:ดีจ๊ะตัวเธอ//ยิ้มให้
:หล่อนมาบ้านฉันได้ยังไง?
:จะมาไม่ได้หรือไงนี่บ้านผู้ชายของฉันนะ~
:ห๊ะ?พูดอะไรของเธอ? นี่มันบ้านฉันกับแฟนฉันต่างหากแล้วเธอเข้ามาได้ยังไงใครให้เธอเข้า?!
:ฉันเองแหละ//อิงอิงคือแฟนเก่านางเอกหรือก็คือวายร้ายนั้นเอง เขาเดินเขามาประจันหน้ากับแฟนสาวที่ในใจตอนนี้ไม่มีเยื้อใยใดๆอีกแล้ว
:ทำไมนายถึง...
:ทำไมล่ะเธอมีไม่ได้แล้วเขาจะมีบ้างไม่ได้หรือไง คิดว่าเธอทำได้แค่คนเดียวงั้นสิ?หึ
:ได้งั้นเราเลิกกัน!
:ตกลง...
:ห๊ะนี่นายเอาจริงหรอ!?
:...
:แค่นี้ก็ชัดพอแล้วไม่ใช่หรอว่าเขาน่ะนะไม่มีเยื้อใยหรือติดค้างอะไรกับยัยเดนสวะแบบเธอน่ะ หึ
:แก!//ตะคอกใส่
:งั้นก็ออกไปได้แล้วจะได้ลื้อทิ้งเพราะบ้านหลังนี้กำลังจะขายออก
:ห๊ะ!?
:เขาจะย้ายไปอยู่กับฉันแล้ว
:ฉันจะไม่ไปไหนหรอกนะฉันจะตามไปรังควานเธอทุกที่เลย!!!
:ก็เอาสิบันเทิงดีชีวิตนี่จะได้มีอะไรสนุกๆทำบ้าง//จุดไฟ สูบบุหรี่
;เธอสูบบุหรี่เป็ด้วยหรอ?
:ฉันก็สูบมาตลอดนั้นแหละแค่ไม่ได้สูบให้เห็นเฉยๆ
:เธออ่านใจฉันอยู่รึไง?
:ใช่ฉันรู้หมดนั้นแหละ
:ไปกันเถอะที่รักฉันหิวข้าวแล้วเห็นที่รักเคยบอกว่าที่รักทำอาหารได้ใช่ไหมฉันอยากกินอาหารฝีมือที่รักจังเลยนะนะ
:กลับไปแล้วเดี๋ยวฉันทำให้กินเธออยากกินเมนูอะไร?
:ฉันหรอ? อืมมม...เอาข้าวผัดกับหมูทอดก็แล้วกัน
:เธอกินอาหารเรียบๆกว่าที่คิดอีกนะ...
:ปกติก็ไม่ได้กินอาหารที่ดีแบบนี้หรอกยกเว้นแค่เฉพาะงานเข้าสังคมที่พอได้กินบ้างแต่ก็ได้ไม่มากหรอกถึงจะชอบก็เถอะ หุๆ
:...เดี๋ยวไปตลาดกันฉันจะได้ไปซื้อของมาทำให้เธอกินเยอะๆ
:จริงหรอ!?//ตาเป็ประกาย
:ทำปลาต้มสมุนไพรให้ด้วยสูตรเด็ดจากย่าฉัน
:อยากกินแล้วอ่ะ//น้ำลายสอ
จากนั้นทั้งคู่ก็เดินออกจากบ้านของอิงอิงไปดื้อโดยเป้าหมายคือตรงไปที่ตลาดสดเพื่อซื้อวัตถุดิบมาทำอาหาร
.
.
.