“พี่สาว พี่สาวมองเห็นหนูเหรอ” ิญญาเด็กหญิงลอยละล่องเข้ามาใกล้และเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น เพราะอีกฝ่ายมีกลิ่นอายที่บริสุทธิ์และไม่แสดงเจตนาร้ายดังนั้นไอรีนจึงไม่ได้ใช้วิชาของเธอเพื่อจัดการกับิญญาของอีกฝ่าย เดิมทีผู้บำเพ็ญเซียนก็มีความคุ้นเคยกับิญญาอยู่บ้าง แม้จะไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงเหมือนพวกมารที่มักจะใช้วิชาชั่วร้ายเพื่อควบคุมและบงการิญญามาเป็ทาสของตน แต่ผู้ฝึกเซียนเองก็มีคนที่สั่งสมญาณบารมีด้วยการช่วยเหลือดวงิญญาด้วยเช่นกัน
อย่างเช่นตัวของอี้หราน แม้เธอจะฝึกฝนศาสตร์ด้านเพลงกระบี่และด้านอื่นๆเป็หลักแต่ก็ยังเคยช่วยชำระิญญาเร่ร่อนอยู่หลายร้อยครั้ง นอกจากนี้ยังเคยเผชิญหน้ากับิญญาร้ายที่อยู่ภายใต้การควบคุมของพวกมารอสูรมาไม่น้อย ถือว่าเป็ผู้ที่มีประสบการณ์รับมือิญญาผู้หนึ่ง
อาศัยจังหวะที่เจนภพกำลังบันทึกข้อมูลของเธอ ไอรีนลอบพยักหน้าให้กับเด็กหญิงเบาๆหนึ่งครั้งเป็การตอบรับ
เด็กหญิงแสดงความตื่นเต้นยินดีออกมา “สุดยอดเลย แบบนี้พี่สาวช่วยบอกพี่ชายให้หน่อยได้ไหมคะ พวกกิลด์นครทองคำกำลังวางแผนร้ายอยู่ พวกเขา้าจับคุณแม่เป็ตัวประกันเพื่อบังคับให้พี่ชายเข้าร่วมกับพวกเขา”
ไอรีนหรี่ตาลงอย่างเคร่งขรึม เธอยังมีความเข้าใจสถานการณ์ต่างๆไม่มากนัก ไม่ใช่แค่สถานการณ์ของโลกในปัจจุบันแต่รวมถึงสถานการณ์ของตัวเธอเองด้วยเช่นกัน ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรนอกจากความผูกพันต่ออาจารย์และศิษย์พี่น้องที่เกิดขึ้นในภายหลังแล้วเธอก็ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงหา แต่ในโลกใบนี้เธอยังมีครอบครัวอยู่ แม้จะได้เจอแค่คุณแม่ก่อนหน้านี้แต่ถ้ามองในแง่ดีทั้งคุณพ่อและน้องชายของเธอก็น่าจะยังมีชีวิตอยู่เช่นกัน
ไม่รู้ว่ากิลด์นครทองคำที่เด็กหญิงกล่าวถึงนั้นมีเื้ัอันตรายหรือไม่ ถึงแม้เธอจะมีเคล็ดวิชาเซียนมากมายในหัวแต่ร่างกายและจิติญญาของเธอในตอนนี้อ่อนแอเกินไป ไม่แน่ว่าจะสามารถรับมือสถานการณ์ต่างๆได้ เธอไม่อยากรีบร้อนจนชักนำอันตรายมาสู่ครอบครัวที่เพิ่งมีโอกาสกลับมาพบเจอกันอีกครั้ง
‘เด็กน้อย เธอเป็ใครกัน?’ ไอรีนใช้วิชาสื่อจิตซึ่งเป็พื้นฐานของเคล็ดวิชาเซียนส่งข้อความผ่านพลังจิติญญาและสื่อสารกับเด็กหญิงโดยไม่จำเป็ต้องเอ่ยปาก
