ย้อนเวลากลับมาอดีต
[ติ้ง… ระบบเริ่มการเปิดโดยอัตโนมัติ หมายเลข 9 กำลังจะตื่นในอีก 5 วินาที]
[5.....4......3......2.....1 ติ้ง!]
[ระบบเริ่มต้น หมายเลข 9 ได้ตื่นขึ้นแล้ว!]
ฉิงเฉินลืมตาขึ้นมา ขณะที่ร่างของเขากำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องแห่งหนึ่ง บนโต๊ะถัดจากเตียงมีโคมไฟเก่าๆส่องแสงอันริบรี่ ภายในห้องไม่ใหญ่มากนัก มีขนาดประมาณ 4x4 เมตร
หลังจากที่มีเสียงของอิเล็กทรอนิกส์ผู้หญิงดังขึ้น ฉิงเฉินก็ลุกขึ้นมาจากเตียง สิ่งแรกที่เขาทำคือยกมือขึ้นและลูบไปที่ใบหน้าของตัวเอง และเบ้ปากอย่างช่วยไม่ได้ ดูเหมือนว่าสิ่งที่องค์กรลับเฝ้าทดลองอยู่จะสำเร็จด้วยดี
เขากระโดดลงจากเตียงมายืนบนพื้น สายตาของเขากวาดไปรอบๆห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่น นอกจากเตียงและโต๊ะที่ตั้งโคมไฟแล้ว ยังมีกล่องไม้เก่าๆตั้งอยู่ที่มุมห้องกล่องหนึ่ง
“ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งที่องค์กรพัฒนาขึ้นมาจะสำเร็จจริงๆ แต่ก็ดีแล้ว...ถ้ามันไม่สำเร็จมีหวังฉันคงจะมีชะตากรรมไม่ต่างจากหมายเลข 1-8 ก่อนหน้านี้ ที่ตายไปจากการทดลองนี่!”
ฉิงเฉินถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาเป็นหนึ่งในคนขององค์กรลับที่มีสมาชิกอยู่เพียงหยิบมือเดียว และอยู่ในระดับชั้นปลายแถว เขาจึงถูกส่งมาทดลองสิ่งที่องค์กรกำลังพัฒนาอยู่ด้วยตัวเอง...หลังจากที่เพื่อนของเขาทั้งแปดคนได้ตายไป
ปัจจุบันฉิงเฉินอายุ 24 ปี มีหน้าตาที่ไม่หล่อแต่เขาก็ไม่ได้แย่ อาจจะบอกได้ว่า...เขาอยู่ในจำนวนพวกผู้ชายที่มีความเป็นธรรมดา เขาสูงราว 175 เซนติเมตรและมีรูปร่างที่แข็งแรง
ทว่าในตอนนี้หลังจากสัมผัสใบหน้าของตัวเอง ในตอนที่พึ่งตื่นขึ้นมา เขาก็รู้แล้วว่าร่างของตัวเองซูบผอมลง และรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าเวลาขยับร่างกาย
แต่เขาก็ไม่ได้มีเวลาไปสนใจในเรื่องนี้ แค่เพียงเขามีชีวิตอยู่นั่นก็ดีเกินพอแล้ว
“เรย์เรีย วันที่และเวลาในปัจจุบันคืออะไรและผมอยู่ที่ไหน?”
ฉิงเฉินพูดกับตัวเองเบาๆ ถ้าใครมาเห็นอาจจะหาว่าเขาบ้าหรือเสียสติไปแล้ว แต่ในความเป็นจริงเขาไม่ได้พูดกับตัวเอง เขากำลังสื่อสารกับหนึ่งในระบบที่องค์กรลับภาคภูมิใจ
มันเป็นระบบที่ทันสมัยอย่างมาก เป็นการฝังไมโครชิพเอไอ (Microchip AI) ขนาดเล็กเข้าไปในสมองของมนุษย์ ซึ่งเปอร์เซ็นต์สำเร็จนั้นมีน้อยมาก
ในองค์กรลับเอง นอกจากฉิงเฉินและหมายเลข 1-8 ที่ตายไป ก็มีเพียงไม่กี่คนที่ประสบความสำเร็จในการฝังไมโครชิพเอไอ ระบบเรย์เรีย (Layria System)
ไมโครชิพเอไอ ระบบเรย์เรียนั้น เป็นเอไอผู้ช่วยที่มีประสิทธิภาพมาก ไม่เพียงมีข้อมูลครอบคลุมทั้งโลก แต่ยังเต็มไปด้วยความรู้สึกนึกคิดที่แทบจะเหมือนมนุษย์ มันถูกสร้างโดย ด็อกเตอร์ชิงหวง (Dr.Xing Huang) วิศวกรรคอมพิวเตอร์สติเฟื่องของโลก
แต่โชคไม่ดีนักเขาต้องป่วยตายเพราะโรคร้าย หลังจากที่ได้สร้างไมโครชิพเอไอ ระบบเรย์เรียเสร็จ เขาก็ได้ส่งมอบให้ผู้ก่อตั้งองค์กรลับ
แต่ก่อนที่ด็อกเตอร์ชิงหวงจะตาย เขาได้ทำข้อตกลงแลกเปลี่ยนบางอย่างกับผู้นำองค์กรลับ ซึ่งข้อตกลงนั้นนำพาไปสู่การทดลองอันฝืนกฎสวรรค์ มันคือการท้าทายกาลเวลา ด้วยการสร้างไทม์แมชชีน (Time Machine) หรือเครื่องส่งสสารข้ามสนามพลังของมิติเวลา
ตลอดชีวิตของด็อกเตอร์ชิงหวงเขาเสียใจอยู่เพียงเรื่องเดียว นั่นก็คือลูกสาวของเขา ชิงเสวี่ยเซียน เธอเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ในตอนอายุ 19 ปี
ด็อกเตอร์ชิงหวงเสียใจตลอดเวลาในเรื่องนี้ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการมอบระบบเอไอเรย์เรียให้ เขาขอให้ผู้นำองค์กรลับสร้างไทม์แมชชีนขึ้นมา เพื่อย้อนเวลากลับไปช่วยลูกสาวของเขา แน่นอนว่าผู้นำองค์กรลับตอบตกลงในเรื่องนี้
เมื่อองค์กรลับได้สร้างไทม์แมชชีนขึ้นมาจนสำเร็จ การทดลองก็ได้เริ่มขึ้น มันเป็นการทดลองที่ค่อนข้างจะโหดร้าย!
