Sila’s part
ผมพาร่างเล็ก ๆ ของแพรที่เต็มไปด้วยเหงื่อซึมออกมาจากบ้านเพราะไม่อยากปล่อยเธอไว้แค่ลำพัง ผมตั้งใจรอดูท่าทีของน้ำผึ้งว่าเธอ้าอะไร และเธอทำอะไรกับน้ำผลไม้แก้วนั้น
ยาปลุกเซ็กส์แบบออกฤทธิ์ช้าสินะ ถ้าผมเป็คนดื่มขึ้นมาก็คงเข้าทางเธอ ผมแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ ยังคงเลวเสมอต้นเสมอปลายไม่เปลี่ยนเลยจริง ๆ
“แพรรู้สึกร้อนจังค่ะ” แพรพูดขึ้นมาก่อนจะพยายามปลดกระดุมออก ผมเร่งแอร์จนเย็นสุดแล้วแต่เธอบอกว่าร้อน
ให้ตายสิ…ผมไม่รู้จะทำยังไงจึงได้แต่เหยียบคันเร่งให้เร็วกว่าเดิม
ที่ผมพาเธอออกมา เพราะเห็นแก่ที่เธอพยายามช่วย ผมกลัวว่าจะมีเื่ไม่ดีเกิดขึ้น ถ้าปล่อยเธอไว้ห่างตัว
ผมอุ้มร่างของแพรที่ไม่ได้สติขึ้นมายังคอนโดของผม ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปแล้ววางเธอลงบนเตียง แพรขยำเสื้อผมแน่นแล้วซุกไซ้ที่ซอกคอผมอย่างไม่สามารถห้ามตัวเองได้
“แพรร้อน แพรไม่ไหวแล้ว” มือเธอปลดกระดุมเสื้อของตัวเองทีละเม็ด เธอดูทุรนทุราย นั่นทำให้ผมรีบหยิบเอาผ้าเย็นมาเช็ดตามตัวให้เธอ
“พี่รู้” ผมบอกแล้วเช็ดไปตามใบหน้าขาวพ่องที่ตอนนี้เริ่มเต็มไปด้วยสีแดงระเรื่อ
“แพรรู้สึกแปลก ๆ ค่ะพี่ศิลา ช่วยแพรด้วย” เธอทำเสียงออดอ้อนอย่างน่าสงสาร ดวงตาเริ่มแดงก่ำราวกับจะร้องไห้
“พี่อยู่ตรงนี้กับแพรนี่ไง แพรจะไม่เป็ไร”
ผมพาเธอไปยังอ่างอาบน้ำ ก่อนจะเปิดน้ำเย็นแล้วพาเธอลงไปแช่ เป็เวลาเดียวกับที่เธอแกะกระดุมเสื้อ้าเม็ดสุดท้ายออกจนหมด เผยให้เห็นชุดชั้นในลายลูกไม้สีหวานที่ปกปิดทรวงอก
ใหญ่ฉิบหาย…
ผมเบือนหน้าหนีทันที ก่อนจะตั้งสติว่าเธออุตส่าห์ช่วยผม ผมจะมาสติแตกแบบนี้ไม่ได้ ผมพาแพรลงไปแช่ในอ่างน้ำ แต่ทว่า
ซ่า
เธอดึงผมลงไปด้วย ทำให้เราทั้งสองคนเปียกไปด้วยกันทั้งคู่
ในขณะที่ผมกำลังจะลุกขึ้น แพรก็กดจูบลงมาบนริมฝีปากผมอย่างเก้ ๆ กัง ๆ
ตอนนี้เธอไม่ใช่เด็กอายุสิบห้าคนนั้นอีกแล้ว เธอโตเป็สาวเต็มตัว ผมรับรู้ได้จากความนุ่มหยุ่นของเธอที่กำลังถูไถกับแขนของผม มันทำให้อารมณ์บางอย่างในตัวผมเริ่มปะทุขึ้นมา
“ช่วยแพรด้วยค่ะ” เสียงแ่เบาของแพรดังขึ้น ดวงตาหยามเยิ้มมองผมอย่างขอร้อง ผมมองเธอด้วยความสงสารและรู้สึกผิด เธอไม่ควรจะต้องมาเจออะไรแบบนี้เลยแท้ ๆ
แพรซุกใบหน้าลงมาที่ซอกคอผม เมื่อริมฝีปากอุ่นร้อนของเธอที่แตะโดนซอกคอของผม นั่นทำให้ผมแทบบ้า
ให้ตายสิ…ผมต้องมีสติเข้าไว้
ผมพยายามดันเธอออกเบา ๆ มือเล็ก ๆ ของแพรปัดป่ายไปทั่วร่างกายของผม จนบางอย่างของผมเริ่มแข็งขืนขึ้นมา เธอในสภาพแบบนี้ทำให้ความยับยั้งชั่งใจของผมเริ่มลดลงเรื่อย ๆ
“พี่ศิลา…ช่วยแพร…ทีค่ะ” เสียงเธอเริ่มขาด ๆ หาย ๆ แพรกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ก่อนจะเข้ามาคลอเคลียกับผมอีกครั้ง ผมพยายามดันเธอออก ไม่อยากเอาเปรียบเธอตอนที่เธอไม่ได้เต็มใจ
ผมตั้งสติก่อนที่มันจะเริ่มลดลงเรื่อย ๆ รีบคว้าเอาโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างอ่างอาบน้ำขึ้นมา เพื่อเสิร์ชดูวิธีการจัดการกับยาปลุกเซ็กส์นี่
