บนโต๊ะทานอาหาร ที่ห้องอาหารบ้าน ซู่ฉิง
ซู่เสี่ยวเิ กัดตะเกียบ พลางจ้องไปยัง เซียวเฉิน ที่กำลังตักอาหารคำโตเข้าปาก พร้อมกับคำสาปแช่งในใจ แกมันสมควรตาย ทำไมไม่ตายๆไปซะ?
“ซู่ฉิง ฉันคิดไม่ถึงจริงๆนะเนี่ย ว่าประธานสาวสวยอย่างเธอเนี่ย จะทำกับข้าวได้อร่อยเลยทีเดียว”
เซียวเฉิน ใช้ตะเกียบคีบอาหาร พลางพูดจาชื่นชม
“อื้มๆ เสี่ยวเิชอบกินอาหารรสเลิศ และฉันก็ยังชอบให้เธอทำอาหารด้วย เพราะฉะนั้นฉันเองก็เลยเริ่มศึกษาการทำอาหารซะเลย ตอนนี้ก็เรียนผ่านมาหลายคลาสแล้ว”
ซู่ฉิง ยิ้มแย้ม พลางมองไปที่เสี่ยวเิ ที่กำลังมีความสุข
“เธอมีพี่สาวที่ดีขนาดนี้ สบายจริงๆเลยนะ! เอ้อ นี่เธอมัวแต่กัดตะเกียบอยู่ได้ข้าวปลาไม่กินหรือไง? มาๆ ลองกินกุ้งนี่สิ มันอร่อยสุดๆไปเลยนะ” เซียวเฉิน พูดไปก็พลางตักกุ้งมากินอีกหลายตัว
ซู่เสี่ยวเิ จ้องหน้า เซียวเฉิน เ้านี่สมควรตายจริงๆ กินอย่างกับตาอดตาอยากมาหรือไง?
ในขณะเดียวกัน เธอก็มีเื่ข้องใจ เมื่อก่อนนั้น พี่สาวก็มักจะทำอาหารให้เรากินแค่คนเดียว แต่ตอนนี้ดันมีเ้าบ้านี่โผล่มาอีก หรือพี่สาวจะเริ่มมีใจให้กับเ้าบ้านี่ ความรู้สึกนี้ราวกับว่าโดนขโมยของรักไป
“อื้มม อันนี้ก็อร่อยใช้ได้ เสี่ยวเิ มากินเยอะๆซิ นี่เธอกำลังโตนะต้องกินเยอะๆหน่อย” เซียวเฉินพูดไป ก็พลางจ้องหน้าอก เสี่ยวเิ ไปด้วยกัน
“แคร๊ก!”
ซู่เสี่ยวเิกัดตะเกียบหักซะแล้ว เ้าสิบแปดมงกุฎสมควรตาย เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปซื้อยาระบายมาใส่อาหารให้มันกิน ให้ถ่ายจนลากเืกันไปเลย แล้วคอยดูว่ายังจะกล้าผยองอีกไหม!
หลังกินข้าวเสร็จแล้ว ซู่ฉิง ก็ให้ เซียวเฉิน จัดการที่หลับที่นอนของตัวเองในห้องรับแขก
ถึงแม้ว่าตัว ซู่ฉิง จะไว้ใจ เซียวเฉิน มากแค่ไหนแต่ยังไงระหว่างผู้หญิง และผู้ชายก็ไม่สามารถนอนด้วยกันได้ ซึ่งจะดีกว่าหากแยกพื้นที่ส่วนตัวเอาไว้
สำหรับเื่นี้ เสี่ยวเิไม่ได้ออกความเห็นอะไร เพราะว่าเธอมีแผนไว้ในใจอยู่แล้ว แผนการสำหรับพรุ่งนี้ เซียวเิ จะต้องเละเป็โจ๊ก
เพราะฉะนั้น มันไม่สำคัญอะไรที่ เซียวเฉิน จะอยู่ชั้นบน หรือว่าชั้นล่าง เพราะมันเป็คืนเดียวที่จะได้นอนที่นี่ยังไงล่ะ!
