บทที่ 2 หัวใจที่เต็มไปด้วยความเ็ปรวดร้าว
เมื่อเห็นฉือฮวนจากไป หัวใจของสืออวี่ไป๋ที่เต้นรัวประหนึ่งกลองก็สงบลง ยามเห็นแผ่นหลังที่ราวกับจะวิ่งหนีของเธอ บนริมฝีปากบางพลันผุดยิ้มเยาะเย้ยตนเอง
ที่บอกว่าเต็มใจ คงโกหกเพื่อทำให้เขาตายใจสินะ
ทั้งที่เป็ฝ่ายหลบจูบของเขา แต่เธอกลับบอกว่าตัวเองเต็มใจทำแบบนั้น
แต่แค่นี้ก็พอแล้ว…
อวี่ไป๋หลับตาด้วยความเ็ป เมื่อก้มมองใบหน้าเล็กที่ง่วงงุนของลูกชาย ความเืร้อนของเขาก็เย็นลงทีละน้อย
รอยยิ้มที่มุมปากของเขาเลือนหายไป พร้อมกับดวงตาซึ่งเ็าขึ้น
…
ฉือฮวน้าฉีกร่างเฉิงจื่อเฉียนเป็ชิ้น ๆ ตอนนั้นเองที่เธอขี่จักรยานไปจนถึงที่ทำการไปรษณีย์
เมื่อมาถึง บุรุษไปรษณีย์ก็กำลังจะขี่จักรยานออกไป ฉือฮวนพลันคว้าแฮนด์จักรยานคันนั้นไว้
“สหาย จดหมายของเมื่อวานถูกส่งไปหรือยัง และถูกส่งไปที่ไหน?”
บุรุษไปรษณีย์บอก "โอ๊ย! ช่างเถอะคุณ จดหมายกองนี้ตกน้ำไปแล้ว เดี๋ยวผมหามันให้แล้วกัน หรือถ้ารีบคุณก็เขียนใหม่แล้วมาแปะแสตมป์ที่นี่นะ”
บุรุษไปรษณีย์กล่าวอย่างจริงใจ
ฉือฮวนยังคงไม่ผ่อนคลาย เพราะจดหมายฉบับนี้มีความหมายต่อเธอมาก ความสุขของสืออวี่ไป๋และครอบครัวเธอล้วนขึ้นอยู่กับจดหมายฉบับนี้!
เธอถามอย่างกังวลใจ "จดหมายทั้งหมดตกน้ำไปแล้วจริง ๆ เหรอคะ คุณแน่ใจนะ?"
“แน่นอน ดูสิ เสื้อผ้าของผมเปียกโชกตอนงมหาจดหมายในน้ำเนี่ยแหละ”
ฉือฮวนมองใกล้ ๆ จึงเห็นว่าเสื้อผ้าของบุรุษไปรษณีย์เปียกจริง ๆ
หญิงสาวพลันถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ดวงตาของเธอเปียกชื้นเมื่อมองไปที่บุรุษไปรษณีย์
เยี่ยม!
หากจดหมายฉบับนั้นหายไป เธอกับสืออวี่ไป๋ก็กลับไปมีความสุขได้แล้ว
ครอบครัวของพวกเธอก็ไม่ต้องประสบกับโศกนาฏกรรมเ่าั้อีก
ฉือฮวนร้องไห้ระคนหัวเราะ ทำให้บุรุษไปรษณีย์งุนงง
"คุณไม่เป็อะไรนะครับ?"
"ฉันสบายดีค่ะ"
จากนั้นตรวนซึ่งพันธนาการร่างกายของฉือฮวนก็คลาย
หญิงสาวกำหมัดแน่นและไม่สามารถสงบใจได้เป็เวลานาน
หรือเื่ราวในชาติก่อนของเธอจะเปลี่ยนไปเพราะการเกิดใหม่ครั้งนี้?
จดหมายฉบับนั้นก็ไม่ถูกส่งไปในที่สุด
หลังออกจากที่ทำการไปรษณีย์ ฉือฮวนก็อารมณ์ดีเมื่อคิดถึงสืออวี่ไป๋กับสือเยี่ยน ลูกชายผู้น่ารักของเธอซึ่งรออยู่ที่บ้าน หัวใจดวงน้อยอดรู้สึกอบอุ่นไม่ได้
ขณะเดินผ่านแผงขายหมูตุ๋น เธอก็ซื้อหมูตุ๋นมา ไปซื้อเหล้ามาสองขวดและน้ำอัดลมสำหรับลูกชาย พร้อมกับครุ่นคิดว่าจะคุยกับสืออวี่ไป๋อย่างจริงจัง
……
ฉือฮวนขี่จักรยานกลับบ้านเร็วเหมือนลูกศรหลุดจากเกาทัณฑ์
เมื่อมาถึงประตูบ้าน หญิงสาวก็ได้ยินเสียงสนทนาดังมาจากสนามหญ้าหน้าบ้าน
“สืออวี่ไป๋ ถ้าฉันเป็นาย ฉันจะหย่าทันที แต่ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมถึงผัดวันอยู่ได้”
"ภรรยามีชู้แล้วกลับมาหานาย นายไม่รังเกียจเหรอ?"