เด็กน้อยตื่นเต้นมากยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าหญิงสาวมีความสามารถแปลกประหลาด “พี่สาว หนูชื่อว่าเจนจิราค่ะ พี่ชายเจนภพเป็พี่ชายแท้ๆของหนูเอง ตอนนี้ครอบครัวของเราเหลือแค่แม่กับพี่ชายเท่านั้นเพราะว่าหนูกับคุณพ่อประสบอุบัติเหตุั้แ่ยี่สิบปีก่อน”
เธอเอ่ยต่อว่า “หลังจากวันแห่งการพิพากษา พี่ชายได้ปลุกพลังและได้รับสกิลที่ยอดเยี่ยมมาทำให้เขาถูกจับตามอง แต่พี่ชายไม่ได้อยากเป็นักล่าเขาก็เลยปฏิเสธข้อเสนอและคำเชิญของกิลด์ต่างๆและเลือกทำงานกับรัฐบาลแทน”
“แต่ว่ากิลด์นักล่าพวกนั้นมีบางคนที่นิสัยไม่ดี พวกเขาอยากได้พลังและความสามารถของพี่ชายเพื่อใช้ประโยชน์ให้กับกิลด์ของตัวเอง หลังจากที่พยายามหลายวิธีตอนนี้พวกเขาตัดสินใจที่จะใช้แผนบังคับด้วยการจับตัวคุณแม่เพราะรู้ว่าพี่ชายเป็ห่วงคุณแม่มาก”
‘ถ้างั้นฉันจะช่วยเตือนเขา แต่ไม่รู้ว่าเขาจะเชื่อหรือเปล่านะ อย่างที่เห็นว่าฉันเองก็เป็แค่คนที่เพิ่งฟื้นคืนสติมาคนหนึ่งเท่านั้น บางทีเขาอาจจะไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันบอกก็ได้’
“พี่สาวบอกว่าหนูเป็คนเตือนก็ได้นี่คะ” เด็กหญิงเอ่ย
ไอรีนส่ายหน้าเบาๆ ‘เื่ิญญาแบบนี้ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเชื่อถือยอมรับได้หรอกนะ โดยเฉพาะพี่ชายของเธอที่เป็หมอแบบนี้ เขาน่าจะเชื่อถือในวิทยาศาสตร์มากกว่าอยู่แล้ว’
แม้แต่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร คนทั่วไปที่ไม่ได้เดินในเส้นทางผู้ฝึกบำเพ็ญซึ่งไม่สามารถมองเห็นและรับรู้การมีอยู่ของภูตผีส่วนใหญ่ก็ไม่เชื่อถือเื่เหล่านี้เช่นกัน
เมื่อเห็นสีหน้าผิดหวังและวิตกกังวลของเด็กหญิงเธอก็ถอนหายใจและเอ่ยปาก “คุณหมอคะ คุณหมอรู้จักเด็กผู้หญิงอายุประมาณเจ็ดแปดขวบที่ชื่อว่าเจนจิราหรือเปล่า?”
มือที่กำลังพิมพ์ข้อมูลของหมอเจนภพชะงักไปอีกครั้ง ดวงตาภายใต้กรอบแว่นปราดมองหญิงสาวที่อยู่ตรงข้ามอย่างเคร่งขรึม “คุณกำลังพูดถึงน้องสาวของผม?”
ไอรีนคิดว่าเธอควรจะพูดคำเตือนของเด็กหญิงออกไปเลยหรือไม่ แต่เมื่อคิดดูแล้วเธอก็อธิบายอย่างใจเย็นว่า “สกิล Extra Sense ของฉันดูเหมือนว่ามันจะทำให้ฉันสามารถมองเห็นิญญาได้ค่ะ พอใช้ออกมาแล้วฉันถึงได้เห็นเด็กผู้หญิงคนนั้นที่วนเวียนอยู่รอบตัวคุณหมอ เธอบอกว่าครอบครัวของคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย กิลด์นครทองคำกำลังวางแผนที่จะจับตัวคุณแม่ของพวกคุณเพื่อใช้บังคับให้คุณไปเข้าร่วมและทำงานให้พวกเขา”