เพราะต้องใช้ชีวิตคนในองค์กรเป็นตัวทดลอง ซึ่งตั้งแต่เริ่มการทดลองส่งผ่านมนุษย์เพื่อกลับไปยังอดีตก็ผ่านมาทั้งหมด 8 ครั้ง
ทั้ง 8 ครั้งล้มเหลวทั้งหมดและคนทั้ง 8 ก็ได้ตายไป!
จนสุดท้ายการทดลองครั้งที่ 9 มันก็ประสบความสำเร็จ ฉิงเฉินเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ตายจากการทดลองนี้!
[เริ่มการตรวจสอบวันและเวลาของโลกในปัจจุบัน รวมไปถึงสภาพโดยรอบ...]
[ตวรจสอบเสร็จสิ้น...วันนี้คือวันที่ 19 เดือน 7 ปี 2010 เวลา 19.20 นาที ปัจจุบันหมายเลข 9 อยู่ในเขตนอกเมืองของเมืองโคลเวอร์ในประเทศจีน!]
รอไม่นานเสียงของอิเล็กทรอนิกส์ผู้หญิงก็ดังขึ้นติดต่อกัน พอได้ยินถึงวันเวลาฉิงเฉินผงะเล็กน้อย ใบหน้าของเขาปรากฏความแปลกประหลาดขึ้น เขาแทบไม่อยากจะเชื่อจริงๆว่าไทม์แมชชีนประสบความสำเร็จ
ซึ่งการส่งข้ามมิติเวลามาครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ตัวของเขา แต่เป็นบ้านทั้งหลังที่เขากำลังยืนอยู่ข้างในตอนนี้ จึงไม่แปลกที่สภาพของมันจะเต็มไปด้วยฝุ่น
บ้านหลังนี้ถูกสร้างในอนาคตอีก 30 ปีข้างหน้า ถือว่าดีมากแล้วที่มันไม่หายไปในระหว่างการขนส่งข้ามอุโมงค์มิติเวลามายังอดีต
“ถ้าตอนนี้คือปี 2010 ก็หมายความว่าผมถูกส่งกลับมาอดีตช่วง 30 ก่อนปีใช่ไหม?”
[หมายเลข 9 เข้าใจได้ถูกต้อง คุณได้ถูกส่งมายัง 30 ปีก่อนจากปี 2040!]
บรรยากาศในห้องนี้เริ่มเงียบเชียบ ฉิงเฉินรู้สึกสงบลงเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าตัวเองจะถูกส่งมายังอดีต 30 ปีก่อนจริงๆ ซึ่งเปอร์เซ็นสำเร็จนั้น มันเรียกได้ว่าน้อยยิ่งกว่าน้อย และในปีนี้เขาก็ยังไม่ได้เกิดขึ้นมา
แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่เขาจะมาคิดเรื่องอื่น เมื่อเขาได้กลับมายังอดีต เพื่อช่วยชีวิตของชิงเสวี่ยเซียน นั่นก็หมายถึงเขาไม่ใช่คนของโลกอนาคตอีกต่อไป รวมไปถึงไม่ใช่คนขององค์กรลับด้วย!
เพราะเขาไม่รู้วิธีที่จะกลับไป หรือถึงแม้จะกลับไปได้ อนาคตก็จะเปลี่ยนไปหากเขาช่วยชีวิตของชิงเสวี่ยเซียน
เช่นนั้นทั้งอนาคตและอดีต ตัวตนของฉิงเฉินก็จะกลายเป็นไม่มีตัวตน เป็นเพียงคนหนึ่งคนที่ถูกทอดทิ้งจากโลก!
แต่แน่นอนว่าฉิงเฉินไม่สนใจเรื่องนี้ แม้ต่อให้จะกลายเป็นคนไม่มีตัวตน เขาก็ไม่ใส่ใจอะไร เพราะเขาได้หลุดพ้นจากองค์กรลับแล้ว
เขาเพียงแค่ช่วยชีวิตของชิงเสวี่ยเซียน ภารกิจของเขาก็จะจบลง และสามารถใช้ชีวิตอย่างอิสระอยู่ในอดีตนี้ได้!
จบบทที่ 1