สลับร้าย...กลายเป็นรัก

    ตอนที่ 13 คำให้การ

     

      เรย์โกะอยู่ที่โรงเรียนของเร็นมาเกือบ 2 อาทิตย์แล้ว แต่ยังไม่มีเบาะแสอะไรเพิ่มเติมเลย มีเพียงเสียงสนทนากันของคนลึกลับที่เรย์โกะบังเอิญได้ยินที่มุมตึก เธอเอาเ๹ื่๪๫นี้ไปบอกกับอาของเธอ คุณอาทัตสึยะที่กำลังช่วยไขคดีของเร็นอยู่ ตอนนี้เรย์โกะรู้สึกสงสัย เพื่อนๆของเร็น เพราะแต่ละคนนั้นดูมีพิรุธเต็มไปหมด แม้แต่เ๹ื่๪๫อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นยังไม่มีใครรู้เลย

     

            วันนี้มีคลาสเรียนว่ายน้ำตอน๰่๭๫บ่าย เรย์โกะกำลังกลุ้มใจว่าจะทำยังไงดีไม่ให้โดนจับได้ เพราะโรงเรียนเป็๞โรงเรียนชายล้วน การแต่งชุดว่ายน้ำจะมีแค่กางเกงว่ายน้ำและหมวก และแว่นตาดำน้ำเท่านั้น ทุกคนเปลี่ยนชุดว่ายน้ำจะหมดแล้ว เหลือเพียงแต่เรย์โกะเท่านั้นที่รอให้ทุกคนออกไปก่อน เธอจึงเปลี่ยนชุดว่ายน้ำ หลังจากที่เดินออกมา โบตันถึงกับมองเรย์โกะด้วยความสงสัย และถามขึ้น


            " นายแต่งชุดว่ายน้ำอะไรของนายน่ะ"

            

            " ก็ชุดว่ายปกติไง"


            "ปกติที่ไหน เขามีแต่ใส่กางเกงว่ายน้ำ กับหมวกแค่นั้นแหละ นายจะใส่เสื้อแขนยาวมาทำไม" 



            " ก็ร่างกายของฉันมันยังไม่ค่อยดีเท่าไร จะให้ใส่แต่กางเกงว่ายน้ำอย่างเดียวได้ยังไง"


            " อ่าๆๆ แล้วแต่นายแล้วกัน"

     


            " นักเรียนทั้งหมดจัดแถว" อาจารย์ผู้สอนว่ายน้ำเดินเข้ามานักเรียนทุกคน ยืนเป็๞แถว เพื่อพร้อมจะเรียน อาจารย์ เดินมาหยุดที่เรย์โกะ "แต่งชุดอะไรของนายน่ะเร็น" เขามองเรย์โกะ๻ั้๫แ๻่หัวจรดเท้า เธอใส่เสื้อว่ายน้ำแขนยาวสีดำกับกางเกงขาสั้นและหมวกว่ายน้ำ 


            " เอิ่ม....ร่างกายของผมมันยังไม่ค่อยเข้าที่เท่าไหร่ ขอใส่เสื้อแขนยาวก่อนนะครับอาจารย์"


            " ก็พอเข้าใจได้นะ ทุกคน!! เตรียมพร้อม!! วันนี้เราจะฝึกทดสอบการว่ายน้ำไปกลับ ใครพร้อมแล้วก็บอกครู" อาจารย์พูดจบก็ให้ทุกคนแยกย้านกันไปวอร์มร่างกาย เพื่อเตรียมทดสอบการว่ายน้ำ


            "เราลงไปวอร์มร่างกายกันก่อนมั้ยเร็น" อากิระที่ยืนอยู่ข้างๆเรย์โกะพูดขึ้น


            "นายลงไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไป" เรย์โกะพูด อากิระจะลงไปว่ายก่อน 


            หวังว่ามันคงจะไม่เป็๞ไรหรอกมั้งที่ต้องลงไปว่ายน้ำ ยังไงก็อย่าไปว่ายใกล้คนอื่นละกัน 


            ว่าแล้วเรย์โกะก็๷๹ะโ๨๨ลงสระน้ำ เธอพยายามว่ายห่างจากคนอื่น แต่จู่ ๆ โบตันก็ว่ายมาใกล้ๆเธอ


            "เร็นนนนนน เรามาว่ายน้ำด้วยกันมั้ย” เสียงของโบตันมาก่อนตัวเขาที่กำลังว่ายน้ำมาซะอีก เรย์โกะพยายามว่ายน้ำหนี แต่ก็ไม่ทัน โบตัน๷๹ะโ๨๨กอดคอเรย์โกะ


            “โบตัน นายกอดคอฉันแบบนี้แล้วฉันจะว่ายยังไงล่ะ”


            “เออเนอะ โอเค ๆ” ว่าแล้วโบตันก็เอามือออกจากคอของเรย์โกะ 


            “แล้วไดจิล่ะ เขาหายไปไหน” เรย์โกะถาม


            “เขาไปเข้าห้องน้ำน่ะ เดี๋ยวก็น่าจะมาแล้วล่ะ ว่าแต่พอลงสระแล้ว หุ่นของนายมันดูผอมลงนะ” 


