EP 20
วันนี้ผมพร้อมมาก
ผมแต่งตัวในชุดที่มีความคล่องตัวหน่อย ก่อนออกจากบ้านผมทำขนมติดไว้เยอะเลยเผื่อผมหิว และเผื่อให้จาคอฟด้วย ผมมารออยู่ที่ลานกว้างตามที่นัดพบ ผ่านไปสักพักผมรู้สึกถึงเงาใหญ่ๆ ทาบผม เมื่อผมเงยหน้าขึ้นไปมอง ผมพบกับยาน! ยานอีกแล้ว! เป็ยานลำสีเขียวพาดสีทองสลับกันไปมา มีตัวอักษร sw council อยู่ เชี้ย! .. การมียานนี่เป็การบ่งบอกถึงฐานะคนสินะ เอายานมารับผมขนาดนี้ เล่นใหญ่มาก
"ขึ้นมาเลยครับคุณแสตมป์"
ผมขึ้นไปตามที่เขาบอก แล้วนั่งอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว ที่ตั้งกว้างผมนั่งคนเดียวมันก็จะเหงาๆ หน่อยอะนะ ภายในก็สะอาดสะอ้านดี มีทีวีโฮโลแกรมให้ดูเหมือนมานั่งห้องนั่งเล่นอะ
"คร่อกกกZzzz"
"เ้านายยย!!! ตื่น!! ถึงแล้วเ้านายยย!! " ไวท์ะโเอาปีกตีหน้าผมจนผมตื่นอะ ผมหลับไปตอนไหนวะนั่น..ผมขยี้ตาจนมีคนเรียกผมให้ลง ผมก็ลงตามไป เมื่อเข้าไปข้างในคือกว้างมาก มีนักวิจัยเดินกันเต็มไปหมด เขาหันมองผมอย่างสนใจจนผมอุ้มห่านมากอดไว้แล้วเดินตามไปข้างใน
"เข้าไปข้างในห้องเลยครับ"
"อ้อ ขอบคุณครับ"
ผมเดินเข้าไปข้างในพบคนๆ นึงที่คล้ายพ่อบ้านอยู่ แล้วมีอีกคนนั่งอยู่บนโต๊ะ อืม..บรรยากาศแบบนี้มันคุ้นๆ นะ?
"สวัสดีครับคุณแสตมป์ เชิญนั่งครับ" ผมนั่งลงตามที่เขาบอกแล้วเงยหน้าขึ้นมองเต็มๆ ตา เชี้ยยย! คนหล่ออีกแล้ว หล่อแบบอปป้ามาก หน้าตาเขาคล้ายกับอปป้าไอดอลในโลกเก่าผมที่ผมเคยกรี๊ดมากอะ ดวงตาสีเขียวมรกต เรือนผมสีน้ำตาลหยักศกหน่อยๆ แล้วตะกี้เขายิ้มให้ผม อื้อหือ.. ผมโดนคนหล่อแอทแทคอ่า...
[โฮสต์ครับ น้ำลายไหลแล้วนั่น]
หืม..?
ผมรีบเอามือกุมปากทันที ผมไม่ได้น้ำลายไหลนี่หว่า! เอสแกล้งผม!
"เอ่อ.. คุณแสตมป์ครับ? "
"หะ!? ..อะอ้อ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"
"ครับ ผมชาโดว์นะ ชาโดรุส เดอ วอล์คเกอร์ เป็เ้าขององค์กรนี้และเป็ผู้นำของวอล์คเกอร์
อืม..วอล์คเกอร์... วอล์คเกอร์ 1ใน4มหาอำนาจอะดิ!? วอล์คเกอร์จะเก่งในเื่การคิดค้น วิจัยสมุนไพร ยา และสารแปลกๆ มาก เอาง่ายๆ คือเื่การวิจัยคิดค้นยาในโลกนี้ไม่มีใครเทียบวอล์คเกอร์ได้ แน่นอนผู้คนเจ็บป่วย ยารักษาก็ต้องมาเป็ปัจจัยแรกดิครับ ถ้าได้เป็มิตรก็จะถือว่าได้คอนเนคชั่นดีๆ เลยล่ะ..
"ผมมาที่นี่เพื่อที่จะขึ้นทะเบียน ที่เรียกว่า จดลิขสิทธิ์น่ะครับ"
"อ้อได้สิ แต่ต้องนำสิ่งที่นายเรียกว่าผลไม้มาให้ฉันวิจัยก่อนนะ"
"ยังไงก็ขอจดลิขสิทธิ์ให้ได้ตอนนี้ได้รึป่าวครับ ผมมั่นใจว่าผลไม้ของผมไม่อันตรายแน่นอน100% ถ้าไม่ได้ผมก็ไม่ตกลงอะไรทั้งนั้น"
"หืม..? เธอแน่ใจหรอว่าจะไม่จดลิขสิทธิ์กับฉัน? อย่ามองฉันในแง่ร้ายแบบนั้น ฉันไม่เอาเปรียบนายแน่นอน แต่นายก็อย่าเอาเปรียบฉันสิ โอลีฟนำสัญญามา
"ครับนาย"
"ที่ฉันจะบอกคือฉันสามารถจดลิขสิทธิ์ให้นายตอนนี้ได้เลย แต่ฉันก็มีข้อแลกเปลี่ยนนะ นายอยากทำการค้ากับฉันมั้ย
"การค้า? .."