ติ้ง
เสียงแจ้งเตือนจาก Messenger ดังขึ้น นิ้วผมกดเปิดมันโดยไม่ได้ตั้งใจ หน้าจอก็ปรากฏรูปผู้หญิงคนหนึ่งขึ้น
ผู้หญิงที่่นี้ผมพาเธอไปไหนมาไหนด้วยบ่อย ๆ เธอนอนหลับอยู่ข้างผู้ชายคนหนึ่ง แขนที่เต็มไปด้วยรอยสักทำให้ผมจำได้ทันทีว่าเป็ใคร พรีนกับไอ้พีม ดูจากสภาพก็รู้ว่าคงเพิ่งผ่านเื่บนเตียงมาหมาด ๆ
มันคงคิดว่าผมจริงจังกับพรีนมากสินะ น่าเสียดาย...ที่มันคิดผิด ระหว่างผมกับพรีนไม่เคยมีคำว่า แฟน ั้แ่แรก
เราเป็แค่ Friends with Benefits กันเท่านั้น ไม่มีคำสัญญา ไม่มีข้อผูกมัด ต่างฝ่ายต่างได้ในสิ่งที่ตัวเอง้า ตราบใดที่ยังพึงพอใจในความสัมพันธ์นี้ก็ไปต่อ ไม่พอใจเมื่อไหร่ก็แยกย้าย
ผมปล่อยให้เธอมีสิทธิ์มากกว่าผู้หญิงคนอื่น เพราะเธอว่านอนสอนง่ายและไม่สร้างปัญหา แต่พักหลังเธอเริ่มทำเกินข้อตกลง ไม่ว่าจะเป็การถามคำถามที่ผมไม่อยากตอบ โทรศัพท์เช็กผมบ่อย ๆ และที่สำคัญเริ่มแสดงตัวเหมือนเป็เ้าของผม
ผมเลยเตือนไปครั้งหนึ่งว่า อย่าล้ำเส้น ถ้าอยู่ในข้อตกลงไม่ได้ ก็จบกันแค่นั้น ถ้าเธอจะเลือกใครใหม่ หรือวันหนึ่งผมจะพอใจผู้หญิงคนอื่น เื่ของเราก็ให้สิ้นสุดลงแค่นั้น
สำหรับผมความรักเป็แค่เื่ไร้สาระ ผู้หญิงที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผมก็ไม่ต่างกันมากนัก บางคน้าเงิน บางคน้าสถานะ บางคน้าเซ็กส์ บางคน้าแค่ผลประโยชน์บางอย่าง
ผมไม่คิดจะผูกมัดกับใคร ไม่คิดจะมีความรัก และยิ่งไม่มีวันยอมโง่...เพราะความรักอีกเป็อันขาด
“พี่ศิลา” คนแววตาหวานหยาดเยิ้มลอดตัวเข้ามาในวงแขนของผม แล้วขบเม้มที่ใบหูผมเบา ๆ
ความทรงจำเก่า ๆ ผุดขึ้นมาในหัวมากมาย ผมกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว
ภาพน้ำผึ้งที่พยายามจะทำเื่อย่างว่ากับผมลับหลังพ่อ
ภาพไอ้พีมกับแอมที่หักหลังผมอย่างเจ็บแสบ
ภาพวันที่พ่อตบผมจนเืกบปาก
ภาพวันที่ผมถูกพ่อไล่ออกจากบ้านเหมือนหมูเหมือนหมา
ทุกภาพซ้อนทับกันจนความเคียดแค้นและความเ็ปที่เคยกดเอาไว้ถูกสุมขึ้นมาในอก ราวกับาแที่คิดว่าตกสะเก็ดไปแล้วถูกกระชากออกจนเืไหลอีกครั้ง
ผมต้องระหกระเหินไปอยู่ต่างประเทศนานหลายปี ในขณะที่พวกมันยังมีความสุขอยู่ในบ้านที่ควรจะเป็ของผมกับแม่ พวกมันพรากทุกอย่างไปจากผม และทำให้ชีวิตของผมพังไม่เป็ท่า
พวกมันทำระยำกับผมไว้มากเกินกว่าที่ผมจะให้อภัยได้ง่าย ๆ
“ช่วยแพรด้วยค่ะ” น้ำเสียงเว้าวอนของเธอดังขึ้นพร้อมกับริมฝีปากแ่เบาที่ประทับลงบนคางของผม
“พี่ศิลา” แพรเบียดชิดตัวเองเข้ามาแล้วขึ้นมานั่งคร่อมบนตัวผม
ผมอุ้มร่างเธอขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำช้า ๆ ก่อนจะพาไปที่เตียง
หึ…คนของพวกมันถึงกับถูกส่งมาประเคนให้ผมถึงที่
ฝากสนับสนุนลูน่าตัวไม่น้อยคนนี้ด้วยนะคะ
???? โปรโมชั่นเปิดตัว ลด 31%
จากราคาปกติ 229 บาท เหลือเพียง 159 บาท
จิ้มๆ 
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTQxMzcwNTQiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiI0NjY2NTkiO30