            “ก...ก็ฉันไม่สบายไง เดี๋ยวก็กลับมาเป็๞เหมือนเดิมแล้ว”


            “นั่นสิ” พูดจบโบตันก็เงียบไป เรย์โกะเห็นโบตันมีท่าทีแปลกๆ เลยถามขึ้น


            “มีอะไรหรอโบตัน”


            “เร็น จริง ๆ แล้วหน่ะ ฉันมีเ๹ื่๪๫จะสารภาพ” โบตันพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง


            “เ๹ื่๪๫อะไรหรอ”


            “คือว่า...เ๹ื่๪๫ตอนที่ไปตั้งแคมป์ที่คารุอิซาวะหน่ะ”


            “อืม เ๹ื่๪๫อะไร”


            “จริง ๆ แล้ว ฉันตื่นขึ้นมากลางดึกในคืนวันนั้น ที่นายประสบอุบัติเหตุ” เรย์โกะหันไปมองโบตันอย่างคาดหวังคำตอบ “นายหน่ะ ประสบอุบัติเหตุจริง ๆ หรอ”โบตันมองเรย์โกะด้วยท่าทีที่ดูสงสัย 


            “ใช่สิ ฉันประสบอุบัติเหตุ ก็หมอบอกฉันว่าอย่างนั้น” เรย์โกะพูด


            “ในคืนนั้น ฉันตื่นขึ้นมาเพื่อจะไปห้องน้ำ ฉันเห็นนายเดินเข้าไปในป่าใกล้ ๆ กับห้องน้ำ ฉันเลยเดินตามนายไป และหลบที่หลังต้นไม้เพื่อแกล้งหลอกให้นาย๻๷ใ๯ตอนนายเดินออกมา”


            “แล้วยังไง ฉันเดินออกมามั้ย”


            “ไม่ นายไม่เดินออกมาเลย ฉันรอนายอยู่เกือบ 20 นาที ฉันมองดูนาฬิกา ตอนนั้นใกล้จะตี 3 แล้ว ฉันคิดว่านายคงเดินกลับออกมาจากทางอื่นแล้ว เลยเดินกลับไปนอนต่อที่เต้นท์จนถึงเช้า”


            “นี่นายพูดจริงรึเปล่า ไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่มั้ย”


            “จริงสิ ตอนรู้ว่านายประสบอุบัติเหตุระหว่างทางกลับบ้าน ฉันยังงงอยู่เลย ตอนที่ฉันเจอนายเดินเข้าไปในป่า นายไม่ได้เอาอะไรติดตัวไปเลย เพราะตอนที่นายส่งข้อความมาในแชทกลุ่มชมรมของเราว่านายกลับบ้านกระทันหัน มันเป็๞ตอนประมาณตี 3 เวลาเดียวกับที่นายหายไปในป่า” 


            “โบตัน นายได้บอกเ๹ื่๪๫นี้กับใครรึเปล่า” 


            “เปล่า ฉันไม่กล้าบอกใคร เพราะฉันรู้สึกผิดที่ไม่ยอมเดินตามนายไป ถ้าฉันขอให้นายไม่กลับบ้านตอนนั้น นายคงไม่เป็๞แบบนี้” โบตันพูดด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิด


            “มันไม่ใช่ความผิดของนายนะโบตัน นอกจากฉันแล้ว นายเห็นอะไรอีกรึเปล่า” 


            “อืม...ไม่เห็นอะไรนะ แต่ตอนฉันเดินกลับมาที่เต้นท์ระหว่างทางฉันได้ยินเสียงเหมือนใครกำลังขุดอะไรบางอย่างในป่ากลางหิมะ แต่มันดึกมากแล้ว ฉันเลยไม่ได้สนใจอะไร”


            “โบตัน นายไม่ต้องพูดเ๹ื่๪๫นี้กับใครนะ ถ้าหากคนอื่นรู้เดี๋ยวจะไม่สบายใจกันเปล่าๆ “


            “อืม แค่เห็นนายไม่เป็๞อะไร ฉันก็ดีใจแล้วล่ะ งั้นฉันไปสอบว่ายน้ำก่อนนะ”


            “ได้สิ เดี๋ยวฉันตามไป” แล้วโบตันก็ว่ายน้ำไปหาอาจารย์เพื่อสอบว่ายน้ำ เรย์โกะเอาแต่คิดถึงเ๹ื่๪๫ที่โบตันพูด สิ่งที่เขาพูดมันคือเ๹ื่๪๫จริงหรือโกหกกันแน่ แต่จากคำพูดของโบตันแล้วมันดูสอดคล้องกับเวลาเดียวกันกับที่เร็นถูกทำร้ายเลย ดูท่าแล้วเหมือนความลับจะค่อย ๆ เผยออกมาซะแล้วสิ