หนึ่งเดือนต่อมา
ฉันยังคงทำงานที่บริษัทของครอบครัวตัว P (พีคนโต พีทคนรอง พอลคนเล็ก) ภายได้ความควบคุมแผนกของเจ้าหมาขี้อ้อน (เนด) อย่างพอล
การทำงานที่นี่ก็เป็นไปอย่างดีทุกอย่าง เพื่อนร่วมงานก็ดี งานที่ได้ทำก็เป็นงานที่ตรงสายกับที่ร่ำเรียนมาสุดๆ
แถมฉันก็ยังเป็นดวงเด่นของแผนกที่สามารถตัดตัดคลิปคอนเทนต์ 18+ ได้อย่างดี และรวดเร็วที่สุดในแผนกอีกด้วย เป็นขวัญใจของแผนกเชียวล่ะฉันในตอนนี้
ก็อย่างว่าแหละทั้งแผนกมีแต่ผู้ชายให้ตัดคลิป 18+ ก็มั่วแต่นั่งเยิ้ม นั่งแข็งจนไม่เป็นอันทำงานนั้นแหละ
เผลอๆ ก็มีเดินเข้าห้องน้ำไปชักกันอีก
ตอนแรกฉันเองก็แปลกใจอยู่แหละ ที่แผนกตัดต่อมีห้องน้ำแยกเป็นของตัวเองอยู่ห้องหนึ่ง ซึ่งมันเก็บเสียง แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าห้องนั้นไม่ได้มีเอาไว้แค่อึกับฉี่
เอาจริงๆ มันไม่มีใครเข้าไปเพื่ออึกับฉี่เลยด้วยซ้ำ เพราะจุดประสงค์จริงๆ ของห้องนี้ก็คือห้องสำหรับชักว่าว ห้องสำหรับปลดปล่อยอารมณ์ทางเพศที่เก็บกดตอนตัดต่อคลิปนั่นเอง
ไม่แปลกใจเลยที่งานมันจะไม่เดิน ก็พวกคุณๆ เขาเอาแต่แข็งจนไม่มีสมาธิ แล้วก็ต้องเดินไปชักจนแห้งกันไปข้างเลยน่ะสิ
และตอนนี้งานวาย (ชาย-ชาย) 18+ ทั้งหมดได้ย้ายมาหาฉันด้วยเหตุผลที่ว่าเรามีตัดต่อหญิงคนแรกของแผนกงาน (ชาย-หญิง) ก็เลยเข้ามามากจนล้นมือ
ถ้าถามว่างานหนักและเหนื่อยไหม มันก็ไม่ได้หนักหนาอะไรเพราะไม่ต้องไปแบกหาม แต่เหนื่อยอ่ะเหนื่อยแน่นอน เกร็งเหนื่อย เสียวท้องเหนื่อย แฉะเหนื่อยจนถึงขั้นต้องเปลี่ยนกางเกงในระหว่างวัน
วันนี้ก็เช่นกันที่ฉันต้องเปลี่ยนกางเกงในระหว่างวันเพราะแฉะมากจนทนไม่ไหว
แค่ตัดต่อคลิป 18+ มันก็ไม่ค่อยเท่าไรแต่เรื่องใหญ่ก็คือพอล เพราะเขาชอบที่จะมานัวเนียอยู่ใกล้ๆ อยู่ตลอด ถึงฉันจะใจแข็งให้เขาทำได้แค่สามวันครั้งก็ตามที
เขาก็ไม่ทำแหละแต่ก็ไม่เลิกเป็นหมาติดกลิ่นขอนัวเนียอยู่ตลอดจนบ้างครั้งก็รำคาญ
“วันนี้พี่ลืมอะไรเอาไว้ในห้องน้ำรู้ตัวไหมครับ” อยู่ๆ พอลก็โผล่พรวดเข้ามาในห้องทำงานของเราสองคน ฉันไม่ได้ออกไปนั่งโต๊ะข้างนอกกับเพื่อนรวมแผนกคนอื่นๆ เพราะว่าพอลขี้หวงมากเกินไป
จริงๆ เขาก็แค่อยากที่จะจับฉันแต่งชุดคอสเพลย์ต่างๆ ที่เป็นโปรดักใหม่ของร้านสวนอีเดน ที่เป็นทั้งสถานที่ถ่ายทำคอนเทนต์ และเป็นทั้งสถานที่ขายอุปกรณ์ 18+ นานาขนาดสำหรับทุกเพศอีกด้วย
ซึ่งแน่นอนว่าสวนอีเดนก็เป็นธุรกิจของทั้งสาม P ด้วยเหมือนกัน