“ฮวนฮวนไม่เคยยิ้มให้นายสักครั้ง แต่เธอปฏิบัติต่อฉันอย่างดี ยกเว้นคืนนั้น นายไม่มีวันรู้หรอกว่าเธอเร่าร้อนแค่ไหน”
“เธอชอบฉัน แต่เกลียดนายจากก้นบึ้งของหัวใจ แม้นายจะััเธอแค่ปลายนิ้ว ยัยนั่นก็รู้สึกอยากจะอาเจียนแล้ว!”
ทันใดนั้นเปลวเพลิงพลันลุกโหมในใจฉือฮวน!
หญิงสาวตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอไม่เคยรู้เลยว่า เฉิงจื่อเฉียนจะกล่าวถึงเธอแบบนี้ต่อหน้าสืออวี่ไป๋!
แม้ชาติก่อนเธอจะชอบเฉิงจื่อเฉียน แต่เธอก็ยังไร้เดียงสาจนกระทั่งแต่งงานกับอีกฝ่าย!
หูของหญิงสาวอื้ออึง ความเ็ปรวดร้าวพลันเกาะกุมจิตใจ ยามจินตนาการถึงท่าทางของสืออวี่ไป๋
ทั้งความเศร้าโศกและโทสะปั่นป่วนอยู่ในใจ เธอกำหมัดแน่นแล้วรีบเข้าไปข้างใน
ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงอันเ็าของสืออวี่ไป๋ดังมาจากสนามหญ้า "พูดเสร็จหรือยัง? ถ้าพูดจบแล้วก็ออกไปซะ!"
แม้ไม่เห็นหน้าของสืออวี่ไป๋ แต่ฉือฮวนก็ยังััได้ถึงความเ็ปของเขาที่ราวกับถูกเข็มทิ่มแทง
สืออวี่ไป๋จำทนต่อการทรยศและทุกข์ทรมานอยู่เงียบ ๆ คนเดียวมาแบบนี้ตลอดเลยหรือ?
ในเวลาเดียวกัน เสียงสะอื้นของสือเยี่ยนก็แว่วเข้ามาในหูว่า "พ่อครับ แม่อยากจะเลิกกับอาคนนี้ไหม?"
“พ่อ แม่...ไม่้าผมแล้ว”
หัวใจของฉือฮวนพลันแตกสลาย!
เธอช่างเืเย็นเหลือเกินถึงยอมทิ้งเด็กน้อยด้วยเหตุผลเช่นนี้ในชาติก่อน!
จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงอันน่ารังเกียจของเฉิงจื่อเฉียน “เยี่ยนยี่ยน อย่าร้องไห้ ถ้าเธอไปกับอา แม่จะไม่ทอดทิ้งเธอ!”
“ถึงแม่จะไม่รักพ่อ แต่แม่ก็รักอา ถ้าอา้าเธอ แม่ก็้าเธอเช่นกัน!”
สรุปแล้วแม่ก็ไม่้าเขาอยู่ดี!
สือเยี่ยนยิ่งร้องไห้หนักขึ้น
เสียงของสืออวี่ไป๋สั่นเครือ เขาไม่สามารถปกปิดความโกรธอันคุกรุ่นได้ "ลองพูดอีกคำสิ!"
เฉิงจื่อเฉียนยัง้าจะพูดกระตุ้นสืออวี่ไป๋กับลูกชายของเขา เพื่อทำให้อีกฝ่ายเลิกรากับฉือฮวนโดยเร็วที่สุด
แต่ก่อนที่เขาจะได้พูด จู่ ๆ ความเจ็บแปลบพลันแล่นมาสู่ศีรษะของเขา!
หลังจากฉือฮวนรีบวิ่งมาที่สนาม เธอก็หยิบไม้กวาดจากมุมห้องมาฟาดใส่เฉิงจื่อเฉียน
“ฉันบอกว่าอย่าพูดเื่ไร้สาระ!”
“ฉันจะตีแกให้ตายเลย ไอ้พวกหน้าด้าน!”
“ถ้าอยากแต่งงานกับฉันก็ฝันไปเถอะ!”
“กล้าดียังไงถึงมาว่าร้ายฉันแบบนี้ ไอ้สารเลว!!!”
“ไอ้เราก็ไร้เดียงสา”
“แต่แกกลับบังอาจทำลายชื่อเสียงของฉัน วันนี้แหละฉันเอาแกตายแน่!!!”
