่สายๆ ของวัน หญิงสาวถึงเพิ่งตื่น เจ็บร้าวระบม่ล่างไปหมด เมื่ออ้าขาทั้งสองขาดูช่องทางรักของนาง ทั้งรูสวาทเต็มไปด้วยคราบน้ำรักสีขาวขุ่น กลีบกุหลาบเป็สีแดงช้ำ
"เอาดุชะมัด น้องสาวฉันช้ำหมดแล้วเนี่ย เสียซิงทั้งทีไม่ทะนุถนอมกันเลย ไปตาย อดตายอยากที่ไหนมาเนี่ย แต่ก็ถึงใจสุดๆ ฮ่าฮ่าๆ "
หญิงสาวมองไปรอบๆ ห้องหวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน แต่ทั้งห้องกับถูกเก็บกวาดอย่างเรียบร้อยหมดจด ถ้าไม่เห็นรอยช้ำและคราบน้ำรักที่หว่างขาเธอคงคิดว่าฝันไปแน่ๆ
"แล้วตกลงเขาจะยอมมาเป็ชายอุ่นเตียงให้ข้าไหมเนี่ย ได้ข้าเสร็จแล้วก็จากไป ถึงจะแซ่บแต่ก็ไม่ง้อนะ ก็แค่ one night stand ผู้มีอีกเยอะ"
ได้แล้วทิ้งคือโง่ ต้องได้แล้วได้อีกถึงจะเรียกว่าฉลาด
"คุณหนูเ้าคะ ตื่นแล้วเหรอคะ ข้าน้อยเข้าไปได้ไหมเ้าคะ" บ่าวตัวน้อยะโเข้ามาจากหน้าเรือนนอน
นางมานั่งรอคุณหนูั้แ่เช้า แต่ยังไม่ได้ยินเสียงคนข้างในตื่น จึงไม่เข้าไปรบกวน เพราะคุณหนูเคยสั่งไว้ว่าถ้าเธอยังไม่ตื่นห้ามเข้ามารบกวน ให้เธอไปทำอย่างอื่นได้เลย
"อือ มาพยุงข้าเข้าห้องน้ำที"เสียงหวานตอบกลับ
บ่าวตัวน้อยเข้ามาช่วยพยุงเ้านายของตนไปเข้าห้องน้ำ แม้จะสงสัยว่าทำไมคุณหนูถึงดูอ่อนเพลียเหมือนคนที่ถูกใช้แรงงานมาทั้งคืนเยี่ยงนี้
แต่ทันทีที่นางพยุงตัวลุกขึ้น ก็เห็นคราบน้ำสีขาวขุ่นมากมาย ไหลออกมาตามหน้าขาของคุณหนู หญิงสาวใเป็อย่างมาก
"คุณหนู นั่นมัน..ใครเป็คนหักหาญน้ำใจคุณหนูคะ บ่าวจะไปจัดการมันเองเ้าค่ะ"
"ฮ่าฮ่าๆ เ้าจะจัดการยังไงรึ"
"เอ่อ คือ.." บ่าวตัวน้อย อึกอักๆ ตอบไม่ถูก
"เขาเป็ชายที่ข้าแค่ให้เขาเข้ามาช่วยอุ่นเตียงชั่วคราวเอง ไม่ต้องร้อนใจไป ข้าไม่ได้ถูกข่มเหงแต่เราผลัดกันข่มเหงกันและกัน ฮ่าฮ่า "
บ่าวตัวน้อยหน้าแดงก่ำ ถึงกับจินตนาการภาพที่คุณหนูสลับกันข่มเหงกันและกัน ว่าข่มเหงกันขนาดไหนถึงมีคราบน้ำรักไหลออกมามากมายตามหน้าขาขนาดนี้
ขนาดตอนนางแอบไปร่วมรักกับทหารเฝ้าประตูจวนยามค่ำคืน เสร็จสมไปตั้ง 3 ครั้งคราบน้ำรักยังไม่มากมายถึงเพียงนี้เลย
"เตรียมยาให้ข้าทีนะ ข้ากลัวจะท้อง "
"เ้าค่ะคุณหนู"