ว่าแต่ว่าฉันลืมอะไรนะ พอลบอกว่าฉันลืมอะไรเอาไว้ในห้องน้ำนี่
อะไรล่ะ อย่าบอกนะว่า… กางเกงใน
“จริงด้วย พี่ลืมกางเกงในแขวนเอาไว้ที่ลูกบิดประตู”
“ใช่ครับ นึกออกซักทีสินะ ว่าตัวเองลืมอะไรเอาไว้” ไม่ได้พูดเปล่าๆ แต่ว่าพอลกับหยิบกางเกงในตัวจิ๋วของฉันออกมาจากกระเป๋ากางเกงของเขาด้วย
“ในเมื่อพี่ลืม งั้นผมจะไม่คืนให้นะ พรุ่งนี้ถ้าเงี่ย.จนแฉะแล้วจะเปลี่ยนกางเกงในอีก ก็เปลี่ยนในห้องนี้ไปเลย”
“งั้นพรุ่งนี้เดี๋ยวพี่ใส่ผ้าอนามัยแทนจะได้ไม่ต้องเปลี่ยน”
“พี่น้ำชาไม่เอา เปลี่ยนกางเกงในที่ผมซื้อมาให้พี่ก่อนผมสั่งผลิตรุ่นนี้มาเพื่อพี่เลยนะ แบบขอบนุ่มตะเข็บไม่กดเนื้อ แล้วก็เนื้อผ้านุ่มไม่ทำให้ระคายเคืองผิวบางๆ ที่พึ่งจะไปเลเซอร์มาของพี่ไง”
จากดุๆ อยู่ก็เปลี่ยนกลับมาเป็นหมาขี้อ้อนซะอย่างงั้น แน่นอนว่าฉันรูว่าเขาหวงฉัน ฉันก็เลยตั้งใจประชดซะเลย
“แล้วยังไง มีคนเห็นกางเกงในพี่แล้วเขารังเกียจจนเอามาฟ้องหรอ”
“รังเกียจบ้าอะไรล่ะ ผมกลัวพวกนั้นจะหยิบไปก็เลยเผลอเข้ามาโวยวายกับพี่แบบนี้ไง” เจ้าลูกหมาทำหูลู่คอตกรีบเดินเข้ามากอดซุกอกฉัน
“อย่าโกรธพอลนะ พอลแค่หวงพี่มากไปหน่อยก็เลยเสียงดังใส่”
“เปล่าพี่ไม่ได้โกรธ ดีแล้วล่ะที่พอลเป็นคนเก็บมาคืนให้พี่” ฉันบอกพร้อมกับยืนมือไปข้างหน้าเพื่อขอกางเกงในคืน
“พอลไม่ได้จะคืนให้ซักหน่อย โทษฐานที่พี่ลืมเอาไว้ในห้องน้ำพอลก็เลยชักกับมันจนแตกคากางเกงในของพี่เต็มเลยดูดิ” เขาโชว์กางเกงในของฉันที่มีแต่คราบน้ำกามของเขาให้ฉันดู
เขาเอาไปชักจนแตกใส่มันจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่เขาหายไปนานเชียว
“พอล!! ไอ้เจ้าหมาเด็กนี่ ทำบ้าอะไรเนี่ย” อดทนที่จะไม่ตีเขาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ไม่ได้ เจ้านายก็เจ้านายเถอะ
ไอ้เด็กบ้าแบบเขามันจะต้องถูกฉันเลี้ยงดูด้วยขนมตุ๊บตั๊บนี่แหละ กล้าดียังไงเอากางเกงในของฉันไปชักว่าว
“ก็พี่ลืมเอาไว้เองอ่ะ พี่ผิดเองนะที่ไม่ยอมให้พอลทำกับพี่ทุกวัน พอลเงี่ย.พอลก็ลงกับกางเกงในของพี่ไง”
“อีกอย่างมันหอม พอลชอบกลิ่นของพี่”
“ไอ้เด็กนี่แกว่าฉันมีกลิ่นงั้นหรอ นี่น่ะๆ”
“โอ๊ยๆ พอลเจ็บครับพี่น้ำชา พอลไม่ได้ว่าเลยพอลชอบกลิ่นน้ำเงี่ย.ของพี่ด้วยซ้ำ กางเกงในของพี่ก็หอมสะอาดชื่นใจดี พอลชอบจริงๆ นะ”
“ถ้าพี่ยังไม่หยุดตี พอลจะจูบแล้วนะครับ” ไม่ใช่เพียงแค่ขู่แต่ว่าพอลจับน้ำชาจูบจริงๆ เขาเฝ้ารอโอกาสได้ลิ้มรสจูบหวานๆ จากเธอมาทั้งวันแล้ว