(เนื้อหาบาง่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ห้ามลอกเลียนแบบ)
“เห้ยพี่จะทำอะไร” ทีปกรเผลอะโออกมา เพราะเริ่มหวั่นใจกับภาพที่อยู่ตรงหน้า แต่เสียงที่เปล่งออกไปนั้นไม่เป็ผล เ้าของปืนลั่นไกออกไปสองครั้ง ะุทะลุหมอนสองใบนั้นทันทีโดยไม่มีการกระจายของเื มีแต่น้ำสีแดงเข้มที่ไหลซึมออกมาเต็มบริเวณรอบเตียง
ชลไม่มีท่าทีที่ใหรือหวาดกลัวกับการกระทำของตนเลยสักนิด หลังจากจัดการสองแม่ลูกที่อยู่ตรงหน้าเสร็จ ก็รีบวิ่งไปแอบอีกมุมหนึ่งข้าง ๆ ห้องน้ำ แสงไฟที่รอดออกมาจากช่องเล็ก ๆ ใต้ประตูห้องน้ำทำให้รู้ว่ามีคนสำคัญอีกคนหนึ่งอยู่ในนั้น เสียงปืนที่ดังก้องทำให้ชายที่อยู่ในห้องน้ำรีบวิ่งออกมา จนไม่ทันสังเกตเลยว่ามีอันตรายรออยู่ด้านหลังและกำลังเล็งปืนไปที่ตน
ทีปกรและเกียกกายต่างเอามือปิดปากตัวเอง แทบจะไม่เชื่อสายตากับภาพที่เห็นตรงหน้า หัวใจของทั้งสองเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกตัว ทีปกรรวบรวมความกล้าะโออกไปห้ามก่อนที่จะสายเกินไป
“อย่ายิงนะพี่ พอแล้ว”
“ปั้ง” เสียงปืนนัดที่สามดังขึ้น ชายผู้นั้นล้มลงไปต่อหน้าต่อตาทันที ดวงตาที่เบิกโพลงของร่างที่ไร้ิญญาคู่นั้นมองจ้องมายังเพื่อนรักทั้งสองที่ยืนอยู่อีกมุมของบ้าน เกียกกายที่ขาสั่นจนอ่อนพับกองลงบนพื้นทันที
“เห้ย นั่นมันพี่ที่เปิดไม้กั้นให้เราเข้ามาเมื่อวานนี่หว่า” ทีปกรบ่นพึมพำในลำคอ พยายามรวบรวมความกล้าอีกครั้ง ชะโงกมองดูหน้าชายผู้นั้นให้ชัด ๆ แต่ท่อนขาเ้ากรรมดันแข็งทื่อไม่กล้าที่จะเดินออกไปจากมุมยืนอยู่
ชลเดินผิวปากอย่างสบายอารมณ์ ออกไปหยิบไม้ที่วางอยู่ด้านนอก เมื่อกลับเข้ามาภายในบ้านก็กระหน่ำตีลงบนใบหน้าของทั้งสามที่ตนได้ยิงไปก่อนหน้านี้ จนแทบจะจำเค้าเดิมไม่ได้ น้ำสีแดงเข้มสาดทั่วร่างของผู้กระทำ และกระจายทั่วบริเวณบ้าน
“ต้องเป็บ้าไปแล้วแน่ ๆ” ทีปกรถึงกับขาอ่อนทรุดลงไปกองอยู่กับพื้นข้าง ๆ เกียกกายอีกคน น้ำตาไหลซึมออกมาด้วยความหวาดกลัว เพื่อนรักทั้งสองได้แต่นั่งกอดคอกันอยู่ตรงมุมมืดที่เดิม
“สะใจจริง ๆ โว้ย” ชละโออกมาจนสุดเสียงอย่างคนเสียสติ เสียงลูกบิดประตูหน้าบ้านดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ชลถึงกับชะงักทันที
ชายที่แต่งกายเหมือนเ้าหน้าที่เดินเข้ามาภายในบ้านถึงกับผงะ เมื่อสายตากวาดมองไปรอบบ้านที่ดูน่าสะอิดสะเอียนชวนขนลุก ทั้งบ้านมีแต่คราบเื และกลิ่นคาวลอยคละคลุ้งเต็มไปหมด
“ไอสิน แกมาได้ไงวะ”
