ตอนที่สาม อเลสเตอร์ แบรทฟอร์ท อาจารย์เวทย์คนแรกของผม
ความหวังที่จะได้อาจารย์โลลิน่ารัก หรือพี่สาวเซ็กซี่ หรือสาวเอลฟ์ก็ได้พังทลายลงอีกครั้ง โอ์ เอ๋ย พิภพเอ๋ย เ้า้าให้ข้าผิดหวังกี่ครั้งครา?
อะ โทษทีผิดเื่ แต่ผมรู้สึกผิดหวังจริงๆที่อาจารย์สอนวิชชาเวทย์ของผมคือลุงวัยกลางคน
ท่าทางสุภาพผมสีน้ำตาล
อเลสเตอร์ แบรทฟอร์ด เป็ขุนนางระดับล่างๆคนหนึ่งที่มีความสนใจในแนวทางการศึกษาเวทมนตร์ และกำลังจะไปเป็อาจารย์สอนที่โรงเรียนของขุนนางและราชวงศ์ มงฟอร์ท ด้วย นั่นคือสถานที่ที่ตามเนื้อเื่เรียนกันมั้ง ผมไม่ค่อยได้สนใจเื่พวกนี้ด้วยสิ
ที่รู้สึกแปลกๆอีกอย่างหนึ่งก็คือ พวกขุนนางวางแผนการตั้งครรภ์อย่างดีหรืออย่างไรกันนี่ ทำให้คู่หมั้นอายุเท่ากัน เข้ามาเรียนในโรงเรียนมงฟอร์ทใกล้ๆไล่เลี่ยกันตลอดจนเป็เื่ราวขึ้น
แค่พอรู้ว่าใครเป็คนสำคัญของเื่คร่าวๆตามหน้าปกและตามกาชาทั่วไปเท่านั้นเอง อย่างผมเองก็เป็ตัวละครจีบได้คนหนึ่ง ก็คงมีพร์ในด้านการต่อสู้พอสมควรล่ะมั้ง?
ผมถึงคิดว่าตนเองน่าจะมีพร์แบบพระเอกอิเซไค
ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันเป็อะไรนี่ล่ะ การเรียนของผมนั้นช้ามาก
ผมพยายามสุภาพกับอาจารย์เพราะรู้ว่าธรรมเนียมน่าจะออกแนวทางของญี่ปุ่นมากกว่าที่เคารพผู้าุโเอาแนวความคิดทางตะวันตกมาคำนวณทั้งหมดอาจจะไม่ได้
อาจารย์อเลสเตอร์ตอนแรกคงคิดว่า จะมาสอนเด็กที่ไม่มีความรู้แต่ผมแอบอ่านตัวอักษรของโลกนี้มาหมดแล้วและเทียบกับภาษาพูดรวมถึงหนังสือประวัติศาสตร์ต่างๆทั่วไป
แม้จะเป็แมนชั่น คฤหาสน์ขนาดๆเล็กๆก็ยังมีห้องหนังสือ ที่ไว้อ่านหนังสือ ที่มีตู้หนังสือและปกหนังสือขลิบทองคำ จัดเรียงอย่างดีที่ผมสามารถเอามาอ่านหาความรู้ทั่วไปได้ แต่ส่วนใหญ่เป็เื่ของประวัติศาสตร์ต่างๆ ภาษี กฎหมาย แผนที่เขตแดนต่างๆของอาณาจักร ก็น่าสนใจดี ผมได้เรียนรู้มากพอสมควรเกี่ยวกับการบริหารจัดการของโลกนี้ในภาคทฤษฎี แต่ผมยังไม่เห็นภาคปฏิบัติของการจัดเก็บภาษีจริงๆ ผมเลยยังวิจารณ์มากไม่ได้ในเื่การปกครองของโลกนี้ แต่ที่ขาดไปคือหนังสือเกี่ยวกับวิชาเวทมนตร์และความรู้เฉพาะทางนี่ล่ะ
ซึ่งผมพยายามจะเบิกค่าใช้จ่ายจากเคซี่ในเื่ที่เกี่ยวกับการเรียนเวทมนตร์ของผมนี้ให้มีหนังสือเกี่ยวกับเวทมนตร์มากยิ่งขึ้น
เพื่อให้ผมสามารถตั้งธนาคารกลางให้ได้ตามความฝันของผมนั่นเอง
อย่าเข้าใจผิด อาจารย์อเลสเตอร์เป็อาจารย์ที่ดีในเื่ของความรู้ การทำแบบฝึกหัดก็ตามมาตรฐานของยุคนี้ การตอบคำถามของผมก็ตอบอย่างไม่เบื่อหน่าย(แววตาของอาจารย์ที่คนทั่วไปคิดว่าทำท่าระอาไม่อยากสอน ต้องเป็การซ่อนความเป็ห่วงเป็ใยของลูกศิษย์จากก้นบึ้งของหัวใจแน่ๆผมเชื่ออย่างนั้น)