……
แม้มีความเกลียดชังจากชาติที่แล้วและชาตินี้ แต่ฉือฮวนก็เอาชนะเฉิงจื่อเฉียนได้
ใบหน้าอันอัปลักษณ์ของเฉิงจื่อเฉียนปรากฏขึ้นตรงหน้า ขณะโอบกอดเย่ิจูอยู่ เขาก็เอ่ยยั่วยุและทำร้ายเธอซ้ำแล้วซ้ำแล้ว
“แกมันก็เป็แค่ของตายสำหรับสืออวี่ไป๋ แกควรจะดีใจนะที่ได้แต่งงานกับฉัน แล้วจะมาเสือกทำไมว่าฉันมีผู้หญิงอยู่กี่คน?”
“ิจูดีกว่าแกหลายพันเท่า อย่างน้อยเธอก็เป็ผู้หญิงอ่อนหวานตอนที่อยู่กับฉัน!”
“อย่าแม้แต่คิดที่จะเอาเงินของฉันไปให้ิจู!”
สีหน้าฉือฮวนเหี้ยมจนแยกเขี้ยวกางกรงเล็บ ข่วนอีกฝ่ายจนทำให้ผิวและใบหน้าของเขาแดงเถือก
ชาติก่อนเธอเป็ผู้แพ้ที่เงียบสงบเรียบร้อย และไม่เคยก้าวร้าว ดังนั้นอย่าพูดถึงการตีผู้คนเลย
แต่ตอนนี้ ความโกรธผลักดันเธอให้ฟาดร่างของพวกเฉิงจื่อเฉียนครั้งแล้วครั้งเล่า
ไอ้สารเลวหน้าหมานี่ไร้ยางอายและน่ารังเกียจยิ่ง เขาไม่เพียงทำลายความสุขของเธอในชาติก่อนเท่านั้น
แต่สืออวี่ไป๋กับสือเยี่ยนก็ถูกเขาหลอกเช่นกัน
เธอต้องสู้เพื่อตัวเองและครอบครัว!
เฉิงจื่อเฉียนตกตะลึง เขาวิ่งหนีด้วยความยากลำบากพลางะโว่า "ฮวนฮวน คุณบ้าไปแล้วเหรอ คุณไม่ได้จะหย่ากับสืออวี่ไป๋เหรอ?"
“สมุดทะเบียนบ้านของผมเตรียมพร้อมไว้แล้ว คุณจะตีผมทำไม!”
“ฉันกำลังสั่งสอนผู้ชายหน้าด้านที่บังอาจมีเมียน้อยน่ะสิ!”
ฉือฮวนยืนกล่าวคำพูดที่คนตรงหน้าจะบอกเธอในอนาคตด้วยท่าทางไม่ยี่หระ
“สมุดทะเบียนบ้านพร้อมแล้ว ไปรับใครก็ได้บนถนนแล้วแต่งงานได้เลย!”
“คุณมีสิทธิ์อะไรมาขอฉันแต่งงานทั้งที่คุณยากจนขนาดนี้ ว่าแต่คุณมีเงินเก็บถึงสองร้อยห้าสิบหยวนหรือเปล่าเถอะ!”
สายตาเหยียดหยามของฉือฮวนพินิจเฉิงจื่อเฉียนขึ้นลง
เธอปาดน้ำตาจากหางตาแล้วกล่าวด้วยเรียวปากสีกุหลาบ "หรือคิดว่าเพราะคุณตัวสูงเข่าดี หรืออยากได้เด็กสูง 150 เซนเป็ลูกล่ะ?"
เฉิงจื่อเฉียนพลันตกตะลึงหลังจากได้ยิน เมื่อตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายเอาจริง เขาก็ตะคอก "ฉือฮวน!"
"เออ!"
“ผมจะให้โอกาสคุณครั้งสุดท้าย คุณจะมากับผมไหม?”
“ต่อให้คุณจะถามกี่ครั้ง ฉันก็ไม่มีทางแต่งงานกับคุณ!”
หากเป็เมื่อก่อน ตอนที่เขาตีหน้าขรึมจะทำให้ฉือฮวนกลัวเสมอ และพยายามอ้อนวอนให้ตนใจอ่อน
ด้วยเหตุนี้ อีโก้ของเฉิงจื่อเฉียนจึงสูงมาก
เขาเชิดคางขึ้น หมายจะให้ฉือฮวนง้อตนด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด
ทว่าสิ่งที่เขาได้รับกลับคือการตบหน้า
อีตานี่ไปเอาความมั่นหน้ามาจากไหน?
ถ้าวันนี้เธอไม่ตีเขาตาย ก็อย่าเรียกเธอว่าฉือฮวน!
6K
![[นิยายแปล] อภินิหาร หนึ่งราชันหมื่นอัตลักษณ์ Absolute Resonance](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737518715_77529948.webp)
![บันทึกลับราชันย์จอมเวทย์ [Supreme Magus]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1667275071_74356108.webp)