“อะ อะ ไอชลแกทำอะไรลงไปวะเนี่ย กะ กะ แกเป็บ้าไปแล้วเหรอ” น้ำตาที่ค่อย ๆ ไหลออกมา ทำให้สินพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ สายตาที่เหลือบลงไปมองมือทั้งสองข้างของผู้เป็เพื่อนที่ชะโลมไปด้วยเืยิ่งทำให้รู้สึกเจ็บเข้าไปยังก้นบึ้งของหัวใจ
“ผู้หญิงที่ฉันรักกับเพื่อนที่ฉันรักมันได้กันจะให้ฉันยินดีงั้นเหรอ แล้วอีกอย่างนะ เด็กนั่นก็ไม่ใช่ลูกของฉัน มันเป็ลูกชู้ พวกมันหลอกฉันสวมเขาให้ฉันมาตลอด จะให้ฉันทนอยู่ได้ยังไงวะ” ชลระบายสิ่งที่อัดอั้นภายในใจออกมา พร้อมทั้งน้ำตาแห่งความเ็ปที่ไหลออกมาอย่างพรั่งพรู
สินเดินเข้ามาใกล้ ๆ ด้วยท่าทีที่เห็นใจเพื่อนรัก มือข้างหนึ่งแตะไปที่บ่าเพื่อเป็การปลอบโยน หลังจากนั้นจึงเอนตัวเข้าไปกระซิบข้างหูของเพื่อนรักเบา ๆ จนคนที่แอบอยู่ตรงมุมมืดถึงกับต้องเงี่ยหูฟัง
“ฉันจะบอกอะไรให้แกตาสว่างอย่างหนึ่งนะ เด็กนั่นที่แกเพิ่งฆ่าไป เป็ลูกของฉันเอง ฉันมีอะไรกับผู้หญิงคนนี้ก่อนที่เธอจะไปแต่งงานกับแก แกนั่นแหละที่แย่งเธอไปจากฉัน มันก็สมแล้วนี่ที่แกจะต้องโดนแย่งไปบ้าง” ชลได้แต่อ้าปากค้างฟังเื่ราวที่ออกมาจากปากของสินผู้เป็เพื่อนรักั้แ่สมัยเด็ก ๆ
“ปั้ง” เสียงปืนดังอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ได้ออกมาจากมือชล แต่ออกมาจากมือของผู้ที่เป็เพื่อนรัก
“ไอสิน” ชลใช้มือกุมไปยังท้องของตนทั้งน้ำตา และล้มลงไปนอนกองอยู่บนพื้น
“เสียใจด้วยเพื่อน มันจบแล้ว” สินรีบวิ่งไปกอดร่างที่ไร้ิญญาของผู้หญิงและลูกชายที่อยู่บนเตียง ใจก็ได้แต่นึกว่าไม่น่าปล่อยให้หญิงที่ตนรักต้องไปจากตัวเองั้แ่แรก เื่ทุกอย่างไม่ควรจะจบลงแบบนี้
“มันไม่จบแค่นี้หรอกไอสิน” ชลค่อย ๆ หยิบปืนของตน และเล็งไปยังสินที่ตอนนี้ยังร้องไห้โอดครวญอยู่บนเตียง
เสียงปืนนัดที่ห้าก็ดังขึ้น ในขณะนั้นเองทีปกรรีบวิ่งไปขวางวิถีะุเอาไว้แต่ก็ไม่เป็ผล ะุนั้นเจาะผ่านร่างทีปกรทะลุไปยังเ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านหลัง ทำให้ทั้งสองล้มลงไปต่อหน้าต่อตาเกียกกายทันที
“ไอที!!!!!!” เกียกกายะโออกมาจนสุดเสียงด้วยความใ
“ทีนี้ก็รู้แล้วสินะ ว่าใครเป็คนฆ่า” ชลหันมายิ้มให้กับเกียกกาย และยกปืนขึ้นจ่อที่ขมับตัวเอง เสียงปืนลั่นเป็เสียงสุดท้ายก่อนที่ร่างนั้นจะล้มลง
192
![ซีรีส์ซิง 7 | เพื่อนโดนพ่อ [มีอีบุ๊ก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1772043476_90157645.webp)
