บทที่ 3: ชวนดื่ม
ความเงียบงันปนความร้อนรุ่มแผ่ซ่านเข้ามาปกคลุมบริเวณดาดฟ้าเรือยอร์ชชั่วขณะ ดาวเบิกตากว้างช้อนสายตามองผมอย่างตื่นตระหนก ใบหน้าสวยหวานของเธอแดงก่ำจนถึงลำคอระหงเมื่อกึ่งกลางร่างกายที่ตึงแน่นและแข็งขืนของผมยังเบียดชิดแแ่อยู่กับต้นขาอ่อนของเธออย่างจัง อ้อมแขนแกร่งของผมยังโอบรัดเอวบางคอดกิ่วของเธอไว้แน่นเพื่อพยุงร่างกายไม่ให้ล้มลง ความใกล้ชิดในระยะเบียดเนื้อแนบเนื้อทำให้เราทั้งสองคนได้ยินเสียงหัวใจของกันและกันเต้นระรัวราวกับเสียงกลองศึกที่กระหน่ำตีกลางทะเลลึก
แต่สิ่งที่ทำให้ผมแปลกใจคือ ดาวไม่ได้รีบร้อนผลักไสหรือแสดงอาการรังเกียจอ้อมกอดของผมเลยสักนิด เธอยังคงพึ่งพิงร่างบางนุ่มอยู่บนแผงอกแกร่งของผม ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอเป่ารดตรงซอกคอจนสัญชาตญาณดิบของสุภาพบุรุษนักรักในตัวผมเริ่มกรีดร้องท้าทายศีลธรรม
ผมสะกดกลั้นอารมณ์ซ่านเสียวในอก ค่อยๆ พยุงตัวดาวให้ยืนทรงตัวขึ้นได้อย่างมั่นคง ก่อนจะค่อยๆ คลายอ้อมแขนออกอย่างสุภาพนุ่มนวลและถอยหลังรักษาระยะห่างตามมารยาทของกัปตันเรือที่ดี “ขอโทษด้วยนะครับคุณดาว พอดีคลื่นลูกใหญ่ซัดกระแทกแรงไปหน่อย คุณดาวไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหมครับ?” ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและแววตาสุภาพปนห่วงใย
ดาวเอามือทาบอกขยับเสื้อผ้าให้เข้าที่ พยายามปรับลมหายใจให้ปกติพลางสบสายตามองผมด้วยความสะเทินอาย “ดา... ดาวไม่เป็ไรค่ะปีเตอร์ ขอบคุณนะคะที่ช่วยคว้าตัวดาวไว้ทัน ไม่อย่างนั้นดาวคงล้มหัวฟาดพื้นเรือไปแล้วแน่ๆ ค่ะ”
“ด้วยความยินดีเสมอครับ ความปลอดภัยของคุณดาวคือหน้าที่อันดับหนึ่งของผมอยู่แล้วครับ” ผมส่งยิ้มสดใสละลายพฤติกรรม “เพื่อเป็การทำขวัญจากเหตุการณ์เมื่อครู่ เย็นนี้ผมขออาสาพาคุณดาวเข้าห้องครัวเรือ Ocean Breeze แสดงฝีมือทำมื้อค่ำระดับพรีเมียมให้ทานด้วยตัวเองเลยดีไหมครับ?”
