7ปีก่อน....
กลีบดอกขาวร่วงโรยราวห่าฝนต้นไม้ใบขาวมากมายตั่งตระง่านล้อมรอบศาลาที่อยู่ใจกลาง ทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนแผ่นดินทรงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณครึ่งกิโลเมตร
ั้แ่บริเวณศาลาไปจนถึงสุดขอบเขตแดนเป็เหมือนสวนที่ถูกจัดไว้อย่างเป็ระเบียบทว่าสุดเขตแดนกลับเป็หุบเหวลึกที่มองเห็นได้เพียงก้อนเมฆเบื้องล่าง ...เป็จุดสิ้นสุดแผ่นดิน
ที่แห่งนี้ดูราวกับสรวง์ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ เพราะที่แห่งนี้คือโลกจำลอง
เงาร่างหนึ่งยืนอยู่บนแท่นพิธีบริเวณใจกลางศาลาเป็บุคคลในชุดคลุมสีน้ำตาลปกปิดทั้งตัว ทำให้ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็ชายหรือหญิง
บนแท่นพิธีมีหนังสือเก่าแก่เปิดอ้าค้างไว้บุคคลในชุดคลุมหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมา ละเลงนิ้วใส่ว่าด้วยเป็คอมมานแพดพลางพึมพำเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน
พลันที่นิ้วนั้นหยุดลง หน้าต่างข้อความบางอย่างก็ได้ปรากฏขึ้น
[ลงทะเบียนเสร็จสิ้น ้าเยี่ยมชมสถานที่อยู่อาศัยก่อนหรือไม่?]
นิ้วได้ถูกจิ่มลงไปตรงคำว่า ‘ไม่’ ก่อนที่จะปรากฏหน้าต่างข้อความขึ้นมาอีกครั้ง
[้าเริ่มในโหมด Tutoreal เลยหรือไม่?]
นิ้วได้ถูกจ่อตรงคำว่า ‘ไม่’ อีกครั้งทว่าคราวนี้ก็ได้ถูกหยุดไว้ก่อนราวกับมีความลังเล ก่อนที่นิ้วนั้นจะจิ้มลงไปตรงคำว่า‘ใช่’ แทน
[เริ่มต้นในโหมด Tutoreal ขอขอบคุณคุณ Michel Livan Andoras ที่ใช้บริการ]
สิ้นหน้าต่างข้อความนั้น เสียงพึมพำใเบาๆของผู้ชายก็ดังขึ้นมาอย่างชัดเจนว่า ...อ๊ะ พิมพ์ตกไปตัวหนึ่งนี่นา ก่อนที่วิสัยทัศน์โดยรอบจะแปรเปลี่ยนไป
วิสัยทัศน์โดยรอบถูกย้อมด้วยความมืดก่อนปรากฏแสงสว่างให้เห็นอยู่ปลายทางทัศนียภาพโดยรอบเปลี่ยนแปลงฉับพลัน จากศาลาสีขาวงดงามราวประติมากรรมจากสรวง์กลายเป็ใจกลางถนนที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยทุ่งหญ้าและป่าเขาแทน
ดวงตะวันที่ตั้งโด่งอยู่เหนือหัวทำให้รู้ชัดว่าเป็เวลาเที่ยงวันหมู่แมกไม้โดยรอบเองก็เขียวชอุ่มสมจริงอย่างไม่น่าเชื่อหากมีระบบััรับกลิ่นและตัดแถบไอคอนต่างๆ ที่มองเห็นอยู่นี้ออกไปชายหนุ่มคงเชื่อว่าที่นี่คือโลกความจริง
“...สวยจังเลยน้า”
หลังมองไปรอบๆ ซักพักหน้าต่างข้อความก็ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มาเป็ข้อมูลจำนวนมหาศาลเกี่ยวกับระบบของตัวเกมแทนซึ่งส่วนใหญ่จะเป็คำแนะนำต่างๆ เสียมากกว่า
ชายหนุ่มสไลด์อ่านข้อความพอผ่านตาจดจำเพียงรายละเอียดสำคัญคร่าวๆ แต่เมื่อได้เห็นชื่อของตนอีกครั้งตรงท้ายบรรทัดเขาก็ชะงักไปเล็กน้อย
“เฮ่อหวังว่าจะแก้ได้โดยไม่ต้องลบตัวละครนะ... ว่าแต่ไม่เห็นจะมีตัวเลือกสร้างตัวละครขึ้นมาเลยไม่ใช่รึยังไงน่ะ? หรือจะโผล่มาหลังจบ Tutoreal กันนะ?”