เมื่อซู่ฉิงจัดการให้เซียวเฉินเสร็จสรรพแล้ว เธอก็กลับไปที่ห้อง อาบน้ำอาบท่า ทั้งวันมานี้เธอเหน็ดเหนื่อยอย่างที่สุด จึงอยากนอนพักผ่อนเสียหน่อย...
ปัง!!
เมื่อได้ยินเสียงปิดประตูห้องดังที่ชั้นบน เสี่ยวเิที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ก็กระโจนขึ้นมา เธอชะเง้อหน้าไปมองในห้องรับแขก แล้วหัวเราะขึ้นมาเบาๆ จากนั้นก็วิ่งขึ้นห้องชั้นบนไปทันที
“นั่นใคร?”
เซียวเฉิน ออกจากห้องรับแขกมา พร้อมกับมองซ้ายมองขวา พบเพียงแค่ทีวีที่เปิดเอาไว้ ทว่ากลับไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเลย ในรายการทีวีที่เปิดทิ้งไว้ เป็ซีรี่ย์เกาหลีเื่หนึ่ง ซึ่งในฉากนั้นพระเอกกำลังจะจับหน้านางเอก เพื่อนำมาจูบอย่างดูดดื่มแสดงความรัก
“เหอ นี่มันติดเรทนี่ ไม่แปลกใจเลยที่เด็กสมัยนี่พฤติกรรมไม่ดี เพราะทำเลียนแบบละครกันหมด”
เซียวเฉินส่ายหัวพร้อมกับเปลี่ยนเป็ ‘ช่องสัตว์โลก’ จึงเริ่มดูดีขึ้นมาหน่อย
หลังจากนั้นประมาณสิบกว่านาที ซู่เสี่ยวเิ ก็รีบลงมาจากชั้นบน แล้วมองเห็น เซียวเฉิน ที่กำลังนั้งดูทีวีอยู่บนโซฟา เธอคงคิดว่าเขากำลังจดจ้องอย่างขมักเขม้น เพลิดเพลินไปกับละครเกาหลี
แต่ทันใดนั้นเมื่อเธอมองไปยังจอทีวี ก็แทบจะตกบันได!
ในจอทีวีปรากฏภาพ สิงโตตัวผู้กำลังขึ้นคร่อมสิงโตตัวเมียเพื่อที่จะกำลังผสมพันธุ์!
สิงโตหนุ่มผสมพันธุ์ไปพร้อมกับคำราม แถมยังกัดไปที่คอของเ้าตัวเมียอีกด้วย มันดูดิบเถื่อนปานไฉน! “นะ…….นายนี่มัน ไร้ยางอายจริงๆ ดูไปได้ยังไงกันของแบบนี้!”
ซู่เสี่ยวเิ หน้าแดงก่ำ เพราะเมื่อก่อนนั้นเธอเคยแอบเห็นคนทำกับคน แต่กับสัตว์แบบนี้ไม่เคยเห็นมาก่อน!
“หือ?” เซียวเฉิน สะดุ้ง “อ๋อ เธอพูดถึงสิงโตใช่หรอ ทำไมล่ะเธอว่ามันไร้ยางอายตรงไหน? เธอจะแปลกใจทำไมกันเล่า ไม่คิดว่าเื่ธรรมชาติแบบนี้เป็สิ่งสวยงามหรือยังไง?”
“สวยงามบ้านแกน่ะสิ!” เสี่ยวเิ กัดฟันอย่างเจ็บแค้น เ้าบ้านี้นิสัยหยาบช้า เราต้องรีบกำจัดมันออกไปให้เร็วที่สุด ไม่งั้นพี่สาวเราจะมีอันตราย!
เซียวเฉินส่ายหัว “เด็กสมัยนี้ ไม่ได้รู้ความสวยงามแบบดั่งเดิมซะเลยนะ มั่วแต่ติดซีรี่ย์เกาหลีกันอยู่ได้”
“นี่นาย……ผู้หญิงดีๆที่ไหนจะไปยุ่งกับพวกเสเพล!” เสี่ยวเิพูดอย่างขุ่นเคือง
“ฉันน่ะเหรอเสเพล!”