“ยินดีมากเลยค่ะ ดาวก็อยากเห็นฝีมือทำอาหารของปีเตอร์อยู่เหมือนกันว่าจะเก่งอย่างที่เอกเขาโม้ไว้ในวงเหล้าหรือเปล่า” ดาวเอ่ยเย้ากลับมาทำให้เคมีระลอกความประหม่าจางหายไป ถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะและบรรยากาศเป็กันเองอีกครั้ง
่บ่ายแก่ๆ เราสองคนก้าวเข้าสู่โซนครัวขนาดกะทัดรัดแต่เพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์ทำอาหารอันทันสมัยใต้ท้องเรือ ปีเตอร์ถอดเสื้อนอกออกเผยให้เห็นลำแขนแกร่งที่มีเส้นเืปูดโปนและแผงอกล่ำบึ้กภายใต้ผ้ากันเปื้อนสีดำเข้ม เขาเริ่มจัดเตรียมกุ้งัตัวโต หอยนางรมสด และวัตถุดิบทางทะเลเลิศรส ดาวอาสาคอยช่วยหยิบจับ ล้างผัก และจัดเตรียมเครื่องปรุง ในจังหวะที่ช่วยกันล้างผักในอ่างน้ำขนาดเล็ก มือเรียวบางของดาวแอบััโดนหลังมือหนาของผมโดยบังเอิญ รอยััอุ่นชื้นและความเย็นของน้ำทำให้เราต่างสะดุ้งชะงักสบตากันอย่างมีความหมาย ความร้อนจากร่างกายนัวเนียเริ่มแผ่ซ่านสะท้านใจ
“กุ้งัย่างเนยกระเทียมเสร็จเรียบร้อยแล้วครับคุณดาว” ผมประกาศก้องพร้อมตักอาหารจัดจานอย่างประณีต
“น่าทานมากๆ เลยค่ะปีเตอร์ กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วเรือเลย” ดาวชมเปาะตาเป็ประกาย
เราสองคนย้ายขึ้นมาดินเนอร์ร่วมกันที่โต๊ะอาหารไม้สักตรงระเบียงดาดฟ้าท้ายเรือยอร์ช ท่ามกลางแสงแดดยามเย็นที่กำลังลาลับขอบฟ้าทอแสงสีส้มทองอมชมพูสวยงามละลานตาบนผิวน้ำทะเลอันดามันที่ทอประกายเงียบสงบ ลมทะเลเอื่อยๆ พัดกลิ่นอายความสดชื่นมาเยือน ผมเทไวน์ขาวแช่เย็นฉ่ำใส่แก้วคริสตัลยื่นส่งให้เธอ ดื่มด่ำและพูดคุยถึงเื่ความสุข ปรารถนา และแิการเอาใจใส่สตรี ปีเตอร์ใช้คำพูดอบอุ่นมีอารมณ์ขันหยอกล้อดาวอย่างสุภาพและเข้าอกเข้าใจ ทำให้ดาวหลุดเสียงหัวเราะอย่างร่าเริงและมีความสุขเป็พิเศษแบบที่ไม่เคยรู้สึกมานานหลายปี
หลังจากมื้ออาหารค่ำผ่านพ้นไป ความมืดมิดเข้าครอบคลุมพร้อมดวงดาวนับล้านดวงที่พร่างพราวอยู่เต็มท้องฟ้าค่ำคืนเงียบสงัดกลางทะเลลึก เราย้ายมานั่งพูดคุยกันต่อบนโซฟาเบาะนุ่มหนาตรงมุมพักผ่อนดาดฟ้าเรือ ดาวที่เริ่มมีอาการกรึ่มแอลกอฮอล์จากฤทธิ์ไวน์ขาว ค่อยๆ เอนศีรษะลงมาซบพึ่งพิงไหล่กว้างล่ำบึ้กของผมอย่างผ่อนคลายและไร้การระวังตัว
ผมไม่ได้ปฏิเสธััอันเปี่ยมเสน่ห์นั้น ค่อยๆ เอื้อมมือหนาเข้าไปกุมประสานนิ้วเรียวบางของเธอแ่เบาเพื่อปลอบประโลมความเศร้าหมองและโดดเดี่ยวในใจของเธอ ััเนียนละเอียดอบอุ่นของดาวช่างนุ่มนวลและเย้ายวนใจจนผิวกายร้อนรุ่ม
ดาวกระชับมือผมแน่นขึ้น เธอช้อนดวงตาฉ่ำปริ่มประกายประกายแวววาวมองริมฝีปากของผมพลางกระซิบชวนด้วยเสียงแ่พร่าพัดความหวาดเสียวสะท้านอก “ปีเตอร์คะ... ดาวรู้สึกว่าแอร์ในห้องนอนมาสเตอร์สวีทของดาวข้างล่างมันจะเย็นและเงียบเหงาเกินไป... คุณปีเตอร์พอจะช่วยเข้าไป 'ปรับอุณหภูมิห้องนอน' ให้ดาวอุ่นขึ้นในคืนนี้หน่อยได้ไหมคะ...”
4K