"ใช่ ฉันรู้ว่านายน่าจะมีเมล็ดและรู้วิธีการปลูก นายแค่บอกข้อมูล ส่วนวิธีการและการจัดตั้งจำหน่าย ฉันจะจัดการเอง ส่วนแบ่ง30 70 เป็ไง"
อืม.. น่าสนใจดีนะ แต่ว่าผมเพาะเมล็ดเองได้อะดิ แถมผักผลไม้ในมิติก็โตไวด้วย เอ๊ะ! .. แล้วถ้าผมทำการค้ากับเขามันก็ดีนะ แถมยังดูปลอดภัยด้วย เค้าน่าจะคุ้มครองผมได้แหละ
"งั้นเอางี้มั้ย ผมชวนคุณมาทำการค้ากับผมดีกว่า ผมมีเมล็ดพันธุ์ผลไม้และผลไม้ที่โตแล้วจำนวนมาก คุณก็ทำศูนย์การค้าขึ้นมาเลย ให้คนของคุณดูแลและออกหน้าว่าผลไม้นี่มาจากคุณ ผมจะได้ไม่ถูกเพ่งเล็งด้วย คุณก็จะได้วิจัยเอาเองด้วย ผมไม่บอกวิธีปลูกหรอกนะ คุณโอเคมั้ย"
"หืม..น่าสนใจ แล้วส่วนแบ่งล่ะ"
"อืม.. 60-40 เป็ไง ในเมื่อผมเป็คนปลูกและนำเข้า ส่วนคุณก็ได้ค่าคนขายคนดูแลค่าที่ของคุณด้วย"
"ตกลง สัญญาถูกบันทึกใหม่เรียบร้อย ตรวจเช็คมั้ย? "
"ครับ" ผมอ่านดูอย่างละเอียด เป็น่าพอใจทั้งผมและเค้าเลยแหละ
"หลังจากนี้ถ้าเธอเอาอะไรมาขึ้นลิขสิทธิ์ผมอนุมัติทันที"
"เดี๋ยวคุณ.. ไม่ตรวจสอบก่อนหรอ"
"ไม่ล่ะ อ้อ ยินดีที่ได้ร่วมงานครับแสตมป์" ชาโดว์ยื่นมือมาข้างหน้า ผมยื่นมือไปจับเขา จังหวะที่เขายิ้มคือผมเคลิ้มอะ ผมหลงรักรอยยิ้มอปป้าแบบนี้ มันดีต่อใจชายโสดอย่างผมหลายยย
มือหนาลูบมือนุ่มเนียนๆ ไม่ผิดอย่างที่เขาคิด ดูในช่องก็ว่าน่ารักแล้ว ตัวจริงน่ารักยิ่งกว่าอีก ยอมรับว่าเขาตอนแรกติดใจแค่ขนมนั่นแหละ พอได้มาเจอตัวจริง ก็ดูน่ารักน่าสนใจดี อยากทำความรู้จักเรื่อยๆ แหะ
"อะเอ่อ.. มือครับ.."
"อ้อ โทษที มือคุณนุ่มน่ะ ผมจับเพลินมือไปหน่อย"
"จับอีกก็ได้ครับ" ผมปากไวพูดออกไปทันที ทำให้ชาโดว์จ้องผมนิ่งเลย
[โฮสต์ครับ! โฮสต์อ่อยแรงมากก]
ก็.. นานทีจะได้จับมืออปป้ามั้ยอ่าา!
"งั้น..ผมขอจับต่อนะ" ชาโดว์เอามือไปจับต่อ เชี้ยยย อปป้าไม่แ่อะ ผมหน้าร้อนหูแดงขึ้นมาเลย
"อะแฮ่มๆ งั้นผมขอออกไปข้างนอกก่อนนะครับ" โอลีฟเดินออกไปจนทำให้ผมได้สติขึ้นมา
"เอ่อ.. พอแล้วครับ อ้อวันนี้ผมทำขนมมาเผื่อ ลองเอาไปชิมมั้ยครับ"
"เอาครับ"
ผมหยิบผลไม้เคลือบช็อกโกแลตให้เขาสองกล่อง ตอนผมให้เขาคือตาเขาเป็ประกายมาก ดูท่าจะชอบจริงๆ สินะ
"สองกล่องนี้เรียกว่าผลไม้เคลือบช็อกโกแลตครับ ส่วนเื่ศูนย์การค้าที่จะทำธุรกิจร่วมกัน ผมอยากให้ที่นั่นมีที่เก็บความเย็นหลายๆ ตู้น่ะครับ เพราะผลไม้บางชนิดก็อยู่ได้แต่ในที่อากาศเย็น รบกวนด้วยนะครับ"
"ได้สิ เธออยากได้อะไรอีกรีเควสมาได้นะ"
"ครับ ผมมีธุระต้องไปต่อน่ะ ต้องขอตัวนะครับ"
"ให้ฉันไปส่งมั้ย"
"ไม่เป็ไรครับ.."
"งั้นฉันไปส่งดีกว่า"
"เอ่อ..แต่ที่นั่นไปด้วยยานลำใหญ่ไม่ได้นะครับ! "
"ใครบอกว่าจะไปยานลำใหญ่กันล่ะ ไปกัน"