“ชิ ฉันไม่มาเสียเวลาเถียงกับนายหรอก พอดีห้องของฉันสวิทช์เปิดปิดไฟมันเสีย นายไปซ่อมมันทีสิ!”
“จริงหรอ?” เซียวเฉิน มองอย่างสงสัย
“จริงแท้แน่นอน ฉันจะหลอกนายทำไมหละ!”
“…………..”
“ทำไม นายซ่อมไม่เป็ใช่ไหมล่ะ เชอะแค่สวิทช์ไฟยังซ่อมไม่เป็ ริอาจจะมาเป็บอดี้การ์ดอีกเหรอ!”เสี่ยวเิพูดจาถากถาง
เซียวเฉิน ได้ยินดังนั้น เลยคิดว่างานบอดี้การ์ดกับซ่อมไฟมันจะเกี่ยวตรงไหน?
“นี่จริงจังหน่อยสิ ไฟมันปิดไม่ได้ แล้วคืนนี้ฉันจะนอนหลับได้ยังไง?” เสียงเิ ก็ยิ่งพูดจากดดันไปอีก
“ได้สิ เธอไปรอที่ห้องเลย เดี๋ยวฉันไปเอาเครื่องมือช่างมาก่อน”
“ตกลง เครื่องมืออยู่ที่ห้องเก็บของข้างนอก เดี๋ยวฉันไปรอชั้นบนก่อน”
เซียวเฉิน รอจนกว่า เสี่ยวเิจะเดินลับไป พร้อมกับไปหยิบเครื่องไม้เครื่องมือ จนมาถึงชั้นบนในที่สุด
และแล้วเขาก็เข้ามาที่ห้อง เซียวเฉิน เมื่อมองไปรอบๆห้อง ก็นับว่ามันต่างจากที่เขาคิดไว้เยอะทีเดียว บนเตียงใหญ่มีเพียงแค่ตุ๊กตาไม่กี่ตัวประดับประดาเท่านั้น
“อืม…?”
ทันใดนั้น เซียวเฉินก็ตกตะลึงกับกางเกงในจีสตริงสีดำทอง
“ฉันไปล้างหน้าก่อน หวังว่ากลับมาแล้วจะใช้งานได้นะ”
ซู่เสี่ยวเิที่เห็นเหยื่อพบจีสตริงแล้ว ในใจจึงคิดเย้ยหยัน เหยื่อติดเบ็ดแล้ว!
“เอาล่ะ!”
ซู่เสี่ยวเิ เข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดประตู พร้อมกับหูแนบประตูแอบฟังเสียงด้านนอก
“เ้าสิบแปดมงกุฎ ฉันไม่รู้ว่าแกจะหลงกลติดกับดักฉันหรือเปล่า แต่ถ้าติดล่ะก็ แกเละแน่ ฮิฮิ!”
เสี่ยวเิ รู้สึกมั่นใจอย่างมาก เพราะเธอยังคิดจะใช้ร่างกายของเธอเป็ไม้ตายยั่วยวน เซียวเฉิน แล้วถ้าเขาจับจีสตริงขึ้นมาล่ะก็ หลังจากนั้นๆ เอ้ย….ไม่ๆๆ มันน่าอายเกินไป!
ไม่ได้ๆๆ แม้ว่าเธอจะไม่เอาจีสตริงตัวนั้นแล้ว แต่ว่าเธอก็เคยใช้มันนะ แน่นอนถ้าให้ผู้ชายได้ดมมันล่ะก็………
ทันใดนั้นเธอก็เลยรีบไป เปิดประตูห้องน้ำ แล้วกลั้นใจถาม “เ้าวายร้าย กำลังทำอะไรหนะ!”