บ่าวรับใช้เข้าไปเตรียมน้ำให้คุณหนูอาบก่อนจะออกไปจัดแจงเตรียมยาให้ เป็ยาลดธาตุหยิน ทำให้ห้ามตั้งครรภ์ได้ดีและยังไม่มีปัญหาเื่การตั้งครรภ์ในภายภาคหน้า ยาตัวนี้นอกจากจะห้ามตั้งครรภ์ได้ดีแล้ว ยังทำให้ผิวเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลอีกต่างหาก
วันนี้ทั้งวันนางได้แต่นั่งๆ นอนๆ ไม่มีแรงออกไปไหนได้อีก จนกระทั่งเข้ายามค่ำจึงเดินไปที่เรือนใหญ่เพื่อรับประทานอาหารกับท่านพ่อท่านแม่
"ซินเออร์ มาแล้วเหรอลูก มานี่มา วันนี้แม่เข้าครัวเองมีแต่ของโปรดลูกทั้งนั้นเลย"
"หอมจังเลยเ้าค่ะท่านแม่"
"งั้นก็กินเยอะๆ นะ แล้วนั่นเป็อะไร ทำไมดูเดินแปลกๆ"
"อ่อ ไม่มีอะไรหรอกเ้าค่ะ ลูกแค่ล้มกระแทกตอ"
มันเป็ตอจริงๆ นะ กระแทกจนเกือบถึงเช้า ข้ามิได้โกหกท่านแม่ แค่บอกไม่หมด กลัวท่านแม่จะตั้งรับไม่ทัน
"ฮะ!? ในจวนเรามีตอตรงไหนรึแม่จะไปฟันมันทิ้งเอง แล้วเ้าเป็อย่างไรบ้าง ให้แม่ตามท่านหมอมาดูไหม"
"ลูกไม่เป็อะไรเ้าค่ะ พรุ่งนี้น่าจะดีขึ้น ท่านแม่ไม่ต้องเป็ห่วงลูก"
"ฮูหยิน ซินเออร์ พ่อกลับมาแล้ว"
"ท่านพี่ ไปล้างมือมาทานข้าวกันเ้าค่ะ"
"ท่านพ่อ ทำไมวันนี้กลับช้าจังเ้าคะ"
"วันนี้ในวังกำลังวุ่นวายเื่การเตรียมงานต้อนรับราชทูตจากต่างเมืองหน่ะ จริงซิ!! พ่อมีเื่จะคุยกับเ้าอยู่พอดี" ท่านอัครเสนาบดีพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"มีอะไรหรือเ้าคะท่านพ่อ"
"คือ พ่ออยากจะให้เ้าเตรียมการแสดงเพื่อต้อนรับท่านราชทูต ในอีกสองวันข้างหน้า"
"พ่อต้องขอโทษที่ไม่ได้ถามความเห็นเ้าก่อน แต่พระสนมมู่เป็คนเสนอชื่อเ้า พ่อจึงปฏิเสธไม่ได้"
พระสนมมู่ อ่อ!!ตระกูลมู่นี่เอง คงเป็ญาติแม่นางเอกมู่จี่ฮวาซินะ นี่ข้าอุตส่าห์ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวแล้วนะ แล้วอย่ามาหาว่าข้าร้ายละกัน รับรองจะแสดงให้พวกเ้าตราตรึงและจำชื่อข้าไปตลอดชีวิตเลย
"ท่านพ่อไม่ต้องรู้สึกผิดไปหรอกเ้าค่ะ แค่ให้แสดงต้อนรับคณะทูตเอง ลูกทำได้เ้าค่ะ รับรองไม่ขายหน้าท่านพ่อแน่นอน"
หญิงสาวยิ้มและโน้มตัวเข้าไปกอดท่านพ่อเพื่อให้ท่านคลายกังวล เื่แค่นี้ทำอะไรสาวยุค2022 อย่างเธอไม่ได้หรอก
**มี E-Book แล้วนะคะ สามารถติดตามได้ที่ Meb หรือตามลิ้งค์นี้นะคะ => https://www.mebmarket.com/ebook-194849-