ชายหนุ่มโพลงอย่างหัวเสียพลางติดตั้งเครื่องสวมใส่ที่ได้รับมาฟรีจากระบบแผงควบคุมตรงหน้าถูกใช้งานอย่างคล่องแคล่วราวผู้ชำนาญ กราฟแสดงผลบนแผงควบคุมเองก็ได้เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยแสดงถึงค่าความสามารถต่างๆ ที่เพิ่มสูงขึ้น
ถุงมือและรองเท้าได้ทำการสับเปลี่ยนกับของเก่าดาบสีเงินเล่มงามได้ปรากฏขึ้นข้างกาย เตรียมพร้อมสำหรับการผจญภัยที่กำลังมาถึง
“เป็ภารกิจคุ้มกันงั้นสินะ...”
ชายหนุ่มเปรยพลางจ้องมองไปยังสัญลักษณ์ไอคอนบนแผนที่มุมสายตา
‘Virtual Reality’ หรือก็คือ ‘ความเป็จริงเสมือน’ คำนี้มักโผล่มาบ่อยในนิยายแฟนตาซีหนังไซไฟยุคใหม่ หรือไม่ก็ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ที่ยังเป็เพียงทฤษฎี
...แต่แล้ววันหนึ่ง ‘ความเป็จริงเสมือน’ นี้ก็ไม่ได้เป็เพียงเื่เพ้อฝันอีกต่อไป
R-VR-T หรือที่ย่อมาจาก Real-Virtual Reality-Technology เทคโนโลยีพลิกโลกนี้ได้ถือกำเนิดขึ้นมาสายฟ้าแลบโดยนักวิทยาศาสตร์ปริศนา ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นจึงก่อให้เกิดมรสุมครั้งใหญ่ในโลกของวิทยาศาสตร์
ในยุคสมัยที่โลกเสมือนจริงได้ถือกำเนิดขึ้นมาอย่างสมบูรณ์เป็ครั้งแรกไม่ใช่เพียงแค่โลกที่เราทำได้เพียงดูอยู่ห่างๆ แต่เป็โลกที่เราสามารถเข้าไปััราวกับได้เข้าไปเป็ส่วนหนึ่งของโลกใบนั้นอย่างแท้จริง
ผู้คนมากมายโห่ร้องดีใจ ความฝันที่จะได้ปลดแอกตนเองจากพันธะและก้าวเข้าสู่อิสระแห่งโลกใบใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น
‘เกม’ เองก็เป็สิ่งหนึ่งที่ได้หลอมรวมเข้ากับชีวิตผู้คนยุคใหม่ไปแล้วด้วยเช่นกันการเล่นเกมในโลกเสมือนจริงเป็สิ่งที่ใครหลายคนต่างใฝ่ฝันโดยเฉพาะในยุคสมัยที่โลกเสมือนจริงไม่ได้เป็เพียงเื่เพ้อฝัน ก็ได้ช่วยจุดประกายแสงแห่งความหวังในใจของผู้คนมากมายทีเดียว
แต่แล้ว เกมทั้งหลายที่ถูกผลิตมากลับไม่ถึงมาตรฐานที่ผู้คนคาดหวังความใฝ่ฝันทั้งหลายพังคลืนลงทันทีที่ได้รับรู้ถึงความโหดร้ายของโลกความจริงเป็เพราะเทคโนโลยีเสมือนจริงถูกสร้างสำเร็จโดยคนกลุ่มน้อยไม่ต่างจากการนำเอาเทคโนโลยีในโลกอนาคตกลับมายัดใส่ในยุคปัจจุบันที่รังแต่จะสร้างความปั่นป่วน
แต่กระนั้นก็มี ‘บางเกม’ ที่ยังคงอยู่ในมาตรฐานที่ผู้คนพอรับได้ อย่างเช่น‘7ผู้กล้า’ เป็ต้น นอกจากนี้ก็ยังมีโลกของ ‘แรคน่า’แห่งนี้ที่สามารถพูดได้เต็มปากเลยว่าเกินมาตรฐานนั้นไปไกลโข
‘แรคน่า’ ไม่ใช่เกมที่ถูกเป็ตัวอย่างเป็ทางการ แม้แต่ชายหนุ่มเองก็ยังไม่เคยได้ยินชื่อนี้จนกระทั่งได้กลายเป็ผู้โชคดีที่ได้รับเกมนี้มาทดสอบ
หากเทียบกับเกม ‘7ผู้กล้า’ ที่กำลังดังอยู่ใน่เวลานี้แล้ว‘แรคน่า’ ถือเป็เกมที่มีภาพสวยและดูสมจริงกว่ามาก แม้ระบบหลายอย่างจะยังดูไม่สมบูรณ์และยังคงต้องแก้ไขทว่าโดยรวมแล้วก็ถือว่าน่าประทับใจสำหรับเกมในยุคสมัยนี้
...แต่กระนั่นความประทับใจที่ว่าของชายหนุ่มก็ไม่อาจอยู่ได้นาน
“...ขนาดเป็เกมแล้วยังต้องมาเดินไกลอีกเหรอเนี่ย?ไม่ใช่ว่าเกมควรจะสร้างความบันเทิงรึยังไง...”