เจนภพสูญเสียความเยือกเย็นไปในทันทีเมื่อมันเป็เื่เกี่ยวกับครอบครัว เขาสูญเสียพ่อกับน้องสาวไปั้แ่ยี่สิบปีก่อนทำให้เหลือแค่เขากับแม่สองคนเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงสาบานว่าจะปกป้องครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่อย่างดี คิดไม่ถึงว่ากิลด์นครทองคำจะกล้าวางแผนเล่นงานครอบครัวของเขา
“เจน… เธออยู่ที่นี่จริงๆเหรอครับ” เจนภพเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ เขาไม่เชื่อเื่ไสยศาสตร์แต่หลังจากที่โลกเปลี่ยนแปลงไปเขาก็ค้นพบว่าโลกใบนี้มันบ้ามากขึ้นทุกวัน บางทีสิ่งที่เธอพูดอาจจะเป็ความจริง สกิลของเธอทำให้สามารถััและมองเห็นสิ่งที่คนทั่วไปมองไม่เห็น และิญญาก็คือหนึ่งในสิ่งที่ว่า
“ใช่ค่ะ” ไอรีนบรรยายลักษณะของเด็กหญิงให้เขาได้รู้ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปยี่สิบปีแล้วแต่เขาก็ยังจดจำรายละเอียดต่างๆในอุบัติเหตุวันนั้นได้เป็อย่างดี ชุดของน้องสาว ทรงผมของเธอ ทุกอย่างล้วนเป็ไปตามที่ไอรีนพูดอธิบายทั้งหมด
ยังมีเื่กิลด์นครทองคำ หญิงสาวคนนี้เพิ่งจะได้สติมาไม่ถึงครึ่งวันหลังจากที่หมดสตินานสามปี เธอไม่มีความเข้าใจเกี่ยวกับโลกที่เปลี่ยนแปลงไปและไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีกิลด์เอกชนอะไรบ้างเกิดขึ้นใน่สามปีมานี้ ดังนั้นการที่เธอพูดชื่อกิลด์นครทองคำซึ่งก่อปัญหาให้กับเขาหลายต่อหลายครั้งใน่นี้ออกมาถูกต้องก็ทำให้เขารู้สึกว่าคำพูดของเธอนั้นจะต้องเป็ความจริงอย่างแน่นอน
เมื่อเห็นสีหน้าเศร้าหมองและวิตกกังวลของเขา ไอรีนพอจะคาดเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
“ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ เธอบอกฉันว่าการที่เธอยังวนเวียนอยู่ไม่ใช่เพราะเธอไม่สามารถไปเกิดใหม่ แต่เป็เพราะโอกาสที่เหมาะสมกับเธอยังมาไม่ถึงเท่านั้น ส่วนคุณพ่อของคุณเขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วค่ะ”
เจนจิรามองดูพี่สาวด้วยความประหลาดใจเพราะแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้เื่พวกนี้ การที่เธอยังวนเวียนรอบตัวเจนภพและไม่ได้ไปเกิดใหม่ก็เป็เพราะความผูกพันและคิดถึงของเด็กหญิง ส่วนคุณพ่อของเธอนั้น่แรกก็อยู่ด้วยกันกับเธอนี่แหละ แต่ประมาณสามปีหลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้นก็มียมทูตมารับตัวคุณพ่อของเธอไป ตอนนั้นเธอยังสงสัยอยู่เช่นกันว่าทำไมยมทูตถึงไม่พาตัวเธอไปด้วย