แม้กระทั่งผมเองยังคิดว่าผมถามมากไปเหมือนกัน แต่มันไม่ใช่ในยุคปัจจุบันที่จะมีอินเตอร์เน็ตในการป้อนคำถามออกไป หากจะประหยัดเวลาก็ต้องถามกับอาจารย์โดยตรง หรือไม่ก็ต้องค้นคว้าจากห้องสมุดเอกสารต่างๆ หรือทดลองด้วยตนเอง
ซึ่งผมที่เข้าค่ายวิทยาศาสตร์มานั้นโดนอาจารย์เตือนว่า “ความปลอดภัยคือกฎข้อที่ศูนย์ไม่ใช่กฎข้อที่หนึ่ง” ทำให้ตนเองปลอดภัยไว้ก่อน อย่าไปทดลองที่ทำให้ตนเองเกิดอันตราย ผมเลยพยายามทำตามแบบแผนที่อาจารย์สอน สังเกตและทดลองและพออาจารย์กลับมาก็สอบถามอีกครั้ง
“สวัสดี ฉันชื่อ อเลสเตอร์ เบลฟอร์ท ต่อไปนี้จะมาเป็อาจารย์ของเธอ”
“เริ่มจากแบบทดสอบในเื่ของ แิ “โลกเื้ั”และ”โลกเบื้องหน้า”ของเวทมนตร์ เราในฐานะผู้ใช้เวทย์ บังคับควบคุม โลกเื้ัให้ติดต่อปฏิสัมพันธ์กับโลกเบื้องหน้า”
ซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างผมกับอาจารย์วัยกลางคนที่ไม่ใช่โลลิน่ารัก เป็งานเป็การเอามากๆ ผมจดข้อสงสัยจากแบบเรียน วิเคราะห์ ทำตามแบบฝึกหัดและถามคำถามหลังบทเรียน
ดีที่ั้แ่ที่เรียนมา ผมก็ขอเบิกเงินเพิ่มงบกระดาษและอุปกรณ์การเรียนไว้จดบันทึกไอเดียต่างๆของผมเองได้โดยเคซี่ได้ทำการอนุมัติงบประมาณการใช้จ่ายของผมให้สมกับฐานะ
ผมนึกว่าจะเป็เื่ของการที่จะจัดการกับคนขี้โกงได้ตามมุกของการกลับชาติมาเกิดในต่างโลกที่หาเื่กับคนใช้ ผมขอดูบัญชีรายรับรายจ่าย แคซี่ก็ให้ผมดูแต่โดยดีและการคำนวณในหัวของผมก็พบว่าไม่มีอะไรแปลกปลอมไป
เขาเก็บเงินทองที่เหลือจากการใช้จ่ายของผมไว้เป็สัดส่วนเฉพาะ
“นี่คือเงินที่องค์ชายจะได้ใช้เมื่อบรรลุนิติภาวะขอรับ” เคซี่กล่าวอย่างสุภาพเล่นเอาผมหมดอารมณ์พูดเลยที่นึกว่าจะได้ใช้สถานะของตนเอง กดขี่ข่มเหงคนที่มีฐานะต่ำกว่าเล่นๆจากการที่คนฐานะต่ำกว่ายักยอกเงิน
แต่ผมคงเป็คนที่เรียกว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์ได้ล่ะมั้ง ที่มีความสุขกับการเรียนวิชาเวทมนตร์จริงๆที่ได้ตอบคำถามกับอาจารย์อย่างมีความสุข
ผมคงหวังว่าผมคงม่เป็อย่างแฮร์รี่ ที่พอเริ่มปีหลังๆก็ี้เีทำการบ้านวิชาเวทย์แล้วล่ะนะ
แต่ผมมีความสุขมากๆกับการเรียนเวทมนตร์นี้
และบอกตามตรง ในโลกที่ไม่มีอินเตอร์เน็ต ผมจะทำอะไรได้ล่ะเฟ้ย นอกจากจะหากิจกรรมมาทำไม่ให้ตนเองเบื่อ
...
“เรียนองค์าา การศึกษาของเ้าชายมอเดอไคนั้นเป็ไปอย่างไม่มีอุปสรรค ซึ่งไม่มีอุปสรรคแบบเดียวกับที่เจอในชั้นเรียนทั่วไป เ้าชายมอเดอไคมีจิตใจจอจ่อ ช่างถามคำถามและสามารถจับใจความวิชาเวทมนตร์ได้อย่างรวดเร็วมาก ตามผลรายงานการศึกษาของเ้าชายตามที่ส่งมาพร้อมกับรายงานนี้ หากมีรายงานอื่นใดจะรายงานมาเพิ่มอีก ข้าฯได้เตรียมแบบเรียนที่สามารถให้คนทั่วไปที่้าศึกษาความรู้เฉพาะทางได้เรียนถึงสองปี แต่องค์ชายเรียนได้ในเวลาไม่ถึงเดือน ข้าฯอาจจะต้องเตรียมอุปกรณ์ประกอบการสอนให้มากขึ้นในเร็วๆนี้”
อเลสเตอร์ แบรทฟอร์ท นักเวทย์ดินระดับสามเหลี่ยมของราชสำนัก