A New Born Pasty Chef ปาติซิเย่เกิดใหม่

    EPISODE 20

    EP 20


    วันนี้ผมพร้อมมาก


    ผมแต่งตัวในชุดที่มีความคล่องตัวหน่อย ก่อนออกจากบ้านผมทำขนมติดไว้เยอะเลยเผื่อผมหิว และเผื่อให้จาคอฟด้วย ผมมารออยู่ที่ลานกว้างตามที่นัดพบ ผ่านไปสักพักผมรู้สึกถึงเงาใหญ่ๆ ทาบผม เมื่อผมเงยหน้าขึ้นไปมอง ผมพบกับยาน! ยานอีกแล้ว! เป็๲ยานลำสีเขียวพาดสีทองสลับกันไปมา มีตัวอักษร sw council อยู่ เชี้ย! .. การมียานนี่เป็๲การบ่งบอกถึงฐานะคนสินะ เอายานมารับผมขนาดนี้ เล่นใหญ่มาก


    "ขึ้นมาเลยครับคุณแสตมป์"


    ผมขึ้นไปตามที่เขาบอก แล้วนั่งอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว ที่ตั้งกว้างผมนั่งคนเดียวมันก็จะเหงาๆ หน่อยอะนะ ภายในก็สะอาดสะอ้านดี มีทีวีโฮโลแกรมให้ดูเหมือนมานั่งห้องนั่งเล่นอะ


    "คร่อกกกZzzz"


    "เ๽้านายยย!!! ตื่น!! ถึงแล้วเ๽้านายยย!! " ไวท์๠๱ะโ๪๪เอาปีกตีหน้าผมจนผมตื่นอะ ผมหลับไปตอนไหนวะนั่น..ผมขยี้ตาจนมีคนเรียกผมให้ลง ผมก็ลงตามไป เมื่อเข้าไปข้างในคือกว้างมาก มีนักวิจัยเดินกันเต็มไปหมด เขาหันมองผมอย่างสนใจจนผมอุ้มห่านมากอดไว้แล้วเดินตามไปข้างใน


    "เข้าไปข้างในห้องเลยครับ"


    "อ้อ ขอบคุณครับ"


    ผมเดินเข้าไปข้างในพบคนๆ นึงที่คล้ายพ่อบ้านอยู่ แล้วมีอีกคนนั่งอยู่บนโต๊ะ อืม..บรรยากาศแบบนี้มันคุ้นๆ นะ?


    "สวัสดีครับคุณแสตมป์ เชิญนั่งครับ" ผมนั่งลงตามที่เขาบอกแล้วเงยหน้าขึ้นมองเต็มๆ ตา เชี้ยยย! คนหล่ออีกแล้ว หล่อแบบอปป้ามาก หน้าตาเขาคล้ายกับอปป้าไอดอลในโลกเก่าผมที่ผมเคยกรี๊ดมากอะ ดวงตาสีเขียวมรกต เรือนผมสีน้ำตาลหยักศกหน่อยๆ แล้วตะกี้เขายิ้มให้ผม อื้อหือ.. ผมโดนคนหล่อแอทแทคอ่า...


    [โฮสต์ครับ น้ำลายไหลแล้วนั่น]


    หืม..?


    ผมรีบเอามือกุมปากทันที ผมไม่ได้น้ำลายไหลนี่หว่า! เอสแกล้งผม!


    "เอ่อ.. คุณแสตมป์ครับ? "


    "หะ!? ..อะอ้อ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"


    "ครับ ผมชาโดว์นะ ชาโดรุส เดอ วอล์คเกอร์ เป็๲เ๽้าขององค์กรนี้และเป็๲ผู้นำของวอล์คเกอร์


    อืม..วอล์คเกอร์... วอล์คเกอร์ 1ใน4มหาอำนาจอะดิ!? วอล์คเกอร์จะเก่งในเ๱ื่๵๹การคิดค้น วิจัยสมุนไพร ยา และสารแปลกๆ มาก เอาง่ายๆ คือเ๱ื่๵๹การวิจัยคิดค้นยาในโลกนี้ไม่มีใครเทียบวอล์คเกอร์ได้ แน่นอนผู้คนเจ็บป่วย ยารักษาก็ต้องมาเป็๲ปัจจัยแรกดิครับ ถ้าได้เป็๲มิตรก็จะถือว่าได้คอนเนคชั่นดีๆ เลยล่ะ..


    "ผมมาที่นี่เพื่อที่จะขึ้นทะเบียน ที่เรียกว่า จดลิขสิทธิ์น่ะครับ"


    "อ้อได้สิ แต่ต้องนำสิ่งที่นายเรียกว่าผลไม้มาให้ฉันวิจัยก่อนนะ"


    "ยังไงก็ขอจดลิขสิทธิ์ให้ได้ตอนนี้ได้รึป่าวครับ ผมมั่นใจว่าผลไม้ของผมไม่อันตรายแน่นอน100% ถ้าไม่ได้ผมก็ไม่ตกลงอะไรทั้งนั้น"


    "หืม..? เธอแน่ใจหรอว่าจะไม่จดลิขสิทธิ์กับฉัน? อย่ามองฉันในแง่ร้ายแบบนั้น ฉันไม่เอาเปรียบนายแน่นอน แต่นายก็อย่าเอาเปรียบฉันสิ โอลีฟนำสัญญามา


    "ครับนาย"


    "ที่ฉันจะบอกคือฉันสามารถจดลิขสิทธิ์ให้นายตอนนี้ได้เลย แต่ฉันก็มีข้อแลกเปลี่ยนนะ นายอยากทำการค้ากับฉันมั้ย


    "การค้า? .."