ไอรีนเองก็ไม่แน่ใจว่ายมโลกของโลกใบนี้และโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรเป็แบบเดียวกันหรือไม่ แต่มันก็ควรจะเป็แบบเดียวกันไม่ใช่เหรอ ในโลกใบนั้นไม่ใช่ิญญาทุกดวงที่จะถูกยมทูตพาไป นั่นเพราะยมโลกเองก็มีขีดจำกัดในการรองรับิญญาเช่นกัน ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงการไปเกิดใหม่ซึ่งจะขึ้นอยู่กับโชคชะตาของิญญาแต่ละดวง หากยังไม่ถึงเวลาก็ไม่มีทางไปเกิดใหม่ได้
เพราะแบบนี้ยมโลกจึงเลือกเฉพาะดวงิญญาที่ทำความผิดเป็หลัก ดึงิญญาเ่าั้ไปรับบทลงโทษตามที่สมควร และมีการพาิญญาที่ถึงเวลาเกิดใหม่ไปเท่านั้น ส่วนิญญาที่ยังเกิดใหม่ไม่ได้และไม่ได้มีความผิดจนต้องได้รับการลงโทษพวกเขาก็จะปล่อยเอาไว้บนโลกมนุษย์ไปก่อน
“เธอดู…สบายดีหรือเปล่าครับ?” เจนภพเอ่ยถามอย่างกังวล
“ค่ะ เธอดูมีความสุขดี แต่ตอนนี้เธอมีความกังวลเพราะเื่ที่ฉันบอกคุณไป”
“เข้าใจแล้วครับ ฝากบอกเธอว่าไม่ต้องกังวล พี่จะจัดการคนพวกนั้นไม่ให้มายุ่งวุ่นวายกับครอบครัวของเราอีก”
“เธออยู่กับคุณดังนั้นเธอจึงได้ยินสิ่งที่คุณพูดทุกอย่างค่ะ” หญิงสาวเอ่ยเรียบๆเป็เชิงบอกให้เขาสามารถสื่อสารกับอีกฝ่ายด้วยตัวเอง
ที่จริงเธอมีวิชาที่จะช่วยเปิดเนตรให้ผู้อื่นสามารถมองเห็นิญญาได้ชั่วคราวเช่นกัน แต่เธอไม่คิดจะทำเช่นนั้นเพราะไม่อยากเปิดเผยความสามารถวิชาเซียนของตัวเองออกไป เจนภพคิดว่าเธอมองเห็นิญญาเจนจิราด้วยสกิลที่เธอได้รับจากวันแห่งการพิพากษาเท่านั้น
หลังจากที่พูดคุยกันอีกสักพักหมอเจนภพก็ปล่อยให้หญิงสาวออกจากห้องตรวจไปหาแม่ของเธอที่รออยู่อย่างกระวนกระวาย ครั้งนี้เขาไม่ได้เรียกคนมาช่วยเข็นรถของเธอแต่ให้เธอลองเดินออกไปด้วยตัวเอง แม้เครื่องมือตรวจสอบจะยืนยันว่าร่างกายของเธอแข็งแรงดีแต่เขาก็ยังอยากให้เธอลองขยับตัวดูมากขึ้นเพื่อที่จะได้ยืนยันสถานะของเธอ
“แม่คะ” เมื่อเปิดประตูห้องตรวจไอรีนก็มองเห็นไพลินที่กำลังนั่งรออย่างกระวนกระวายอยู่หน้าห้องตรวจ ตอนที่เพิ่งฟื้นเธอไม่ทันได้ตั้งสติและสังเกตให้ดีแต่พอมองดูแล้วกลับพบว่าผู้เป็มารดาดูจะแก่ชราลงไปจากในความทรงจำของเธออย่างเห็นได้ชัด ทั้งที่เธอไม่ได้สติแค่สามปีเท่านั้น ดูเหมือนว่าสามปีที่ผ่านมาแม่ของเธอจะมีเื่ให้ทุกข์กังวลไม่น้อย
จะว่าไปก็ไม่แปลกนัก ทั้งพ่อ แม่และน้องชายต่างก็รักเธอมาก พวกเขาคงจะเ็ปไม่น้อยเมื่อเธอประสบอุบัติเหตุและยังหลับไปนานแบบนี้
“ไอรีน ลูก…” ไพลินตกตะลึงเมื่อเห็นลูกสาวกำลังเดินเข้ามาหาตนเอง “ลูกเดินได้แล้วเหรอ ไม่ได้ฝืนตัวเองใช่ไหม?”