“ฉันก็กำลังซ่อมสวิทช์ให้เธอไงหละ!” เซียวเฉินตอบในขณะที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำ
เสี่ยวเิ มองไปยังรอบๆ แทบไม่เชื่อสายตา ทำไมไม่เหมือนอย่างที่คิดไว้?
เธอสังเกตเห็นจีสตริงที่วางอยู่บนเตียง ซึ่งมันยังคงวางเหมือนกับเมื่อครู่เป๊ะๆ แถมยังไม่ได้ขยับแม้แต่น้อย!
“นาย………นี่ นาย…….”
เสียงเิ กัดฟัน แล้วอยากจะถามจริงๆว่า เขายังใช่ผู้ชายไหม?
เซียวเฉิน เงยหน้ามองเห็น เสี่ยวเิ ที่ทำหน้าเซ็งๆโดยไม่มีอารมณ์ขัน จึงเอ่ยถามออกไป “มีอะไรรึเปล่า?”
เสี่ยวเิ ก็ตอบออกไปแบบน้ำเสียงหงุดหงิด “ไม่มีอะไร เสร็จรึยัง?”
“ใกล้แล้วๆ”
ไม่กี่นาทีต่อมา เซียวเฉินก็เก็บเครื่องมือลงกล่อง “เอาละ เสร็จแล้ว”
ซู่เสี่ยวเิ ลองกด เปิดปิดๆ แล้วก็หัวเราะเบาๆ “ไม่เลวหนิ ดูๆแล้วบอดี้การ์ดก็พอมีประโยชน์ล่ะนะ!”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
ซู่เสี่ยวเิยิ้มกว้าง “เอาละๆ ถ้าอย่างนั้นเราเป็มิตรกัน แล้วก็อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข”
“อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข? ก็ดีๆ” เซียวเฉินก็ดีใจ แล้วก็อุ้ม เสี่ยวเิขึ้น
“นี่นาย ถ้าตอนนี้ฉันกรี๊ดเสียงดัง พี่สาวต้องมาเห็นนายแกล้งฉันแบบนี้แน่ แล้วแบบนั้นนายว่าเธอจะยังเอานายไว้ไหม?” เสี่ยวเิพูดกระแทกไปที่ข้างหู
“กลั่นแกล้ง?” เซียวเฉินฉงนทันที แล้วก็ส่ายหัว “อันนี้น่ะเป็การกระทำที่บริสุทธิ์ ไม่ได้กลั่นแกล้งเลยเห็นไหม? แถมยังแสดงความจริงใจเสียอีก”
ซู่เสี่ยวเิ ที่ได้ฟังแล้วรู้สึกไม่ชอบใจ แต่หลังจากนั้นเธอก็ได้ยินเสียง ‘ป๊าป’ เซียวเฉินใช้มือตวาดตีเข้าที่ก้นของ เสี่ยวเิ “นี่สิถึงจะเรียกว่าแกล้ง”
“ไปตายซะ!”
ขณะนี้ เสี่ยวเิ โมโหอย่างมาก จึงเตะเข้าไปเฉียดกางเกงของเซียวเฉินทันที กล่าวได้ว่ากระทั่งโตมาจนถึงตอนนี้ นี่คือครั้งแรกที่โดนผู้ชายแตะเนื้อต้องตัวแบบนี้
เซียวเฉินถอยสองก้าว พร้อมถอนหายใจ “สาวน้อย โหดร้ายจังเลยนะ เฉียดไปนิดเดียวเอง คิดจะทำลายกล่องดวงใจของฉันรึยังไง?”
“นายกล้าแตะต้องฉันแบบนี้ เราถือเป็ศัตรูกัน!”
“เฮ้ๆ เธอจะลงมืออีกแล้วเหรอ ฉันคงต้องไปรายงานพี่เธอซะแล้วว่าฉันอยากไปโรงเรียนเป็บอดี้การ์ด!”
“ก็สวยสิ งั้นฉันก็จะบอกพี่สาวว่ากลางค่ำกลางคืนนายไม่นอน แอบมาหาฉันก่อกวนที่ห้องนอน!”