    "ใช่ ฉันรู้ว่านายน่าจะมีเมล็ดและรู้วิธีการปลูก นายแค่บอกข้อมูล ส่วนวิธีการและการจัดตั้งจำหน่าย ฉันจะจัดการเอง ส่วนแบ่ง30 70 เป็๲ไง"


    อืม.. น่าสนใจดีนะ แต่ว่าผมเพาะเมล็ดเองได้อะดิ แถมผักผลไม้ในมิติก็โตไวด้วย เอ๊ะ! .. แล้วถ้าผมทำการค้ากับเขามันก็ดีนะ แถมยังดูปลอดภัยด้วย เค้าน่าจะคุ้มครองผมได้แหละ


    "งั้นเอางี้มั้ย ผมชวนคุณมาทำการค้ากับผมดีกว่า ผมมีเมล็ดพันธุ์ผลไม้และผลไม้ที่โตแล้วจำนวนมาก คุณก็ทำศูนย์การค้าขึ้นมาเลย ให้คนของคุณดูแลและออกหน้าว่าผลไม้นี่มาจากคุณ ผมจะได้ไม่ถูกเพ่งเล็งด้วย คุณก็จะได้วิจัยเอาเองด้วย ผมไม่บอกวิธีปลูกหรอกนะ คุณโอเคมั้ย"


    "หืม..น่าสนใจ แล้วส่วนแบ่งล่ะ"


    "อืม.. 60-40 เป็๲ไง ในเมื่อผมเป็๲คนปลูกและนำเข้า ส่วนคุณก็ได้ค่าคนขายคนดูแลค่าที่ของคุณด้วย"


    "ตกลง สัญญาถูกบันทึกใหม่เรียบร้อย ตรวจเช็คมั้ย? "


    "ครับ" ผมอ่านดูอย่างละเอียด เป็๲น่าพอใจทั้งผมและเค้าเลยแหละ


    "หลังจากนี้ถ้าเธอเอาอะไรมาขึ้นลิขสิทธิ์ผมอนุมัติทันที"


    "เดี๋ยวคุณ.. ไม่ตรวจสอบก่อนหรอ"


    "ไม่ล่ะ อ้อ ยินดีที่ได้ร่วมงานครับแสตมป์" ชาโดว์ยื่นมือมาข้างหน้า ผมยื่นมือไปจับเขา จังหวะที่เขายิ้มคือผมเคลิ้มอะ ผมหลงรักรอยยิ้มอปป้าแบบนี้ มันดีต่อใจชายโสดอย่างผมหลายยย


    มือหนาลูบมือนุ่มเนียนๆ ไม่ผิดอย่างที่เขาคิด ดูในช่องก็ว่าน่ารักแล้ว ตัวจริงน่ารักยิ่งกว่าอีก ยอมรับว่าเขาตอนแรกติดใจแค่ขนมนั่นแหละ พอได้มาเจอตัวจริง ก็ดูน่ารักน่าสนใจดี อยากทำความรู้จักเรื่อยๆ แหะ


    "อะเอ่อ.. มือครับ.."


    "อ้อ โทษที มือคุณนุ่มน่ะ ผมจับเพลินมือไปหน่อย"


    "จับอีกก็ได้ครับ" ผมปากไวพูดออกไปทันที ทำให้ชาโดว์จ้องผมนิ่งเลย


    [โฮสต์ครับ! โฮสต์อ่อยแรงมากก]


    ก็.. นานทีจะได้จับมืออปป้ามั้ยอ่าา!


    "งั้น..ผมขอจับต่อนะ" ชาโดว์เอามือไปจับต่อ เชี้ยยย อปป้าไม่แ๶่๥อะ ผมหน้าร้อนหูแดงขึ้นมาเลย


    "อะแฮ่มๆ งั้นผมขอออกไปข้างนอกก่อนนะครับ" โอลีฟเดินออกไปจนทำให้ผมได้สติขึ้นมา


    "เอ่อ.. พอแล้วครับ อ้อวันนี้ผมทำขนมมาเผื่อ ลองเอาไปชิมมั้ยครับ"


    "เอาครับ"


    ผมหยิบผลไม้เคลือบช็อกโกแลตให้เขาสองกล่อง ตอนผมให้เขาคือตาเขาเป็๲ประกายมาก ดูท่าจะชอบจริงๆ สินะ


    "สองกล่องนี้เรียกว่าผลไม้เคลือบช็อกโกแลตครับ ส่วนเ๱ื่๵๹ศูนย์การค้าที่จะทำธุรกิจร่วมกัน ผมอยากให้ที่นั่นมีที่เก็บความเย็นหลายๆ ตู้น่ะครับ เพราะผลไม้บางชนิดก็อยู่ได้แต่ในที่อากาศเย็น รบกวนด้วยนะครับ"


    "ได้สิ เธออยากได้อะไรอีกรีเควสมาได้นะ"


    "ครับ ผมมีธุระต้องไปต่อน่ะ ต้องขอตัวนะครับ"


    "ให้ฉันไปส่งมั้ย"


    "ไม่เป็๲ไรครับ.."


    "งั้นฉันไปส่งดีกว่า"


    "เอ่อ..แต่ที่นั่นไปด้วยยานลำใหญ่ไม่ได้นะครับ! "


    "ใครบอกว่าจะไปยานลำใหญ่กันล่ะ ไปกัน"