“หนูไม่เป็ไรค่ะ” ไอรีนตอบกลับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นซึ่งแตกต่างจากที่เธอแสดงออกตอนที่อยู่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร ที่นั่นต่อให้เป็อาจารย์ ศิษย์พี่และศิษย์น้องทั้งหลายต่างก็ยากที่จะเห็นรอยยิ้มอบอุ่นจริงใจของเธอ นั่นแสดงให้เห็นว่าประสบการณ์ในโลกใบนั้นค่อนข้างโหดร้ายทีเดียว มันหล่อหลอมให้เธอแข็งแกร่งขึ้น เยือกเย็นขึ้น แต่ตอนนี้เมื่อกลับมาอยู่ต่อหน้าแม่ของเธอที่เธอเฝ้าคิดถึงและโหยหามาตลอดสามร้อยปีทำให้เธอผ่อนคลายและทิ้งหน้ากากอันเยือกเย็นของตัวเองไปได้
เจนภพเดินตามหญิงสาวออกมาจากห้องตรวจและเอ่ยว่า “ไม่ต้องกังวลนะครับ สภาพร่างกายของคนไข้ฟื้นฟูดีมาก นอกจากนี้พลังของคนไข้ยังตื่นขึ้นมาทำให้มีความแข็งแรงโดยธรรมชาติมากกว่าคนธรรมดาทั่วไปอีกด้วย”
เขาหันมามองไอรีนก่อนจะเอ่ยเตือน “ตอนนี้คุณสามารถปลุกพลังได้แล้ว ถึงแม้ผมจะไม่แน่ใจเกี่ยวกับรายละเอียดสกิลของคุณแต่ด้วยระดับของมันย่อมสามารถสร้างประโยชน์ให้กับประเทศของเราได้ในอนาคต ถ้าคุณ้าก็สามารถติดต่อไปที่สมาคมนักล่าประเทศไทยเพื่อเข้าร่วมกับพวกเราได้ทุกเมื่อเลยนะครับ”
“ฉันจะคิดดูค่ะ” ไอรีนยังไม่คิดที่จะเข้าร่วมกับสมาคมนักล่าในตอนนี้ และยิ่งไม่มีความคิดที่จะเข้าร่วมกับกิลด์เอกชนเ่าั้อีกด้วย เธอยังอยากหาข้อมูลสถานการณ์ของโลกและทำความเข้าใจให้มากกว่านี้ ที่สำคัญที่สุดก็คือสถานการณ์ของครอบครัวเธอ
“แม่คะ แล้วคุณพ่อกับรัน…”
รอยยิ้มของไพลินจางหายไปและเปลี่ยนเป็ความหดหู่ชั่วขณะทำให้หัวใจของไอรีนกระตุกวูบไป
“เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาคะ?”
“ไม่… รันยังปลอดภัยดี ตอนนี้เขาอยู่ที่โรงเรียน แต่ว่าคุณพ่อ…”
ไพลินถอนหายใจเฮือกก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างปวดร้าว “คุณพ่อของลูกหายตัวไปเมื่อหนึ่งปีก่อน ตอนที่เกิดเหตุการณ์ดันเจี้ยนเบรกทางภาคใต้”
ไอรีนรู้สึกสับสนกับสิ่งทุ่คณแม่ของเธอบอก พ่อของเธอทำงานเป็ผู้จัดการดูแลด้านการเงินให้กับบริษัทใหญ่ มีความรับผิดชอบและงานยุ่งวุ่นวายอยู่ตลอดเวลาจนไม่มีแม้แต่เวลาจะพาครอบครัวไปท่องเที่ยว แล้วทำไมเขาถึงได้หายตัวไปที่ภาคใต้แบบนี้
“อย่างนี้นี่เอง ตอนแรกผมนึกว่าคุณแค่บังเอิญมีนามสกุลเดียวกัน แต่ดูเหมือนว่าพวกคุณจะเป็ครอบครัวของคุณอรุณสินะครับ?” เจนภพถอนหายใจออกมาเมื่อพูดถึงชื่อนี้
เมื่อเห็นสีหน้าสับสนของหญิงสาวเขาจึงอธิบายว่า “คุณอรุณเป็ผู้ก่อตั้งกิลด์เอกชนไอยราขึ้นมาครับ เมื่อหนึ่งปีก่อนเกิดเหตุการณ์ดันเจี้ยนเบรกที่หมู่เกาะทางใต้ของประเทศทำให้มีมอนสเตอร์ที่อันตรายหลุดออกมาจำนวนมาก เพื่อยับยั้งหายนะที่จะเกิดขึ้นจึงมีการระดมกำลังของเหล่านักล่าในประเทศไปจัดการ และกิลด์ไอยราเองก็เป็หนึ่งในแกนหลักของภารกิจนั้น”
“สุดท้ายแล้วพวกเขาก็สามารถกวาดล้างมอนสเตอร์ที่หลุดออกมาอาละวาดได้ทั้งหมด แต่ว่าคุณอรุณได้หายตัวไปหลังจากสู้กับบอสของมอนสเตอร์ที่หลุดออกมา เขาคือวีรบุรุษของประเทศเราอย่างแท้จริง” คำพูดชื่นชมของหมอเจนภพไม่ได้ทำให้ไอรีนรู้สึกดีขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย เธอไม่คิดเลยว่าหลังจากที่คิดว่าได้มีโอกาสกลับมาหาครอบครัวของตัวเอง สุดท้ายกลับกลายเป็ว่าคุณพ่อของเธอได้จากไปเสียแล้ว
2K
