ต้าิได้แบ่งคนออกเป็สามฝ่าย ฝ่ายแรกพวกเย่สุ่ยสร้างที่พักสำหรับทุกคน ฝ่ายที่สองปู้เหยียนให้เติมเสบียงให้พร้อมสำหรับการต่อสู้ในกรณีที่ต้องตั้งรับ และต้าิฝ่ายที่สาม ต้าินำคนส่วนหนึ่งมาสร้างกับดักต่างๆรอบๆทางเข้าที่พัก
“นี่ต้าิเ้าให้พวกข้านำมูลสัตว์มาทำอะไรงั้นเหรอ” พวกนักเรียนชายพากันกล่าวด้วยสีหน้าสงสัย
“เอาไว้ทำให้คนอับอาย” ต้าิกล่าวพร้อมกับขุดหลุมลงไปข่อนข้างลึก
“?????” คนอื่นๆต่างเอียงคอด้วยสีหน้าสงสัย
หลังจากที่ต้าิขุดลงไปลึกพอควรแล้วต้าิก็นำมูลสัตว์เทลงไปด้านล้างก่อนจะพรางหลุมเอาไว้อย่างแเี ซึ่งต้าิไม่ได้ทำแค่หลุมเดียวแต่มีหลายหลุม และกับดักนอกจากนั้นก็เป็กับดักสำหรับสัตว์เวทโดยเฉพาะ
ด้านนอกจอภาพต่างฉายภาพของนักเรียนชั้นเรียนต่างๆออกมา แน่นอนว่าพวกต้าิเองก็ปรากฎออกมาบนภาพ และภาพที่ต้าิสร้างหลุมภาพโดยใช้มูลสัตว์ใส่เอาไว้ด้านล่างต่างทำให้เหล่าขุนนางพากันแสดงสีหน้าเขียวและคลื่นใส้
“บัดซับเ้าเด็กบนเขานั่นมันคิดจะทำอะไรกันแน่” ขุนนางคนหนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าโกรธ
“สมกับเป็สามัญชนความคิดไร้สาระแบบนี้ยังกล้าทำ” เหล่าขุนนางต่างแสดงสีหน้าดูถูก
แต่กลับกันชายชราขี้เมานั่งยิ้มออกมาถึงแม้เขาไม่รู้ว่าต้าิคิดจะทำอะไรอยู่ แต่เขารู้ว่าต้าิไม่มีทางทำอะไรที่มันไร้เหตุผลแน่
หลังจากนั้นพวกต้าิไม่เคลื่อนใหวเป็เวลา 5 วันซึ่ง 5 วันนี้นอกจากสร้างกับดักมากมายแล้วพวกต้าิยังออกสำรวจพื้นที่ต่างๆและสร้างแผนที่ออกมาอีกด้วย
“โชคดีที่มีลวี่น้อยของต้าิทำให้พวกเราสามารถสร้างแผนที่รอบๆได้” เย่สุ่ยกล่าวด้วยรอยยิ้มตอนนี้ในใจของนางต้าิดูมีเสน่ห์อย่างมาก แต่นางก็กลัวเพราะต้าินั้นเป็ถึงคู่หมั้นของจักรพรรดิหญิง
“ตอนนี้พวกเราก็สร้างฐานของเราเสร็จแล้วบวกกับมีแผนที่ขนาดเล็กนี้อยู่ ต่อไปเราจะออกล่ากันทันที จำไว้ถ้าเจอกลุ่มของขุนนางให้ถอยกลับมารวมตัวกันอย่าไปสู้เด็ดขาด” ต้าิกล่าว
“พวกเราเข้าใจแล้ว” พวกปู้เหยียนกล่าว
“เอาละ พวกเ้าแบ่งกลุ่มกันเหมือนเดิม ส่วนข้าจะออกล่าคนเดียว” ต้าิกล่าว
“เ้าจะใหวเหรอเพราะถ้าเจอกับพวกนักเรียนชั้นขุนนางล้อมเอาไว้ต่อให้เป็เ้าก็อาจจะแย่ได้” เย่สุ่นกล่าวด้วยสีหน้ากังวล
“ไม่ต้องห่วงพวกนั้นไม่สามารถจับข้าได้แน่” ต้าิกล่าว
“เอาเถอะ ถ้าต้าิบอกว่าทำได้ก็ไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว” ปู้เหยียนกล่าว
หลังจากนั้นพวกต้าิก็แยกกันออกล่า ด้วยประสบการณ์ที่มีต้าิคิดว่าพวกเย่สุ่ยไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ต้าิะโไปตามต้นไม้อย่างชำนาญด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งและน้ำหนักที่เบาทำให้ต้าิเคลื่อนใหวอย่างรวดเร็วและ้ายังมีลวี่น้อยคอยสอดส่องให้กับต้าิอีก
“ก่อนอื่นข้าจะต้องหาที่พักของพวกขุนนางก่อน” ต้าิกล่าว
ต้าิใช้ดวงตาของลวี่น้อยคอยสอดส่องอยู่ตลอดไม่นานต้าิก็พบที่พักของขุนนางที่นำโดยหลางเลี่ย ซึ่งหลางเลี่ยเลือกที่จะสร้างที่พักอยู่ข้างแม่น้ำซึ่งถือว่าเป็จุดที่ดี แต่ว่าที่ตรงนี้ต่ำเกินไปต้าฝนตกลงมาน้ำจะใหลเข้าสู้ที่พักได้