ชายหนุ่มบ่นพลางเดินเลียบไปตามถนน แม้จะไม่รู้สึกเหนื่อยเพราะเป็เกมแต่การที่ต้องมาเดินไกลแบบนี้ก็ทำให้รู้สึกห่อเหี่ยวอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะวิวสองข้างทางที่มองเห็นได้แค่ทุ่งหญ้ากับป่าแบบนี้
ฉับพลันเสียงย่ำเท้าหนักดังมาแต่ไกล ชายหนุ่มหยุดเดิน เพราะเป้าหมายที่กำลังตามเดินทางมาหาแล้วนั่นเอง
ชายหนุ่มยกมือป้องตาประหนึ่งส่องทางไกล พลันมองเห็นเกวียนหนึ่งคันวิ่งมาในทิศทางนี้ก่อนเดินมายืนขวางทางพลางยกแขนชูนิ้วโป่งราวกับ้าให้เกวียนคันนั้นหยุด
เมื่อเกวียนเข้ามาใกล้ก็หยุดได้ทันก่อนที่จะชนเข้ากับชายหนุ่มทว่านั่นก็ดูจะไม่ใช่การหยุดจอดที่นิ่มนวลนัก การหยุดกะทันหันนี้ทำให้ตัวเกวียนสั่นไหวอย่างรุนแรงผู้โดยสารบนเกวียนเองก็คงรู้สึกกระเทือนอยู่ไม่น้อย
“เ้า้าอะไร!”
ชายชราผู้ขับเกวียนโพลงออกมาอย่างหัวเสียชายหนุ่มััได้ถึงความหวาดระแวงในน้ำเสียงนั้น สิ่งที่ช่วยยืนยันความคิดนั้นก็คือไอคอนบนศีรษะของชายชราที่เป็สีโทนส้ม บ่งบอกถึงความไม่เป็มิตรเท่าไรนัก
สีเขียวคือเป็มิตร สีขาวเป็กลาง ส่วนสีแดงคือศัตรู
เมื่อเห็นดังนั้นชายหนุ่มจึงรีบกล่าววัตถุประสงค์ของตนออกมา
“ผมมาเพื่อทำภารกิจคุ้มกัน”
สิ้นคำกล่าวนั้นของชายหนุ่ม แทนที่ชายชราจะคลายความเคลือบแคลง ไอคอนบนศีรษะกลับเปลี่ยนสีเข้มจนแทบจะแดงสนิทชายหนุ่มนึกสงสัยว่าตนทำอะไรผิดไป ก่อนที่แสดงท่าทีราวกับนึกบางสิ่งออก
ภารกิจภายในเกมนี้อาจต้องดำเนินไปในรูปแบบของ Actual Role Play หรือก็คือการสวมบทบาทตามจริง
จากเกมที่ชายหนุ่มรู้จัก มีเพียง ‘7ผู้กล้า’เท่านั้นที่ดำเนินเควสด้วยระบบแบบนี้เนื่องด้วยตัวเกมที่มีระบบเอไอซับซ้อนราวกับ NPC มีชีวิต ...การที่รู้ว่า‘แรคน่า’ เองก็ใช้ระบบแบบเดียวกันทำให้ชายหนุ่มรู้สึกทึ่งเล็กน้อย ที่เกมภาพสวยแบบนี้ไม่ได้ถูกดาวน์เกรดด้วยระบบเอไอปกติ
เมื่อคิดได้เช่นนั้นชายหนุ่มจึงเริ่มจัดแจงท่าทางราวกับ้าเริ่มต้นทุกสิ่งใหม่อีกครั้ง
“...อะ แฮ่ม ผมเป็นักเดินทางชื่อไมเคิลไม่ทราบว่า... ผมจะขอโดยสารเกวียนคันนี้ไปด้วย ได้หรือไม่...”
10K