ทว่าต่อมา เซียวเฉิน ก็ชี้ไปที่กล่องเครื่องมือ แล้วอ้างว่า “ฉันขึ้นมาซ่อมไฟให้เธอ เธอคิดว่าพี่เธอจะเชื่อใครล่ะ?”
เสี่ยวเิกัดฟันกรอด พร้ะคอกออกไป “ออกไปให้พ้นจากห้องฉันนะ!”
“โอเคๆ ไปแล้วๆ ถ้าอย่างนั้นฝันดีล่ะ”
เมื่อเซียวเฉินเดินถึงหน้าประตู “อ้อ ใช่ เสี่ยวเิ จีสตริงลายลูกไม้น่ะ ไม่เหมาะกับวัยอย่างเธอหรอก อย่างเธอน่าจะเหมาะกับเสื้อซับในเด็กมากกว่า” พอพูดจบ เขาก็ปิดประตูอย่างรวดเร็ว และรีบวิ่งลงไปชั้นล่างในทันที
ส่วนทางด้าน เสี่ยวเิ โกรธจัดจนกระทืบเท้าและเอาตุ๊กตาที่เตียงขวางใส่ประตู
“เ้าคนเ้าเล่ห์ บ้าเอ๊ย เดี๋ยวนายจะได้เจอแผนการในวันพรุ่งนี้ ขอรับรองเลย นายจะต้องออกไปให้พ้นๆแน่!” เสี่ยวเิหัวเราะเ็า แล้วก็เอากล้องขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ออกมา
“ภาพและวีดีโอได้รับการบันทึกเสร็จสิ้น ใช้เวลาจัดการสักหน่อย ขอแค่มีวีดีโอตอนเซียวเฉินตีก้นแล้วจะส่งให้พี่สาวฉันดู ถ้าถึงเวลานั้นล่ะก็ ฮ่าๆๆ!”
หลังจากนั้นเธอก็นำมันมาเปิดดู ทว่ากลับพบแต่ความว่างเปล่า หรือเธอไม่ได้กดอัดมัน ???
ขณะเดี๋ยวกันที่ห้องชั้นล่าง เซียวเฉินก็หยิบอุปกรณ์เล็กๆออกมา คาดว่าน่าจะเป็ เมมโมรี่การ์ด “สาวน้อย ยังมีพิรุธอยู่หน่อยนะ โชคยังดีที่เครื่องมือพิเศษตรวจจับได้ทันการ”
ั้แ่ที่เสี่ยวเิเรียกขึ้นให้ไปซ่อมไฟ เขาก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ ั้แ่ก้าวเข้าไปในห้อง ก็ค่อยๆเจอทีละอย่าง ซึ่ง
อย่างแรกก็คือจีสตริง หลังจากนั้นก็เจอกล่องขนาดเล็กซ่อนอยู่ นับว่าเป็แผนซ่อนแผนจริงๆ!
ยังดีที่เมื่อเช้าเขาได้เตรียมพร้อม เครื่องมือพิเศษ เอาไว้แล้ว
อุปกรณ์พิเศษชิ้นนี้จะมอบให้แก่สำหรับตัวแทนของประเทศ คล้ายๆเครื่องสแกนทั่วๆไป แต่ที่จริงมันทำได้มากกว่านั้นมาก
เมื่อเปิดใช้งาน จะทำให้อุปกรณ์บันทึกต่างๆ ถูกรบกวนจนใช้งานไม่ได้!
เพราะฉะนั้น เขาก็เลยหยอกล้อแม่สาวน้อยสักหน่อย!
“เห้อไม่รู้เลยว่าตอนนี้สาวน้อยจะเป็ไงบ้าง ร้องไห้รึยังนะ?”
แต่ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ทว่าเมื่อคิดถึงััในมือซ้ายนั้น แววตาของเขาก็ปรากฎเป็ประกายแวววับ มันช่างเป็ความรู้สึกที่เยี่ยมยอดจริงๆ
.............
197