“สมกับเป็ลูกหลานขุนนางความคิดก็ได้แค่นี้” ต้าิกล่าวด้วยรอยยิ้ม
จากนั้นต้าิก็นำลูกธนูออกมาพร้อมกับจุดไฟที่ปรายลูกศร ต้าิยิ้มด้วยรอยยิ้มซุกซนก่อนจะยิงลูกศรออกไป
“ใครกัน!!!!!!!!” หลางเลี่ยที่กำลังนั่งดื่มกับเหล่าสหายก็ััได้ถึงการโจมตีจึงคำรามออกมา
“แย่แล้วไฟไหม้ที่พัก!!!!!!!!!!!” ไม่นานเสียงคำรามด้วยความตื่นตระหนกก็ดังขึ้น
ต้าิที่ยิงศรออกไปแล้วก็ล่าถอยออกไป ต้าิแค่้าจะกลั่นแกล้งพวกหลางเลี่ยเท่านั้นจึงเริ่มออกล่าสัตว์เวททันที ส่วนพวกหลางเลี่ยก็รีบดับไฟด้วยความโกรธ
“บัดซบต้องเป็เ้าต้าิแน่ๆ ฝีมือการยิงธนูระยะใกลแบบนี้มีแค่เ้านั่นคนเดียว” หลางเลี่ยกล่าว
“แล้วเราจะทำยังไงดี ถ้าเ้านั่นยิงออกมาอีกละก็พวกเราจะเสียหายเอาได้” ชั้นเรียนขุนนางคนหนึ่งกล่าว
“กระจายกำลังคนของเราออกไป ตามหาที่พักของพวกมันให้ได้ ในการล่าครั้งนี้พวกเราจะทำลายพวกมันให้อับอาย” หลางเลี่ยกล่าวด้วยสีหน้าเ็า
กลุ่มของหลางเลี่ยต่างกระจายกันออกไปตามหาต้าิ แต่หารู้ไม่ว่าต้าิจากไปใกลแล้ว ตอนนี้ต้าิกำลังไล่สังหารสัตว์เวทอย่างเมามัน หลังจากที่ต้าิเลื่อนขั้นเสร็จต้าิก็รู้สึกได้ถึงพลังเวทย์ที่แข็งแกร่งของตนทำให้การล่าสัตว์เวทระดับ 1 ดาวทั่วๆไปนั้นง่ายดายเกินไป
“ไม่เลวเลยจริงๆ ก่อกวนเสร็จแล้วถอย ถือว่าเป็การตัดสินใจที่ฉลาด” ชายชราขี้เมากล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“เหอะ ก็แค่ฝีมือเล็กน้อยยังกล้ามาหาเื่ชั้นเรียนขุนนาง” หญิงชราที่นั่งอยู่ข้างๆกล่าวด้วยสีหน้าเ็า
“เหอ เหอ เ้าแน่ใจนะว่าฝีมือเล็กน้อย ด้วยฝีมือการยิงธนูของต้าิ ระยะ 500 เมตรยังไม่ใช่ปัญหาและถ้าต้าิ้าจะสังหารนักเรียนของพวกเ้าจริงๆเ้าคิดว่านักเรียนที่ไม่เคยผ่านความเป็ความตายมาจะสามารถป้องกันได้หรือไม่” ชายชราขี้เมากล่าวด้วยรอยยิ้ม
คำกล่าวของชายชราไม่เพียงแต่ทำให้หญิงชราเงียบเท่านั้นแต่ยังทำให้ผู้าุโของขุนนางเงียบลงอีกด้วย ถูกต้องถ้าต้าิ้าลอบสังหารจริงๆพวกหลางเลี่ยจะต้องได้รับความสูญเสียที่ใหญ่หลวงแน่
ในขณะที่พวกหลางเลี่ยกำลังเสียเวลาเพื่อตามหาต้าิ ต้าิก็เริ่มสังหารสัตว์เวทเพื่อเก็บรวบรวมคะแนนแล้ว ถึงแม้พวกต้าิจะเริ่มช้าแต่กลับมั่นคง
อีกด้านตระกูลพั่วซึ่งนำโดยพั่วหวง พั่วหวงถึงแม้จะถูกสั่งให้มาขอโทษต้าิแต่พั่วหวงกลับไม่คิดจะทำแบบนั้นและในการทดสอบวันนี้พั่วหวงก็ยังวางแผนที่จะเล่นงานต้าิเพื่อพิสูจน์ตัวเองอีกด้วย
“ต้าิ ครั้งที่แล้วเ้าทำให้ข้าอับอาย ครั้งนี้ข้าจะเอาคืนเป็สองเท่า” พั่วหวงกล่าวด้วยสีหน้าเ็าและยังคงสั่งให้คนตามหาฐานของต้าิต่อไป
ส่วนตระกูลจวิ้นนั้นยังคงไม่ได้สนใจพวกต้าิแต่กลับมุ่งหน้าเก็บคะแนนเพียงอย่างเดียว ซึ่งสำหรับตระกูลจวิ้นพวกต้าิที่เป็กลุ่มสามัญชนเล็กๆไม่ได้อยู่ในสายตา
![มณีสวรรค์แปรผันฟ้าลิขิต (Heavenly Jewel Change) [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1644048778_73496762.webp)
1K
