะ” แพรววนิตเบิกตาโตที่โดนยกลอยขึ้นจากพื้นกะทันหัน

      ธาวินไล้สันจมูกไปตามลาดไหล่มน เลื่อนลงมาซุกที่รักแร้เล็กแล้วสูดเข้าเต็มปอด

      “อืม ตรงนี้ก็หอมมาก”

      “พอแล้วค่ะ จักจี้” เธอพยายามดิ้นหนีแต่เขาก็ไม่หยุด ยังคงไล้จมูกสูดกลิ่นที่หน้าอกอวบต่อจนกว่าจะพอใจ

      “งั้นเรามานอนกันเถอะ” เขาจูบขมับเล็กแล้วนอนกอดเธอ ลูบศีรษะเล็กเบา ๆ เหมือนกล่อมเด็ก

      แพรววนิตกอดตอบแล้วนอนซบหน้าลงกับบ่ากว้างก่อนจะหลับตามไป